Kwaliteit…

Geschreven voor de WE300 opdracht van Plato.
Het woord van februari is AFDINGEN en dat woord mag dus niet gebruikt worden in het verhaal…

Marktkraam

Energiek stond Dolores achter haar kraam. Haar man Salvador was even koffie gaan halen. Tenslotte waren ze al vroeg van huis gegaan om hun marktkraam in te richten met de mooiste blouses en sjiekste jurkjes.

Heel veel keuze hadden ze niet qua artikelen, maar wát ze hadden was zorgvuldig ingekocht en werd met veel zorg behandeld. En ze hanteerden vaste prijzen waar dus geen speld tussen te krijgen was.

Dolores wist precies hoe ze haar koopwaar zo voordelig mogelijk moest ‘etaleren’. De toeristen vielen voor haar spullen want ze zagen de waarde van de koopwaar. Zij verkochten kwaliteitskleding hoewel het gevolg daarvan was dat ze duurder waren. Dat was algemeen bekend en mensen vertelden het elkaar.

Ook hun collega-markt-verkopers wisten dat. Het is dat ze niet eerder weg konden, zelfs niet weg mochten, maar het kwam regelmatig voor dat uitverkocht waren. Dus… ze gingen altijd naar huis met een goed gevulde beurs.

Vandaag was het bewolkt, dus extra druk op de markt. Salvador kwam met de koffie en ervan genietend stonden ze met hun bekers achter de kraam te kijken naar het langs wandelende publiek.

Andere marktverkopers hielden de toeristen aan om hun waren aan te prijzen, maar zij hadden al jaren geleden gemerkt dat mensen daar helemaal niet van gediend zijn. Ze wachtten rustig af.

Daar zagen ze iemand aan komen lopen, recht op hen af. De vrouw bleef staan en bekeek een prachtige blouse. Het was een buitenlandse en ze vroeg in het Engels hoeveel de blouse kostte.
“De prijs staat erop” zei Dolores. De vrouw gebaarde dat ze het bedrag te hoog vond, maar vaste prijzen zijn vaste prijzen, dus Dolores hield voet bij stuk. En natuurlijk kocht de vrouw de blouse.

Zo, het eerste stuk was over de toonbank, dat zou weer een prima dag worden!