Burengerucht…


Woning 1982Naar aanleiding van de keffende buurhondjes van Harrij, herinnerde ik me ook een gebeurtenis van lang geleden. Inspiratie krijg je dus vanzelf door bij andere bloggers te lezen.

In 1983 verhuisden er we tijdelijk naar een huurhuis.  Het 2e huis van de hoek in een nieuwbouwwijk. We waren toen op zoek naar een huis met veel ruimte buiten maar konden daar niet direct in slagen.

Helaas kwamen er in het hoekhuis mensen wonen die 2 honden hadden (een newfoundlander en een boxer). Op zich niks mis mee ware het niet dat ze zelf nooit thuis waren. Ze werkten beiden in de horeca, kwamen ’s nachts laat thuis, sliepen tot ver in de middag en gingen weer aan het werk. Arme dieren… ze waren bijna altijd alleen.

Wij hadden zelf ook hondjes dus op zich hadden we geen enkel probleem met die buurhonden, maar het feit dat ze constant aan het blaffen waren, was verschrikkelijk. Het ging gewoon de hele dag door als de baasjes weg waren en uiteraard tot diep in de nacht. Ze stopten echt pas als ze thuis waren.

Natuurlijk hebben we de buren erop aangesproken, diverse keren zelfs… maar ja, wat konden ze eraan doen hè, als ze niet thuis waren. En er moest nou eenmaal brood op de plank komen, dus sorry…
Maar ja, wat hadden we aan alleen “sorry” als je daardoor halve nachten wakker lag, de kinderen steeds schrikkeriger werden van dat geblaf en ook gebrek aan slaap kregen en we dus echt niet meer aan onze rust toekwamen. We hadden al diverse keren de politie gebeld (alleen onze naam noemen was al voldoende) om er melding van te maken en gevraagd, kom nou eens langs en luister er zelf eens naar. Maar dat deden ze niet.

Op een avond kwamen we thuis van een verjaardag, weer waren ze aan het blaffen en door onze thuiskomst nog harder. ‘Man’ werd witheet en hij (normaal de rust zelve en absoluut niet gewelddadig) dreigde de deur bij de buren in te trappen. Ik probeerde hem tot rust te brengen maar ja, een feestje gehad, wat alcohol in de man en hij was echt niet te houden, de maat was echt vol. Na wat gesoebat om hem tegen te houden, wat dus niet hielp, trok hij zijn schoenen weer aan en maande hij me om binnen te blijven.

Ik schrok me rot en dacht, hij gaat het nog doen ook.. Zo kende ik hem helemaal niet. Ik riep hem achterna dat ik de politie zou bellen, wat ik ook deed om ze te waarschuwen dat er helaas wat stond te gebeuren wat ik niet meer in de hand had, naar aanleiding van de blaffende buurhonden.
Zij beloofden eíndelijk om even langs te komen maar dat kon niet direct en of ik mijn man maar wilde waarschuwen niet te doen wat hij van plan was en of ik wilde proberen hem tegen te houden. Inmiddels was het 2 uur ’s nachts.

deur-intrappen-getty_0Terwijl ik de telefoon neerlegde hoorde ik een onwijs lawaai en een gekraak.
Jemig nee toch, dacht ik… hij heeft het echt gedaan.
En inderdaad, hij had de deur uit de sponning getrapt en de honden waren naar buiten gevlucht. Ik had de zenuwen, wat als er iets met die dieren zou gebeuren? Dat wilden we toch niet op ons geweten hebben?
‘Man’ stond versteld van zichzelf toen hij tot rust was gekomen, zo niks voor hem dit.
De politie kwam een half uur later en ging de woning in. Het was een bende binnen, overal stronthopen en urine. En het stonk echt verschrikkelijk.
Even daarna kwamen de buren thuis. Ze snapten heel die ophef niet, nog steeds niet dus… en natuurlijk waren ze woest op ons.

Gelukkig waren de honden snel gevonden, ze liepen gewoon in de buurt waar het ’s nachts rustig was zonder noemenswaardig verkeer, dat was voor ons allebei een opluchting. Geadviseerd door de politie hebben we de woningbouwvereniging ingelicht. Er moest toch wel iets gebeuren, zo kon het echt niet langer. Maar voor die iets kon regelen stond er opeens een verhuisauto voor de deur en waren de buren vertrokken… En dat binnen twee weken.

Hoe gefrustreerd kan een mens raken. Helemaal fout natuurlijk en zeker niet de weg om zoiets op deze manier op te lossen.  Hoewel het uiteindelijk voor ons wel goed uitpakte.

En die mensen met hun honden? Waar ze naartoe zijn gegaan? Geen idee, maar we hadden medelijden met hun nieuwe buren.

Daarna kregen we ‘Emma’ (klik hier voor een herinnering aan haar) als buurvrouw, beter kon niet :-).
Emma… we hebben elkaar na dat logje van maart 2013 nóg niet gezien, maar deze zomer gaat het echt gebeuren hoor! Tot binnenkort!

 

Advertenties

35 thoughts on “Burengerucht…

  1. Lenjef 16 maart 2015 / 13:48

    Dit spinseltje heb ik een paar jaar geleden geschreven…

    Stom gedrocht

    Steeds zwakker klinkt het huilen.
    Gedempt door de regen, zijn enige drinkwater in modderige kuilen.

    Het voedselbakje dat hij vroeger als nieuw speeltje kreeg
    staat zes van de zeven dagen leeg.

    Nu is het een beest dat niet meer in hun wispelturige leven past.
    Een vervelende last.

    Toch zijn het dezelfde lieve ogen die naar het baasje kijken.
    Snel opzij…hij kon nog juist op tijd een stamp ontwijken.

    Dan zegt een zware stem “ Stom gedrocht
    had ik je maar nooit gekocht

    verkopen kan ik je niet
    jij mager, vuil mormel, ’t wordt tijd dat ik je doodschiet”.

    Dan gaat de man binnen en slaat met geweld de deur achter zich dicht.
    Behalve lucht is er niets dat in de vuile eetbak van het hondje ligt.

    Morgen misschien, krijgt het enkele kruimels brood.
    Of iets dat nooit zal verteren… een puntje lood.

    Dag hondje, lief hondje van een buur.
    Bestaat de hel echt, jouw baasje brandt in het eeuwige vuur.

    Lenjef

    Like

    • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 15:55

      Dank Lenjef, voor dit geweldige gedicht dat te erg is voor woorden als het echt is gebeurd..
      Ik werd er helemaal emotioneel van!
      En ook bedankt voor je bezoekje! Ik lees je reacties altijd bij andere bloggers, ze raken me!

      Like

      • Lenjef 16 maart 2015 / 16:10

        Het is tot mijn spijt
        de wrede realiteit.

        Dankjewel voor het raken, Regenboogvlindertje!
        Lenjef

        Like

        • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 16:27

          Wat verschrikkelijk…

          Ik heb ook een hondje en heb de laatste tijd steeds gedacht, ik weet niet zeker of ik hem wel zal houden, hoewel ik hem eigenlijk niet echt kwijt wil. Maar sinds ik alleen ben, ben ik toch beperkt in mijn vrijheid, de beslissing om een hondje in ons leven toe te laten was een gezamenlijke beslissing, maar als ik al alleen was geweest had ik nooit een hondje genomen.
          Na gesprekken met vrienden en familie, sommigen snapten het, sommigen niet, heb ik toch al heel snel besloten hem nooit weg te doen, hij moet gewoon ingepast worden in mijn leventje dat ik nu alleen leef en dat gaat lukken ook! Hij is me te dierbaar!

          Like

          • Lenjef 16 maart 2015 / 16:48

            Eenzaam tussen sterren

            de maan wentelt eenzaam door de donkerste nacht
            alle hemellichamen
            kunnen het beamen
            hij heeft geen hondje dat kwispelend op hem wacht

            Lenjef 😉

            Liked by 1 persoon

  2. cornma 16 maart 2015 / 10:13

    Honden houden van mensen en zijn dus niet graag alleen. Ik kan me goed voorstellen dat je gek werd van eeuwig blaffende honden, zoiets is genoeg om helemaal door te draaien. Zelfs voor een volkomen “normaal” (ja tussen aanhalingstekens, want wie is echt helemaal normaal?) mens.

    Liked by 1 persoon

  3. lisoverseks 16 maart 2015 / 04:32

    Verschrikkelijk! Ik heb ook zo’n buur gehad met twee rampzalige hazewindhonden. Het ergste was dat de buuf niet helemaal helder in haar hoofd was. Dus die kon je zo moeilijk aanspreken.

    Liked by 1 persoon

  4. marjolijn1 15 maart 2015 / 18:03

    Zulke mensen zijn geen dieren waard….. verschrikkelijk…!!

    Liked by 1 persoon

  5. rietepietz 15 maart 2015 / 16:26

    Dat soort mensen zouden een verbod moeten krijgen om huisdieren te hebben. Horica mensen geven sowieso al vaak overlast voor hun buren door hun werktijden weet ik uit ervaring. Maar dit slaat álles wat een egoisme!

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 00:09

      Ja dat klopt ook nog eens, laat thuis, met deuren gooien, dat deden ze ook, ze hielden echt nergens rekening meer. Het was een drama dat uiteindelijk zichzelf oploste…

      Like

  6. kakel 15 maart 2015 / 15:12

    Zulke mensen horen gewoon geen huisdieren te nemen. Als die dieren hun behoeften in huis doen, worden ze echt te weinig uitgelaten. Dierenmishandeling, vind ik het.
    Bij ons aan de overkant werkt ook iemand heel de dag en haar twee hondjes keffen ook de ganse dag. Ik heb al eens aangeboden een anti-blafband voor hun honden te kopen, maar dat vindt de eigenaresse zielig.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 00:07

      Helemaal mee eens, en het ergste is dus dat die honden er zelf niks aan konden doen..
      Volgens mij is een anti-bladband ook een soort van dierenmishandeling, ik zou het ook niet willen, al had ik een rotweiler of wat voor hond dan ook.

      Like

  7. ingridholanda 15 maart 2015 / 13:08

    Als ik jouw verhaal lees Trees, komen er bij mij ook weer herinneringen terug. Verschrikkelijk als je niet kunt slapen door hondengeblaf. Ook wij hadden overburen die hun honden ’s nachts buiten in een hokmstopten. Bij ieder geluid dat ze hoorden, gingen ze tekeer. Zelfs zo erg dat ook mijn “manlief” uit zijn bed stapte en bij de buren aanbelde. Gelukkig hadden ze bgrip voor de situatie en lieten hun onden voortaan ’s nachts binnen. Maar een tijd laten schaften ze kippen aan en een een haan!!!! Pm 4 uur ’s morgens begon het al….. Tok, tok, tok….. Kukeluuuuu. Daar “manlief” er niet meer was, heb ik zelf de stoute schoenen aangetrokken, maar toen werden ze boos. Wij hadden altijd wel iets te zeuren, zeiden ze. Ik maakte ze duidelijk dat ik niet kwam om ruzie te maken. Uiteindelijk hebben ze de beesten weg gedaan en zijn later verhuisd. Ik hoorde dat ze daar Hun hinden ook weer buiten deden en kippen met een haan hadden aangeschaft. Een herrie van jewelste in de nacht!!! Ik had intens medelijden met die buren. Hoe dat ooit is afgelopen, weet ik helaas niet.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 00:02

      Verschrikkelijk wat een verhaal Ingrid.. Dit soort mensen moet in een hutje op de hei gaan wonen maar niet in een gewone woonwijk..

      PS: Ik bel je snel!

      Like

      • ingridholanda 16 maart 2015 / 11:42

        Of ik bel je volgende week. Deze week erg druk. Nog bedankt voor het opsturen van hoesje.

        Like

  8. Harrij Smit 15 maart 2015 / 11:26

    Jeempie kreempie, Tess, wat een horrorverhaal. Geen wonder dat je van de week al schreef, dat ’t allemaal weer bij je terugkwam nadat je mijn keffertjesverhaal had gelezen.
    Hoewel het bij jullie uiteindelijk een happy end werd (behalve dan voor de nieuwe buren van die slecht behandelde honden), had het heel erg anders – en vervelend – af kunnen lopen.
    Wij hebben mede daarom besloten om onze buren NIET aan te spreken op het keffen van hun hondjes in de tuin, omdat de hondjes er niks aan kunnen doen dat ze geen ‘opvoeding’ gehad hebben en omdat we niet willen dat de buren – best aardige mensen – om ons hun hondjes zouden willen/moeten wegdoen. Zo erg is de overlast nu ook weer niet, zeker wanneer ik het vergelijk met jouw verhaal. Wat we ook besloten hebben, is dat we op ons gemak gaan uitkijken naar een andere woonplek om te voorkomen dat irritatie en boosheid zich ook bij ons gaan opstapelen tot we deuren in willen gaan trappen. Wij hebben er voor gekozen om onze toenemende boosheid te voorkomen door gewoon nog maar weer eens te gaan verkassen. De wereld is tenslotte groot genoeg 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 00:01

      De ergernis was erger dan erg… Maar gelukkig voor ons kozen ze eieren voor hun geld.
      Groot gelijk dat je op zoek gaat naar een andere woning. Al kunnen de hondjes er zelf niks aan doen, het gaat je opbreken hoor als je het nu al zo vervelend vindt.
      De wereld is zeker groot genoeg, Zeist is ook leuk wonen hoor ;-). Kunnen jullie vast wel wennen!

      Liked by 1 persoon

      • Harrij Smit 16 maart 2015 / 10:06

        Ik zal Zeist en omgeving eens googelen op direct te aanvaarden huurwoningen, want die omgeving kennen we nog niet zo goed, maar lijkt qua natuur en zo heel aantrekkelijk. Tips van harte welkom.

        Liked by 1 persoon

        • Regenboogvlinder 16 maart 2015 / 12:44

          Inderdaad een heel erg mooie omgeving! Lekker centraal in het land ook. Driebergen, Doorn, De Bilt, Bilthoven, allemaal leuke plaatsen, maar op direct te aanvaarden huurwoningen heb ik geen kijk… Of de kant van Soest! Succes!

          Liked by 1 persoon

  9. gewoonanneke 15 maart 2015 / 10:59

    Ja honden hebben gewoon mensen om zich heen nodig en niet iemand die de hele dag weg is. In mijn hart zou ik ook graag een hondje hebben maar wetend dat ik altijd weg en onderweg ben doe ik het gewoon niet. Jammer dat sommige mensen niet eerst een soort cursus moeten doen voor ze een hond mogen nemen.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 15 maart 2015 / 23:57

      Zoals ik al schreef, ik zou nooit aan een hondje begonnen zijn als ik alleen was geweest. Ik snap je dus heel goed. Je wordt toch beperkt in je vrijheid, dat merk ik nu ook…
      En dat mensen soms impulsief een hond kopen is van alle tijden en zal ook altijd wel blijven spelen.

      Like

  10. roadlaura1969 15 maart 2015 / 10:40

    Die mensen hadden hun honden mee naar hun kroeg kunnen nemen,hadden ze gelijk “bewaking” gehad.
    Dit was natuurlijk zeeer dier onvriendelijk en buurt onvriendelijk.

    Verder geef ik o er situaties geen oordeel sommige komen namelijk om welke reden dan ook in een positie dat ze geen wandeling meer kunnen maken en het is makkelijk gezegd “afstaan”.

    Gelukkig gaan onze altijd mee naar de camping en ze kunnen goed een aantal uurtjes alleen blijven. Nu we op een appartement wonen zijn we genoodzaakt de rondes te maken ,eerlijk gezegd toen we huis met tuin hadden van 48 mtr lang was het met stormachtigregen wel aangenaam om de deur open te maken 😉

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 15 maart 2015 / 23:55

      Soms zijn er omstandigheden waar de baasjes dan niks aan kunnen doen, zoals jij ook aangeeft.
      Ik laat mijn Binky 2x per dag uit en ’s morgens vroeg en ’s avonds laat mag hij op ons eigen terrein rondhobbelen. Wel makkelijk ja! Op Gran Can loop ik ’s morgen rond half 8 al op straat met hem…

      Liked by 1 persoon

  11. Marja 15 maart 2015 / 09:59

    Afschuwelijke mensen die zo met hun honden omgaan. Ik begrijp heel goed dat jullie gek werden van dat geblaf. In ons wijkje wonen ook diverse mensen die hun hond nooit uitlaten en overdag in de tuin laten wanneer ze gaan werken. Onbegrijpelijk. Neem dan geen hond.
    Gelukkig zijn jullie van die mensen verlost. Ingrijpen was zo gek nog niet…. 😉

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 15 maart 2015 / 23:54

      Het was echt vreselijk hoor, echt geen woord overdreven. Haha, dat ingrijpen was heftig en totaal niet van hem verwacht. Maar hij kon er gewoon niet meer tegen op dat moment…

      Like

  12. Adam op Verkenning 15 maart 2015 / 08:58

    Wij hebben gelukkig nooit buren gehad waar we ons aan ergerde, en ik heb ook nooit gemerkt dat er buren zijn die zich aan ons ergeren.
    Wij kregen onze hond toen hij al zes maanden was. Hij had toen nog nauwelijks wat geleerd. Gelukkig is het een husky, en huskies blaffen niet zo veel. Hoefde we dat niet af te leren.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 15 maart 2015 / 09:39

      Dan hebben jullie altijd wel geboft! Prettig als een hond weinig blaft. Onze Binky blaft ook bijna nooit, hoewel hij wel waakser is nu ik alleen ben. Ik heb hem afgeleerd te blaffen als puppy al. Ik ging dan door mijn knieën, zo dicht mogelijk bij zijn koppie en zei dan steeds ssssttttt met mijn vinger op mijn mond. Als hij dan stil was kreeg hij een tractatie. Super gelukt!

      Liked by 2 people

  13. beaunino 15 maart 2015 / 08:10

    Vreselijk hoe sommige mensen met hun beesten omgaan. Mensen die een hond willen zouden allemaal eerst naar een honden training moeten gaan. Daar leer je hoe je je hond kunt opvoeden.
    Gelukkig blafte onze Nino nagenoeg nooit. Alleen als je vroeg: ‘Wat zeg je dan?’ En tijdens het spelen. Hij had echt zo’n donkere diepe blaf. En ik heb hem zelf nog de ‘fluisterblaf’ geleerd. Haha, mooie herinneringen breng je teweeg.
    Gut, die arme beesten…

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 15 maart 2015 / 09:36

      Dit soort mensen zijn geen huisdieren waard. Toen ons laatste hondje, een hondje dat ik gefokt had en door omstandigheden toen hij 11 jaar bij ons terugkwam en 5 jaar daarna overleed, besloten we geen hond meer te nemen tot we niet meer zouden werken. En toen hebben we er nog 1,5 jaar over gedaan voor we de beslissing namen. Helaas, nu ik alleen ben heb ik onze Binky en ben ik toch wel beperkt in mijn vrijheid. Want als ik alleen was geweest had ik echt nooit een hond genomen. Maar zijn gezelschap maakt veel goed hoor 🙂 en hij blaft ook alleen als hij wil spelen of als hij echt honger heeft.

      Liked by 1 persoon

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s