Een logé…

 

Vandaag krijg ik mijn ‘bijna ex’ als “logé” in huis voor een dag of 10.

Ik ga hem straks afhalen op vliegveld Eindhoven. Het contact tussen ons is prima, zodat dit dus ook zonder problemen mogelijk is.

Eindhoven-Airport

Hij moest sowieso naar Holland komen om zijn paspoort te laten verlengen.
Inmiddels loopt het allemaal soepel met de echtscheiding en komt er volgende week een deurwaarder aan de deur met post voor hem…
Hij mag dat dan ondertekenen en dan zijn we weer een stapje verder.

Maar eerst gaat hij de terrastegels schoonspuiten, de tuin onkruidvrij maken, de loungeset opbouwen, ga ik planten kopen bij het nieuwe R.anzijn tuincentrum hier vlakbij voor de potten en manden, dan is de tuin dus alvast klaar voor de zomer.

Ook gaat hij dan zijn spullen inpakken, kleding, persoonlijke dingen, zijn racefiets, gereedschap. Dat gaat dan allemaal mee naar het huis van zijn vriendin die ergens 9 of 10 mei naar Holland komt met de auto vanuit Berlijn. Ze gaan dan in een hotel voor 1 of 2 nachten en dan vertrekken ze weer.

Er zijn ook nog wel een aantal klusjes die hij voor me gaat doen. Wat dingen ophangen in huis. Een andere waskom installeren. Gewoon wat praktische zaken waarvoor ik dan niet de hulp van anderen hoef in te roepen. Want een klusvrouw ben ik nou eenmaal niet, gewoon omdat het nooit nodig was iets te doen. Hij deed altijd alles liever alleen. Hoewel ik dat nu toch wel jammer vind. Maar wie weet, ga ik gewoon dingen uitproberen…

Ik blijf zeggen, een mens is nooit te oud om te leren!

Verhuisdrift… (3a)

 

Toch maar verhuizen, ja het zou er toch van gaan komen…
Ik wilde echt weg uit de Bijlmermeer (verhuisdrift 2), met name voor de kinderen.
De advertentie van het nieuw te bouwen complex woningen in Lelystad stond mij dus wel aan.

Archipel Het huis lag zoals het groene huis. Destijds werden alle huizen opgeleverd met roodbruin hardhout, echt heel mooi. Nu is de hele wijk in allerlei kleuren geschilderd, wel jammer.  (Foto van internet)

Het zouden dus echt grote woningen worden, met elk een eigen kap/dak.
Een beetje Volendammer stijl. Beneden aan de tuinkant een grote schuifpui. Op de 1e en 2e verdieping aan de voor- én de achterkant ook een schuifpui. Echt heel erg mooie woningen zelfs, met een garage en met een leuke voor- en een grote achtertuin. Daar ging het natuurlijk ook om!

Ik had er goed over nagedacht of ik dit echt wel zag zitten, want ik schatte al in dat Nico het geweldig zou vinden. Ik zou niet meer zo makkelijk terug kunnen krabbelen…  dus… de advertentie laten zien en het idee geopperd om eens te gaan kijken waar het zou worden gebouwd en of het eventueel haalbaar zou kunnen zijn.
Nico wist niet wat hij hoorde en vroeg zich af of ik het echt wel zeker wist. Nou nee, dat niet, maar er moest toch iets veranderen voor de kinderen.

Een stel, waar we in de flat bevriend mee waren geraakt, had er ook wel oren naar. Dus zijn we ons op een zaterdag eens gaan oriënteren. We reden naar Lelystad, lieten ons goed informeren, hadden er wel oren naar en heel prettig, het was ook betaalbaar voor ons. Dus… na nog niet eens zo heel veel wikken en wegen hebben we de stap gezet.  We kochten het huis in september 1975, de oplevering zou in juni 1976 zijn.

De allereerste stap was de caravan in de verkoop zetten. Ik kan me niet meer zo goed herinneren hoe lang hij te koop heeft gestaan, niet lang in ieder geval. We kregen opmerkingen van: “Jullie gaan het missen, dat campinggevoel”. Maar wat veel mensen niet begrepen was dat we dat hele campinggevoel nooit gehad hadden. We verplaatsten ons huishouden en hadden een eigen ‘buiten’, daar ging het ons om.

Omdat er toch wel het een en ander aangeschaft moest worden, een grote koelkast en een gasfornuis met oven, gordijnen en vloerbedekking voor het hele huis, heb ik, samen met mijn buurvrouw, een baantje gezocht.
Zo werkten we dus van november 1975 t/m mei 1976 bij de Makro in het Industriegebied Amstel op de afdeling waar de artikelen geprijsd werden. Van maandag t/m donderdag van 18.00 tot 22.00 uur.

Best wel druk allemaal. Overdag het huishouden en de kinderen, die nog heel klein waren natuurlijk, de verhuizing voorbereiden, dat vooral in de laatste maanden en nog ’s avonds werken. Ik woog altijd zo rond de 55 kilo maar viel toen af bij het leven en woog op een bepaald moment nog maar 48 kilootjes. Mijn heupbotten staken eruit. Mensen om me heen werden ongerust maar ik was ervan overtuigd dat ik na de verhuizing de rust weer zou kunnen vinden en ik beloofde binnen 2 maanden weer 55 kilo te wegen. En natuurlijk heb ik woord gehouden :-).

Maar daar tussenin zit nog een heel stuk tijd natuurlijk, het logje wordt veel te lang als ik die hele verhuizing er allemaal nu al achteraan zou tikken, dus… wordt vervolgd!

 

Zing-Zo limerick “Uitje”

 

Met twee dagen uit, mezelf verwend
Binky was ook mee, de kleine vent
In een B&B slapen
Deed me snel gapen
Ik kwam daar weer op een goed moment

Bezoekje op Park Nederheide
Was natuurlijk niet te vermijden
Koffie hier, lunch daar
Diner stond ook klaar
Moeite gedaan het te bereiden

Bij Femi en Marti, Toos en Kees
was het gewoon een klein beetje feest
Het weer was zo mooi
Park in lentetooi
Ook bij Bar, weer even teruggeweest

Dick en Ans zijn een goed keukenteam
Het ontbijt was werkelijk subliem
Zoveel, ik verschoot,
vers gebakken brood
Ze kennen daar niet het woord miniem

Altijd goed toeven in Milheeze
voor ontspanning moet je daar wezen
Koffie, een broodje
Frans gaf een showtje
Lekker gekletst, daarna wegwezen

Welkom bij Theo, Ger, Ans en Jan
Bij Lies kwam het er helaas niet van
Best lang niet gezien
Dus leuk bovendien
Toen weer richting huis, was een goed plan

Deze diashow vereist JavaScript.

Allemaal hartstikke bedankt voor de gastvrijheid en gezelligheid!

Het nummer “RUN” in Zwijmelen op Zaterdag…


Wat een prachtig nummer is het toch:

“RUN”

Hieronder vind je vandaag in Zwijmelen op Zaterdag
3 uitvoeringen.

Klik hier voor de originele versie van Snow-Patrol die overigens niet mijn voorkeur heeft, daarom plaats ik hem ook niet echt. Het nummer werd een hit in 2004 en in 2010 nogmaals.

Dan de versie van Claire Vinkesteijn, zij deed mee aan
Hollands Got Talent in 2013, kwam in de finale maar won niet.

Dan nog een talent, Leona Lewis, winnaar X-Factor 2011 USA

Zo verschillend, maar allebei prachtig!
En toch vreemd dat covers vaak mooier zijn…
tenminste dat vind ik dan!

Voor nog meer Zwijmelen op Zaterdag ga je gewoon even een kijkje nemen bij MARJA, daar staan alle deelnemers op een rijtje!

Koorts…

teddy1Koorts, wie kent het niet…?
Nou daar ga ik weer, ik dus niet… 

Ik heb echt nog niet vaak koorts gehad in mijn leven, ik heb zelfs altijd een soort van onder-temperatuur. Als kind vond ik het altijd heel spannend als ik niet lekker was, heb veel angina (zo werd keelpijn vroeger genoemd) gehad vroeger. Dan werd er wel getemperatuurd, tjonge, hoe hoog zou die zijn, hoe hoger hoe beter, dacht ik dan. Dan mag ik lekker met een dekentje op de bank…
Maar nee hoor, ik voelde me dan wel niet echt lekker, had ook echt pijn natuurlijk, maar was ook niet ziek genoeg om ‘ziek te doen’, had amper verhoging. Dus dan mocht ik toch wel iets doen ook, aardappelen schillen of boontjes afhalen. Maar veel liever ging ik dan maar lezen.

Ik heb het ooit eens een weekje elke dag opgemeten op dezelfde tijd. ’s Morgens is die temp meestal rond de 35 graden Celsius en ’s avonds rond de 35,8. Raar toch hè. Dus als ik al verhoging heb door iets, zit ik hooguit op de 37, dus denk ik dan ook maar snel dat er niks aan de hand is.

Ja, heb je een flinke ontsteking ergens, dan schiet die temp natuurlijk wel omhoog, maar bij mij is het nooit verontrustend. Ooit één keer met spoed naar het ziekenhuis gebracht, toen was er ook wel iets mis, maar verder mag ik niet klagen…

En dan die thermometers, wat een verschil heb je daarin zeg. De makkelijkste en snelste zijn tegenwoordig die je in je oor kunt doen, maar of het altijd betrouwbaar is… Ik weet het niet hoor!

Ik ben op dit moment nog steeds niet helemaal fit…

10 dagen geleden één dag keelpijn gehad, ik stond op en had het gevoel of ik de hele nacht met mijn mond open had geslapen. Die keelpijn heb ik onderdrukt met zuurtjes, waterijsjes en paracetamol. De volgende dag voelde ik me nog steeds niet lekker… gewoon voor de lol mijn temp gemeten, 36,8, goh, hoe kan het dat je je dan toch beroerd voelt hè?
En de daarop volgende dag ging mijn stem raar doen… die is ook 2 dagen weggeweest, was heel lekker rustig voor Diana..
Haha, ze zei dat ik moest fluisteren, dan belast je natuurlijk je stembanden niet, maar ja als iemand dan gewoon terug praat, doe je dat automatisch zelf ook weer. En als zij fluisterde naar mij en dan aan de andere kant van het balkon zat verstond ik haar weer niet.
Hmmmm, die oren, ja ook eens naar laten kijken zeker? ;-).
Nou ja, ik hoest behoorlijk en die stem klinkt nog steeds zoals een zeeleeuw klinkt, schor en hees en hij slaat ook af en toe over.  Airco in een vliegtuig is natuurlijk ook niet bevorderlijk. Dus ik hoop maar dat alles snel weer normaal is. Het is echt geen gehoor… en ik heb trouwens ook helemaal geen tijd voor dit soort ongein, het duurt me allemaal al veel te lang!

Weetjes weten? Als je alles al weet hoef je dat allemaal niet te lezen natuurlijk, maar scrol dan wel even naar beneden voor mijn vraag..
Bron: http://www.gezondheidsnet.nl/

Er zijn maar weinig mensen die het nog nooit hebben gehad: koorts. Wat is koorts en is een te hoge of lage lichaamstemperatuur eigenlijk gevaarlijk? Zeven vragen én de antwoorden over lichaamstemperatuur.

  1. Wat is een normale lichaamstemperatuur?

De meeste mensen denken dat een lichaamstemperatuur van 37 graden Celsius ‘normaal’ is. Dit is slechts een gemiddelde van normale lichaamstemperaturen. Je lichaamstemperatuur zal er zo’n 0,6 graden Celsius onder of 0,6 graden Celsius boven zitten. Gedurende de dag zijn er ook schommelingen in temperatuur. In de vroege ochtend is je temperatuur het laagst. Laat in de middag het hoogst, soms oplopend tot 37,7 graden Celsius. Dit hangt van verschillende factoren af. Zo is lichaamstemperatuur onder andere heel gevoelig voor hormonen en is de temperatuur van vrouwen die ovuleren hoger.

  1. Hoe kun je je lichaamstemperatuur opmeten?

Op verschillende plekken op je lichaam is je temperatuur te meten. In je mond, oor, oksel of rectaal (via de anus). Ook zijn er tegenwoordig thermometers waarmee de temperatuur op het voorhoofd kan worden gemeten. Meet nooit je lichaamstemperatuur nadat je net gerookt, gegeten of iets kouds of warms gedronken hebt, maar wacht zeker twintig tot dertig minuten. Je meting zal anders niet betrouwbaar zijn. Dat is ook het geval als je net hebt gesport of een heet bad hebt genomen.

  1. Wat is koorts?

Als de lichaamstemperatuur hoger is dan 38 graden Celsius wordt er gesproken van koorts. Het is een reactie van het lichaam op een infectie met virussen of bacteriën. De koorts helpt de infectie te bestrijden. Bij een hogere temperatuur groeien virussen en bacteriën minder goed. Gedacht wordt dat het afweersysteem beter werkt bij koorts, maar dat is (nog) niet bewezen.

  1. Hoe hoger de koorts, hoe ernstiger de ziekte?

De hoogte van je lichaamstemperatuur zegt weinig over de ernst van de ziekte. De koorts verdwijnt zodra de ziekte is bestreden. De meest betrouwbare manier om te kijken of je koorts hebt, is rectaal. Eenmaal per dag de temperatuur meten is voldoende. Schommelingen gedurende de dag zeggen namelijk niet zo veel. Belangrijker is om ook goed op te letten op symptomen als sufheid en benauwdheid.

  1. Krijgt iedereen op dezelfde manier koorts?

Het verschilt per persoon. Koorts verloopt bij geen patiënt hetzelfde. Bij de ene persoon loopt de lichaamstemperatuur gemakkelijk en snel op tot 40 graden Celsius. Er zijn ook mensen die nooit koorts hebben en je hebt mensen met hoge pieken.

  1. Is een te hoge lichaamstemperatuur gevaarlijk?

Koorts kan niet zoveel kwaad. In de meeste gevallen is het ook niet nodig de koorts te verlagen. Als je pijn hebt of je erg ziek voelt, kun je eventueel een paracetamol nemen. Het hoeft niet zo te zijn dat de lichaamstemperatuur daardoor daalt. Ook in het geval van een hitteberoerte, oftewel een zonnesteek, kan de lichaamstemperatuur oplopen. Iemand met een hitteberoerte is te warm en uitgedroogd en deze combinatie kan gevaarlijk zijn.

  1. Is een te lage lichaamstemperatuur gevaarlijk?

Een abnormaal lage lichaamstemperatuur kan gevaarlijk én zelfs levensbedreigend zijn. Een lage lichaamstemperatuur kan optreden door blootstelling aan kou, een shock, alcohol- of drugsgebruik, maar ook door stofwisselingsziektes zoals diabetes. Er wordt gesproken over onderkoeling als de centrale lichaamstemperatuur (de hoogste temperatuur midden in de romp) zo laag is dat de stofwisseling in gevaar komt. Bij pasgeboren baby’s, ouderen en kwetsbare mensen kan een lage lichaamstemperatuur wijzen op een infectie. Een ernstige infectie, zoals sepsis, kan ook leiden tot een abnormaal lage lichaamstemperatuur.

Koortswerende middelen

Als je koorts hebt, kun je koortswerende middelen(antipyrectica) gebruiken. De effectiefste en meest gebruikte middelen zijn paracetamol en NSAID’s als aspirine en ibuprofen. Kinderen mogen geen andere middelen dan paracetamol krijgen.

En… hoe zit het bij jullie? 
Snel koorts?
Vind je dat eng en verontrustend o
f loop je ook niet zo hard?
En wat voor thermometer gebruik je?

 

Heftig… shame on you…


Van Facebook afgehaald…

Ik kwam dit tegen via Gauke, tenhemelschreiend deze foto,
is het niet verschrikkelijk?

We zouden ons echt met zijn allen heel erg moeten schamen…
Lees het stukje hieronder, zoals Chris Klomp (journalist) dit heeft verwoord zou ik het echt nóóit kunnen doen… maar aandacht krijgt ze!

Het rose jurkje


Dit is haar dan. Een van de gelukszoekers. Op de boot gestapt om onze welvaart af te pikken. Om er voor te zorgen dat onze dementerende ouderen niet meer de hulp krijgen die ze nodig hebben. Om onrust te veroorzaken in onze maatschappij. Want dat is wat die vluchtelingen doen. Op zoek naar hun geluk. Ons meetrekken in de ellende.

Kijk naar haar. Misschien was ze wel van plan een aanslag te plegen. Want zo zijn mensen uit die landen. Moslim en dus terrorist.

Kijk verdomme naar haar. En besef dat het om mensen gaat. Niet om statistieken. Mensen. Met dromen en angsten. Met de wil om geluk na te streven.

Enkele uren eerder zat ze waarschijnlijk bij haar moeder op schoot. Een moeder die ongetwijfeld zou hebben gezegd dat het allemaal goed zou komen. Dat ze zich geen zorgen hoeft te maken. Dat er een betere wereld op haar zou wachten. Dat er ergens mensen zouden wonen die zouden helpen. Omdat de wereld niet helemaal louter en alleen uit oorlog en ellende bestaat. Omdat er landen zijn waar mensen het zo godvergeten goed hebben dat ze een ander ook een klein beetje geluk zouden gunnen.

Zie haar liggen. In haar roze jurkje. Misschien wel haar lievelingsjurkje. En besef dat die moeder ongelijk had. Een pijnlijk besef. Maar daarom niet minder waar.

Ik heb mij godverdomme nog nooit zo vreselijk moeten schamen voor Europa. Voor Nederland. Voor die volstrekte randdebielen die in hun infantiele, kleingeestige en bekrompen gedachten niet eens het fatsoen hebben om hun eigen beperkte xenofobe wereldje even achter zich te laten. Om even respect te tonen voor een groot drama.

Shame on you.