Verhuisdrift (3b)

 

Onze verhuizing van de Bijlmer naar Lelystad verliep, zoals we natuurlijk hoopten, heel voorspoedig en gesmeerd.

Klik hier voor verhuisdrift 1, hier voor 2 en hier voor 3a, mocht je die soms gemist hebben.

Natuurlijk waren we in de maanden daarvoor geregeld naar Lelystad gereden om te zien hoe de bouw vorderde. Het werd echt een prachtig huis en de tijd kon ons niet snel genoeg gaan.

En eindelijk, na maanden kregen we de sleutel, op 9 juni 1976, de verjaardag van man én zoon!

Met een volle auto, natuurlijk het nodige gereedschap, proviand, schoonmaakmiddelen, klapstoelen en een tafel kwamen we aan. De kinderen, ze waren toen dus 3 jaar en 15 maanden, waren een weekje uitbesteed, we konden dus eindelijk aan de slag.

De vloerbedekking en gordijnen waren besteld en alle leveringen liepen volgens plan. Geen rare verrassingen gelukkig, gewoon de kleur van de vloerbedekking en de gordijnen die we hadden besteld.
(Vergeten te vertellen in ‘Verhuisdrift 1’, de vloertegels werden toen namelijk in het rood geleverd in plaats van in het wit…).
Maar hier klopte gelukkig alles en was alles ook op tijd af.

De echte verhuisdag kwam dus al snel in zicht. Een dag of 10 later verhuisden we dus echt. We hadden samen met onze buren een vrachtwagentje gehuurd en daarmee werd in dat bewuste weekend een paar keer heen en weer gereden van de Bijlmer naar Lelystad en terug. Destijds nog over de dijk want de snelweg A6 was er toen nog niet.

We probeerden zo snel mogelijk alles op zijn plek te krijgen, geen dagen of weken met volle dozen zitten, dat was niet onze stijl. De woonkamer en keuken waren het eerste aan de beurt, daarna de slaapkamers van de kinderen. En ach, we hadden ook nog de nodige hulp, dus was het echt best snel op orde.

Na het weekend gingen we in de flat nog het een en ander schoonmaken en de kinderen ophalen. Diana was bij mijn zus geweest, die hadden saampjes al snel besloten dat ze geen pap meer hoefde te eten… Ze was pas 15 maandjes en ik was niet blij toen, maar zus was na 2 dagen proberen gestopt met pap voeren, die kleine was inderdaad al een tijdje aan het protesteren dus die logeerpartij pakte zeker goed uit voor haar. Eerlijk gezegd weet ik niet meer waar Nick was… schaam, schaam, wie het weet (van de familie?) mag het zeggen.

Het werd een extreem hete zomer en terwijl er nog heel veel huizen na ons werden opgeleverd, waren wij al vrij snel gesetteld en brachten we veel tijd buiten in onze eigen tuin door!

Die kwam het laatste aan de beurt en het was best een lap, 16 bij 5,5 meter, maar langzamerhand kreeg ook die tuin vorm en hebben we er heerlijk van kunnen genieten.

Archipel 17-39, we hebben er gewoond van juni 1976 tot september 1982.