Kleindochters in aantocht…

 

Jaaaaa, morgen is het zover!

Dan komen Maria en Natalia samen op vakantie naar oma in Holland! 

Maria en Natalia 07-2014Maria (13,5 jaar) en Natalia (12,5 jaar)

Met zijn tweetjes, net als vorig jaar, met het vliegtuig en allebei voor de veiligheid nog maar als ‘ummetje’ (UM = Unaccompanied Minor).
Ze krijgen dus begeleiding op hun reis van Gran Canaria naar Holland vanaf het moment dat ze ingecheckt zijn, dus weggebracht door papa en mama, en ze worden opgehaald door oma, door mij dus! Ze vliegen naar Eindhoven met T.ransavia, altijd goed geregeld.

Maria kwam al ‘alleen’ toen ze 7 was en daarna nog een paar keer! Natalia durfde dat nooit, maar vorig jaar wilden ze graag samen komen en toen hebben we als voorwaarde gesteld dat ze dan ook samen zouden vliegen. Met haar grote zus mee (hoewel Natalia vaak verantwoordelijker overkomt en is als Maria) durfde ze wel!

Ik heb weer leuke dingen bedacht, want uitstapjes worden er natuurlijk gemaakt en het liefst naar gelegenheden waar ik nog niet met ze geweest ben. Dit jaar staan “Madurodam” en “Beeld en Geluid” in ieder geval op het programma!

Ik heb er zin in!

 

Wat een avond… Caprera…


Gisteravond ging het dan ook echt gebeuren! 
Het concert van de 3JS in het Openluchttheater Caprera in Bloemendaal!

Voor de mensen die niet weten waar de 3 J’s voor staan in de artiestennaam, ja ze bestaan echt hoor die mensen bedoel ik…, zal ik het nog een keertje vertellen… beloofd is beloofd!
De zanger heet Jan Dulles, de beste zanger van Nederland (daar zullen de meningen over verschillen, maar ik vind dat), een bijnaam zoals alle Volendammers hebben, da’s dus de eerste J…
Dan hebben we de 2 gitaristen (en medezangers), Jaap Kwakman en Jan de Witte… De 2e en de 3e J. 
Jan de Witte is de zoon van gitarist Jaap de Witte die 2 jaar geleden vanwege neurologische problemen geen gitaar meer kon spelen. Een betere opvolger konden de mannen zich niet wensen!

Ik vertrok rond 16.30 naar De Bilt om Margaret en Rosalinde op te halen…
Twee voor mij totaal onbekende vrouwen, alleen van de foto’s op Facebook wist ik hoe ze eruit moesten zien. Hoe dit contact tot stand kwam kun je HIER lezen…  Maar het klikte, kan niet anders natuurlijk, echte fans hè, en we gingen al ‘stuiterend’ op pad… De dames konden daar namelijk niét mee ophouden, dat deden ze al vanaf woensdag… Ze zullen wel beurs zijn hier en daar ;-).

Caprera 27-6-2015 (2) (Small)We arriveerden rond 18.00 uur in Bloemendaal, parkeerden de auto (gratis zelfs) en hebben in Restaurant De Uitkijk heerlijk gegeten, in het zonnetje! Een goed begin van de avond!
Op donderdag en vrijdag waren de Caprera-concerten weer geweldig geweest zijn, volgens de enthousiaste fans die ons voorgingen, dus we hadden er heel veel zin in. Kon niet anders dan een TOPavond worden.
En dat werd het ook!

Deze 3e avond was de avond van de B.ank/Giro Loterij…wist ik niet hoor.
De meeste mensen die er zaten hadden de kaarten gewonnen. Ik heb ze gekocht van iemand en zo waren er vast nog wel meer. Het merendeel van de mensen in het publiek hadden de 3JS nog nooit live op zien treden. Dus beslist geen echte fans, maar evengoed werd het een superavond. Met gastoptredens van Lori Lieberman en Ellen Ten Damme. De mooiste nummers kwamen weer voorbij en er werd ook flink meegezongen.

Deze diashow vereist JavaScript.

We hebben genoten, het weer was prachtig, echt niet koud gehad, en nu ik er eenmaal van geproefd heb, ga ik volgend jaar zeker weer naar Caprera. Ik denk dat ik de komende week de kaarten maar vast ga bestellen :-).
Hierboven wat foto’s en hieronder 2 videootjes… de rest zal ik jullie besparen want ik heb ongewild meegezongen en dat was nou net niet de bedoeling…

Born by the river…

Watermensen met Lori Lieberman

Het laatste is toch wel heel triest…

De mannen brachten ook het ‘drinklied’ als een ode aan Jaap Buijs, hun manager, die ervoor heeft gezorgd dat ze zijn waar ze nu zijn, zoals Jan Dulles op zijn Facebook schreef. Jan zei gisteravond: “Het zou wel eens de laatste keer kunnen zijn dat we dit nummer voor hem zingen terwijl hij nog in leven is”. En hoe waar was die uitspraak…
Helaas heeft Jaap Buijs de strijd tegen kanker op moeten geven en wel vandaag… Hij werd 69 jaar.

 

 

Zwijmelen op Zaterdag met “De Selvera’s”


Zwijmelen op Zaterdag…
mijn moeder zou dit geweldig gevonden hebben!

Het is vandaag 9 jaar geleden dat ze is overleden, toch weer even bij stilstaan! Ze was dol op “De Selvera’s”. Of ze het plaatje had weet ik niet meer, maar we zongen het liedje allemaal mee en zij zelf ook natuurlijk.

2 reebruine ogen (1) (Small)Ze heeft ook nog eens een sketch gedaan op de 12,5 jarige bruiloft van mijn broer, samen met mijn dochter. 2 reebruine ogen (2) (Small)De dames begonnen dan heel gedwee en keurig het liedje je zingen dat begon met “de blondgelokte jonge jager”, tot het refrein kwam: “twee reebruine ogen” en dan draaiden de dames zich om en schudden met de billen…

Hilariteit natuurlijk, de grote reebruine ogen keken zo het publiek in.
Het applaus was niet van de lucht en of ze genoot, dat moedertje van mij!
Dus…

De Selvera’s

met

“Twee Reebruine Ogen”

Als extraatje nog een mooi nummer van de “3JS”, vanavond ga ik het openluchtconcert meemaken in Bloemendaal en daarom mogen ze niet ontbreken vandaag.

Het nummer ‘De Laatste Dag’ is wel toepasselijk voor vandaag!

 Voor meer zwijmelarij kijk je even bij MARJA…
daar vind je alle deelnemers!

3JS in Caprera…

 

Hoe leuk is het toch om iemand blij te maken! 

De “3JS” geven vandaag, morgen en zaterdag weer een concert in het Openluchttheater Caprera in Bloemendaal.

Caprera

 

Ik ben naar alle theatershows geweest, samen met mijn dochter (op één na, toen kon ik niet in die tijd in Nederland zijn).
Maar een openluchttheater... ik had het idee dat het wel een beetje erg luchtig was. Stel je voor dat het die avond regent, word je gewoon drijfnat op die tribune als publiek. De artiesten gelukkig niet, maar je zou gemakkelijk een longontsteking kunnen oplopen…
De mannen hebben er concerten gegeven in 2012, 2013 en 2014.
Ik heb de DVD van een fantastische avond in 2012. Echt zo prachtig!
Dus ik bedacht pas geleden, ook door alle reclame over dit gebeuren, dat ik zo’n concert toch wel graag mee zou willen maken.

Op donderdag had ik al een andere afspraak… Op vrijdag was alles uitverkocht en de zaterdag ook… Helaas pindakaas. Maar er bestaat ook nog zoiets als ‘M.arktplaats’ en ja hoor, kaarten te koop voor zaterdag de 27e. Ik kwam tot een deal met de verkoper en heb ze in het weekend opgehaald. Het waren 2 toegangskaarten… inclusief consumptie!

Hartstikke leuk natuurlijk, maar wie zou ik nou mee kunnen nemen? Ik zou er geen moeite mee hebben alleen te gaan hoor, maar met zijn tweetjes is het toch leuker uitgaan. Nou wil het geval dat mijn dochter en ik zo’n beetje de enige fans zijn van de 3JS in onze familie en vriendenkring…
Nee… ik snap het ook niet hoor, maar het is echt zo.

Mijn dochter had al andere plannen voor het weekend, mijn buurvrouw is met vakantie, mijn collega-vrijwilligster was ook bezet… En iemand meenemen die er eigenlijk toch niet zo weg van is… nee, dat wilde ik ook niet. Dus bedacht ik iets anders…

3js 2015

Ik ben lid van 4 besloten groepen op Facebook… voor alle 3 de JS bestaat er een aparte groep, en ook nog een voor Jaap de Witte die zich terug moest trekken. De leden zijn natuurlijk allemaal echte fans van de 3JS dus besloot ik een oproep te plaatsen in de 3 groepen van Jan, Jaap en Jan.
Wie o wie wil er met mij mee? De kaart hoefde niet betaald te worden natuurlijk, ik heb er 2 voor de prijs van één en dat heb ik er graag voor over. Ik bood aan die persoon op te komen halen, als ze een beetje op de weg van Zeist naar Bloemendaal zouden wonen…

Zoooo zeg, dat heb ik geweten! Wat een leuke reacties kreeg ik! Uiteraard van mensen die graag mee zouden willen. De allereerste die reageerde wilde heel erg graag, maar moest helaas werken. Maar wonder boven wonder is het haar gelukt te ruilen met een collega en ik heb dus nu een ECHTE FAN als gezelschap, ze heet Margaret.

Ze is totaal vreemd voor mij, woont redelijk in de buurt en ze is de afgelopen dinsdag vrolijk doorgestuiterd, ze was helemaal door het dolle heen van blijdschap.

Toen kreeg ik vandaag ook nog een berichtje van ene Rosalinde… die had zich ook aangemeld om met me mee te kunnen, had dus pech, maar heeft uiteindelijk toch nog wel een kaart kunnen bemachtigen voor zaterdagavond. En of ze dan misschien mee mocht rijden..
Nou natuurlijk mag dat, hoe meer zielen hoe meer vreugde hoor!

We gaan er vast een dolle avond van maken ook a.s. zaterdag! Ik heb er zin in! En lekker dat het voelt om iemand zo blij te kunnen maken…

Verslag volgt!

Ik voel me rijk…


Ja echt… ik voel me rijk!

Ik heb vorige week 3 heerlijke dagen gehad!

Harrij en ik 17-6-2015Mijn 1e stop was in Dwingeloo, ik zat heerlijk vroeg in de auto, Binky was bij de oppas, dus daar had ik geen zorgen om. Lekkere muziek op de USB stick aan en meegalmen natuurlijk. Het ritje duurde 1,5 uur en keurig op de afgesproken tijd arriveerde ik!
Harrij de dichter, de Limerick koning, de blogger waar ik een leuke klik mee heb in Blogland, en nog velen met mij trouwens, kwam me al tegemoet en de begroeting was allerhartelijkst, de smuffels waren niet te tellen. Ook Mariet is een schat en ik voelde me heel erg welkom. Het huis en de tuin zien er niet uit alsof ze er nog maar 6 weken in wonen, aanpakken, daar houden ze van. Ze hebben ruimte genoeg en wie weet blijven ze in Dwingeloo wel een tijdje wonen. We hebben heel gezellig gekletst! Er viel geen enkele stilte, de onderwerpen die we bespraken waren heel divers. Het feit dat de klik er in het eggie ook was, vonden we heel bijzonder. Harrij is een heel erg toegankelijke, lieve, leuke, belangstellende man. En Mariet idem dito. Die zat rustig te luisteren als Harrij of ik aan het woord waren. Na de koffie en de appeltaart dronken we een glaasje en daarna kwam de soep op tafel. De klaargemaakte belegde broodjes smaakten heerlijk. We hebben gewoon de hele ochtend lekker in de tuin kunnen zitten. Toch werd het weer tijd om te vertrekken. Eigenlijk helemaal geen zin in, uitgepraat waren we nog lang niet. Maar we gaan elkaar zeker nog vaker zien en spreken, dat hebben we over en weer beloofd. Zo, genoeg veren uitgedeeld… vrienden gemaakt, daar gaat het om.

Na weer met zoenen en knuffels (smuffels dus) afscheid te hebben genomen reed ik naar Engelbert bij Groningen.

Riet en Bert (al 18 jaar zijn we vrienden, hoewel we elkaar alleen op Gran Canaria troffen) wonen in een prachtig huis. Het weerzien was ook weer zo liefdevol, we hadden elkaar een paar maanden geleden op Gran Canaria nog gezien. We konden die avond heel lang buiten zitten, een zitje uit de wind met een terraskachel is natuurlijk niet te versmaden.
jumNa de maaltijd en een heleboel bijpraten gingen we naar bed. Ik had de hele bovenverdieping voor mij alleen, luxe hoor! De volgende ochtend ging Riet mij de winkels laten zien. Ze hebben 3 J.umbo winkels en stuk voor stuk zien ze er prachtig verzorgd uit. Ze zijn er super trots op en terecht! Keihard werken is de boodschap, het komt ze echt niet aangewaaid. Ook hun zoon, schoondochter én dochter werken in het bedrijf. In de woonwinkel van Riet heb ik nog een paar armbandjes gekocht voor Maria en Natalia. Ook leuk om eens achter de coulissen van zo’n grote supermarkt te kunnen kijken. Geen idee natuurlijk als je in zo’n winkel loopt te winkelen.

Groningen - Het Goudkantoortje 18-6-2015 (1) (Small)Aan het eind van de middag vertrokken we naar Groningen. We wandelden door de stad en winkelden wat. Allebei zijn we niet dol op winkelen, dus na een goed uur winkel-in-winkel-uit, hadden we het wel gehad en gingen we aan de koffie in Restaurant Goudkantoor in het centrum van de stad. Wat een locatie zeg, uitzicht op de Martinitoren. Bert kwam ons gezelschap houden rond 19.00 uur en we hebben een heerlijke avond gehad en heerlijk gegeten.
Groningen Universiteit 18-6-2015 (4) (Small)Op de terugweg heb ik nog even een foto gemaakt van de Universiteit, toch een belangrijk gebouw in Groningen als studentenstad!

Nogmaals bedankt voor de heerlijke tijd bij jullie!
Vrienden voor het leven hè lieverds? 

Toen we weer thuis waren, bleken we nog niet uitgepraat te zijn. Riet zou de volgende dag gewoon gaan werken en ik zou na het ontbijt vertrekken naar Blijham.. naar Wim en Willy. Zo gezegd zo gedaan! Na de nodige knuffels als afscheid en ook daar de belofte dat ik nog eens terug zou komen, ging ik op weg. Het bleek maar een half uurtje rijden te zijn. Rijd ik dus langs de Pekela’s waar een blogster woont die ik al eens op een eerder moment heb ontmoet. Zo ver het Hoge Noorden in kom ik niet zo vaak, maar ik had geen telefoonnummer dus kon haar niet bereiken. Volgende keer dan maar, inmiddels heb ik haar telefoonnummer, dus wie weet!

Rond 10.00 uur kon ik, na bijna 9 jaar, mijn “grote broer” en zijn vrouw begroeten! Wim is niet echt mijn grote broer, maar ik voelde het altijd wel zo. Ik ken hem al vanaf mijn 4e jaar, hij was toen 9 of 10.

Dat wordt nog een heel verhaal, dus daarom ga ik dit laatste bezoekje later beschrijven in een ander logje…

Wordt vervolgd…

Ik voel me rijk…