Terug naar de Bijlmer… (deel 2)

 

Het eerste deel van mijn bezoekje aan ‘de Bijlmer’ was gericht op mijn eigen ‘oude buurtje’.

Bijlmerramp2_without_linkNa de koffie gingen Rob en ik op stap naar de plek waar de El Al Boeing zich op 4 oktober 1992 in de flat Kruitberg, (ook nog K-buurt) en de flat Groeneveen, (die voor een deel is blijven staan) boorde. Iedereen kan zich deze Bijlmerramp ongetwijfeld nog heel goed herinneren.

Het Monument dat is opgericht wordt ook wel ‘een groeiend monument’ genoemd!

Het bestaat uit een aantal onderdelen:

  • De promenade (loopt dwars door het gebied)
  • De funderingen van de flats, die moesten uiteraard worden gesloopt, met daartussen waterpartijen en fonteinen die de plek van de inslag van het vliegtuig voorstellen.
  • De boom die alles zag
  • Het mozaïektapijt
  • De herdenkingsplaats

Het is de moeite waard om even op de paarse link hierboven te klikken en te lezen wat de betekenis is van deze onderdelen (mijn logje wordt anders wel heel erg lang).

Ik vond het heel indrukwekkend om daar te lopen, de namen te zien op de gedenksteen van de overledenen, de uitspraken te lezen van buurtbewoners die de schrik van hun leven kregen toen het vliegtuig omlaag kwam. Kippenvel momenten hoor, echt.

Het Monument staat middenin het zogenaamde Bijlmermuseum, zoals een groot gedeelte wordt genoemd waar nog oude flats en oude bebouwing staat.
Hier staat ook de zogenaamde ‘klusflat’, de voormalige Kleiburg flat, een van de oudste flats, die eigenlijk zou worden gesloopt. Erg interessant dit project, hieronder het filmpje…

Verder zijn er een aantal kunstwerken geplaatst waaronder Mama Aïsa door Chaim Oren, 1986.

Bijlmer 20-7-2015 (39) (Small)

De Surinaamse moeder Aarde, de universele godin, de belangrijkste aan te roepen godheid in de winti-cultuur. Zij staat symbool voor de verbroedering van de verschillende nationaliteiten. De bollen op haar jurk en in het gras representeren Grote en Kleine Beer. Deze sterrenbeelden symboliseren de verbinding tussen hemel en aarde.

Moeder Aarde Aïsa werd gemaakt in het kader van het ‘Blij met de Bijlmer’ festival. Het Stadsdeel Bijlmer schonk het aan de Creoolse gemeenschap. Sindsdien resideert ze op een eiland in het water dat bij de onthulling van het beeld “Cola-kreek” is gedoopt naar de gelijknamige vijver in Paramaribo. Ze waakt daar over de harmonie tussen de diverse etnische groepen.

Aan de foto is te zien dat wij op het ‘eilandje’ geweest zijn waar Mama Aïsa staat. We moesten over een brug met heel veel meeuwen en heel veel vogelpoep lopen om er te komen. Volgens Rob komt er nooit iemand op dat stukje, hij was er zelf ook nog nooit geweest. Op de achtergrond de ‘klusflat’.

Het was een interessante rondgang door een stukje Bijlmer met een geschiedenis die nooit zal worden vergeten.

Het miezerde en op een bepaald moment waren we allebei best natgeregend. Gelukkig had ik mijn shirt met bleekvlekken in de auto gelegd, ach altijd handig als je iets moet droog- of schoonwrijven dacht ik toen. Haha, die kon ik nu zelf mooi gebruiken om mezelf een beetje mee af te drogen. Eenmaal thuis stapte ik onder de warme douche, deed ik makkelijke kleren en sloffen aan en ik was zo weer warm.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het was een fijne middag! Rob, nogmaals dank!

 

Advertenties