Reggie…de zwarte labrador…deel 1

 

Van mijn oude blog:

Dit verhaal heb ik vertaald uit het Engels, ik heb het lang geleden gekregen van een verre oom in Canada en mij raakte het diep… 

Reggie de zwarte labrador… (deel 1)

Ze vertelden me dat de grote, zwarte labrador “Reggie” heette.

Ik bekeek hem eens goed toen ik naar zijn hok liep waar hij lag. Alles zag er schoon uit en de mensen van het asiel waren erg aardig en de hond leek dat ook.

Ik woonde nog maar 6 maanden in de omgeving, maar overal waar ik kwam in het kleine stadje waren de mensen open en voelde ik me welkom. Iedereen groette elkaar ook op straat.

Maar er ontbrak nog iets aan mijn nieuwe leven merkte ik, terwijl ik me probeerde te vestigen. En ik dacht… een hond zou niet slecht zijn. Ik zou dan iets levends hebben om tegenaan te praten.

Ik had net de reclame in het plaatselijke nieuws over Reggie gezien dus ik ging erop af. De mensen bij het asiel zeiden dat ze al ontelbaar veel telefoontjes hadden gehad, maar dat de mensen die waren komen kijken er allemaal niet als ‘lab’ mensen uitzagen, wat dat ook mocht betekenen. Ze moesten gedacht hebben dat ik dat wel was.

Maar in 1e instantie dacht ik dat de mensen van het asiel zich vergist hadden door mij Reggie en al zijn spullen mee te geven. Zijn eigendommen bestonden uit een hondenkussen, een tas vol speeltjes die bijna allemaal nieuw bleken te zijn, nieuwe tennisballen, zijn voerbakken en een verzegelde brief van zijn vorige eigenaar. En het klikte ook nog niet eens echt tussen Reggie en mij toen we eenmaal thuis waren.

Wij worstelden 2 weken lang (bij het asiel hadden ze die termijn gesteld om hem te laten wennen aan zijn nieuwe (t)huis). Misschien lag het aan het feit dat ik me ook probeerde aan te passen. Misschien leken we wel teveel op elkaar.

Om de een of andere reden verdwenen zijn spullen tussen mijn andere ongeopende dozen (behalve de tennisballen, hij wilde nergens heen zonder 2 tennisballen in zijn bek). Ik had ook niet het idee dat hij al zijn oude spullen nodig zou hebben en als dat wel zo was kon ik toch weer nieuwe kopen, nadat hij echt gesetteld was. Maar het begon er al snel op te lijken dat dit niet zou gaan gebeuren.

Ik probeerde de normale commando’s uit die hij kende, zoals de medewerkers van de opvang mij verteld hadden, bijvoorbeeld ‘zit’ en ‘wacht’ en ‘hier’ en ‘voet’ en hij volgde ze ook op, tenminste als hij er zin in had.  Hij leek nooit echt te luisteren als ik zijn naam riep, nou ja, hij keek wel in mijn richting na de 4e of 5e keer dat ik Reggie geroepen had, maar daarna ging hij gewoon weer verder met waar hij mee bezig was. Als ik hem dan weer riep kon je hem bijna zien zuchten en dan gehoorzaamde hij met tegenzin.

Dit zou gewoon niet gaan werken. Hij kauwde een paar schoenen kapot en een paar onuitgepakte dozen gingen er ook aan. Ik was een beetje te streng voor hem en hij voelde wrok tegenover mij, dat voelde ik dan weer. De wrijving werd zo erg dat ik niet kon wachten tot de 2 afgesproken weken voorbij waren. En toen dat zover was ging ik op zoek naar mijn telefoon tussen de volle dozen. Ik herinnerde mij dat ik de telefoon op een stapel dozen had gelegd voor de logeerkamer, maar mompelde tamelijk cynisch binnensmonds: “dat die verdomde hond hem vast voor me had verstopt”…

Eindelijk vond ik mijn telefoon maar voor ik het nummer van het asiel in kon toetsen vond ik ook Reggie’s kussen en andere spullen. Ik gooide het kussen in Reggie’s richting en hij snuffelde eraan en kwispelde. Hij was nog nooit zo enthousiast geweest sinds ik met hem thuis was gekomen. Ik riep: ” Hé Reggie, vind je dat leuk? Kom maar hier dan krijg je een koekje”. In plaats van naar me toe te komen bekeek hij me met één oog, gaf een ontevreden zucht en plofte op het kussen met zijn rug naar mij toe.

Nou, dat hielp dus ook niet. En ik toetste het telefoonnummer van het asiel in. Maar toen zag ik opeens de verzegelde envelop en hing snel op. Die was ik dus ook helemaal vergeten. ‘Goed Reggie’ zei ik hardop ‘laten we eens kijken of je vorige eigenaar enig advies heeft’…

Wordt vervolgd over een week… 

Plaatje van internet

Advertenties

42 thoughts on “Reggie…de zwarte labrador…deel 1

  1. Plato 5 augustus 2015 / 17:03

    Prachtverhaal tot nu toe. Ik ben erg benieuwd hoe het afloopt. Kun je de delen niet wat sneller publiceren? Ik begrijp niet dat er mensen zijn die dit niet lezen. Zo lang zijn de delen toch ook weer niet? Enfin…. ik lees.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 6 augustus 2015 / 00:21

      Nee, ik heb de hele week al volgepland met andere dingen, zondag is voor de aparte dingen, zoals voor dit. Maar het is alweer bijna zondag! Is een mooi verhaal hoor, dus even geduld!

      Like

  2. gewoonanneke 3 augustus 2015 / 11:19

    Ik ben blij dat ik een beetje de blogs met actuele dingen kan volgens dus vervolgverhalen zitten er niet in voor mi momenteel veel te mooi weer 😉

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 3 augustus 2015 / 11:32

      Niks verplicht hoor Anneke, voor mij is het een beetje vulling.. hoewel ik, net als jij, geen moeite heb om elke dat iets te plaatsen. 🙂

      Like

  3. cornma 3 augustus 2015 / 10:28

    Oh, wat erg, ik weet dat ik het vorige keer ook helemaal gelezen heb, maar ik weet niet meer hoe het afloopt. Ach, zo blijft het nieuw, zullen we maar denken.

    Liked by 1 persoon

  4. marjolijn1 3 augustus 2015 / 05:15

    Ik kom zeker terug voor het volgende deel…!
    Goede start van de nieuwe week.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 3 augustus 2015 / 08:27

      Van harte welkom! Ja heerlijk was het, ik heb hard gewerkt in de tuin en op de stoep voor mijn huis. De gemeente doet er niet veel aan dus alles onkruidvrij gemaakt, geveegd, daarna de rest weggebrand met mijn fikstok.. Ben wel een paar uur bezig geweest, met tussenpozen dan.. Maar sowieso buiten 😀.
      Fijne dag en groetjesss

      Like

  5. Kakel 2 augustus 2015 / 21:33

    Ik heb het eerder gelezen, maar lees het graag nog eens. Het belangrijkste heb ik onthouden: het loopt goed af 🙂 Goh, nooit geweten dat je lab-mensen hebt, haha!

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 2 augustus 2015 / 21:42

      Ja, jij had toen ook gereageerd…
      Inderdaad, het loopt gelukkig goed af!
      Blijkbaar wel hè, en dat ben jij dus nu ook met Rosa ;-). X

      Like

  6. Harrij Smit 2 augustus 2015 / 19:24

    In hondenverhaal in vier delen? Oeioeioei, deel één was wel grappig, maar echt mijn stuff is het niet,maar je schrijft dat het je zo geraakt heeft en daarom blijf ik toch maar even meelezen :-).

    Liked by 1 persoon

  7. gewoonzoalsikben 2 augustus 2015 / 16:36

    Ik ben heel nieuwsgierig geworden hoe dit verder gaat .Maar ja geduld is een schone zaak zeg ik maar zo !
    Groetjes Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  8. margrietspanjaard 2 augustus 2015 / 16:01

    Leuk verhaal met een perfecte pauzestop…grappig dat sommigen vergeten dat het een verhaal is en niet jouw eigen ervaring met die lab

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 2 augustus 2015 / 18:10

      Bedankt Margriet, ja het is een uit het Engels vertaald verhaal… heeft niks met mij te maken. Maar het is heel mooi! Ik heb het ooit op mijn oude blog gezet in 4 delen, maar ik heb de verhalen nu even teruggezet in concept 😉

      Liked by 1 persoon

  9. Hillechien Prins 2 augustus 2015 / 14:33

    mmm leuk verhaal nu maar wachten op de rest

    Like

  10. Melody 2 augustus 2015 / 12:57

    Brego loopt hier nu al 2 jaar en 3 maanden….. en nog steeds heb ik het idee dat hij nog worstelt met zijn verleden… kortom…. geduld!

    Liked by 1 persoon

      • rietepietz 2 augustus 2015 / 12:50

        Klopt té lange verhalen kosten loggers téveel tijd.
        Al zóu het in de zomerdip wel kunnen, de paar loggers die nú nog regelmatig loggen zijn “de verslaafden”;-)

        Liked by 1 persoon

        • Regenboogvlinder 2 augustus 2015 / 12:56

          Haha, ja ik moet mezelf echt een paar dagen of zo opleggen om een poosje niks of weinig te doen… Kan het niet laten om zelf te bloggen en wil ook graag lezen. Net even de tuin ingeweest en wat gerommeld. Onkruidjes met de fikstok weggehaald, was opgehangen daarvoor nog, en nu weer even kijken 😉

          Like

          • rietepietz 2 augustus 2015 / 13:08

            ja hoor, bij mj gaat het ook gewoon overal tussendoor en het is natuurlijk vanzelf wat rustiger dan anders omdat er veel bloggers weinig doen. Vooral op zondat is het overal druk dus maken we meestal alleen een stevige wandeling in de buurt en wat hozen in huis.

            Liked by 1 persoon

  11. John 2 augustus 2015 / 09:40

    Leuk verhaal Trees. Het vervolg zal ik ook vol enthousiasme lezen. Het kan wel tot 6 maanden duren voor een hond aan zijn nieuwe omgeving gewend is. Het kan ook heel snel gaan als ik hier naar Bentley kijk.
    Ik vraag me ook wel af wat lab mensen zijn. Ik begrijp wel wat ze er mee bedoelen, maar goed. Het klinkt zo labberig 😛
    Op naar het vervolg 😀 Want ik ben benieuwd of je hem hield of niet. Ik denk het wel.
    Fijne zondag.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 2 augustus 2015 / 10:33

      Leuk John bedankt!
      Ze noemen het wel zo, je moet er kennelijk geschikt voor zijn om een labrador te hebben…
      Is overigens niet mijn eigen verhaal hoor…
      Even geduld… ik zal vast verklappen dat het 4 delen zijn 😀
      Jij ook een fijne zondag!

      Liked by 1 persoon

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s