Weer een rondje Nederland…

 

Maar weer eens een update van mijn belevenissen… een mens kan het toch maar druk hebben hè…

Winterfair Kasteel Hoekelum Dolf en Erna 7-11-2015 (13)Afgelopen zaterdagochtend ben ik naar Bennekom gereden en heb ik de Winterfair bezocht bij Kasteel Hoekelum Een mooie locatie en er stonden mooie stands, buiten en ook binnen in het kasteeltje en het bijgebouw. Mijn broer en schone zus stonden daar met een stand met heerlijke ‘Engelse Fudge’. Ze hadden een plaats binnen, die helaas wat kleiner was dan de kramen buiten, maar stonden wel droog en warm. Mensen kunnen met een tang de stukken fudge zelf kiezen en in een zak scheppen en dan af laten wegen en uiteraard afrekenen. Ze hadden het lekker druk.

Schone zus en nicht staan vanaf morgen, vrijdag 13 november t/m donderdag 19 november op de Margriet Winter Fair in Utrecht.
Ik ga ze dinsdag de 17e een dagje helpen. Leuke entourage, dus dat wordt vast gezellig. Ik hoop dat ze een superweek zullen hebben! 

Diezelfde zaterdagmiddag heb een fotoserie laten maken op een mooie locatie.. Kasteel Soelen in Zoelen bij Tiel. Het werd een beetje een kastelendag dus.

Ik had een foto-shoot afgesproken met een beginnend fotografe ze heet Jane – spreek uit Jane en niet Djeen – ook een fan van de 3JS trouwens. Klik hier voor haar facebookpagina! Ze kan nog meer modellen gebruiken en vraagt niet veel geld.
Het was een geslaagde middag en de foto’s zijn prachtig, ik ben zowaar eens een keer tevreden en dat gebeurt niet vaak, dus ook een groot compliment voor Jane natuurlijk!

Zondag heb ik me uitgesloofd… ja dat vind ik echt. Een klus gedaan die ik echt niet leuk vond maar toch moest gebeuren. Op mijn manier de achtertuin / het terras winterklaar gemaakt. Nog nooit hoeven doen, maar ach.. wat is er eigenlijk moeilijk aan hè. Gewoon doen!
Oude zomerplanten weggedaan, de potten en manden schoongemaakt. Stoelen en tafels afgeborsteld en onder de carport gezet. Alvast wat blad uit het grind geharkt en het terras geveegd. De rest van de bladeren die nog gaan vallen laat ik denk ik maar liggen, is ook goed heb ik gehoord. Binnenkort een keer de voortuin in…
Oh ja… de foto is mislukt, maar ik had me toch een vieze hánden!

Maandagmiddag ben ik even naar de assistente van mijn huisarts geweest. Ik heb me afschuwelijk gestoten aan de klep van de vaatwasser, donderdagmiddag al, en ik heb een flinke ontvelling opgelopen op mijn scheenbeen, het vel zat er nog aan met daaronder dus een giga schaafplek. Het is een driehoek van 3 x 3 cm, echt wel hoor… Nee, nee, geen foto… jak…
De assistente heeft het bekeken, zei dat ik het goed had behandeld. Ik heb eigenlijk niet veel bijzonders gedaan, behalve tijdens het douchen de afdekking erop gelaten, gewoon nat laten worden en eraf gehaald, gaat makkelijker. Na het douchen goed laten drogen en daarna weer afgedekt. Gewoon doorgaan, zei ze. En met mijn been zoveel mogelijk omhoog om te voorkomen dat het een ‘open’ been wordt want ik mag het toch ook weer niet onderschatten. Mijn hemel, dat heb ik wel eens gehoord, dat wil ik dus écht niet! Kan maanden duren voor dat weer dicht is. En trouwens, daar ben ik toch echt nog niet oud genoeg voor ook hoor…

Dinsdag ben ik weer eens een dagje met de auto op stap geweest, eerst naar mijn zus en zwager in Oldemarkt, daarna naar Melody, een blogster in Assen, die ik al vaker heb ontmoet. Beetje kortdag-afspraken maar dat kon even niet anders. Bedankt Mel voor het leuke logje over mijn bliksembezoekje!
’s Middags mocht ik mijn vriendin Riet bezoeken in het verpleegtehuis in Groningen. Zij kreeg begin augustus een zware hersenbloeding en is aan het revalideren. Het gaat naar omstandigheden goed, maar oh wat moeilijk om haar zo te zien. Het goede nieuws is dat ze de laatste 2 zondagen een paar uurtjes naar huis mocht, wat heel goed is gegaan.
Ze was emotioneel en ik ook.  Ze heeft het niet makkelijk en haar man en kinderen ook niet. En toch, ondanks haar eigen ellende was ze belangstellend naar mij en mijn situatie. Dat is Riet, altijd aan andere mensen denken.. Ze hopen dat ze in maart 2016 weer thuis zal zijn. Dat is al heel bijzonder want in de eerste instantie had ook de neuroloog niet verwacht dat ze ooit nog zover zou komen, maar het bikkeltje in haar geeft niet op! Wat ben ik blij dat ik haar eindelijk heb gezien.

Aan het eind van de dag had ik 402 km gereden en 7 provincies ‘gedaan’ (Utrecht, Noord-Holland, Flevoland, Overijssel, Drenthe, Groningen en op de terugweg ook nog Gelderland). En die paar uur alleen met mezelf in de auto met heerlijke muziek was ook best lekker.

En toen was het weer woensdag, dat was een lekker rustig dagje… Met een gezellige avond als afsluiting met leuk bezoek!