Zwijmelen op Zaterdag met “Claudia de Breij”

 

Zwijmelen op Zaterdag.. het originele nummer is van
Frans Halsema

“Voor haar”

voor mij vertaald in ‘voor hem’

van Claudia de Breij

Verder hoef ik niks te zeggen,
mijn gevoel en deze tekst zeggen genoeg!

 

Hij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft hij plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont hij, in mijn oren
Hij hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint hij in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft hij lichtjes aangedaan
En door hem weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met hem

Hij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn honger en mijn spijt
Als ik lach kent hij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met hem

Hij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft hij plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Nog meer zwijmelaars horen? Ga even naar MARJA.. 

Nesteldrang…

 

Nesteldrang? Nee, dat heb ik niet meer… al lang voorbij!

Maar de vogeltjes in het voorjaar hebben het er maar druk mee…

De een heeft hondenharen bewaard om de vogels te voorzien van materiaal voor een zachte bodem in hun nest. De ander laat een servet de wijde wereld in vliegen en ook die kan moeder of vader vogel goed gebruiken…
Van alles kunnen ze gebruiken om het nageslacht een warm bedje te geven.

Nesteldrang

 

 

 

 

 

 

Wat is de natuur toch mooi hè.. 

Verhuisdrift… (5a)

 

Ik ga maar weer eens verder met mijn verhuislogjes…

Deel 1 – Wilnis

Zo verhuisden we in januari 1986 uit Mijdrecht (verhuisdrift 4) van een eengezinswoning naar een woonark in Wilnis.

We waren de koning te rijk dat we deze woonark konden kopen! Hij was niet groot, 20 x 4 meter. Aan de kop zijn kant een schuurtje van 1 meter, dus de woonruimte was 19 x 4 meter. Maar de ruimte/tuin die we buiten hadden maakte alles goed en die vrijheid was echt zo heerlijk!

Het was winter en ook nog eens een koude winter. Voor we erin trokken werd er al over de hele lengte van de tuin een schutting gezet. We hadden in de eerste dagen alles schoongemaakt en trokken er toen in. Een extra maand huur betalen in Mijdrecht vonden we zonde en dat heen-en weren was ook vervelend al was het niet zo ver. Bovendien zou het echt wel even duren voor we het naar onze zin verbouwd hadden, dus dan maar klussen terwijl we er al woonden.

De ark had 2 grote slaapkamers en 1 kleintje, verder een douche met toilet en een woonkamer met open keuken. We vonden het belangrijk dat de kinderen zo snel mogelijk normaal konden leven en hun dingen doen die ze wilden doen. De rest had allemaal wel tijd. Van het kleine slaapkamertje werd een soort waskamer gemaakt en was tegelijkertijd een slaapplaats voor de hondjes.
Van de grootste slaapkamer werd een hoek van 2 x 2 meter afgehaald en afgetimmerd en ingericht. Dat werd onze slaapkamer waar we op een verhoogd bed sliepen met daaronder nog allerlei bergruimte. Er werd een raam in gemaakt en wij hebben er jaren geslapen. Wij dachten destijds, onze tijd komt wel weer, en dat was ook zo.
Zoon kreeg het grote deel dat overbleef. Een slaapkamer in L-vorm met een groot raam aan de tuinkant. De slaapkamer van dochter grensde aan de woonkamer. Ook die werd in rap tempo behangen en geschilderd en ze kon zich riant bewegen in haar eigen ruimte met aan 2 kanten ramen.

Daarna langzamerhand de rest. Een schuifpui erin was een van de eerste grote klussen in het voorjaar. In die tijd hadden we veel hondjes, wat shows gelopen en wat nestjes gefokt. Het was dus een dolle boel daar met genoeg leven in de brouwerij.

Ook stookten we met een houtkachel. Een oud kacheltje dat bij mijn schoonouders had gestaan, bijna een leven geleden. Maar hij deed het best en stookte de hele ark warm. Altijd hout genoeg met een timmerman als man. En wat een lekkere warmte is dat toch. Alleen bij extreem koud weer ging de CV aan in alle kamers.

Het was echt mijn plekje en ik wilde er ook absoluut niet weg. Maar ik zag wel dat het eigenlijk een soort werkkamp was, voor wat betreft het buitengebeuren. In de loop der tijd werd er van alles vervangen. Een nieuw (schuin) dak op de ark, een aanbouw aan de schuur en ook een nieuw dak. Een nieuwe beschoeiing, een nieuwe steiger, een blokhut in de tuin, een vijver, een kweekkas. Al met al is er heel veel tijd en geld in gaan zitten, maar dat was niet erg, het was het heerlijkste plekje op aarde dat je maar kon bedenken. In 1992 is er een nieuwe keuken ingezet en een nieuwe vloer en later nog een nieuwe badkamer, met bubbelbad. In totaal hebben we hem ruim 18 jaar in ons bezit gehad.

Het was ook een aparte manier van wonen zo op het water. We woonden in een soort parkje met maar 9 woonarken in een zijvaart van de achtervaart, met een open verbinding naar de Vinkeveense Plassen. Natuurlijk hadden we er ook een bootje bij. Niet echt mijn ding, want daar heb ik gewoon geen geduld voor maar voor de kinderen was het super. En in de winter was het ook handig als er ijs lag, vanaf onze eigen steiger stapten ze zo het ijs op.

Foto’s van foto’s 

Ik verdeel Wilnis over 2 logjes anders wordt dit logje echt veel te lang. Dus volgende week Verhuisdrift – 5b.

 

STAPUIT #11

 

Eerst gaan we STAPUIT #10 afronden:

We maakten op 29 maart een uitstapje naar Huis Doorn in Doorn

Geraden door: Ferrara!

Huis Doorn, met een prachtig park eromheen, is thans een museum met tal van bezittingen van de laatste Duitse Keizer Wilhelm II, die er van 1921 t/m 1941 woonde.
Hij was na WO1 gevlucht uit Duitsland en had asiel aangevraagd in Nederland. Dat kreeg hij en hij woonde dus sindsdien, met zijn vrouw die al snel overleed en later met zijn 2e vrouw, in totaal zo’n 20 jaar in ons land.


Er was in het paviljoen een expositie genaamd “Op de vlucht” over de 1 miljoen Belgische vluchtelingen die, in 1914 nadat de eerste Wereldoorlog uitbrak, de grens over kwamen naar het neutrale Nederland. Verschrikkelijke taferelen moeten zich daar hebben afgespeeld.
Helaas is er nu, 100 jaar later, nog niets veranderd en zijn er nog steeds heel veel mensen genoodzaakt hun land te ontvluchten.

Dan hieronder een paar foto’s van onze laatste STAPUIT #11. 
Er heeft even wat tijd tussen 10 en 11 gezeten vanwege ziekte, maar we hebben het weer opgepakt. En we hebben een heerlijke dag gehad!
Ben erg benieuwd of en wie het dit keer kan raden!

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

 

 

Scharrelen…

 

Tijdens mijn fietstocht vorig jaar kwam ik ook langs Putten waar behoorlijk veel kippenfarms waren.

En… Wat ik zo leuk vond, hier ging het om echte scharrelkippen..

Ze scharrelden door de weilanden dat het lieve lust was.. Kakelend doorkruisten ze elkaar en het gras.

Ik had het nog nooit gezien, zo leuk en zeg eens eerlijk, is dat niet een heerlijk vrijheid, blijheid gevoel voor die kippen?


 

En een vraagje: Kopen jullie scharreleieren? 

BMI…

 

Je BMI is heel belangrijk.. zeggen ze… 


Ja dat zal best, tot voor een jaar of 7 geleden had ik er nooit van gehoord en me er dus ook nooit druk om gemaakt.

BMI staat voor Body Mass Index… Je kunt je BMI te weten komen door dit te berekenen met de getallen van je leeftijd, lichaamslengte en gewicht. Mijn BMI is dus te hoog.

Tja, dat komt omdat mijn gewicht dus ook te hoog is. En mijn lichaamslengte te kort of te weinig, hoe zeg je dat.

Maar als ik zou wegen wat ‘men’ ‘gezond’ noemt, zou ik met recht ‘vel over bot’ zijn en zou ik voor mijn gevoel bijna onzichtbaar zijn. En zeg nou eens eerlijk, dat wil toch niemand? Dat niemand je meer ziet staan?

Ik was al klein maar ben inmiddels ook nog eens 2 cm gekrompen (valt me nog mee). Dat betekent dat het nog moeilijker wordt om mijn BMI onder dat bepaalde getal te krijgen.

Ik probeer mijn gewicht onder controle te houden, maar dat BMI, dat vergeet ik heel snel…

En jullie, zijn jullie bezig met je BMI?