Verhuisdrift… (5b)

 

Deel 2 – Wilnis

Zoon woonde destijds op Gran Canaria en wilde zich met vrouw en kinderen graag vestigen in Nederland. Dus de vraag kwam in de zomer van 2002, of zij bij ons in huis mochten wonen tot zij een eigen woning zouden kunnen huren. Dochter woonde sinds een jaar niet meer thuis, haar slaapkamer was mijn ‘kantoor’ geworden. Die hebben we toen ingericht voor zoon, schoon en kleindochter Maria van toen 9 mnd. Natalia was toen ook al op komst, ze werd in januari 2003 verwacht. Schoon heeft al een dochter uit haar 1e huwelijk, ze was toen 11 en kreeg de blokhut als haar domein. Een bed, kast, bureau en een kachel maakten er een gezellig huisje van. Ze kon lekker haar eigen spulletjes kwijt en vond het prachtig!

Zelf een woning huren door zoon bleek minder makkelijk dan ons aanvankelijk was verteld door de Woningbouwvereniging. 6 maanden woonden we met zijn allen in de ark. Het ging heel goed, ik werkte gewoon en we hadden de taken in huis goed verdeeld.

Maar toch hebben wij toen besloten een appartement te gaan kopen, dat we vonden in Amstelveen. 6 weken na de geboorte van Natalia zijn we verhuisd en zij bleven met zijn 5-jes in de ark wonen. In september 2003 konden ze een eigen woning huren en de ark werd verkocht in mei 2004.

Omdat we er niet meer woonden, maar er wel geregeld kwamen, kon ik toch langzamerhand afstand en afscheid nemen van mijn droomplekje! Bovendien had ik het heel erg naar mijn zin in Amstelveen dus dat scheelde ook. Ik denk dat dat dus ook wel heel goed is geweest. De herinneringen blijven, verdrietige maar ook mooie!

Natuurlijk heeft een woonark, als drijvend huis, water nodig.
Helaas hebben we ook meegemaakt dat de ark 60 cm op 4 meter breed schuin kwam te liggen.

De dijkdoorbraak in augustus 2003 zorgde in Wilnis voor veel wateroverlast en huizen liepen onder, maar wij zaten zonder water en dat was behoorlijk gevaarlijk en eng. Klik HIER voor het logje dat nog op mijn oude blog staat, gemaakt 10 jaar na de ramp.

Mijn droomplekje… De Krom 4 in Wilnis.

Het was een heerlijkheid om er te wonen, het was ons eigendom van januari 1986 tot/met april 2004.