Relaxen en oriënteren…

 

Op zondag konden we acclimatiseren en relaxen. Dat was wel lekker na zo’n reis.

De kerkdienst die in de kerk op het nabij gelegen terrein werd gehouden hebben we deze eerste dag nog maar even overgeslagen.

We hebben lekker buiten gezeten en op tijd ons eten opgehaald, het een en ander schoongemaakt want niet iedereen houdt er dezelfde schoonmaakgewoonten op na. Maar dat was niet erg.

Ik had al snel besloten om mijn beddengoed te verhuizen en dus in een andere kamer te gaan slapen die nog leeg was, maar in orde gemaakt moest worden voor 3 nieuwe vrijwilligers, die deze week komen.

Verder dus een heerlijke relaxte dag gehad..

Klaar voor de volgende dag. En dat was een pittige..

Op maandag werden we ’s morgens om 8.00 uur verwacht bij de ‘devotion’. Een samenzijn in een gemeenschappelijke ruimte waar ze de dag zingend, biddend en soms dansend beginnen.
Er zijn vaak kinderen in de leeftijd van 3-5 jaar bij, die daarna naar de préschool gaan op het terrein. Oudere kinderen zijn dan al naar school. Aankondigingen worden gedaan en ook wij werden officieel welkom geheten!

Daarna gingen we met Lynette mee voor een rondleiding. Ze liet ons alle gebouwen zien op het terrein. Ook werden we rondgeleid in de nursery waar de kleintjes van 0-5 jaar verblijven, de jongens- en meisjesafdeling, allebei in aparte gebouwen. De wasserij, de receptie, kantoren, therapieruimtes, observatieruimtes etc. Terug op kantoor gingen we aan de koffie en werden we verder wegwijs gemaakt over wat GCF allemaal doet. Daar kom ik later nog wel op terug.

Na de lunch nam ze ons mee naar een winkelcentrum in de buurt (waar je dus helemaal niet zou denken dat je in Afrika bent). We kochten een Zuid-Afrikaanse simcard voor onze telefoons, gewoon bij Vodafone. Voor € 6,00 waren we klaar. Aangezien mijn oude telefoon helaas toch niet werkt zal ik een keer per week of zo de simcard wisselen om te kijken of ik telefoontjes heb gemist of smsjes heb ontvangen. Verder gaat alles via internet, dus die ZA simcard is prima en handig voor als men ons wil bereiken of wij iemand van de Stichting nodig hebben.

Daarna deden we boodschappen in een Pick’n Pay supermarkt. Natuurlijk wennen aan het wisselen in je hoofd van de Zuid-Afrikaanse Randen naar de Euro’s. We kochten allebei wat extra dingen die we lekker vinden, yoghurt, fruit, groenten en drinken.

Toen we terugkwamen hebben we onze spullen in de koelkast en ons eigen kastje gelegd (dat heeft elke vrijwilliger) en ploften we in een stoel. Het waren heel wat indrukken dus dat hadden we wel verdiend.

Na wat uitgerust te zijn hebben we de omgeving een beetje verkend. Het terrein is zo groot en er is een mooi meertje met een dam naar een ander gedeelte van het gebied wat we wilden bekijken.

We zijn allebei heel vroeg naar bed gegaan.. Ik wéér in een andere kamer, nu op de 2e etage waar ik kan blijven. Mijn spullen blijven in de kamer waar Nicole slaapt en ik neem het hoognodige mee naar boven. Het was wel warm, maar ik durfde gewoon te gaan slapen dus had ik daar weinig last van ;-).

Wordt vervolgd…

 

De grote, lange reis…

 

Na een gezellig koffie-uurtje, met een lunchuurtje erachteraan geplakt nam ik afscheid van dochter en schoonzoon. Met een heleboel, ontzettend goedbedoelde waarschuwingen natuurlijk! En ja, dat mag ook want ik snap het heel goed!

Daarna moest ik de handbagage nog inpakken en wegen. Dat is toch altijd een crime hoor, die bagage, want ja, ik heb gewoon altijd teveel. Ook nu was het wel even passen en meten maar het lukte.

Jan had me de dag daarvoor geholpen met mijn ruimbagage.. goh, mijn lieverd kan toch ook best streng zijn als hij vindt dat het nodig is hoor. We hebben wel gelachen want er werd van alles geskipt, er hoefde van hem van alles niet mee. Hellup, dacht ik…

“En die agenda? Die heb je ook niet nodig…”

“Waaaatttt…. mijn agenda, no way, daar kan ik echt niet buiten!”

Maar goed, alles is gelukt en om even voor 15.00 uur vertrokken we met een auto vol bagage, en Nicole natuurlijk, naar Schiphol. Wij hadden ’s morgens vroeg al afscheid genomen, gelachen, gehuild en gepraat en dat was goed. We voelden er allebei niks voor dat uitgebreid op Schiphol te doen. En..  over 6 weken ben ik weer terug. Vandaag precies over 6 weken dus…

Turkish Airlines.. TOP!
Turkish Airlines.. TOP!

We vlogen met Turkish Airlines naar Istanboel in 3 uurtjes, dacht echt dat het langer was. Maar… in Istanboel is het dus 2 uur later dan in Nederland en later ging de tijd dus weer een uur terug. Ik zat naast Joop en we hebben de hele reis zitten kletsen. En wat werden we verwend. Drankjes, oortjes voor het video/audio systeem, maaltijd, nootjes, koffie/thee, weer drankjes.. Het kon niet op, dat ben ik echt niet meer gewend bij de maatschappijen waar ik mee heb gevlogen de laatste jaren, daar moet je echt alles kopen..

Op Istanboel hadden we een overstaptijd van 2,5 uur.. Dat viel echt heel erg mee en de tijd ging snel. De Wifi op het vliegveld lukte voor mij helaas niet en die pogingen hebben me een hoop geld gekost. Ik was binnen no time over mijn buitenland-internet-limiet van € 60 heen… Gelukkig dat die limiet erop zat, dat wist ik dus ook niet eens, maar dat geld had ik beter aan GCF kunnen doneren!

Dit keer zat ik naast Nicole, maar het vliegtuig was niet vol en we hadden 4 plaatsen voor ons tweetjes. We hadden een rustige vlucht.. en werden nog meer verwend. Vochtige handdoekjes, weer eten, we konden kiezen uit 2 verschillende maaltijden. Er lag een kussentje, een deken, we kregen weer oortjes, drankjes tussendoor, ik ben er nog stil van. Echt keurig verzorgd. Ik vergeet vast ook nog wat te noemen… Maar slapen, nee dat lukte niet. Af en toe even wegzakken en dan was er een half uur voorbij of zo, dat was dus niet zo prettig, maar ja, ik moet er natuurlijk wel wat voor over hebben hè.

Wat we niet wisten was dat we een tussenstop op Johannesburg hadden. Daar gingen heel veel mensen eruit en er werd schoongemaakt en bevoorraad. We moesten nog 3 kwartier verder voor we op Durban landden. Maar echt een aanrader hoor, Turkish Airlines!

We kwamen zonder problemen de douane door, visum was in orde, alleen mijn op Schiphol gesealde tas moest even door een scanner. Die zal stikvol met kinderkleertjes die ik vacuüm getrokken in een plastic zak had zitten.

Buiten stond het busje al te wachten dat ik gereserveerd had. Dat zou ons in 2,5 uur naar Margate brengen. Met nog een aantal mensen werd het een mooie rit. Wat een prachtige omgeving. Om 18.00 kwamen we daar aan en stonden de afhalers ons al op te wachten. En na een hartelijke begroeting ging Joop met zijn vrienden mee en wij met Lynette, de medewerker van GCF die verantwoordelijk is voor de vrijwilligers. Na een ritje van een minuut of 7 kwamen we bij de stichting aan.. daarover dinsdag meer!

Wordt vervolgd!

Sorry.. kon echt niet korter hoor.. 😉

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Zwijmelen op Zaterdag met “Do”

 

Voor wie dit ’s morgens al leest, ik zit dus nog in het vliegtuig. 
Onderweg naar Zuid-Afrika waar ik hopelijk een mooie tijd ga hebben en een fantastische ervaring ga opdoen.

Maar Zwijmelen op Zaterdag moet natuurlijk doorgaan!

Voor mijn lief ❤

Ik weet dat hij als een soort beschermengel ALtijd op de achtergrond aan mij zal denken en hij is natuurlijk ook ALtijd in mijn gedachten.

“Do”

met

“ANGEL BY MY SIDE”

 

Do – Angel By My Side

In this life we all search for something
Something good and something oh so pure
Well I believe that if you find that one thing
You must fight, for then you will be sure

Could it be that I have found an angel
I can see heaven in your eyes
In my soul I never will be lonely
For there will be an angel by my side

There were times I never thought I’d make it
Never dreamed I’d find someone like you
Could be there when days were at their darkest
Watching over everything I do

Could it be that I have found an angel
I can see heaven in your eyes
In my soul I never will be lonely
For there will be an angel by my side
There will be an angel by my side

Could it be that I have found an angel
I can see heaven in your eyes
In my soul I never will be lonely
There will be an angel by my side

In my soul I never will be lonely
For there will be an angel by my side

Nog meer zwijmelnummers horen en zien? Ga dan even naar Marja!

D-Day…

 

Vandaag is het een soort van D-Day waar ik lang naar uitgekeken heb…

De dag dat ik samen met mijn buurdinnetje Nicole en vriend Joop naar Zuid-Afrika vertrek.

Dochter en schoon komen nog gezellig even koffie drinken en afscheid nemen. Jan brengt ons ’s middags naar het vliegveld.

Met een koffer vol spullen voor mezelf, een grote tas met kinderkleertjes voor de kinderen daar en mijn handbagage, met o.a. (zeer belangrijk) mijn medicijnen, laptop en e-reader, vertrekken we om 18.20 uur naar Istanboel waar we rond middernacht plaatselijke tijd aankomen. Daar vandaan, na ongeveer 2,5 uur wachten vliegen we door naar Durban in Zuid-Afrika. We zullen daar ’s middags om 13.40 uur aan moeten komen. Het is een hele zit, maar dat heb ik er uiteraard heel graag voor over!

Het is daar trouwens een uur later dan in Nederland.

We hebben dan royaal de tijd om naar het gereserveerde minibusje te wandelen dat ons naar Margate brengt. De rit duurt ongeveer 2,5 uur en we komen er om 18.00 uur aan. We worden opgehaald op een pick-up plaats door Lynette, de medewerkster van GCF die de vrijwilligers begeleid.

sa_provinces

.

.

<—————-

.

.

En dan gaan we dus naar het adres waar de Stichting GCF is gevestigd, waar de kinderen wonen en waar wij (Nicole en ik) ons zullen gaan installeren in het vrijwilligershuis. Joop logeert bij vrienden die ook voor de Stichting werken.

margate-gcf

Ik hoop dat ik regelmatig mijn blog bij kan werken want ik wil echt graag over mijn belevenissen vertellen en foto’s laten zien. Geen idee of de WiFi echt goed werkt, maar dat merken jullie vanzelf wel.

Tot later………..

 

Voorbereidingen treffen…

 

Voorbereidingen treffen.. Je ontkomt er niet aan als je een poosje weggaat…

Vorige week ging ik even langs bij de vriendin waar Binky nu woont. Zij had weer eten etc. nodig voor hem en dat heb ik even gebracht. Voorlopig kan ze weer voort..

Toen een heen- en weertje naar Hurwenen gedaan, waar al jaren een nicht van mij woont. Zij had gereageerd op mijn oproep op Facebook voor babykleertjes die ik mee wil nemen naar Zuid-Afrika. Haar dochter had nog heel veel babykleertjes en die heb ik even opgehaald. En bijgekletst na jaren.. was ook heel leuk.

Ook van een neef en zijn vrouw kreeg ik een heleboel kinderkleertjes, net iets groter, dus perfecte maten ook nog. Ik mag 30 kilo ruimbagage meenemen en daarvan wil ik graag wat ruimte benutten om wat spullen mee te nemen.

Verder moet ik nog even naar de kapper en bij de Apotheek een medicijnenpaspoort ophalen.

Ik ben al een eind met pakken. Vandaag mijn kleding en dan morgen alles klaarzetten. Vrijdag wil ik daar niet meer naar om hoeven kijken. Klaar is klaar hè..

Ik ga ervan uit dat ik een mooie ervaring op ga doen en nieuwe mensen ontmoeten heb ik altijd leuk gevonden.

20170107_082809

Copyright Martin Gijzemijter

Moeder zijn…

 

moeder-zijn

Voor mijn kinderen: 

In mijn buik heb ik jullie, mijn 2 grootste schatten, gedragen…

Op mijn hart heb ik jullie getroost…

’s Nachts wakker worden was niet erg…

Als ik kan zal ik jullie nog altijd bijstaan met woord en daad…

Nee, ik zou het niet anders willen…

Mijn lichaam is niet perfect zoals in de bladen…

Maar als ik mezelf in de spiegel bekijk,
zie ik een trotse moeder en denk ik…
wat is het
mooi om jullie moeder te zijn…!

❤ ❤

baby-quote

Tekst lang geleden gevonden op internet, met wat kleine aanpassingen van mijn kant!