Aan het werk…

 

Vervolg op “Relaxen en Orienteren”

En toen was het dinsdag en begon onze eerste werkdag…

Met nog een paar nieuwe vrijwilligsters in aantocht werd de rest van de oriëntatie verschoven naar woensdagmiddag. Inmiddels zijn we eraan gewend dat aller per uur kan veranderen hier.

nursery-31-01-2017-1-medium_censored
Het overdekte terras bij de nursery

’s Morgens eerst naar de devotion. Het is toch echt een indrukwekkende aangelegenheid.

We kwamen aan in de nursery waar ze binnen aan het spelen waren met de kinderen.

Er zijn 3 baby’s onder het jaar. Een van 2 weken, 1 van 4 maanden en 1 van 8 maanden. Allemaal met een andere achtergrond die we niet kennen. We hoorden dat het middelste kindje op straat is gevonden, zo ontzettend triest, hij was net 2 maanden oud!
Dan een stuk of 10 tussen de 1 en 3, en een stuk of 10 die naar de préschool gaan op het terrein.

De vrijwilligers deden aan brainbooster.. dat is de kindjes allerlei skills aanleren. Zij hadden een soort van balk gebouwd met van die zachte onderdelen. Eerst was het doodeng voor ze, een stukje omhoog klimmen. Dan over die balk kruipen en aan de andere kant er weer afglijden. Maar toen ze het eenmaal gedaan hadden stonden ze te dringen om weer te doen. Helaas geen foto’s, maar dat was leuk. Ze kregen drinken en toen gingen ze naar bed. Die ukkies van 0 tot 3 jaar hadden er alweer 4 uur op zitten.

Alle kinderen, van klein tot groot, worden namelijk elke dag, ook in het weekend, om 6.00 uur wakker gemaakt. Er is een streng schema voor wat er gedurende de dag wordt gedaan. En daar wordt niet van afgeweken. Ook zijn er 2 gehandicapte jongetjes, een is al 10 jaar en is al van heel klein af bij GCF, hij kan niet lopen of praten, maar verplaatst zich wel. Het andere jongentje heeft een waterhoofd en kan ook niet lopen, vanwege vergroeide, niet goed ontwikkelde beentjes, maar kruipt ook rond. En hij heeft slechte oogjes. Maar allebei blije en lieve jochies..

Daarna gingen we terug naar huis om even pauze te nemen. Daarna lunchen. Om 13.00 uur gingen we weer terug. De kindjes waren aan het eten, macaroni, precies hetzelfde als wij, dus het is gewoon eten wat de pot schaft. Meteen begonnen 2 jochies met hun lepel te zwaaien, ze wilden gevoerd worden, zo schattig.

Na het eten gingen we met zijn alleen naar de speeltuin die aan het nursery-terras grenst. In de zandbak, echt allemaal, daarna verspreidden ze zich en gingen er overal ‘aunties’ zitten om ze in de gaten te houden. Op de trampoline, op de schommels, de klimtoestellen met glijbanen. Het mocht niet echt baten want er viel er al gauw een van een picknicktafel af.. Je komt gewoon ogen tekort. Na even troosten was het weer goed.

Nicole en ik zetten allebei 3 kindjes op de wip en we stonden ieder aan een kant. Dat was feest, heerlijk gelachen maar… we kregen ze er vanzelangzalzeleven niet meer af hahaha. Dus dat was niet zo’n goed idee. Het is ook aan te raden als je individuele aandacht schenkt aan een kindje, dat je met iedereen iets anders doet. Er zijn er bij die willen graag opgetild worden en op schoot zitten. Maar teveel toegeven is ook weer niet goed, want dan gaan ze een beetje misbruik van je maken. Ja, dat doen alle kinderen hè.. Maar de andere vrijwilligsters hebben een beetje maling aan dit advies, ze knuffelen er lustig op los met dat grut want ze hebben zoveel liefde nodig is hun beweegreden. En natuurlijk is dat ook zo.

Nadat de kleintjes weer naar binnen werden gebracht, bleven we nog even buiten om wat met de (13) schoolkinderen te babbelen, die net uit school kwamen. Er is een ouder meisje bij en die vraagt honderduit..

Op woensdag werden we weer in de nursery verwacht. Dit keer werkten we samen met het ‘schoonmaakopperhoofd’. Een ontzettend lieve Zuluvrouw, die helaas voor ons erg onduidelijk Engels spreekt. We gingen met haar rond in de kamers van de kindjes, er zijn er 5, om de vuile was op te halen. Alles wordt gespecificeerd geregistreerd op een lijst. Zoveel handdoeken, zoveel tshirts korte mouw etc..

De kindjes werden mee naar buiten genomen waar de key-workers of aunties de beurt hadden om brainbooster te doen. Ze bedachten dat het leuk zou zijn om met een wollen draadje en wat rauwe macaroni armbandjes en/of kettinkjes te maken. Maar dat was ons inziens geen bezigheid voor die peutertjes, die deden hun best om ze op te eten. Dus wie maakten de armbandjes? Juist ja..

Toen geholpen met een paar kindjes naar bed brengen, dus eerst verschonen en dan gaan ze slapen. Dan is het dus het schoonmaakwerk. De vloeren worden gemopt, de ramen en deuren afgenomen, alles met speciale antibacteriële gel. Echt elke dag, en de vloer wordt ’s nachts ook nog een keer door de nachtdienst gedaan. De hygiëne is erg belangrijk en er hangen dan ook overal zeepautomaatjes, die om de haverklap gebruikt worden. Natuurlijk ook handschoenen bij de vieze karweitjes, zoals de was uitzoeken en verschonen.

Soms wordt er zomaar even een baby in je armen geduwd. Als het huilt of de fles moet krijgen.

Na het dweil- en veegwerk etc. verhuisden we naar de storeroom. De ruimte waar al de kleertjes worden opgeslagen. En wat bleek… er waren planken vol van. Maar ze kunnen altijd meer gebruiken.

De zakken met kleding die ze krijgen moeten eerst worden uitgezocht. Er zitten soms onooglijke dingen bij hoor, vies, kapot. Je snapt echt niet dat mensen zoiets weggeven. Het duurde even voor we met Zakiti hadden besproken wat ze wilde, maar uiteindelijk lukte het aardig. Er zijn nog tientallen zakken te gaan en zelf ontbreekt haar de tijd. Dus hebben we beloofd dat alles gedaan is voor we weer weggaan.. Dus.. we hebben een missie!

De kleertjes die wij mee hebben genomen worden bekeken door een medewerker, vervolgens gaan ze op de planken. We nemen ze morgen mee om te laten zien. Er stonden veel zakken met door de kinderen gebruikte kleding. Die zakken moeten allemaal weg.

Om 14.00 werden we opgehaald om de rest van de orientatie te doen.. weer een heleboel info, dat komt later aan bod.

Al met al een paar drukke dagen, ook vandaag was het weer een goed gevulde dag.. dat komt nog…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De kinderen mogen niet met hun gezicht zichtbaar op foto’s op het internet, dus vandaar dat ze geblurd zijn… 

 

 

Advertenties

41 thoughts on “Aan het werk…

  1. minoesjka2 3 februari 2017 / 20:05

    Wat een leuke foto’s Trees …….. zal wel even wennen zijn, al die kinderstemmetjes om je heen, en dan die baby’s!! Dat kan je je toch niet voorstellen, die die gewoon op straat gevonden worden!! (tenminste die ene wat jij opschrijft) Je doet daar goed werk meis, al zal het qua werkdruk misschien even wennen zijn, jij maakt hun verschil daar.

    Like

  2. Zij 3 februari 2017 / 19:55

    Wat leuk lezen weer, dit verslagje! En dan die leuke fotootjes!
    Jullie doen enorm goed werk. Bewondering voor jullie, hoor!
    Liefs xxx

    Like

  3. margrietspanjaard 3 februari 2017 / 15:39

    Ha, die Trees, had ik net een ellenlange reactie geschreven op je vorige verslag geschreven, is ie zo maar verdwenen…nouja !!! Ik begrijp dat je ontzettend veel indrukken op doet en alles bij elkaar slurpt dat allemaal energie, maar ik ben ervan overtuigd dat je ook veel energie terug krijgt. Ik lees ook in je reacties over cultuurverschillen en ja…dat is ook wennen. Ik hoop dat het plezier de overhand heeft en kijk alweer uit naar je volgende verslag en bedankt voor deze en de voorgaande 🤗🤗🤗

    Like

  4. Ingrid Mooren-Roovers 3 februari 2017 / 11:39

    Dat is hard werken maar wat moet dat genieten zijn van dat kleine grut…wat zal het moeilijk zijn om daar straks weer afscheid van te moeten nemen.

    Like

  5. Barbara Kessels 3 februari 2017 / 11:39

    Heel goed verslag Trees, ik ben trots op je . Wees blij dat het in ZA. goed is georganiseerd, is voor je zelf ook alleen maar plezierig. Heel wat anders dan wat ik in Brazilië heb gedaan, schrijnend staat af en toe nog op mijn netvlies en kan ik er nog steeds om huilen. Succes meis en geniet er ook zelf van, ZA is een prachtig land. Kusjes

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 3 februari 2017 / 14:49

      Dankje lieve Bar.. op zich super goed georganiseerd maar cultuurverschillen blijven bestaan en dat is wennen. Dat hoor je allemaal nog wel! XXX

      Like

  6. Hillechien 3 februari 2017 / 11:26

    Veel indrukken om te verwerken, maar eenmaal je ritme gevonden gaat het bijna vanzelf denk ik. Geniet van al die drukte en indrukken iets om nooit meer te vergeten, dank voor het delen

    Like

  7. Anja 3 februari 2017 / 09:57

    Wat heb jij je leven mooi gemaakt Trees 🙂

    Like

  8. roadlaura1969 3 februari 2017 / 09:53

    Hoi Treeske het lijkt me heel dankbaar en tevens ook emotioneel wat jullie daar verrichten.
    Het is mooi te lezen dat de kinderen veel mee wordt gegeven oa de structuur, het is voor de volwassen al heel wat voor die kleintjes des te meer.

    Mooi verslag ben er ook stil van .

    Liefs Laura ❤

    Like

  9. Flora 3 februari 2017 / 08:52

    Schitterend dit verslag van je verblijf daar,zo krijgen we een goed idee hoe het daar is en gaat.Het valt mij op dat er van die mooie ledikantjes zijn,prachtig.
    Ik wacht op net volgende verslag,vind het reuze interessant.Geniet en zorg goed voor de kleine schatjes,maar dat is jou wel toevertrouwd

    Like

  10. John 3 februari 2017 / 07:57

    Lijkt me echt enorm dankbaar werk wat je daar aan het doen bent. HEt is ook niet direct een vakantie.
    Goed bezig Trees 😀

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 3 februari 2017 / 18:30

      We hebben tot nu toe nog wel vrije tijd en vanwege onze leeftijd worden we niet uitgebuit… dat is prettig! Maar vakantie is het zeker niet..
      Dankjewel!

      Like

  11. marjolijn1 3 februari 2017 / 06:56

    Ja hoor de foto’s draaien mooi…!
    Veel indrukken de 1e dagen, maar dat zal wel wennen.
    Maak het goed meis.

    Liked by 1 persoon

  12. Matroos Beek 2 februari 2017 / 23:20

    Dat is niet niks Trees, ik ben onder de indruk. Er komt nu best veel op je af. De foto’s kan ik helaas niet zien…
    Hou je haaks. Respect voor wat jij doet!

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 2 februari 2017 / 23:26

      Het is mooi om mee te maken. GCF doet ook veel meer dan ik dacht.
      Hoezo kun je de foto’s niet zien? Misschien mis je ern flash player?
      Dankjewel!

      Like

  13. Ans. 2 februari 2017 / 22:27

    Zo… daar wordt goed werk gedaan.
    Wel intensief als ik het zo lees.
    Groetjes.

    Liked by 1 persoon

  14. די מריו 2 februari 2017 / 22:25

    Mooi zo. Je zult het gevoel hebben dat je nuttig bezig bent en dat is goed. Veel plezier moet zo wel lukken.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  15. imerks56 2 februari 2017 / 22:10

    Heel indrukwekkend. En natuurlijk drukke en overvolle dagen voor jullie. Mijn petje af voor jullie vrijwilligers die de kindjes zoveel liefde en verzorging geven. ❤️

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 3 februari 2017 / 07:11

      Ja op dit moment wisselt het. Dan weer veel dingen op een dag en dan weer meer vrije tijd. Aan het cultuurverschil moeten we wel wennen hoor, anders is het. XXX

      Like

    • Regenboogvlinder 2 februari 2017 / 22:12

      Ja nogal hoor Marja.. maar dat geeft niet. Ik weet zeker dat we volgende week onze draai wel hebben gevonden…

      Like

  16. AnneMarie 2 februari 2017 / 22:05

    Heel herkenbaar allemaal. Zijn net 6 weken thuis van Zuid-Afrika. Indrukwekkend wat jij nu weer meemaakt

    Liked by 1 persoon

  17. Hartelijke Hot Hulk 2 februari 2017 / 21:50

    Indrukwekkend Treeske!
    Dit ken ik niet in ons land.
    Blijf je liefdevolle werk met een blij hart voort doen?

    Liked by 1 persoon

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s