Oppassen…

Sinds kort hebben we een “werkschema” en dat is heel fijn.

Een werkschema dat overigens met het grootste gemak wordt veranderd als dat beter uitkomt. Maar dat is natuurlijk helemaal niet erg… zolang we kunnen helpen zijn we blij.

Afgelopen woensdag kwamen we na de devotion de nursery binnen en werden meteen belaagd door een aantal lopertjes. Dus gingen we eerst wat aaitjes over de bolletjes uitdelen. We zouden de was in alle 5 de kamers uit gaan zoeken.. elke dag wordt bijgehouden wat er in de was gaat en dat dat ook weer terugkomt. Maar het liep anders…

Op woensdag wisselen de teams. Er is voor elke kamer 1 keyworker, ze worden “auntie” genoemd, dus dat zijn er 5. Zij noemen de kindjes in hun kamer ook hun kindjes. Er is een dagdienst, 5 dus, en een avond- en nachtdienst. Dat zijn er 2. Al deze vrouwen werken een hele week, sommigen verblijven op het terrein en gaan dan een week naar huis.

Als de teams wisselen hebben ze een overdracht-vergadering waar ze dus allemaal bij moeten zijn. Dan is er “oppas” nodig voor de kindjes.

Dus ons werd gevraagd te wachten met de was om op te passen. Zakiti.. de vrouw die de was en schoonmaak in de nursery verzorgt blijft er ook wel eens bij als er een vergadering is.. want ook tussendoor worden we daarvoor weleens gevraagd. Maar deze keer niet.

Nicole kreeg de 4 mnd oude baby in haar armen geduwd en de kleintjes zaten voor de TV. Nou ja niet allemaal.. er liepen er een boel rond. Geen speelgoed… Alleen de TV en elkaar. En wij om ze bezig te houden.

In het midden van de nursery is een kantoor gesitueerd met rondom ramen, dat hoger staat dan de rest, je moet een klein trapje op. Ik noem het de vissenkom. Vanuit dat kantoor waar de PROD zit, dat is de Person Responsable On Duty, kun je alle kamers overzien en er zijn monitoren zodat de kinderen in de gaten kunnen worden gehouden. Doordat het middenin staat heb je ‘beneden’ alleen overzicht over de helft. Maar alles is afgesloten dus niemand kan ergens heen.

Steeds meer kindjes gingen aan de wandel. Vochten met elkaar of renden achter elkaar aan. Het was even hectisch en toen werd het stiller. We vertrouwden het niet en Nicole ging even poolshoogte nemen en meteen even bij de jongste kijken, het kindje dat nu ongeveer 4 weken is.

Opeens hoorde ik haar roepen “ze zijn ontsnapt… hier neem die baby”, duwde mij de kleine D in mijn handen en ging op een holletje naar de andere kant. Ik volgde haar natuurlijk.

Er is een klein gangetje met een deur naar buiten, die geopend kan worden door een soort stang naar beneden te duwen. Hahaha… denk niet dat kleine jongetjes van onder de 3 jaar dat niet kunnen.. dus wel! En ze renden heerlijk achter elkaar aan naar buiten.

De hekken van de waranda waar ze altijd spelen waren niet dicht. Het was geen buitenspeeltijd dus dat was geen probleem, maar op dat moment even wel. Nicole vloog met een vaart achter ze aan en met veel gedoe hadden we ze weer binnen.

Zakiti kwam ook binnen en moest er ook wel om lachen. Daarna de ballen- en legozak leeggegooid zodat ze wat te spelen hadden.. Maar oh wat kunnen ze ondeugend zijn. Ze weten natuurlijk best bij wie ze zoiets kunnen proberen want heel veel overwicht hebben we echt nog niet…En we spreken ook geen Zulu…

Er moet een haak op die deur, lekker hoog zodat ze er niet bij kunnen. Want dit is natuurlijk niet de bedoeling.. Ik zie nog steeds Nicole al hollende achter die gastjes aan gaan… hilarisch!

Advertenties

49 thoughts on “Oppassen…

  1. ria 10 februari 2017 / 22:02

    En daar sta je dan met een babytje op je arm.
    De kinderen zijn hetzelfde overal ter wereld.Een haak of schaaf hoog op de deur kan wel een uitkomst zijn.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 22:08

      Nou.. ik hoop dat die haak er komt hoor.. want ze zullen het nu wel vaker proberen.. 😉
      Lieve groet!

      Like

      • ria 10 februari 2017 / 22:27

        Ja dat zullen ze zeker er is er altijd eentje bij die er lef genoeg voor heeft:-)
        Lief groetje

        Liked by 1 persoon

  2. rietepietz 10 februari 2017 / 17:21

    Kinderen zijn kinderen, wáár ook ter wereld . En ja hoor, nieuwe mensen moeten natuurlijk lekker uitgeprobeerd worden , en ze hebben heel snel door bij wie ze iets kunnen flikken en bij wie niet!

    Liked by 1 persoon

  3. Zij 10 februari 2017 / 16:42

    Best wel grappig, zoals je het hier vertelt, maar ik kan me voorstellen, dat het wel fel schrikken was toen ze ontsnapten.
    Kindjes zijn heel vindingrijk.. en we denken vaak, dat ze iets niet kunnen, maar even vaak blijkt, dat ze het wel kunnen.
    Lieve groetjes,

    Liked by 1 persoon

  4. Mrs. T. 10 februari 2017 / 15:51

    Schrik natuurlijk. Maar stiekem ook wel precies zoals kinderen horen te zijn. Lekker ondernemend en ondeugend.

    Liked by 1 persoon

  5. Ferrara 10 februari 2017 / 14:10

    Kinderen zijn overal gelijk. Feilloos aanvoelen wanneer ze hun slag kunnen slaan.
    Kostelijk verhaal. Ik zag jullie rennen om die deugnieten bij elkaar te drijven.
    Eerlijk gezegd ook wel een beetje klam zweet bij het lezen, want jullie zullen vast geschrokken zijn.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 16:12

      Helemaal waar.. 😉
      Hihi.. leuk dat het goed overkwam! Ja echt wel maar gelukkig was het snel opgelost!

      Like

  6. matroos 10 februari 2017 / 11:57

    Wat is de reden dat er daar geen speelgoed is eigenlijk ?Nou zeg ze kiezen het wel uit hé bij wie ze de kuierlatten nemen.Hoe klein ze ook zijn,ze zijn wel ervaring deskundigen.Ja de taal zal wel een struikelblok zijn en je wilt natuurlijk ook niet gelijk door lichaamstaal te streng zijn.
    Dat het over zoveel schijven gaat is overal hetzelfde hoor en iedereen wil het wiel uitvinden.Maar ja voor het draait, dat kost tijd.

    Gelukkig konden jullie er om lachen.

    Like

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 13:25

      Er is wel speelgoed maar er is geen plek voor zeggen ze.
      Ze zijn er wel mee bezig. Maak er binnenkort een logje over..
      Dat klopt.. boos gaan kijken is ook niet leuk.. 😞

      Like

  7. Barbara Kessels 10 februari 2017 / 09:50

    Wat een leuk verhaal, ja ga maar rennen achter de kindjes, goed voor je !

    Liked by 1 persoon

  8. Willy Al 10 februari 2017 / 09:30

    Ik zie het helemaal voor mij, rennen……knap hoor van jullie. Liefs

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 12:42

      Haha.. Nicole rende echt achter een paar aan. Ik liep die anderen naar binnen te loodsen met die baby met een hartprobleem op mijn arm.. want die deur moest gewoon dicht… 😂
      Liefs terug!

      Like

  9. margrietspanjaard 10 februari 2017 / 09:06

    Je beschrijft het heerlijk beeldend, zodat het verhaal als een film voorbij komt. Geweldig !!!
    Het leuke is natuurlijk, dat je straks bij thuiskomst een prachtig dagboek van je belevenissen hebt. Leuk 😊

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 12:38

      Mooi zo.. dat is ook de bedoeling ☺. Dankje!
      Ja dat heb ik dan zeker.. Ik zou sowieso wel een verslag gaan maken maar dit is nog leuker.

      Liked by 1 persoon

  10. Diana 10 februari 2017 / 09:05

    Hahaha, hilarisch moeder😂. Ik zie jullie helemaal voor me met die deugnieten, hahaha! Dikke kus! 💋💋💋

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 12:36

      Ja het was wel even schrikken maar daarna echt lachen.. 😂😂😂
      Dikke kus terug 💋💋💋

      Like

  11. Sammie 10 februari 2017 / 08:47

    Haha, zoals je het verteld klinkt het best grappig, zal een leuk gezicht geweest zijn! 🙂 Maar een haak hoog op de deur zou niet verkeerd zijn 🙂

    Liked by 1 persoon

  12. John 10 februari 2017 / 08:06

    Ze hadden gewoon even zin om de boel op stelten te zetten en de vrijwilligers te testen 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 08:09

      Jaaaa daar zijn we van overtuigd. Als je die ondeugende koppies had gezien. En rennen dat ze kunnen 😂😂😂

      Like

    • Regenboogvlinder 10 februari 2017 / 08:08

      We vinden het ook bijzonder maar willen wel meer aanpakken. Helaas gaat alles nogal over veel schijven. We dragen ideetjes aan of tips van de anderen. Maar dat moet dan weer eerst besproken worden..en dan gaan er weer dagen overheen. Dat is een beetje jammer..

      Liked by 1 persoon

  13. די מריו 10 februari 2017 / 07:03

    Hahahhaha, ja kinderen en regels dat is iets wat niet altijd bij elkaar hoort… ze weten goed de grenzen op te zoeken.

    Love As Alwyas
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  14. marjolijn1 10 februari 2017 / 06:58

    Haha, de kids moeten natuurlijk even uitproberen hoever ze kunnen gaan bij “nieuwelingen”.
    Gelukkig alles en iedereen weer aan boord.

    Liked by 1 persoon

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s