Braai…

 

We werden met de andere vrijwilligers (dus 10 in totaal) uitgenodigd voor een “braai” zoals een BBQ genoemd wordt in Zuid-Afrika, bij Basil en Monica Woodhouse, de oprichters van GCF.

Afgelopen maandag vond dit plaats en we reden er met 2 auto’s naar toe.

Lynette (de coördinator van de vrijwilligers) en Henry, haar man, (die van de Community-tour) wonen op hetzelfde terrein en waren er ook.

Het was eerst een ongedwongen samenzijn onder de carport, helaas regende het, waar de braai al klaar stond. We kregen wat te drinken, geen alcohol, en de chips gingen rond.

Toen de kooltjes eenmaal gloeiden werd al het vlees tegelijk op het grote rooster gelegd met in het midden een lange sliert “boerewors”. Het zag er erg leuk uit. Nou moest het ook nog lekker worden natuurlijk!

06-02-2017-braai-3-medium

Wij hadden een leuk gesprek met Monica die vertelde over het vrijwilligershuis waar wij nu in verblijven. Zij zijn ergens in 1990 begonnen met de bouw om er zelf te wonen. GCF was toen net opgericht en het terrein was aangekocht met behulp van giften. Zij wilden zo dicht mogelijk bij het project wonen.  Alleen als er geld was werd er verder gebouwd, het heeft dan ook een hele tijd geduurd, maar met veel 2e hands-materialen, giften etc. werd het toch een groot familiehuis.

Basil meldde op een bepaald moment dat het eten over 5 minuutjes klaar zou zijn. Dus we gingen allemaal naar binnen, waar het vlees in grote schalen werd gelegd en waar brood, salade, saus enz. klaar stond. 2 tafels waren er gedekt, een in de keuken en een in de kamer. Allemaal tegelijk aan een tafel lukte niet, hoewel het een heel groot huis is.

We zaten gezellig met Basil en Monica, Lynette en Henry en Victor en Stina, 2 Zweedse vrijwilligers die getrouwd zijn, in de keuken. En er werd over van alles gepraat en heel erg lekker gegeten. Het was een interessante avond.

80% van de Zuid-Afrikaanse bevolking hangt een geloof aan en als kerkleider is Basis ook iemand die dat uitdraagt.

06-02-2017-braai-18-mediumNa het eten kregen we het toetje in de vorm van ‘melktaart’ en koffie of thee in de grote kamer geserveerd. We zaten in grote kring op banken en makkelijke stoelen en er zaten er een paar op de grond.

Basil is een mensenmens, was erg nieuwsgierig naar de achtergronden van iedereen. We stelden ons stuk voor stuk voor, vertelden waar we vandaan kwamen en op zijn verzoek vertelden we ook een herinnering uit onze jeugd.

Rond 22.00 uur was het tijd om naar huis te gaan. Iedereen moest de volgende dag weer vroeg op. Wat mooi om deze mensen te ontmoeten en van dichtbij in hun eigen huis mee te mogen maken.

Basil en Monica, heel erg bedankt! En… van mij een dikke smuffel!