Westerbork…

 

Nog een wens van mij was ooit het voormalige deportatiekamp Westerbork te bezoeken. We kwamen er op de 2e dag van de fiets4daagse langs.. 

Het is een stuk geschiedenis dat nooit vergeten mag worden.
Ik was erg onder de indruk, natuurlijk vaak gezien op de televisie, maar als je daar echt staat is het toch heel anders. Het deed me wat. Mijn lief was er al eens geweest en had het er ook nu weer heel moeilijk mee.

De weg ernaartoe..

We fietsten lang 97 rechtop gezette spoorbielzen. Een dodenweg. Elke biels staat voor één transport. De datum met het aantal mensen dat gedeporteerd was op die dag wordt erop vermeld. In totaal 107.000 mensen. Waarvan slechts 5.000 mensen deze vreselijke oorlog hebben overleefd.

Het huis van de commandant, nu helemaal ingepakt om de schade die het inmiddels heeft zoveel mogelijk te beperken. Hoe heeft zo’n man in hemelsnaam kunnen slapen vroegen we ons af.

Van de persoonlijke briefkaarten die langs het pad, vergroot in plexiglas staan, heb ik geen foto’s gemaakt. De mensen hielden de moed erin, niet te bevatten dat men niet wist wat er ging gebeuren of dat ze het mogelijk stil hielden voor het thuisfront.

Een overgebleven barak, een uitkijktoren en de spoorlijn, … En het gedenkmonument, de 102.000 paaltjes met de sterren erop…

Kamp Westerbork, een in- en intrieste herinnering…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties