Huisdieren… (1)


 

Naar aanleiding van een logje van Tiny over haar huisdieren dacht ik.. dat is leuk en dat pak ik dus op! 

Het heeft lang geduurd voor wij vroeger thuis een huisdier kregen.

We hadden wel dieren hoor. Mijn vader had vroeger voliëres, binnen en buiten. Binnen hadden we parkieten en buiten allerlei kleine vogeltjes. Met de goudvissen in de vijver, die we mochten voeren, en de konijntjes.. waar ik een trauma aan over heb gehouden (HIER kun je erover lezen) moesten we het maar doen.

Maar wij, mijn zusjes en broer, zeurden maar over een hond. Mijn moeder hield niet zo van huisdieren, tenminste niet van katten en honden, dus dat feest ging niet door. Tot ik 16 jaar was.

Toen kreeg de hond van een kennis van mijn vader puppy’s en het waren schattige bolletjes wol. De hond van de huisarts was de vader. Herinner me nog dat vooral mijn jongste zusje dat geweldig vond.

Ze zouden klein blijven werd gezegd en na heel veel soebatten, met hulp van mijn vader, ging ze overstag en mochten we er een mee naar huis nemen. Mijn moeder had wel haar principes.. zij zou zorgen voor zijn eten, maar verder was ze niet van plan er iets aan te doen. Daar heeft ze zich tot het laatst aan gehouden.

Terry en ik 1967

 

Terry werd een grote, wollige hond, de jongens uit de buurt riepen als ik met hem langsliep – daar loopt Therese met haar ijsbeer-. Het was een lieverd en hij ging door het vuur voor mijn moeder, ja, zij was en bleef degene die hem elke dag zijn eten gaf. Uiteindelijk vond ze hem ook wel lief en toen mijn vader overleed vond ze het ook wel een veilig idee, een hond in huis. ’s Nachts dan, want overdag was hij altijd bij mijn opa. Alleen dat extra werk door al die haren die loslieten vond ze niet echt leuk.

Toen ik trouwde wilde mijn man (nu ex) een kat. Hij was met katten opgegroeid…

Daarover later want anders wordt dit logje veel en veel te lang…

Vraagje: Wie wilde er vroeger ook graag een hond of kat en kreeg die niet? Of hoorde een huisdier er gewoon bij zoals in veel gezinnen…

 

 

Advertenties

52 thoughts on “Huisdieren… (1)

  1. ingridmooren 24 oktober 2017 / 12:07

    Wat een gave foto! Wij hadden ook een voliere en kuikentjes in een broedkast. Ik of zus heeft de stekker daar eens uitgetrokken.Ik zal mijn zus de schuld maar geven….

    Liked by 1 persoon

  2. gewoonanneke 15 oktober 2017 / 23:27

    Ja ik ben wel opgegroeid met huisdieren maar daar was echt niets sentimenteels bij hoor. De katten waren er voor de muizen op te eten in de schuren…. de hond was dan eigenlijk nog het meest echt huisdier voor ons maar die liep ook altijd los, wij woonden zo vrij natuurlijk. En de konijnen die gingen met kerstmis de pan in dat wisten wij ook van te voren en zo ging dat gewoon. Kan me niet herinneren dat ik er ooit om getreurd heb om een huisdier. Heb zelf ook altijd huisdieren gehad waar ik ook behoorlijk nuchter mee was hoewel we een hond gehad hebben dat was zo’n geweldig dier, toevallig gisteren op verjaardag van Peter hebben mijn ex en ik nog over hem zitten praten en verhalen er over verteld. Die deed me wel wat toen hij doodging. Kan er ook niets aan doen maar denk door mijn opvoeding dat dieren toch niet in mijn sentiment zitten.

    Like

  3. Rob Alberts 15 oktober 2017 / 12:27

    Ik doe het nu met een vogelspin.

    Maar ik herinner mij onze hond van vroeger.

    Nu geniet ik soms van Toos, de Sint Bernhard van mijn buren.

    Diervriendelijke groet,

    Like

  4. Zij 14 oktober 2017 / 19:33

    Op school was er een juf, die kittens had gered van de verdrinkingsdood en na wat gezeur mochten we zo’n kitten. Ze was spierwit en we noemde haar Minoe 🙂
    Ze is heel lang bij ons gebleven en heeft zelfs tot twee keer toe een val van de tweede etage overleefd !

    Like

  5. Matroos Beek 13 oktober 2017 / 23:24

    Mooie foto!
    Bij ons hoorden de hond, de kat, de kippen en de konijnen er gewoon bij. We hebben nooit om een huisdier moeten zeuren want ze waren er altijd.

    Liked by 1 persoon

  6. די מריו 13 oktober 2017 / 21:10

    Het zal je vast niet verbazen dat ik thuis altijd huisdieren heb gehad. Van geiten, kippen, konijnen, katten, hamster, muizen, slangen, schildpadden en een hond. Volgens mij ben ik niets vergeten.

    Love As Always
    Di mario

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 18:58

      Nee inderdaad niet, dat hoort gewoon bij jou! Ik bedenk me nu je het noemt, dat we ook nog een tijdje een schildpad hadden. Vond ik zo zielig. En nu? Heb je nu ook zelf huisdieren?

      Like

      • די מריו 16 oktober 2017 / 21:10

        1 schildpad.. in een hele grote bak. van 1,50 x 1,20 x0.5 cm. En een aquarium. Een kleintje van 120 cm.

        Love As Always
        Di Mario

        Liked by 1 persoon

        • Regenboogvlinder 16 oktober 2017 / 21:41

          Aparte dieren.. Niet eens een hond dus? Nou, die kost ook tijd en energie hè.. Je kinderen zijn belangrijker.. 👍🏼

          Like

  7. Kakel 13 oktober 2017 / 21:01

    Na lang, lang zeuren, kreeg ik voor mijn 13e verjaardag een hond, Smoky.
    Later, toen we in een eengezinswoning met tuin gingen wonen, mocht ik ook twee konijnen. Sindsdien ben ik nooit “konijnloos” meer geweest. Gegeten heb ik ze nooit…
    Fijn weekend en liefs ♥

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:00

      Heeft ook wel even geduurd dus… Maar konijnen eten? Niet dat ik er nou zo dol op was, maar dat was het vlees op 1e Kerstdag en op Nieuwjaarsdag… Later kreeg mijn ex ook nog wel eens een konijn in een kerstpakket. Hij kookte of bakte nooit maar zo’n konijn wel. Ik kon het gewoon niet.

      Like

  8. minoesjka2 13 oktober 2017 / 20:15

    Wat een leuke blog Trees ……… tja, huisdieren hebben voor mij altijd een belangrijke rol in mijn leven gehad. Heel vaag kan ik me een kat herinneren, Moortje, maar die is weggelopen toen er een hond kwam ……. misschien moet ik daar ook maar eens een blogje aan gaan wijden ?

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:01

      Dankje… gewoon oppakken hoor, ik kreeg ook inspiratie door Tiny!
      Ik lees het wel.. ben benieuwd!

      Like

  9. Ferrara 13 oktober 2017 / 19:40

    Vroeger hadden we bij ons thuis altijd poezen, soms twee. Zo herinner ik me Porgy en Bess.
    Een oude en een jonkie. Het jonkie leerde van de oude, zoals kleppen met de brievenbus als ze binnen wilden komen. In die tijd zat de brievenbus nog laag, arme postbode …
    In mijn bestaan als vrijgezel heb ik jaren een poes gehad, maar … toen kwam meneer F. die niets, maar dan ook niets met huisdieren heeft. Als er al sprake is van een huisdier in huize F. is het de huisstofmijt.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:03

      Ik schrijf er nog wel weer over want er is nogal wat voorbij gekomen..Leuk van die brievenbus.. hahaha.. Mijn lief heeft ook niks met huisdieren, zie zijn reactie… Ook dieren in een dierentuin vindt hij niet kunnen.

      Like

  10. rietepietz 13 oktober 2017 / 19:03

    We hadden vroeger thuis een hondje, “asbakkenrasje”, Millie, geen idee hoe m’n ouders eraan kwamen alleen dat m’n moeder het beestje altijd uitliet en er kapot van was toen het dier moest inslapen. Ooit was er ook een konijn, die naar ik vrees het lot van Flappie onderging.
    Zelf hadden we voor de kinderen o.a. een poes, een marmot, een parkiet en een konijn.Jarenlang hadden we geen huisdieren maar nu dus weer een kat die “asiel”nodig had. dus eigenlijk niet vrijwillig

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:05

      Leuk om te lezen. Had jij er geen verdriet van toen? Toen ze Terry in moesten laten slapen had iedereen het er echt moeilijk mee. Hij was 10 jaar, maar hoorde er zo bij.
      Pfff ook al een soort Flappy geworden, zal best hoor, was goedkoop vlees hè vroeger.
      Die kat heeft het goed bij jullie! Echt lief!

      Like

      • rietepietz 14 oktober 2017 / 19:11

        Jaa de kinderen natuurlijk ook maar het verdriet van m’n moeder was eigenlijk iets nieuws en dus indrukwekkend. het was ons niet van te voren verteld en we hebben het beestje niet door gezien, dat scheelde wel
        en we werden door m’n vader vrij hard opgevoed wat verdriet hebben betreft. Ik laat nóg niet makkelijk verdriet zien.
        De kat is echt henk z’n maatje. Als Henk boven slaapt ligt de kat beneden in een stoel te slapen, nog vóór ik gehoord heb dat henk wakker is rekt de kat zich uit en zodra Henk de trap af komt gaat hij ernaar toe en loopt voor hem uit naar de bank waar Henk altijd zit en draait nét zo lang tot Henk zit en hij op schoot kan klimmen.

        Like

  11. Ikkies 13 oktober 2017 / 18:59

    Ik wilde heel graag een hond…en wat kreeg ik? Een kanarie 😦
    Vond dat toch wel een heel verschil. Had vragen over hoe ik met dat beestje naar buiten moest. Niet, zei mijn moeder. Heel eerlijk? Ik heb er nooit naar omgekeken. Heb nu een hond en twee katten. Mijn kinderen zijn opgegroeid met katten en later vogeltjes, maar dat was hun keuze, niet de mijne.

    Liked by 1 persoon

  12. Wieb 13 oktober 2017 / 18:18

    Ik had een schildpad… Niet omdat we dat graag wilde maar anders ging-ie de vuilnisbak in.. Honden en katten waren not done voor mijn ouders (hoewel ze beide met huisdieren opgegroeid zijn).

    Tegenwoordig ben ik zelf van de konijnen maar voorlopig even niet meer…. Ben er nog niet klaar voor…

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:09

      In sommige gezinnen wilden de ouders het ook meestal niet. In mijn geval mijn moeder.. mijn vader had ooit een Duitse herder meegenomen, toen was ik er nog niet eens. Maar die heeft maar 2 dagen rondgelopen, mijn moeder trok dat echt niet. Was totaal geen dieren gewend van huis uit en ze woonden midden in de stad. Teveel andere zorgen hadden mijn grootouders.
      Zoals jij en Kakel een konijn houden lijkt me ook heel leuk hoor, maar dat feest zal echt niet doorgaan. Mijn lief heeft niks met huisdieren.

      Like

  13. Morgaine 13 oktober 2017 / 17:42

    Bij ons was er altijd wel iets, bij opa en oma al heel veel, de konijnen weet ik niet meer, waren er ook niet meer geloof ik, de hokken stonden er nog wel toen ik peuter was. Voliere ook, van mijn opa, een hele grote, maar ook dat weet ik niet meer, wel dat ik erin speelde, zand, zand en nog eens zand, voelde veilig ook, whahaha

    Hond, Flora, we zijn samen opgegroeid, zij kwam toen ik een maand of 6 was, dus ik wist niet beter, ook bij opa en oma, en Boefie zie ik nog als kitten binnen komen in de doos, die had mijn oom mee genomen van werk, moederpoes met kittens dood gevonden, verdeeld onder collega’s en voila…

    thuis, gijsie, vogels, tot mijn vader allergisch bleek, voor de vogels, gijssie dus, later Binkie, Banjer, en nog zoveel meer… oh ja, hamsters en ik heb een cavia gehad, met ex man nog een fret ooit…

    x

    Liked by 1 persoon

  14. Thomas Pannenkoek 13 oktober 2017 / 17:41

    Wij hadden thuis enkel katten. Of neen, ooit heeft mijn vader als ‘verrassing’ een puppy meegebracht naar huis, die meteen zijn behoefte deed op het vasttapijt. “BUITEN DAT MONSTER!” riep mijn moeder :).
    Heel mooie foto van je – knappe meid was je !!

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:11

      Haha, mijn vader ook, ik schreef het net in een reactie. Die was zo weer verdwenen..
      Dankjewel.. *bloos*

      Like

  15. marjolijn1 13 oktober 2017 / 16:51

    Nee, vroeger nooit huisdieren gehad, later wel +/_ 20 jaar een tropisch aquarium gehad, tot het mis ging en toen was het over.
    Geen levende wezens meer in huis.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:12

      Wat gebeurde er… waterschade of een ziekte erin?
      Ach.. je hebt toch de zorg of het nou een groot dier of een kleintje is.
      XXX

      Like

  16. margrietspanjaard 13 oktober 2017 / 12:44

    Als de dag van gisteren: mijn broertje “mam, mag ik een konijn ? Hij kost maar een rijksdaalder”…mijn ma ” nou ehhhhh…” en mijn broertje “ehhh…hij zit al in het hok”

    Liked by 1 persoon

  17. Hartelijke Hot Hulk 13 oktober 2017 / 12:25

    BLÉÉÉHH huisdieren! Ze stinken en behoren niet in huis.
    Wij hadden een schaap, die ook stonk maar dat wel buiten deed.

    Liked by 1 persoon

  18. Villasappho 13 oktober 2017 / 11:43

    Ik wilde een kat kreeg cavia’s en een parkiet. Doezel is de kat die ik zo graag wilde maar er pas kwam toen ik niet meer thuis woonde.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 19:16

      Haha… bij jou thuis hebben ze vast nog steeds geen kat. Geniet maar lekker van Doezel.. Hoe oud is hij eigenlijk?

      Like

  19. JasMien 13 oktober 2017 / 11:21

    Wij hadden vroeger eerst een hond “Mickey”, daarna twee katten “Wollebol en Mickey”, daarna weer een hond “Fons” en nu heeft mama nog een kat “Neiko”. Ik heb zelf een kat “NIma”. Ben een echt kattenmens, ook omdat het met mijn werk makkelijker is, de kat vindt het helemaal niet erg om alleen thuis te zitten. Ik ben al blij dat ik bij haar mag wonen^^

    Liked by 1 persoon

  20. shivatje 13 oktober 2017 / 10:49

    In mijn ouderlijk huis heb ik nooit geen huisdieren gehad dan alleen enkele vogeltjes en dan voornamelijk een valkparkiet.
    Al ik gehuwd ben heeft het nog enkele jaren geduurd voor we een viervoeter in huis genomen hebben. Maar nu moet ik zeggen zijn we aan onze tweede toe en zou niet zonder kunnen. Ze gaat overal met ons mee en het is als een kindje.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  21. Corry dijkstra 13 oktober 2017 / 10:46

    Ja vroeger thuis konijnen. Die werden met de kerst geslacht en opgegeten was oorlogstijd.
    Later een poes Tommy werd genoemd naar onze bevrijders (Engelsen)met mijn kinderen een Poedel en mijn dochters ook allebei honden. 3 weken geleden is Binky op 15 jarige leeftijd ingeslapen.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 20:05

      Hetzelfde lot als mijn kleine konijntje… het idee. Maar het was goedkoop vlees hè.
      Ja je bent ook een dierenmens Corry. Maar het zal nu ook een rust geven dat je niet meer op hoeft te passen. Of nemen dochter en schoon nog weer een hond, nee toch?

      Like

  22. tinyblogt 13 oktober 2017 / 10:22

    Leuk! Nu je ’t zegt, ja ik had ook eerst konijntjes – en kan me wel iets voorstellen bij dat trauma. Idem voor de paar kippen die we hadden, mijn moeder gaf die dan namen (Joséphine en Amalia of zoiets) maar ook die verdwenen dan ineens…

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 14 oktober 2017 / 20:06

      Het ging in veel gezinnen zo denk ik.. Goedkoper dan naar de slager of de poelier gaan.. En die kippen gaven toch zeker ook nog eieren?

      Liked by 1 persoon

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s