De vlag uit…

Ja hoor, zojuist heel goed nieuws gekregen. 

Het bultje in mijn tong was een vaat-tumorretje… een soort wildgroei van vaatjes. Dat gebeurt ook wel eens op de huid, dan ziet het eruit als een aardbei. 

Het goede nieuws is dus dat het goedaardig was en ook helemaal weg! Tis dat ik nog niet normaal kan eten want anders gingen we aan de taart! Maar dat komt nog wel! 

Dank allemaal voor de lieve, meelevende berichtjes!

En nu… over tot de orde van de dag! 

Advertenties

Expres verloren… Schrijfuitdaging #4


Hoi allemaal… Natuurlijk zijn jullie net zo benieuwd als ik, maar ik weet nog niks.  Maar ik wil jullie even hartelijk danken voor de mooie en lieve reacties op mijn laatste logjes. 

Hopelijk krijg ik de uitslag vandaag, maar ik ga er maar vanuit dat het pas maandag wordt… Dus ik ga nog even geduld oefenen en zodra ik iets weet ga ik het hier melden.  

Schrijfuitdaging #4 bij Schaap Schrijft:

Maximaal 150 woorden (exclusief de titel) waarvan het woord niet perse in het verhaal of het gedicht hoeft voor te komen. Deze keer is het woord ‘bril’.

Dit verhaaltje is al eens in een logje verwerkt, maar ik gebruik het nogmaals, beetje verbouwd, voor deze uitdaging.

Expres verloren…

Al vanaf mijn 4e jaar draag ik een bril. In mijn tienertijd wilde ik perse dat donkere montuur. Maar achteraf snapte ik niks van die keuze. Mijn gezicht werd veel te streng. Niemand anders thuis droeg een bril, gelukkig voor mijn ouders, want een bril was duur. Ik moest er ook zeker 3 jaar mee doen. Dat vooruitzicht vond ik vreselijk.

Ik was altijd braaf, maar ik had nu snode plannen. Hoe kon ik van die bril afkomen? Vaak zat hij in mijn jaszak als ik naar huis fietste. En toen op een dag heb ik hem zomaar met een ferme zwaai ergens de berm in gegooid… Per ongeluk/expres kwijtgeraakt…

Thuis moest ik vertellen dat mijn bril weg was. Verloren… Maar oh… wat voelde ik me schuldig. Want zonder bril kon ik echt niet. Dus er kwam een nieuwe. Hoe ik dat ooit heb durven doen snap ik nog niet…