Sinterklaasletters…

Alweer 5 december en een die weer rustig voorbij gaat. 

Wat een leuke feesten hadden we vroeger thuis, terwijl wij zongen strooide de buurjongen, met een zwarte handschoen aan, door een kier van de deur.  Daarna gingen we snel buiten kijken of er ook echt pakjes stonden. En een van ons zag zeker weten Zwarte Piet wegrennen… Dat hield op toen de buurjongen ouder werd en er eigenlijk geen zin meer in had. De laatste keer gooide hij het cellofaanzakje erachteraan… 

We vierden het met grote surprises toen we allemaal volwassen waren. Iedereen maakte er echt werk van en er is toen heel wat afgelachen. 

Voor de kinderen vierden we ook echt heel lang Sinterklaas. Ook toen ze wisten dat hij helemaal niet bestaat, tot we op een bepaald moment overstapten naar cadeautjes met kerst. 

Met de kleinkinderen op Gran Canaria, waar de Sint dan wel niet kwam want die was dan juist in Spanje, maar Zwarte Piet natuurlijk wel. En Maria en Natalia geloofden er ook heel lang in, want niemand vertelde ze het grote geheim.

De laatste jaren nam ik altijd het een en ander aan chocolade-lekkers mee naar Gran Canaria. 
Letters natuurlijk, ieder zijn smaak. Strooigoed, muizen en kikkers, sint-chocolade in allerlei vormen. Dit jaar beperkte ik het, op verzoek, tot strooigoed en chocoladeletters (en altijd van de H.ema). 

Voor de 4 meiden een pure letter en voor Nick een melk-hazelnoot. De avond van de 5e december kreeg ik altijd een foto toegestuurd als ze met zijn allen de letters weer uitpakten! En dan werd het smullen (foto’s van vorig jaar).

De letters voor dit jaar stonden ingepakt al te wachten op een kastje tot het 5 december zou worden toen ik van Jan een berichtje kreeg vorige week over de chocoladeletters van de H.ema. Dat berichtje meldde, dat er in de melk-hazelnootletters met een speciaal nummer mogelijk stukjes plastic zouden kunnen zitten en die konden de klanten dus terugbrengen. 

Pfff…. welk nummer had Nick? Ja hoor, het genoemde nummer, dus die heb ik weer mee naar huis genomen. Ik vind het toch sneu dat er nu nog maar 4 letters staan te wachten tot ze vanavond worden opengemaakt. Het is te kort dag om op te sturen, dus hij zal moeten wachten tot we er in januari weer naartoe gaan… Hoop dat ik nog ergens een melk-chocoladeletter op de kop kan tikken, want de H.ema had ze dus echt niet meer. 

Advertenties