Zwijmelen op Zaterdag – 324

Zwijmelen vandaag… met een enig liedje waar ik het al eens eerder over heb gehad. “Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen!” 

Bij mij is het iets anders, namelijk ‘neus, schouder, tong en teen’…

De laatste vervelende operatie aan mijn neus is gelukkig ook achter de rug… en… het is me heel erg meegevallen. De verdovingsprik leek me echt naar, had al gehoord dat het veel pijn kon doen, maar ja, wat moet dat moet. Maar het ging heel goed. De chirurg zei ook dat, als je het langzaam en dus heel voorzichtig doet, het helemaal niet zo’n pijn hoeft te doen en dat klopte ook.

De eerste keer haalde ze een stukje huid van 7×8 mm weg. Na ruim een uur kreeg ik de melding dat ik nog een keer moest. Dus weer opnieuw verdoofd worden en toen werd er nog een klein stukje weggehaald.
Vlak voor de lunch hoorden we dat het schoon was en hetzelfde gold voor de ander 3 patiënten die er nog zaten. Dus daarna gingen ze weer aan de slag.

Ik was als laatste en het sluiten/hechten duurde langer dan het weghalen.
Mijn lief bleef weer geduldig wachten en toen ik klaar was had ik een visioen dat hij op de bank in slaap was gevallen, maar dat was niet zo. Want geduld moet je wel hebben. Maar we konden naar huis en uiteindelijk liep ik met een prachtig ingepakte neus naar buiten.

Morgenochtend (nu ik dit schrijf is het vrijdag) haal ik het verband, onder langzaam nat laten worden onder de douche, eraf. Ik heb het wel gezien voor het verbonden werd, hoe het gaat worden, wordt afwachten.
Het zal wel goed komen!

Blij dat dit ook achter de rug is! Ik hoop dat ik het komende jaar vrij zal blijven van al die ongemakjes! Maar ach… als ik om me heen hoor wat mensen voor beperkingen en ziektes hebben, denk ik, geen gezeur, het kan altijd erger.

Hoofd, schouders, knie en teen…

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de andere inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

Advertenties