Oud, maar niet versleten… (15)

Met de dood voor ogen…

Een bejaarde dame is op de begrafenis van haar man.

Ze vertelt haar dochter dat ze tijdens hun huwelijksleven elke zondagochtend op het ritme van de kerkklokken de liefde bedreven.

“Misschien werd hij wat te oud voor dit soort dingen”, zegt de dochter.

“Onzin,” antwoordt de oude dame, “als die ijskar niet was langsgekomen, had hij vandaag nog geleefd.”

18 gedachtes over “Oud, maar niet versleten… (15)

  1. Zij 10 maart 2019 / 18:53

    O’jee 🙂

  2. Plato 9 maart 2019 / 16:03

    Whahah, het is toch verschrikkelijk. Arme opa 🙂

  3. ria 8 maart 2019 / 22:17

    Wat een ijskar al niet voor elkaar krijgt.
    XXX

  4. ria 8 maart 2019 / 22:15

    Wat een ijskar al niet voor elkaar krijgt.:-)

  5. gewoonanneke 7 maart 2019 / 21:20

    Haha mooi verhaal…… krijg meteen trek in een ijsje trouwens gelukkig niet in huis……

  6. Ferrara 7 maart 2019 / 20:56

    Ha, ha, wie oh wie liet hier onlangs in de wekelijkse zwijmel ‘Ring my bell’ horen? Het geeft te denken …

  7. Joanne 6 maart 2019 / 22:52

    Hahahahaha… Ik vind hem geweldig!

    Liefs Joanne

  8. rietepietz 6 maart 2019 / 21:29

    Whahahaha, geweldig, als je nu maar geen vreemde gedachten krijgt bij mijn logje over het belletje bij mijn bed;-)

      • rietepietz 7 maart 2019 / 13:00

        Je komt het wel tegen denk ik;-)

  9. די מריו 6 maart 2019 / 20:23

    Daar moet je toch gewoon rekening mee houden op een bepaalde leeftijd.

    Love As Always
    di mario

  10. Edward McDunn 6 maart 2019 / 12:52

    Hahahahaha, zo’n ijscoman, blijft maar met de bel zwaaien, dat was voor Opa toch iets teveel.

  11. Nicole Orriëns 6 maart 2019 / 10:18

    Dat is een intrigerend verhaal zeg… In een paar zinnen vertel je heel veel : )

  12. Marja 6 maart 2019 / 08:28

    Een heel ander ritme.

  13. AnneMarie 6 maart 2019 / 08:17

    Hi hi. 😉😉

  14. John 6 maart 2019 / 08:14

    Hahahahahaha jaja de goede man was dus erg ritme gevoelig 😆

Reacties zijn gesloten.