Oorsieraden…

Laatst kwam ergens in een reactie het “gaatjes-in-de-oren prikken” ter sprake.

Het is toch een gedoe, die ijdelheid van ouders en ook van kinderen als ze groter worden, en dat met name bij meisjes er gaatjes in de oren moeten worden gestoken.

Maar het is iets van alle tijden dat mensen hun oren (willen) versieren en daar gaatjes voor prikken. Wat nog het minst erge is denk ik want wat er nog meer door die oorlellen en -schelpen geprikt wordt wil je niet weten.

Mijn kleindochters (half Spaans) kregen ze al toen ze nog baby waren. Dat hoort bij de zuidelijke cultuur. Maria was nog geen 2 maanden. De Spaanse familie vond het dan ook heel raar dat het bij de jongste, die in Nederland is geboren, niet gedaan werd. Zoon en schoon konden gewoon geen juwelier in de buurt vinden die het bij baby’tjes wilde doen. Natalia was 5 maanden toen ze ze op Gran Canaria kreeg, tijdens de vakantie waarin ze ook gedoopt werd.

Zelf was ik 4 jaar en ik herinner het me zelfs nog. Bij ons op het dorp hadden we juwelier Peeters, die het bij mij heeft gedaan. In die tijd, dus intussen 66 jaar geleden werd dat met een gloeiende naald gedaan.

Mijn eerste setje waren zilveren oorhangertjes in de vorm van eikeltjes.
Ze zien er niet uit want ze zijn helemaal zwart uitgeslagen, maar enig dat ze bewaard zijn gebleven, echt ik vind het zo leuk dat ik ze nog heb.

De naald werd op een kurk geprikt, op de botte kant om de naald vast te kunnen houden. Dan werd de punt gloeiend heet en dus steriel gemaakt door deze in een vlam te houden. Dan werd de naald door de oorlel gestoken. Stel je voor? Zo’n klein meisje van 4 met zo’n klein oortje…

Er werd meteen een oorbelletje in gedaan, tenminste, dat zal haast wel want anders zou het meteen weer dichtgroeien. Maar het mocht niet gaan zweren en het moest dus heel goed schoongehouden worden.

Er zijn heel wat jaren geweest dat ze in mijn oren niet werden gebruikt. De tijd van de oorbellen mode met clipsen. Maar op een bepaald moment heb ik weer geprobeerd ze door te prikken, dat zonder problemen lukte, er zat alleen wat talg in. En vanaf die tijd draag ik alleen nog oorbellen die door de gaatjes gaan.

Ongeveer 20 jaar geleden heb ik een extra gaatje bij laten prikken met zo’n prikpistool. Ook dat genas goed en ik draag er dus in allebei de oren altijd twee.

’s Avonds gaan ze uit en ’s morgens weer in. Slapen met die prikkers achter mijn oren kan ik niet.

Wie herinnert zich nog de eerste keer gaatjes prikken?