Tandarts gevonden…

Een tandarts, je hebt er toch echt een nodig!

Foto van PlusOnline

Als kind was ik altijd bang, zeg maar gerust doodsbang. Al vanaf de 1e klas op de lagere school, want die schooltandarts was een vreselijke bullebak. Het waren allemaal bullebakken in de jaren 50-60. Er werd wat afgehuild voor de deur van het kamertje en erin waar hij dan kwam te zitten. De meeste mensen van mijn generatie (of klinkt dat nu wel heel erg oud?) hebben er mee te maken gehad.

Het gevolg daarvan was dat ik daarna een aantal jaren niet geweest ben, maar dat kon natuurlijk ook niet. Mijn ouders hebben er ook nooit zoveel aandacht aan geschonken maar mijn moeder zocht toch een tandarts voor me. Dus… met lood in mijn schoenen ging ik vanaf mijn 15e weer elk half jaar naar de tandarts. Ik zat soms misselijk en bibberend van angst in de wachtkamer, maar heb toch doorgezet. Van deze man leerde ik ook pas echt goed poetsen.

Na een verhuizing, naar Lelystad in 1976, toch een nieuwe tandarts gezocht. Ook geen prettige ervaring. Die man had een walgelijk gevoel voor humor. Ik zat met angst en beven in de stoel en hij stond me zo tegen dat ik na 2 jaar ben afgehaakt.

Weer een aantal jaren niet gegaan en na weer een verhuizing een nieuwe tandarts gevonden. Een arrogante vent bleek later, met een groot huis annex praktijk en assistentes. Hij berekende verdovingen apart, 10 gulden per stuk. Terwijl het Ziekenfonds destijds alles betaalde was dat een aardige aanslag op ons budget. Hij trok bij mijn zoon (toen 10 jaar) een kies terwijl die ontstoken was, de verdoving werkte dus niet eens.

Ook hij is bang gemaakt en dus niet eens door een schooltandarts. De man was wel al oud, dus zijn opleiding zal er ook wel mee te maken hebben gehad.

Meteen weer een andere gezocht. Ik vond een jonge, net afgestudeerde tandarts die een praktijk overgenomen had en alles alleen deed. Een lot uit de loterij. We tutoyeerden elkaar en hij bouwde met ons allemaal een vertrouwensband op. Hij heeft me geleerd om mijn angst te overwinnen. En hoewel ik daarna nog 4 keer verhuisd ben, hem bleef ik trouw. Ik ging niet zingend naar hem toe, maar was niet meer bang. Alles was bespreekbaar.

Ik zag met angst en beven op tegen de dag dat hij met pensioen zou gaan. Want sinds een paar jaar bouwde hij af. Hij had zijn praktijk verkocht en werkte bij zijn vorige werknemers in loondienst. Elk jaar 1 dag minder. Vanaf dit jaar zou hij nog maar 2 dagen in de week werken, maar met de komst van corona was hij plotseling 2 maanden ineens helemaal vrij. En ja… dat beviel kennelijk zo goed dat hij vanaf oktober echt met pensioen is gegaan… Ik heb hem een mooie kaart gestuurd om te bedanken voor wat hij had bewerkstelligd en dat ik hem zou missen.

Jan woonde inmiddels ook in Zeist en had een tandarts gevonden waar ik me dus ook kortgeleden heb aangemeld. Het is een erg meevoelende, rustige vrouw met alle geduld van de wereld. Zonder dat er iets aan hoefde te gebeuren, vaak volgde op een andere tandarts bezoeken bijna altijd een totale gebitsrenovatie, maar ze heeft alleen een beetje tandsteen weggehaald. Verder zag het gebit er prima uit. En na 1.5 jaar niet naar de tandarts geweest te zijn, stapte ik opgelucht naar buiten!

Voorlopig gaat ze nog niet met pensioen dus ik zit goed! Ik denk zomaar dat we het getroffen hebben.

Wie van jullie is er ook bang (geweest) voor de tandarts?


22 gedachtes over “Tandarts gevonden…

  1. minoesjka2 10 januari 2021 / 16:55

    O. meid houd op!!! De schooltandarts heeft het voor mij heel erg stevig verpest! Trouwens mijn moeder die me daarna naar een particulieren tandarts sleepte ook. Zij had een gebit en hoefde dus niet, en ik kreeg altijd te horen dat ik me niet zo moest aanstellen. Trouwens, volgens mij was die tandarts ook schooltandsarts geweest………….

    Het resultaat is erg triest, want met mijn 64 jaar heb ik geen eigen tand meer in mijn mond. Zwak gebit en inderdaad angst is een erg slechte combinatie.

    Like

  2. Beaunino 10 januari 2021 / 07:50

    Breek me de bek niet open!

    Like

  3. Liesbethblogt 9 januari 2021 / 19:16

    Niet zo bang als jij maar ik ik was al volwassen dat ik door toedoen van de zogenaamd beste tandarts van Vlaardingen flauw viel en een gat in mijn hoofd had. Ik moest vlak na de behandeling opstaan want de stoel moest leeg ik kon nog wel even in de wachtkamer wachten. Die haalde ik niet meer. Nu heb ik een hele lieve man die zijn werk graag doet en eer aan het werk behaald.

    Like

  4. Creative ideas for home. 9 januari 2021 / 16:05

    Brrrr… Ik heb altijd tandartsen gehaat. Vooral omdat er een tandarts me vreselijke pijn heeft gedaan als ik kind was. Maar paar jaren, heb ik eindelijk een super goei gevonden.

    Like

  5. Kakel 8 januari 2021 / 20:32

    Ik mocht als achtjarige in m’n eentje naar de tandarts. “Hij doet je helemaal geen pijn!” verzekerde mijn moeder me. (Zelf was ze van angst al 10 jaar niet naar de tandarts geweest.)
    Hoe mijn moeder het wist, weet ik niet, maar ik moest geboord worden. En zeer dat het deed!
    Elk halfjaar ga ik. Sterker nog: ik mag volgende week weer )-:

    Like

  6. celliecitroen 8 januari 2021 / 13:20

    Toevallig deze week een afspraak gehad voor een plan van behandeling en offerte, na jarenlang niet bij de tandarts te zijn geweest. Behalve dan een kort consult vorig jaar bij een ontstoken afgebroken kies/wortel die getrokken is.
    Heb niet echt angst voor de tandarts en behandelingen, maar meer voor de rekeningen. En schaamte dat ik die niet kan betalen. Maar dat is valse schaamte.

    En ja, ook een soort van nazi als schooltandarts en die man was dan ook nog onze tandarts. Die tegen mijn broertjes altijd zei: Mond open en bek dicht. Iedereen had dus een hekel aan die man, maar mijn ouders bleven toch maar naar hem toegaan. Misschien was het in die tijd (jaren 60,70) niet zo gebruikelijk of onmogelijk een andere tandarts via het ziekenfonds te vinden. Uiteindelijk hoefden wij van mijn moeder niet meer naar de schooltandarts, omdat we diezelfde man ook al in de praktijk zagen. Later nam zijn zoon de praktijk over. Leek wat vriendelijker, maar zijn vader had het allemaal al verpest. Het rook er ook gewoon naar Tandarts-angst.

    Fijn dat je een goede gevonden hebt.

    Like

  7. Melody 8 januari 2021 / 12:21

    Ik …panisch…. ga dus niet, al jaren niet meer (zelfs een angstpraktijk heeft me door het lint laten gaan)

    Kortom… alles wiebelt nu al … het is wachten op een ‘grote doorbraak’ zodat alles er in 1x uit kan en een kunstklapper erin

    Bofbips jij dat jij nu wel kunt !! IK ben jaloers (bijna) 🙂

    Like

  8. rietepietz 7 januari 2021 / 21:34

    O ja , de schooltandarts, deed ik tikkertje mee in de klas! Tandartsen waren in die tijd zwaar overbezet en dus ook de gewone tandartsen hadden vaak weinig inlevingsvermogen. Gelukkig zijn de behandel methodes heel erg verbeterd maar echt vrienden zijn we nooit geworden.

    Like

  9. Mrs. T. 7 januari 2021 / 19:51

    Ik ben er niet dol op, maar ik ben er ook niet bang van.

    Like

  10. gewoonanneke 7 januari 2021 / 19:46

    Nou ik heb ongeveer dezelfde ervaring als jij. Ook al aardig wat hulpmiddelen. Dertig jaar geleden bij een geweldige tandarts terecht gekomen die er voor heeft gezorgd dat ik weer durfde te lachen en hij heeft zoveel gered als er nog te redden was. Nu is zijn dochter sinds kort in de praktijk er bij gekomen en zij is ook een leuke meid. Heb het echt getroffen.

    Like

  11. gewoonzoalsikben 7 januari 2021 / 16:54

    Het bekende verhaal die school tandarts .Ik heb me vaak afgevraagd waarom dit soort akelige mensen dit vak gekozen hebben .Na de lagere school werd er bij ons totaal geen aandacht aan tandenpoetsen of naar de tandarts gaan besteed .Onze tandarts was een akelige man en zijn vrouw mocht alleen nog maar assistente zijn ondanks dat zij zelf ook tandarts was ,echt ook een vreselijk mens .Ik had al jong een boven gebit helaas en ben een keer bij hem geweest met mijn dochter die nog heel jong was pff dat was de eerste en de laatste keer .Toen vond ik een nieuwe heel fijne jonge tandarts en ja die was geweldig en zeker ook met mijn kinderen .Ik heb alles gedaan om mijn ondergebit te behouden maar helaas na 2 maanden IC vond de internist dat ook mijn ondertanden eruit moesten .Ik was te ”verdoofd’ om tegen te sputteren maar ik had het nooit toe moeten staan ,wat een ellende die kunstklappers . Vorig jaar is onze tandarts helaas overleden maar ik heb zulke fijne herinneringen aan hem .Zo wat een verhaal weer
    Liefs xxx

    Like

  12. margrietspanjaard 7 januari 2021 / 15:52

    Ja, die schooltandarts…ook bij mij zat de angst er goed in en eigenlijk heb ik nog altijd buikpijn als ik weer “moet” al is het maar dat ik altijd ergens moet hoesten, omdat er toch weer iets verkeerd schiet. Voordeel nu is dat hij het dan snel afwerkt 😁. Bij de mondhygiëniste heb ik alleen maar slechte “betuttelende” ervaringen en daar kom ik al jaren niet meer. Ook mijn tandarts krijgt me er niet naar toe en behandelt me altijd netjes zelf. Gelukkig elke keer slechts een beetje tandsteen.

    Like

  13. Ferrara 7 januari 2021 / 14:07

    Ik had een fanatieke moeder die zelf erg zuinig was op haar tanden, dus als kind zat ik elk half jaar bij de plaatselijke tandarts. Daardoor ontkwam ik aan de schooltandarts.
    Door verhuizingen wel eens wat slordiger geweest met het zoeken naar een tandarts.
    Maar echt zonder ben ik nooit geweest. Echt bang ook niet. Heb blijkbaar altijd geluk gehad. Onze oude ging met pensioen en zijn praktijk is overgenomen door een leuke jonge vrouw met gevoel voor humor. Meneer F. heeft in zij jeugd andere ervaringen opgedaan, maar is na jaren zijn angst voor de tandarts wel de baas.

    Like

  14. Rikit 7 januari 2021 / 14:05

    Omdat ik een vergroeiing had in mijn gebit en een scheve kaak had, moest ik vanaf mijn tiende jaar naar de afdeling Orthodontie van de Radboud Universiteit. In het begin elke week, later naar een keer in de maand. Dit heeft geduurd tot mijn twintigste jaar, en was ik een waardevol proefproject voor de tandarts in opleiding. Nee… ik kan niet zeggen dat ik bang ben voor de tandarts.

    Like

  15. Happy Hulk 7 januari 2021 / 13:34

    Na deze lieftallige tandartsinnetje gevonden te hebben zoek ik nog een goede billenarts.
    Want als je, zoals ik veel tijd doorbrengt op een smal zadeltje is dat wel nodig.

    Like

  16. Renske 7 januari 2021 / 11:00

    Schooltandartsen waren verschrikkelijk. Ik denk dat de mensen die zulke tandartsen hebben meegemaakt een bepaalde angst tegen tandartsen hebben overgehouden.

    Ik had voor mijn huidige tandarts een mannelijke egotripper tandarts. Ik had kiespijn en hij wilde dat niet verder onderzoeken want hij ging met vakantie. Ik was toen zelf naar een andere tandarts gegaan voor een second opinion, om te kijken waarom ik kiespijn had. Hij constateerde dat ik een wortelkanaalontsteking had. Ik weer terug naar mijn tandarts. Hij wilde er niets aan doen. Ik ben toe via mijn baas bij mijn huidige tandarts gekomen en toen bleek dat ik geen 1 maar 2 wortelkanaalontstekingen had. Deze tandarts heeft mijn vertrouwen in een tandarts weer hersteld.

    Het is zo belangrijk om een goede tandarts te hebben die snap dat niet iedereen het fijn vindt om bij een tandarts te zijn.

    Like

  17. Edward McDunn 7 januari 2021 / 10:48

    De schooltandarts op het schoolplein, was een ware kwelling, wachten tot je naam werd afgeroepen…..zweet, zweet!

    Like

  18. Zo simpel is dan geluk 7 januari 2021 / 08:57

    Fijn dat je weer een tandarts hebt kunnen vinden waar je een goed gevoel bij hebt! Ik heb gelukkig nooit angst gehad voor de tandarts.

    Like

  19. John 7 januari 2021 / 08:15

    Ik heb nog net de schooltandarts meegemaakt. Die zette van die grote zilvervullingen voor een klein gaatje, als dat er al zat vraag ik me nog steeds af. IK heb wel een paar vreselijke tandartsen meegemaakt maar ben er geheel niet bang voor. Ik heb nu een goeie tandarts, al jaren.

    Like

  20. Matroos Beek 7 januari 2021 / 07:48

    Vroeger was ik ook bang. Die tandarts leek wel een slager.
    Gelukkig is mijn angst nu over, maar prettig vind ik het niet.

    Like

  21. די מריו 7 januari 2021 / 07:47

    Vroeger hadden wij ook een bullebak, daar staan ze vroeger toch wel om bekend. Tegenwoordig heb ik een superaardige vrouw. Mijn kinderen gaan tegelijk met mij en stappen lachend in de stoel.

    Love As always
    Di mario

    Like

  22. Thomas Pannenkoek 7 januari 2021 / 07:43

    Vroeger was een tandarts een echte beul. Heb k helaas ook aan den lijve moeten meemaken.
    Tandzorg was niet belangrijk, vroeger. Heel veel volwassenen hadden al een vals gebit aan hun veertig. Er werd te veel suiker gegeten, te weinig gepoetst. Mijn tandarts dreigde mij aan mijn twaalfde dat hij al mijn tanden zou uittrekken als ik niet beter poetste…
    Nu ben ik 62 en heb gelukkig nog mijn echt gebit. Serieus gehavend met de jaren, heel veel vullingen, maar ik heb het nog!

    Like

Reacties zijn gesloten.