Zwijmelen op Zaterdag… Dean Brody

Het is weer zaterdag, vorige week gewoon vergeten, maar ik ben er!

Country, iemand die mij een beetje kent weet dat ik er van houd.

Mijn broertje ook!
Toen we het weekend in Duitsland waren en hen een aantal keren hebben gezien en gesproken kwam het ook op muziek. We hebben wel een beetje dezelfde smaak dus dat is leuk.

Hij heeft een leuke Playlist op Spotify staan en die ben ik nu aan het luisteren. Ik kwam daarin “Dean Brody” tegen, een Canadese zanger van het geboortejaar van mijn dochter met het heerlijke ritmische nummer:

Little Yellow Blanket”

Natuurlijk ben ik even verder gaan speuren en las dat zijn 1e single in 2008 meteen raak was! Een mooi nummer over twee broers… De ene was nog klein en de andere volwassen, hij ging zich melden als militair en moest de oorlog in. Een verdrietig nummer, en zeker op dit moment actueel, nu er zoveel mensen zich hebben aangemeld om in de oorlog in Oekraïne te gaan vechten.

Hoe komen ze terug, dood of levend, gewond en gehandicapt of in een stuk…? Hoe dan ook, het zijn allemaal dappere mensen, die bereid zijn hun leven te geven!

“Brothers”

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Nog even wennen…

Gisterenmiddag dacht ik opeens, oeps… ik ben helemaal vergeten mijn zwijmel te zetten op zaterdag. We waren ook weg natuurlijk, maar ik had het bericht gewoon kunnen inplannen en echt… ik heb er gewoon helemaal niet aan gedacht. Ben dus nog niet gewend aan regelmatig bloggen.

Maar dat komt wel weer goed. Het wordt binnenkort weer zaterdag en dan doe ik zeker weer mee!

Ik heb mezelf ook voorgenomen niet krampachtig te doen om echt alles van mijn favo bloggers te lezen. Een paar dagen weg en/of geen of weinig tijd en je loopt zo weer achter. Daar is niets aan te doen.

Ik vind het wel heel leuk dat ik weer begonnen ben. Ook weer op de hoogte zijn van anderen en hun bezigheden is gewoon leuk.

Er is een heleboel gebeurd in die 8 maanden waarin ik buitenbeeld was. Corona hield ons natuurlijk ook in de greep en veel thuis want we hebben aldoor heel voorzichtig gedaan.

Kerst was heel erg rustig, op de dag voor kerst gegeten bij mijn dochter en schoonzoon. Zij had gekookt, het was super gezellig. We hadden alle 4 een zelftest gedaan, gewoon voor alle zekerheid. En verder de kerstdagen lekker samen thuis. Geen straf in onze fijne woning!

En eind februari Jan zijn 69e verjaardag gevierd. Hij twijfelde best nog wel even, zal ik het wel vieren of niet. Uiteindelijk besloten het wel te doen. Op zondag de kids en kleinkids en op maandag de broers en zussen. Na 2 jaar was dat natuurlijk super gezellig. Maar waar we niet op gerekend hadden was, dat een van onze gasten naar het carnaval was geweest. Helaas wisten we dat niet anders hadden we hem echt niet binnen gelaten. En ja hoor, kon eigenlijk ook niet anders, hij bleek de volgende dag toch corona te hebben. Wij hebben ons op woensdag ook laten testen bij de GGD en ja hoor, ’s avonds de uitslag in de mail, allebei positief, kon niet missen. Jan was toen al ziek maar ik had nog geen klachten. Een avondje plezier en 7 mensen aangestoken. Niet echt verantwoordelijk, maar goed. Iedereen is weer beter, dus dan hebben we het ook maar gehad.

We zijn nog wel regelmatig zomaar een dag energieloos en dus ook moe, maar hopelijk worden de tussenpozen steeds minder.

Ik heb nog wel het een en ander te vertellen dus wordt vervolgd!

Een fantastisch weekend…

Hieronder herblog ik het verslag van Jan! Het was echt een geweldig weekend!

De familiereünie waar ik zaterdag naar toe ging, was ook heel erg leuk. Lang geleden dat we elkaar, 15 neven en nichten incl. aangetrouwd en mijn aangetrouwde oom Luuk van 95 jaar, hadden gezien en gesproken. De laatste jaren zagen we elkaar alleen bij begrafenissen of crematie’s. We hadden allemaal één mooie bloem meegenomen en dat maakte samen een prachtig ‘plukboeket’.

Wat zat ie op zijn praatstoel. De bedoeling was alleen koffie drinken, in het tehuis waar hij tijdelijk woont voor hij een eigen plekje heeft, met taartjes die de organisator mee had genomen. Maar hij ging ook mee lunchen en daarvoor moest zijn rollator mee omdat hij wel een stukje moest lopen. De tijd vloog om en het was echt geweldig en voor iedereen voor herhaling vatbaar. We misten nog wel een paar mensen maar wie weet zijn die er de volgende keer ook bij! Het was super!

Oom Luuk op zijn praatstoel, wat had hij een plezier!

Happy Hulk

Een wel heel bijzonder weekend beleefd, waarin wij fantastisch fijn hebben genoten. Ik was uitgenodigd om de drukbezochte officiële opening van de Blauwe Hut bij te wonen op de Thijmse Berg in Rhenen, waar gezinnen met jonge zieke kinderen van een gratis vakantieverblijf kunnen genieten. Zie laatste kerstverhaal. Dit fantastische project werd gerealiseerd door een stel zeer positief ingestelde mensen, die echte doeners zijn. Zij lieten zich leiden door een Zweedse filosofe, die vaak de woorden uitsprak, ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus denk ik dat ik het wel kan’. En dat er grote behoefte voor is bleek wel door de 12 boekingen die deze stichting al mocht ontvangen. Grote hulde voor deze mensen die dit project wisten te realiseren.

Wij verbleven voor twee nachten in B&B Bovenweg wat gesitueerd ligt vlakbij de Thijmse Berg. Dit vanwege het feit dat Treeske die dag een familiereünie had in Amsterdam…

View original post 307 woorden meer

Opeens verhuizen… (1)

Toen ik op 7 augustus 2021 mijn blogpauze inlaste hadden we nog geen idee dat we het toch nog veel drukker zouden krijgen dan gedacht.

In maart 2021 was de knop al omgegaan en elk gunstig aanbod voor een huurwoning dat uit de richting Beverwijk zou komen zouden we uiteraard in overweging nemen.

Nog geen week erna kwam er een interesse-peilings-e-mail voor het complex waar we nu wonen. Eigenlijk van de complexen waar Jan opties op had, het allermooiste. Nog maar 9 jaar oud en heel ruim.

We reden meteen de volgende dag naar Beverwijk om te kijken welk appartement het was. Sneakten naar binnen met een bewoner die ons alle ruimte gaf toen we vertelden wat we kwamen doen. De entreehal was al mooi. De lift keurig netjes en we stapten uit op de 4e etage en zochten het huisnummer op. Slechts 6 woningen per verdieping. Twee middenwoningen en 4 hoekwoningen. Toen stonden we voor de deur en konden ons eerst niet goed oriënteren aan welke kant we stonden maar Jan dacht het te weten en… uiteraard had hij gelijk.

Ik had de plattegrond gezien en was er helemaal weg van. We hadden het nergens anders meer over. Op een bepaald moment zei Jan… het ligt wel op het noordoosten dus je hebt geen zon in huis…
Huh…wat? Geen zon in huis, nou, dat was ondenkbaar natuurlijk. Omdat het een hoekwoning is moest er toch wel ergens zon binnen komen? En dat was, zelfs voordat ik het gezien had, de enige maar…

Het werd spannend. Want eigenlijk was niet alleen Jan, maar ik er ook wel aan toe om te verhuizen naar een appartement en zeker voor Jan naar de regio waar hij bijna 65 jaar had gewoond en geleefd.

Intussen had hij al een positieve e-mail, in zijn eigen hartelijke stijl… naar de WBV gestuurd. Dat we heel veel interesse hadden en de medewerkster van de WBV berichtte na een paar dagen dat we op nummer 1 stonden en er een afspraak voor een bezichtiging gemaakt kon worden. Snel alle paperassen in orde gemaakt en doorgestuurd. Ergens midden augustus vertrokken we vroeg naar Beverwijk, om half 10 hadden we de afspraak.

Een prima tijd om te kunnen beoordelen of er nou wel of geen zon binnen en op het balkon zou schijnen. En… dat was zeker het geval, het was gelukkig prachtig weer, dus we konden het zelf constateren.

Toen we binnen stapten wisten we het ook meteen… dit werd de woning waar we samen wilden wonen. Een huis gericht op de toekomst. Brede deuren, geen drempels, geen trappen meer… nou ja wel een trappenhuis maar daar hoef je natuurlijk geen gebruik van te maken. De afspraak werd gemaakt, op 7 september zouden we allebei de huurovereenkomst ondertekenen en de sleutels krijgen.

Een groot nadeel was wel dat de bewoonster heel erg veel had gerookt, dus het hele huis stonk, de muren en plafonds zagen er niet uit, maar dat is uiteraard inmiddels allemaal verholpen en goed gekomen.

Wordt vervolgd anders wordt het logje veel te lang…

Zwijmelen op Zaterdag – “Beyond The Sea”

En natuurlijk kan het zaterdagse Zwijmelen niet overgeslagen worden. Ik zag dat er heel weinig mensen gezwijmeld hebben de laatste maanden, maar ik voeg mezelf er weer aan toe!

Zoals veel bezoekers wel zullen weten (uit Blogland in ieder geval de mensen die bij Jan lezen) zijn we kort nadat ik mijn pauze had ingelast verhuisd naar Beverwijk. Met de auto zijn we in 10 minuutjes in Wijk aan Zee! Zo heerlijk, we rijden er af en toe heen, ik geniet dan echt van het uitzicht, de golven en de geur en… we doen meteen iets aan lichaamsbeweging met een wandelingetje op het strand!

Dus nu ik voor het eerst van mijn leven (buiten de tijd op Gran Canaria om dan) in Nederland dichtbij zee woon, plaats ik vandaag een rustig liedje dat over de zee gaat. Een heel bekend nummer maar in een heerlijke relaxte uitvoering van Halie Loren & John Shipe, dat ik zomaar tegenkwam op YouTube.

“Beyond The Sea / La Mer”

Over de verhuizing vertel ik later nog wel meer. Wel even dit… we hebben het ontzettend naar ons zin in ons ruime appartement op een hoek van de 4e etage van een nog maar 9-jarig complex. Vlakbij een winkelcentrum, zorginstanties, zwembad etc. Heerlijk alles gelijkvloers en Jan is weer terug in zijn oude omgeving waar hij toch 65 jaar heeft gewoond.

Dat we deze stap zouden zetten werd vorig jaar maart al duidelijk (Klik HIER als je het nog eens wilt lezen).

Voor nu wens ik iedereen Prettige Paasdagen toe en tot snel maar weer!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Nu echt vrij!

Afgelopen zondagochtend heb ik de laatste mappen digitaal verstuurd naar mijn opvolger bij het Monument de Pyramide van Austerlitz.
Er waren nog wat onaffe zaken die ik eerst nog moest regelen en dat is intussen rond!

Het voelt nu echt heel vrij! De mail overgedragen, beheer van groepsapps overgedragen en zelf de groepen verlaten. Het rooster nog kunnen vullen voor april en mei, de website helemaal bijgewerkt, alle links kloppen. Ik ben tevreden.

Het was een mooie tijd, 8 seizoenen meegedraaid, waarvan 3 jaar fysiek in het kassahuis en een jaar zo af en toe, als het rooster niet helemaal rond kwam, om gaatjes te vullen. Dat zijn werkzaamheden die veel tijd vergen en ook de ad-hoc aanpassingen moesten natuurlijk snel. Het is iets anders als je een paar keer per maand fysiek aanwezig bent en je 3 of 4 uur dienst doet. En de uitdaging was toch de laatste tijd, ook door corona, een beetje weg.

Maar uiteraard heb ik het altijd met heel veel plezier gedaan, anders had ik het ook geen 8 jaar vol gehouden. Samen met een ex-collega-vrijwilliger die heel toevallig kortgeleden in het dorp dat aan Beverwijk vast zit is komen wonen hebben we een leuk afscheid gehad. Hij was ook vrijwilliger vanaf 2014, net als ik. Het was ook nog eens gezellig heen en terug, want ik kon lekker meerijden.

We kregen allebei een mooie speech, een fles wijn en een boekenbon! Er was een grote opkomst dus echt heel erg leuk. Op naar de vrije tijd die ik nu heb en ook zo voel!

En heel leuk, ik kreeg ook nog eens levenslang gratis toegang tot de Pyramide.

Dag Pyramide!!!