Opeens verhuizen… (3)

En toen was het opeens 7 september 2021, gingen we de huurovereenkomst tekenen en kregen we de sleutels overhandigd. Samen een huis huren, een grote stap maar het voelde zo goed! En nog steeds!

Het was prima weer, de balkondeur kon heerlijk open en Jan had aan familie doorgegeven dat we er tussen 12.00 en 15.00 zouden zijn zodat, wie dat wilde, die op die dag ook kon komen kijken. Dat is in zijn familie blijkbaar de gewoonte dus die dag hebben we gewoon genomen zo die kwam.

Ook kwam de verkoper van de vloer even kijken of de ondervloer glad genoeg was om de PVC planken eroverheen te leggen. Er lag geplakt zeil en dat was prima. Een fijne PVC vloer die goed bij onze meubels past en waar we nog steeds heel erg blij mee zijn.

De schilder die we via via hadden kunnen inhuren om alle plafonds en muren weer toonbaar te maken kwam ook langs om alles op te nemen. Hij zou wel een paar dagen bezig zijn want de mevrouw die voor ons hier woonde had echt vreselijk veel gerookt. Dat was te ruiken en ook te zien. Uiteindelijk had hij een week nodig.

Hij had wel een klus voor ons, want voor hij kon starten moesten wij dus wel overal het behang af zien te krijgen. Dat was even een tegenvaller, maar na 3 dagen was het dus allemaal gelukt. Ik mocht vroeger nooit iets doen, dus dat soort klusjes heb ik ook nooit gedaan, maar ik heb een hele middag geholpen en ook een dochter van Jan en het ging goed. Ik mocht ook alle stopcontacten verwijderen. Die gingen met de plafondroosters voor ontluchting en beluchting mee naar Zeist om schoon te worden gemaakt en ze konden een paar dagen later weer spic & span mee terug.

De lampen werden opgehangen, dat ging niet allemaal even makkelijk. Het plafond is erg hoog, Jan is bekend met hoogtevrees en boven je hoofd werken is nooit zo fijn. De aansluitingen waren niet allemaal even handig, maar ook hier kwam de dochter van Jan voor langs om haar vader te helpen. Het scheelde echt dat die klussen ook allemaal al klaar waren.

Intussen hadden we in Zeist ook nog het een en ander voor te bereiden, inmiddels hadden we de verhuisdozen van het verhuisbedrijf gekregen en kon ik verder met inpakken. Jan ging een aantal dagen alleen naar Beverwijk voor ander schoonmaakwerk. De ramen, de kozijnen, de deuren, noem maar op… Maar hij kon het allemaal en dat was super!

Waar we de energie vandaan haalden, gewoon de zin om te verhuizen en omdat je nou eenmaal door moet natuurlijk, het ging gewoon als een speer.

De schilder was op 20 september om 12.00 uur klaar. De vloerenleggers kwamen op woensdag de 22e en de verhuizing was gepland op 24 september.

Nadat de vloer gelegd was, wat nog even pushen was, want de 2 heren vloerenleggers hadden niet zo’n haast. Ze vonden het balkon heerlijk blijkbaar en zaten regelmatig een sigaretje te roken en koffie te drinken. Maar natuurlijke lukte het nadat Jan ze even streng toe had gesproken. Het was tenslotte afgesproken dat alles op één dag zou worden gedaan.

Ook moest er nog een boel afval worden afgevoerd. De vloer moest natuurlijk nog helemaal geveegd/gestofzuigd en later gedweild worden. Jan had alles gestofzuigd, dus dweil-klaar gemaakt. Daarvoor hebben we mijn dochter gevraagd, die sowieso naar Beverwijk zou komen om te helpen op de dag van de verhuizing. Ze was al vroeg begonnen, maar het hele huis dweilen was ook superzwaar. Haar rug en armen hadden het zwaar te verduren en na die vrijdag was ze het hele weekend gesloopt… Maar… alles voor het goede doel! En wij waren erg blij met die hulp!

Nog één deel te gaan… de verhuisdag! Tot later!