Zwijmelen op Zaterdag – 293

 

Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op Zaterdag blijft leuk om te doen! Elke zaterdag weer een feestje!

Vandaag een nummer van mijn favo band de “3JS” van hun laatste album “NU”. Het heet “Mensen” en gaat over de multi-culturele samenleving waar wij tegenwoordig in leven. Het begint rustig en krijgt daarna een heerlijk ritme. 

De tekst vind je HIER...

Ik ga ook nog even flink meegalmen en nog een beetje oefenen voor vanavond want dan ga ik met mijn vriendinnetje “Rosalinde” naar de show in Caprera, het openluchttheater in Bloemendaal. Ongetwijfeld komt dit nummer langs!

Duimen jullie even voor mooi weer?
Of in ieder geval dat het droog blijft?
Ik neem sowieso mijn winterjas wel mee! 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hier op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer. 

 

Advertenties

Vakantie, fietsen en een vakantietje…

 

Het wordt weer eens tijd voor een update… voor ik me echt een beetje terugtrek.

Onze vakantie naar Noorwegen was geweldig! Wat een prachtig land! 

Een van de mooiste foto’s die ik gemaakt heb!

We hebben het er nog elke dag over. Veel van jullie hebben de verslagen van Jan gevolgd. Klik HIER als je ze gemist hebt en nieuwsgierig geworden bent…
We zijn 13 dagen weg geweest en hebben van elke minuut genoten. Ik ga een slideshow van de mooiste foto’s maken, die komt binnenkort eerst op mijn blog en daarna in de zijbalk! Met heel veel lof aan de ANWB die deze reis tot in de puntjes verzorgd heeft. Een echte aanrader hoor, die Ledenreizen.

Fietstochtje

De dag voor ik vertrok naar Gran Canaria hebben we een fietstocht gemaakt met als doel vrienden op te zoeken die in Renswoude een weekje op een vakantiepark verbleven  Over deze vrienden heb ik al eerder geschreven. Het ‘liefde op leeftijd’ stel zeg maar… Klik HIER en daarna HIER als je wilt weten wat zij hebben meegemaakt. Nog steeds heel erg gelukkig samen en ze ondernemen, ondanks wat lichamelijke ongemakken en gezondheidsprobleempjes nog van alles ook al zijn ze intussen allebei boven de 80.

Na 25 km kwamen we, na een mooie route gefietst te hebben, bij ze aan. Na de koffie met taart bakte Corry een eitje voor ons viertjes en hebben we lekker geluncht. Na de foto, Corry wilde echt met ons gekiekt worden stapten we weer op de fiets en via een andere weg reden we naar huis. Het werd in totaal 62 km en ik had er niks van.

Corry, de deugd in het midden…

Met weinig ondersteuning gefietst, want mijn nieuwe Stella (ik heb de andere fiets ingeruild en deze heb ik vanaf december) was nog niet helemaal ingereden en hoger dan 6 mocht ik de ondersteuning niet gebruiken. Maar het ging dus goed, we hebben genoten en het was een goede training voor de fiets-vierdaagses die er aankomen.
Inmiddels is de accu bijna 3x leeggereden en heb ik 200 km op de teller staan, dus als ik wil, kan ik helemaal los!

Toen ging in mijn eentje voor 7 dagen naar Gran Canaria.

Dit vakantietje was ook weer super, vluchten waren prima en snel, verwend tot en met door Ingrid. Gezellig uit eten geweest en weer heel veel gepraat. Dat is tussen haar en mij geen probleem.

Slechte selfie, ik ben er niet goed in…

Nick die ontzettend verguld was met zijn 45 cadeautjes voor zijn 45e verjaardag. Ik krijg ze terug zei hij, als ik 70 word… pfffff 😉

’s Avonds met zijn vijfjes wat gaan eten.. was gezellig en lekker!

Mijn kleindochters weer geknuffeld. Ik kan er wel weer even tegen! Maria heeft alweer vakantie, Natalia eind van de week, de tijd gaat zo verschrikkelijk snel.
Dan gaan ze weer lekker een week of 10 naar het zuiden (Puerto Rico) waar ze lekker gebruik mogen maken van het appartementje, dat nu van mijn ex is.

Beetje bij nu?

 

Groetjes…

 

Gisteren het vliegtuig gepakt voor 7 dagen Gran Canaria!

Mijn zoon wordt zaterdag 45 jaar en daar wil ik dus graag bij zijn, wat een luxe toch dat ik dat kan doen.

Ik logeer weer bij Ingrid, die me weer gastvrij heeft ontvangen. Met gezelligheid, mijn gespreide bedje en heerlijk eten. Een prima temperatuurtje van 22 graden met een lekker windje hier is het zelfs aangenamer (voor mij dan) dan in Nederland.

Mis wel mijn lieverd natuurlijk, maar dat is niet anders en het is nog niet eens een week.

Dus wederom ben ik een poosje uit beeld en zal ik niet veel tijd hebben om bij jullie langs te komen..

Dus… Tot later!

 

Soldaat van Oranje…

 

Afgelopen weekend heb ik 2 fijne dagen met Diana achter de rug.

De musical Soldaat van Oranje was echt prachtig.

Wat een spektakel en wat een emoties. 

Ik had geen idee wat ik me erbij moest voorstellen maar het zit allemaal heel ingenieus in elkaar daar in die hangaar in Katwijk. En om dat uit te leggen? Nee hoor, ga zelf maar kijken!

Eerlijk gezegd heb ik me nooit zo verdiept in het verhaal van Erik Hazelhoff Roelfzema, anders had ik er natuurlijk al veel eerder heen gewild. Maar nu wil ik het boek ook lezen en de film zien.
En.. het boek heb ik alvast digitaal, wat een bofbips ben ik ook!

Katwijk is trouwens een leuk dorp, op vrijdagmiddag hebben we daar lekker rondgewandeld en een heerlijk ijsje gegeten in het zonnetje.

Het dorp is veel groter dan ik me had voorgesteld. Toch erg dat ik daar nog nooit was geweest. En… ik heb na maanden de zee weer eens gezien! Al was die wel ver weg want het is een breed strand daar en er werd van alles opgebouwd. De parkeergarage, gebouwd onder de duinen langs de boulevard, wat een inventief stuk werk en een heel erg slimme oplossing. Want druk was het er en zal het met mooi weer altijd wel zijn.

We verbleven in het Van der Valk hotel in Sassenheim, in een prachtige kamer met heerlijke bedden en erg goed eten.

Warme geitenkaas delen met zijn tweetjes!

Onze moeder- en dochterdagen zijn altijd super. Genoten van ons samenzijn. Op één puntje na…

Slapen in één kamer is nog steeds niet praktisch. Mijn dochter kan niet goed tegen allerlei geluiden, ze slaapt moeilijk in en heel licht.
Over onze snurkperikelen heb ik al eens eerder geschreven…pfff

Hier een stukje uit het verslag van onze Bulgarije-vakantie in 2009:
De eerste aanblik was al geweldig! We checkten in en vroegen meteen maar of er misschien een kamer met 2 slaapgedeeltes vrij was, we wisten zeker dat ze die ‘suites’ hadden, alleen niet in het pakket van de reisorganisatie waar wij hadden geboekt. Maar helaas was de receptioniste niet echt aardig en zei dat het complex vol was en we er niet voor hadden betaald. Dat we dat heus wel wilden doen wilde ze blijkbaar niet horen dus we dachten, we gokken het wel die eerste nacht.
Na ons avontuur in Düsseldorf (klik HIER) wisten we al dat we voorzorgsmaatregelen moesten treffen..dus…ik had mijn ‘anti-snurkpleisters’ bij me, Diana had oordoppen. Eigenlijk dachten we / hoopten we dat we wel goed voorbereid waren. Helaas, het hielp allemaal niks…de decibellen vlogen dat arme kind om de oren en als ze in totaal 2 uur had geslapen was het veel. Ik voelde me heel schuldig en er moest dus echt een oplossing komen! Dat gesnurk van mij zou onze hele vakantie kunnen verpesten. ’s Morgens zou de Neckermann host komen om enige uitleg en tips te geven over het complex en de gebruiken in Bulgarije, dus we hebben hem meteen onze vervelende ervaring verteld met de receptioniste en of hij alsjeblieft iets kon regelen. 
Om een lang verhaal kort te maken…er bleek genoeg plaats te zijn en Diana kreeg een aparte kamer, waar ze overigens alleen maar sliep, schuin tegenover die van ons samen. De host had zijn best voor ons gedaan!!!

Nu heb ik bijna 2 jaar een MRA beugel om het snurken tegen te gaan en de  apneu, waar nogal vaag over werd gedaan. De testen moesten eerst al opnieuw. En ook de MRA tandarts was er niet zeker van omdat ik de symptomen niet heb. Dus.. heb ik dat nou wel of niet? Gevolg is, ik draag dat ding dus niet. Mijn lief heeft geen last van mijn geluidjes, komt waarschijnlijk omdat hij zelf over het algemeen ook heel goed slaapt.

Maar natuurlijk heb ik hem deze nacht wel ingedaan, ging zelfs heel moeilijk. Ondanks dat was deze nacht voor dochterlief toch echt weer een bezoeking, terwijl zij toch weer oordopjes in had gedaan, die het geluid iets zouden moeten dempen. Voelt niet fijn natuurlijk, als je hoort dat je kind meer dan de halve nacht wakker ligt en jij zelf 6 uur achter elkaar hebt geslapen…

Maar al met al (oh nee, zonder Al) heb ik samen met mijn dochter een geweldig uitje gehad. We gaan het nog wel weer eens overdoen, maar we hebben al afgesproken dat we dan ergens een appartementje huren met 2 slaapkamers! Net als in onze vakanties op Kreta, Ibiza en Mallorca.

 

Veranderd…

 

Zoals al wel bij velen bekend, is Jan half december begonnen met het slikken van CBD olie.

Wat er daarna gebeurde is een wonder! Een wonder dat veel mensen niet zullen kunnen begrijpen en al helemaal niet zien. 

Maar voor hem (en mij) is het een wonder want hij is, voor wat zijn bipolaire stoornis betreft, echt ‘klachtenvrij’. Geen depressies en geen manies meer. Genezen is hij niet, dat kan ook niet, en het is en blijft een afschuwelijke ziekte die 18 jaar lang zijn leven en dat van zijn gezin heeft beheerst, maar we hopen heel erg dat dit een nieuwe fase in zijn leven is, waar we heel erg van zullen kunnen genieten!

Want echt, mijn lief is gewoon een ander mens geworden. Hij wordt elke ochtend helder en vol energie wakker. Het waait niet meer in zijn hoofd. De voorbodes voor een stemmingswisseling komen af en toe nog wel tevoorschijn, maar het zet niet meer door. Ongelofelijk dat dit mogelijk is.

We zijn ook echt wel gezonder aan het leven. Er komt hier geen koek en drop meer in huis.. Jan’s behoefte aan zoet is aanzienlijk verminderd, hij had in depressieperiodes best las van vreetbuien, maar die zijn ook verleden tijd.

Ik moet er nog even harder aan werken, maar als hij niks neemt, hoef ik het ook niet. En dat we het niet in huis hebben went al aardig.

Ik eet koolhydraat-beperkt. Bevalt me goed, hoewel ik nog wel eens zondig hoor. Maar dat mag, van mezelf en ook van de diëtiste. Ik moet mezelf iets strenger toespreken om dan als bonus ook nog wat af te gaan vallen. Maar dat komt ook nog wel. De glucosewaarden zijn al vanaf september prima, dat was voor bij het belangrijkste.

Al maanden drinken we geen frisdranken of jus d’orange meer, alleen water, melk, koffie of thee. In de vakantie heb ik nog wel wijn gedronken, was ook heel gezellig, maar ik mis het niet omdat we het thuis ook nog maar zelden dronken. Jan vindt bij chinees eten een H.eineken 0.00% heerlijk. Dus die heb ik wel in huis.

We zullen zien wat het allemaal op gaat leveren.. want dat er dingen veranderd zijn is zeker!

 

HIEPERDEPIEP en Zwijmelen op Zaterdag – 276

 

Zwijmelen op Zaterdag

En ja hoor, weer een HIEPERDEPIEP!

Want, mijn lief wordt volgende week 65 jaar! 

Nog een paar dagen, maar morgen gaan we het al vieren met een gezellig etentje met de familie!

Lieve Jan, alvast van ❤ te gefeliciteerd en natuurlijk hoop ik je verjaardag nog vele jaren samen met jou te mogen vieren!

Nee, nog geen AOW, daar moet hij nog 1 jaar en 4 maanden op wachten…

Tony Christie 

met 

“Happy Birthday Baby”
 

En voor de liefhebbers, hier ook de uitvoering van Lee Towers! 

Klik op de kikkerknop hieronder om je linkje te plaatsen van je zwijmelinzending!

Dag met een gouden randje…

 

Gisteren, 31 januari, was het met recht een dag met een gouden randje! 

Allereerst gingen wij Rietepietz ontmoeten.. door Jan altijd de ‘weblog-queen’ genoemd. Klik HIER voor zijn ondeugende verslagje van deze bijzondere dag. En HIER voor dat van Rietepietz, ook al een beetje ondeugend!

We waren ruim op tijd in de afgesproken plaats maar het was even zoeken naar de juiste parkeergarage!

Eenmaal gevonden kwamen we op de Markt de hoek om en ja hoor, daar stond Rietepietz te schuilen voor de regen voor het oude raadhuis. We zouden haar overigens ook uit duizenden herkend hebben. De begroeting was warm en hartelijk en we wandelden met zijn drietjes eerst naar het kapelletje waaraan Riet altijd even een bezoekje brengt, als ongelovige, als ze in Delft is.

We hadden geluk, er ging net iemand uit, dus we waren ‘onder ons’. Er was een mis in de kerk waar het kapelletje bij hoort en we konden meegenieten met de zang van een prachtig koor. We lieten alle drie een kaarsje branden en hadden alle drie onze eigen gedachten daarbij.

Riet vindt ons een mooi stel, dat is toch wel heel fijn om te horen. Als RK mensen kunnen we, als we dat al zouden willen, niet nog een keer in de kerk trouwen. Zij had daar haar eigen Rietepietz-idee over en heeft ons in de “Maria van Jesse-kapel” de ‘zegen van boven’ gegeven! Dankjewel lieve Riet, dat is iets wat alleen jij maar kunt bedenken!

Het was een ontroerend moment toen ze ons de onderstaande (middelste) foto (op A4 formaat) aanbood. Kijk zelf maar…

We waren er stil van!

Na dit mooie moment vertrokken we om een lekker restaurantje op te zoeken om gezellig te gaan lunchen. Er is genoeg keuze in Delft en we stapten binnen bij ‘Eetcafé Het Walletje’ dat dus een zeer goede keuze bleek te zijn. We hebben heerlijk gegeten en heel veel gepraat.

Voor Riet was deze ontmoeting tevens even een leuke break, want haar leven bestaat op dit moment eigenlijk alleen uit ‘zorgen voor haar Henk’, zoals de vaste lezers van haar wel weten. Met dank aan dochter Inge die dit mogelijk maakte! We hebben alle drie genoten! Leuke foto’s gemaakt.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dus ook deze ontmoeting met een blogster is weer, zoals tot nu toe alle ontmoetingen, goed uitgepakt. Eigenlijk wisten we dat wel al van tevoren maar dit werd met de echte ontmoeting ook bevestigd…

Nadat we Riet op de hoek van haar straat weer hebben afgezet, en snel nog even geknuffels hadden, reden we naar Abbenes. Daar wonen Joop en Ineke… vrienden van mij die ik al meer dan 50 jaar ken. Met Joop ben ik samen met mijn buufdinnetje Nicole een jaar geleden naar Zuid-Afrika geweest. We kwamen rond 15.00 uur aan en de tijd ging al snel heel erg rap voorbij. We mochten blijven eten, wat heerlijk was, en we hebben genoten van de mooie gesprekken met elkaar.

Gewoon een superdag gehad, deze laatste dag van januari. De komende maand zullen er ongetwijfeld weer leuke, bijzondere dagen voorbij gaan komen!

 

HIEPERDEPIEP 15-jarige Natalia…

 

Op zaterdag 13 januari werd Natalia alweer 15 jaar. Ze was met vriendinnen naar de bioscoop in Las Palmas en Nick ging haar ophalen.

Nietsvermoedend kwam ze met haar vriendin Rebecca thuis. Want dat haar verjaardag die avond gevierd zou worden (en niet pas de volgende dag) wist ze niet, dus het was een hele verrassing toen ze binnen stapte. Een heerlijke geur in huis van een versgebakken cake die ze zo lekker vindt, oma op bezoek en andere vrienden die meteen voor haar gingen zingen. Ze stond er maar een beetje verlegen bij, maar dat mag ook wel.

Ik had voor haar verjaardag, net als in 2016 voor Maria, 15 kleine cadeautjes gekocht en een leuke kaart met inhoud. Ze wist nog wel dat haar zusje dat toen ook had gekregen, maar was toch blij verrast. Elk cadeautje werd op haar gemak uitgepakt en gelukkig was alles goed geslaagd.

We hebben eerst gezellig gekletst, hapjes gegeten en gedronken, speciaal voor mij was er een fles cava en die was echt heel erg lekker. Daarna gingen we eten.. op zijn Spaans.. de meisjes gewoon apart. En allebei wat anders. Ik kan er maar niet aan wennen, toen ze klein waren was dat wel gemakkelijk, maar nu ze groot zijn zou ik het wel leuk vinden om met zijn allen aan tafel te gaan. Maar ’s lands wijs, ’s lands eer zeggen we dan maar hè. Het zij zo…

Na het eten, wat weer heerlijk was, kwam de cake tevoorschijn. Er werd gezongen natuurlijk en toen mocht ze de kaarsjes uitblazen. De cake was heerlijk, ik houd er altijd rekening mee, eet gewoon niet echt tot ik genoeg heb, en dan lukt het prima er nog een stuk taart of cake of ander toetje in te krijgen. Want ja, dat is ook een Spaanse gewoonte!

Inmiddels was het natuurlijk al zeker 23.00 uur geweest en toen alles was opgeruimd en afgewassen, gingen de vrienden met zoon naar huis en wij zochten ons bedje op.

Alweer een jaar ouder.. goh, ik weet nog zo goed dat ze net geboren was en al een paar uur na de geboorte thuis kwam met mama!

Hieronder een slideshow van die 15 jaar! En dan op naar Sweet Sixteen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Weekje Canaria…

 

Mijn excuses bij voorbaat voor het beetje lang uitgevallen logje 😎

Hoewel ik alweer bijna 5 dagen terug ben van mijn weekje Gran Canaria laat ik toch even weten hoe leuk het was! 

  • Na een voorspoedige vlucht werd ik vrijdag rond 18.00 uur opgehaald door Ingrid. Zij had een heerlijke lasagne voorbereid, koolhydraatarm nog wel. We hadden heel wat af te kletsen en heerlijk gegeten. Het was lasagne waarvan de deegbladen vervangen waren door dunne plakken courgette! Echt heel lekker!
  • Zaterdag de 13e was Natalia jarig en heeft Ingrid me, na wat gewinkeld te hebben, naar Telde gebracht zodat ik het ’s avonds mee kon vieren.
    Daarover in een volgend logje...
  • Op zondag, ik was blijven slapen, heeft Nick als ontbijt churros gehaald. Natalia en haar vriendin waren een ingewikkeld spel aan het spelen met een supergrote telefoon.

    Het regende die dag behoorlijk, de parkeerplaats stond al snel voor een deel blank. Tegen het eind van de ochtend bracht Nick me weer terug naar Ingrid, waar we zowaar heerlijk in de zon konden zitten. Maar richting het zuiden wordt het meestal al snel beter.

  • Op maandag zijn we lekker thuis gebleven, ik heb het allemaal wel gezien op het eiland, hoewel Ingrid me met alle liefde gebracht zou hebben waar ik heen wilde. ’s Avonds zijn we samen uit eten gegaan op de boulevard in Playa del Ingles.

    Helaas was er bij mij iets niet goed gevallen, te scherp of wat, geen idee. Maar mijn slokdarm en maag vonden het niet leuk. Na een paar Rennies ’s nachts, was het leed weer geleden.

  • Op dinsdag heeft Ingrid me weer naar Nick gebracht. Hij had zijn vrije dag en we gingen samen appeltaart bakken. Dus eerst boodschappen gedaan, toen de appeltaart gebakken, tussendoor heerlijk gepraat over van alles en nog wat.
    Nick zorgde voor ons tweetjes voor de lunch. Toen de meiden uit school kwamen hadden ze ook meteen honger. Natalia dook meteen de koelkast in hoewel Nick haar eten aan het klaarmaken was.
    Toen Elsa van haar werk weer thuis was, heb ik ze weer allemaal geknuffels en heeft Nick me weer naar ‘huis’ gebracht.
  • Op woensdag zijn Ingrid en ik naar Puerto Rico gegaan, bij vriendin Wil op de koffie, heerlijk op het terras kunnen zitten. Daarna met zijn drietjes geluncht en een beetje gewinkeld. Al met al een heerlijk dagje.
  • En op donderdag weer de koffer gepakt. In de hoop dat ik echt wel weg zou kunnen komen vanwege die vreselijke storm in Nederland, maar gelukkig vertrok het vliegtuig waar ik mee terug moest redelijk op tijd. Ik was om 16.00 uur op het vliegveld en om middernacht weer op Nederlandse bodem. Wel bijna 1 uur op mijn koffer gewacht, maar toen kon ik dus eindelijk naar buiten waar mijn lief ook net aan kwam rijden.. Zo fijn om weer samen te zijn!

Een heerlijke week achter de rug waarvoor ik met name Ingrid nóg maar weer een keer heel erg bedank met een dikke smuffel!!!