Zwijmelen op Zaterdag… Simon and Garfunkel

Zwijmelen op Zaterdag!

Vandaag hoorde ik dit nummer op de radio in de auto, het werd geschreven voor de soundtrack van The Graduate in 1967 door Simon and Garfunkel.

“Mrs. Robinson”

Heerlijk om weer eens te horen en omdat ik het zelf sowieso nooit geplaatst heb vond ik het wel een leuke keuze!

Morgen mag ik weer een extra kaarsje uitblazen en dat vier ik met Jan bij mijn dochter en schoonzoon! En daarna gaat ons leventje gewoon weer door!

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Zwijmelen op Zaterdag… Dean Brody

Het is weer zaterdag, vorige week gewoon vergeten, maar ik ben er!

Country, iemand die mij een beetje kent weet dat ik er van houd.

Mijn broertje ook!
Toen we het weekend in Duitsland waren en hen een aantal keren hebben gezien en gesproken kwam het ook op muziek. We hebben wel een beetje dezelfde smaak dus dat is leuk.

Hij heeft een leuke Playlist op Spotify staan en die ben ik nu aan het luisteren. Ik kwam daarin “Dean Brody” tegen, een Canadese zanger van het geboortejaar van mijn dochter met het heerlijke ritmische nummer:

Little Yellow Blanket”

Natuurlijk ben ik even verder gaan speuren en las dat zijn 1e single in 2008 meteen raak was! Een mooi nummer over twee broers… De ene was nog klein en de andere volwassen, hij ging zich melden als militair en moest de oorlog in. Een verdrietig nummer, en zeker op dit moment actueel, nu er zoveel mensen zich hebben aangemeld om in de oorlog in Oekraïne te gaan vechten.

Hoe komen ze terug, dood of levend, gewond en gehandicapt of in een stuk…? Hoe dan ook, het zijn allemaal dappere mensen, die bereid zijn hun leven te geven!

“Brothers”

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Nog even wennen…

Gisterenmiddag dacht ik opeens, oeps… ik ben helemaal vergeten mijn zwijmel te zetten op zaterdag. We waren ook weg natuurlijk, maar ik had het bericht gewoon kunnen inplannen en echt… ik heb er gewoon helemaal niet aan gedacht. Ben dus nog niet gewend aan regelmatig bloggen.

Maar dat komt wel weer goed. Het wordt binnenkort weer zaterdag en dan doe ik zeker weer mee!

Ik heb mezelf ook voorgenomen niet krampachtig te doen om echt alles van mijn favo bloggers te lezen. Een paar dagen weg en/of geen of weinig tijd en je loopt zo weer achter. Daar is niets aan te doen.

Ik vind het wel heel leuk dat ik weer begonnen ben. Ook weer op de hoogte zijn van anderen en hun bezigheden is gewoon leuk.

Er is een heleboel gebeurd in die 8 maanden waarin ik buitenbeeld was. Corona hield ons natuurlijk ook in de greep en veel thuis want we hebben aldoor heel voorzichtig gedaan.

Kerst was heel erg rustig, op de dag voor kerst gegeten bij mijn dochter en schoonzoon. Zij had gekookt, het was super gezellig. We hadden alle 4 een zelftest gedaan, gewoon voor alle zekerheid. En verder de kerstdagen lekker samen thuis. Geen straf in onze fijne woning!

En eind februari Jan zijn 69e verjaardag gevierd. Hij twijfelde best nog wel even, zal ik het wel vieren of niet. Uiteindelijk besloten het wel te doen. Op zondag de kids en kleinkids en op maandag de broers en zussen. Na 2 jaar was dat natuurlijk super gezellig. Maar waar we niet op gerekend hadden was, dat een van onze gasten naar het carnaval was geweest. Helaas wisten we dat niet anders hadden we hem echt niet binnen gelaten. En ja hoor, kon eigenlijk ook niet anders, hij bleek de volgende dag toch corona te hebben. Wij hebben ons op woensdag ook laten testen bij de GGD en ja hoor, ’s avonds de uitslag in de mail, allebei positief, kon niet missen. Jan was toen al ziek maar ik had nog geen klachten. Een avondje plezier en 7 mensen aangestoken. Niet echt verantwoordelijk, maar goed. Iedereen is weer beter, dus dan hebben we het ook maar gehad.

We zijn nog wel regelmatig zomaar een dag energieloos en dus ook moe, maar hopelijk worden de tussenpozen steeds minder.

Ik heb nog wel het een en ander te vertellen dus wordt vervolgd!

Zwijmelen op Zaterdag #445 – Duo’s (5)

Zwijmelen op Zaterdag, vandaag de laatste zaterdag van de maand dus nog één duo te gaan!

___________________

Gisteren geen tijd gehad, ik had een leuke afspraak met mijn dochter, daarover later, en toen onze missie geslaagd was hebben we heerlijk op een terrasje in de zon geluncht. Wat een luxe weer. Daarna naar huis, meteen boodschappen gedaan en gekookt en toen was ik aan de bank toe. Geen zin meer dus vandaar wederom een beetje late zwijmel!

Nog één duo… en welke gaat dat worden…? Ik kreeg een tip… Nick en Simon! En die ga ik gewoon doen. Ik ken de oudere nummers het beste, want vanaf toen de 3JS in mijn leven kwamen zijn ze een beetje uit de gratie geraakt.

Maar ik vond ze leuk, mijn dochter en kleindochters trouwens ook! Toen ze een paar dagen tegelijk in Holland op vakantie waren in juli 2008 traden Nick en Simon op in de feesttent in Milheeze. We konden ze in de tuin horen!

Ik had 4 kaartjes besteld en Maria en Natalia gingen met hun papa en tante naar het concert. Helemaal geweldig vonden ze het.

Vooral Maria kon alle nummers van de CD’s “Nick & Simon” uit 2006 en “Vandaag” uit 2007 die ik had toen meezingen, op haar eigen Nederlandse maniertje natuurlijk, dus ze vonden het prachtig!

En het is ook nog gelukt ze op de foto te krijgen met Simon vlak voor ze na het optreden weer vertrokken.

Dus… Nick en Simon, die nog steeds aan de weg timmeren en leuke echtgenoten en vaders zijn geworden. En nog steeds prachtige stemmen hebben die perfect bij elkaar passen.

Van de eerste CD’s zijn niet zulke mooie video’s beschikbaar, maar dat is niet anders… maar het eerste nummer is al best lang geleden opgenomen, in 2010. Van het album “FIER”, dus pakken we de officiële videoclip.

“Een nieuwe dag”

Het 2e nummer is eigenlijk een beetje gek nummer, maar wel heel leuk! Ze zijn niet altijd zo serieus hoor!

“Ode aan de vrouw”

Ga je ook nog even langs bij “Natasja” voor nog meer zwijmels!

Een zonnig weekend gewenst allemaal!

Volgende week dus The Cats, onze Volendamse groep die werd opgericht in 1964 en van 1968 tot 1975 een van de meest succesvolle bands van Nederland was.

Zwijmelen op Zaterdag #440 – The Eagles (4)

Alweer de laatste week van de maand… de tijd vliegt voorbij, echt!

_________________________

Nog 2 nummers van The Eagles tegoed… maar ik maak er gewoon 3 van!

Ook een geweldig nummer is “Tequila Sunrise” van het album “Desperado” uitgebracht in 1973. De opname is van een live optreden. Het is nou eenmaal zo, dat de ‘studio-opnames’ vaak mooier zijn omdat je die ook gewend bent te horen. Maar ik vind deze toch wel bijzonder.

“Tequila Sunrise”

Het tweede is ook prachtig, een nummer van het eerste album “Eagles” uit 1972. Ik heb gekozen voor de ‘remastered’ versie want ik vond de live video’s niet zo erg mooi.

“Peacefull easy feeling”

En de bonus, blijft ook een geweldig nummer van het laatste album voor hun pauze “The long run” uit 1979.

“Heartache tonight”

Zelf vond ik dit wat deze muziek betreft een prachtige maand.

De volgende maand wordt het weer van alles wat… er komt zoveel voorbij waarvan ik dan denk, ohhh leuke zwijmel. Dus pas in juni ga ik verder met ‘artiest van de maand’ en dat wordt het de Volendamse band “The Cats”.

We vieren een klein feestje vandaag… 🥳🎉. Net gehoord dat dochter en schoon even voor een bakkie langskomen. We hadden een aantal weken geleden al gezegd dat het er maar eens van moest komen, maar dan wel buiten. Het was steeds geen weer.

Maar aangezien de zon nu schijnt en we hier redelijk uit de wind kunnen zitten in de tuin en het de komende dagen weer minder lijkt te worden, wordt het zomaar onverwacht vandaag! En wat zijn ze welkom!
En ook voor de kinderen van Jan wordt het weer tijd dat we ze weer gaan zien! Dat gaat zeker gebeuren!

Allemaal een fijn weekend gewenst! Voor nog meer zwijmels kun je het beste even langsgaan bij Natasja.

Anders dan anders Kerst…

Kerstmis 2020


Samen zouden we er een gezellige dag van maken, zonder bezoek! Heel anders dan anders natuurlijk en dat is uiteindelijk ook prima gelukt, maak jullie geen zorgen hoor!

Op 1e Kerstdag zouden we via Facetime ontbijten met mijn dochter en schoonzoon…

Op 2e Kerstdag deden we -via Teams, eigenlijk gewoon beeldbellen, maar dan met meerdere mensen- mee aan een (kerst)quiz, georganiseerd door 2 kinderen AL.

We hadden dus een heerlijk kerstontbijt voor 2 personen besteld, ’s avonds de tafel al gedekt en zo ook mijn dochter.

De ontbijten zouden tussen 10.15 en 11.15 worden bezorgd. Dus we konden rustig aan doen. Om half 11 belde dochter… hun ontbijten waren bezorgd. 2 grote dozen met allerlei lekkers en een doos met broodjes. We zouden wachten tot we tegelijk konden eten. Maar het duurde en duurde maar. Het is een te lang verhaal om het op mijn manier te vertellen, maar onze ontbijtjes bleken op een verkeerd adres te zijn bezorgd om 10.00 uur. Wel in onze straat. Maar goed… dat plannetje was dus mislukt, we hebben ons kerstbrood en de tulband op tafel gezet en na de foto een fles wijn open gemaakt. Moet je je voorstellen, wij drinken bijna nooit maar het was een lekkere zoete wijn en hij ging er in als… limonade.

Daar zaten we dus als kerstvrouwtje en -mannetje (buiten beeld). Wel met lekkere koffie etc. en gezien hoe zij, aan de andere kant van het beelschermpje, het een na het andere lekkere broodje naar binnen schoven… Want natuurlijk wel met dochter en schoonzoon gefacetimed.

Dochter had ook nog het een en ander aangevuld met extra eieren, kerstbrood en rollade! Er gaat bij hen heel vaak wat mis, ligt aan de naam zeggen ze, dus ik was allang blij dat het daar wel goed was gegaan.


De quiz via Teams was eerst even uitproberen, en werd uiteindelijk hilarisch rommelig, maar heel erg gezellig. Zo hebben we elkaar toch bijna allemaal nog weer even gezien. De meeste deelnemers hadden 10 vragen gemaakt met 3-4 multiple-choice antwoorden. Ik heb een ronde gewonnen en daarmee een mooie (diverse kleuren grijs) plaid voor op de bank gewonnen en Jan won ook een keer, en wel een fles ‘kerstbier’. Laten opsturen vinden we niet nodig, dus mogelijk hebben we het tegen Pasen in huis, maar dat mag de pret niet drukken. Met dank aan alle kinderen AL die meegedaan hebben. We hebben genoten!

AL met AL hebben we ons allebei de dagen prima vermaakt en heel rommelig maar lekker gegeten. Het waren fijne, rustige dagen, maar wel heel anders dan anders.

Op 2e Kerstdag hebben we deze dagen afgesloten met een advocaatje voor Jan en een chocomelletje voor mij met veel slagroom! Jammie!!!

Op naar 2021 en de PRIK!!!

Afspraak met verrassing…

Vorige week dacht ik een moeilijk gesprek te moeten voeren met mijn dochter. Wij hadden namelijk besloten om ook de kerstdagen met zijn tweetjes door te brengen, eigenlijk net zoals de laatste 2,5 maand het geval is.

En Kerst vieren zonder familie is niet zoals zij de feestdagen normaal gesproken doorbrengt.

Ik vond het heel moeilijk om haar dat te vertellen, ging ook gepaard met tranen van mijn kant, maar gelukkig heeft ze alle begrip voor onze keuze. Hoewel niet van harte natuurlijk, maar die keuze maken wij uiteraard ook niet van harte.

Ik kom denk ik binnenkort maar naar Zeist om boodschappen te doen, zei ze. Als jij daar dan ook bent kunnen we elkaar toch even zien en even babbelen. Want ik ga wel 1x per week boodschappen doen.

Dat ging me toch te ver, dat we niemand in huis willen hebben betekent niet dat we elkaar niet buiten kunnen ontmoeten, hoewel Jan dat zelfs ook niet ziet zitten. Toen ik het idee opperde om samen ergens af te spreken en, op afstand, een stukje te gaan wandelen vond ze dat heel leuk.

We spraken af voor woensdag… Omdat ze dan privétijd opneemt van haar werk, want thuiswerkend, was de ochtend het gunstigste. Dus dat werd 11.00 uur. Ik heb alle tijd dus pas me heel gemakkelijk aan. We ontmoetten elkaar op een parkeerplek in een dorp in de buurt van haar woonplaats. We dachten in het parkje te gaan wandelen, maar dat is eigenlijk heel klein, daar zouden we met een kwartier al doorheen zijn. Maar sowieso had ze een ander plannetje…

Verrassing… Er kwam een tas uit de auto waarin 2 grote plastic zakken, 2 servetten, een thermoskan koffie en 2 bekers zaten. Ze ging nog eerst even naar de bakker waar ze 2 croissantjes kocht om erbij op te peuzelen. Dus we gingen op zoek naar een bankje… En dat werd toch gezellig!

Eerst werden de plastic zakken op de natte bank gelegd zodat we droog zouden kunnen zitten, op het puntje dan. Het bankje stond, speciaal voor ons natuurlijk, zo gesitueerd, zodat we nog net in de zon konden zitten, we hebben heerlijk bijgepraat en daarbij lekkere warme koffie gedronken.

Daarna nog even een rondje gewandeld door het centrum, stil want amper een winkel open, dus toch nog gelopen en toen weer allebei de auto in om naar huis te gaan. Geen knuffels, we hebben elkaar niet aangeraakt en bleven op afstand. Heel raar want we zijn allebei ontzettend aanrakerige mensen. Wat heb ik toch een geweldige, lieve en attente dochter! Dankjewel lieve schat 💕, dat doen we in januari weer een keer over!

Kleine meisjes worden groot…

Mijn oudste kleindochter alweer 19 jaar!

Wat een leeftijd toch alweer… en wat is de tijd snel gegaan!

Lieve Maria, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Helaas kan ik er dit jaar niet bij zijn, maar hopelijk volgend jaar weer wel!

Maak er een fijne dag van met zijn allen als jullie het gaan vieren! Lekker buiten in de tuin, wat zal dat luxe zijn!

Veel liefs van Oma!

Zwijmelen op Zaterdag #413

Zwijmelen over vroeger, wie doet het niet hè…

Het lijkt wel naarmate je ouder wordt, alsof je nog vaker terugdenkt aan vroeger dan je al deed. Ik heb dat regelmatig. Een soort heimwee zelfs af en toe…

Bijvoorbeeld dat je denkt aan data die je nooit zult vergeten. Verjaardagen, trouwdagen, sterfdagen, allemaal bijzonder en belangrijk geweest.

Net als vakanties, dagjes uit en weekendjes weg. En zo ga je het hele jaar door terug met die herinneringen.

Op 1 oktober zei Jan… “Mijn moeder zou vandaag 107 zijn geworden”.
En mijn opa was 9 september jarig, hij was in mijn gedachten, hij zou 124 zijn geworden. En je denkt dan gewoon weer terug aan de ‘goede oude tijd‘.

Ik hoorde pas geleden het nummer The good old days maar ik kan het niet meer vinden. Weet ook niet van wie het was. Dus heb ik Jan om raad gevraagd, die raadde aan dan maar ‘Ik heb eerbied voor jouw grijze haren’ te plaatsen, maar nee… dat wil ik echt niemand aandoen 😆

Maar toch een lekker muziekje gevonden, country is altijd leuk en zeker zo’n avontuurlijke video!

“The good old days”
van
The Abrams

Ik wens iedereen een fijn, rustig, mogelijk thuisblijfweekend! Wij zitten weer in de thuisblijfmodus zonder bezoek, maar… we hebben onze nieuwe TV waar we heel erg blij mee zijn…

Wil je meer zwijmels luisteren en zien? Ga dan even langs bij Natasja!

Tot slot een vraag: Heb ik dat alleen, die gedachten naar vroeger, of hebben meer mensen dat?

Kleindochters…


Mijn kleindochters, wat een rijkdom en wat een heerlijke meiden! 

Allebei met hun eigen karakter, interesses, hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Ze zijn nu 17 en 16 jaar dus de puberteit heeft al even geleden zijn intrede gedaan.

Volgens zoonlief zijn ze niet heel moeilijk, maar kuren hebben ze af en toe wel en allebei op een heel ander vlak.

Maria is introvert, ze trekt zich graag terug en zit dan lekker alleen op haar kamer, bezig met van alles en nog wat. Hoewel ze tegenwoordig weer meer en meer de gezelligheid van de huiselijke kring opzoekt. Gamen vindt ze heerlijk, soms alleen, soms met haar maatje Aaron, die ze al vanaf haar 3e jaar kent. Die twee zijn als ze bij elkaar zijn onafscheidelijk en in november hoorde ik dat ze zelfs een beetje verkering hebben… Dezelfde interesses en ze zitten nu ook op dezelfde school en doen dezelfde opleiding.

Ze heeft de 4-jarige middelbare school afgerond in 2017 en zit al voor het 2e jaar op een vervolgopleiding in Las Palmas, ter voorbereiding op haar toelatingsexamen en studie aan de Universiteit. We zullen zien wat de toekomst brengt. Het is een grafische opleiding met animatie, waar ze diverse kanten mee op kan.

Natalia is juist erg extravert, als klein meisje kon ze al verhalen vertellen over wat ze mee had gemaakt op school en op een bepaald moment was dat niet allemaal meer waarheid, maar maakte ze haar eigen toneelstukje dat soms zomaar op een optreden leek. Als ze de lachers op haar hand had stopte ze gewoon niet meer. Het vertellen na school is nog steeds vaste prik. De oren van haar ouders tuteren regelmatig. Ze weet nog niet wat ze wil worden maar ze zou denk ik geen slechte actrice zijn 😉

Zij is het afgelopen schooljaar blijven zitten. Jammer maar waarschijnlijk ook beter. Ze doet nu nog een keer klas 3 middelbaar. Maar het gaat nu goed, soms moet ze wel even extra haar best doen om weer bij te spijkeren, maar dat komt meer omdat ze dan gewoon, op haar manier, te druk is met andere dingen. O.a. is ze graag bezig met mode en muziek, heeft ze vast van haar oma ;-).

Het onderwijssysteem in Spanje is heel anders dan in Nederland. Hieronder een schema voor de gehele schooltijd van de kinderen:

  • Guarderia – de crèche – (0-3 jaar) – niet verplicht
  • Escula Infantil – de kleuterschool – (3-6 jaar) – niet verplicht
  • Primaria – basisonderwijs – klas 1 t/m 6 (6 -12 jaar)
  • Secundaria – ESO – middelbare school – 4 jaar – HAVO niveau (12-16 jaar)
  • Bachillerato – 2 jaar – VWO niveau (17-18 jaar)
  • Universidad – 4 jaar – hoger onderwijs en universiteiten (18+)

Bron: bondiatarragona.nl 

Laten ze nog maar lekker naar school gaan, de volwassen leeftijd komt al snel dichterbij! Een gek idee, dat Maria nu eigenlijk al autorijles mag nemen. In mijn ogen zijn ze nog zo klein…

Maar dat is niet zo, want kleine meisjes worden echt groot..