De boeven…

De boeven… in ieder geval één heeft tijdens mijn afwezigheid geprobeerd om in mijn huis in te breken… en wel op de laatste vrijdagochtend voor ik terugkwam.

Mijn dochter en schoonzoon hebben een weekje vakantie gevierd in mijn huisje en zijn ook nog een weekend geweest, dus helemaal leeg stond het huis niet die hele periode.

Maar tegen slinkse foefjes van het inbrekersgilde kun je gewoon niet op. Er blijkt een paar dagen een krant naast het huis te hebben gestaan. En ja, als je dat zelf constateert, dan haal je hem weg. Maar dat is door omwonenden niet gebeurd. Dus op die manier is het huis waarschijnlijk in de gaten gehouden. De Politie zei dat het een oude truc is, ook gooien ze wel eens een bloempot om of zetten een tak bij de voordeur. Blijft dat een paar dagen zo liggen of staan dan gaan ze ervan uit dat er echt niemand thuis is en proberen ze hun slag te slaan.

Een goede les als je op een huis van je buren past, houd het gewoon dagelijks in de gaten en let goed op vreemde dingen.

Maar… een voordeel is de super goede sloten. Een 3 punts slot op de deur krijg je niet zomaar open. Ook de ramen hebben allemaal sloten, dus het was onbegonnen werk. Maar ja, de troep die je ervan hebt. De nasleep met Politie en Woningbouwvereniging zijn niet zo leuk natuurlijk, maar al met al is hij niet binnen geweest.

Hij is door een gat in de coniferenhaag (was niet eens zo heel zichtbaar) aan de zijkant van de tuin over het hekje naar binnen geklommen. De buurvrouw die ernaast woont kon niet slapen en ging rond 5.00 uur even buiten zitten. Ze hoorde vreemde geluiden maar was bang zich te laten zien. Uiteindelijk is ze haar huis weer in gegaan en heeft expres de achterdeur nogal hard achter zich dichtgeslagen. Dat is waarschijnlijk een flinke storing geweest in het werk van de boef en toen is hij gestopt en verdwenen. Ze had beter meteen 112 kunnen bellen dan had de politie hem op heterdaad kunnen betrappen. Maar ja, daar moet je ook maar meteen aan denken. Later is ze door het verwijdde gat in de heg gestapt en heeft de schade geconstateerd, waarna ze de politie heeft gebeld.

Die schade is toch behoorlijk, het lijkt mij dat er een nieuwe houten deur in moet en een nieuw kozijn. Maar misschien kan het ook wel gewoon hersteld worden. Hoewel de deur op diverse punten is beschadigd. Ook het kozijn bij het raampje van de keuken is aangepakt. Bij het wc-raam aan de zijkant van het huis hebben ze een tafel gezet. En daar is schade aan de aluminium strip en aan het kunststof.

Maar nogmaals, het is hem niet gelukt binnen te komen. En… gelukkig ben ik ook echt nog steeds niet bang.

Mijn schoonzoon heeft zaterdag direct het gat in de haag gedicht door er een paal in te slaan en een ijzeren frame erin aan te brengen. Dus.. daar kunnen ze niet zomaar meer in.

Hij was zo lekker op dreef dat hij meteen de tuin heeft aangepakt, bladgeblazen, achter én voor, alles aangeveegd. De hortensia’s heeft gesnoeid en toen ik thuis kwam was alles dus ook hartstikke netjes. Dochter heeft het schoonmaakwerk en het gezellig maken voor haar rekening genomen.

Ook had hij al eerder het vogelvoederhuisje gerepareerd. Nee… daar heeft niemand ingebroken, maar het was aan een opknapbeurtje toe ;-).

Echt TOP hoor! Heel blij mee en ik heb ze dus ook uitgebreid bedankt! We gaan nog lekker een keertje uit eten met zijn viertjes!

En ik? Ik ben nog steeds aan het uitrusten. Genoeg uren geslapen maar de moeheid zit gewoon in mijn lijf. Elke dag de wekker om half 7, meestal al eerder wakker en dat 6 weken lang (op 2 dagen na).

Gisteravond lag ik alweer om 21.15 uur in bed. Maar ook dat komt weer goed en dan gaan we weer over tot de orde van de dag en verder met ‘lekker leven’!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hieperdepiep…

 

Vandaag is mijn mooie, slimme, sociale en allerliefste dochter Diana jarig!
Ze kan ook niet anders dan de allerliefste zijn, want ik heb er maar één! 

rozen-met-tekst

De tijd gaat snel, ik zie haar nog steeds als mijn kleine meisje! 

Lieve schat, van harte gefeliciteerd met je verjaardag! 

Je moest even zoeken naar je cadeautje hè… hoop dat je het leuk vindt. 

Maak er een fijne dag van samen met je grote liefde! 

Dikke knuffel en kus van je moedertje… 

 

Even updaten…

 

De laatste 1,5 week was druk, leuk maar ook heel verdrietig… van alles tegelijk kwam voorbij in één week…

Vorige week maandag ging ik met Nicole, mijn buufje, naar Den Haag om ons visum op te halen voor Zuid-Afrika. Binnen 10 minuten stonden we weer buiten en hadden we ons paspoort weer terug met daarin het visum. We hadden ons al zorgen gemaakt. Je paspoort achter moeten laten is toch heel raar. Nog wat laatste voorbereidingen en dan zijn we er klaar voor.
Na ons bezoek aan de Ambassade hebben we nog een museum bezocht in Den Haag (daarover later) en toen reden we weer naar huis, waar Jan ziek in bed lag.

Op woensdag kwam het bericht dat de schoonzus van Jan, die 2 maanden geleden het bericht kreeg dat ze ongeneeslijk ziek was, was overleden. Zo snel gegaan.. nog maar 64 jaar, echt niet te bevatten.

Jan had behoorlijk de griep en was dus nog bij mij, maar donderdag is hij toch naar huis gegaan. Hij wilde, heel begrijpelijk, in de buurt zijn van zijn familie. Ik ben bij een nicht een doos babykleertjes op gaan halen om mee te nemen naar Zuid-Afrika.

20170113_204505Op vrijdagavond had ik een feest van mijn vriendin Adrie die 65 jaar werd. Ik ben dus alleen gegaan met dochter en schoon. We hadden een leuke avond met lekkere hapjes en toen we naar huis gingen bleek het voorspelde slechte weer ook erg mee te vallen.

Zaterdag heb ik wat huisgehouden en in de middag ben ik naar Jan gegaan, waar ook een van zijn dochters was die bleef eten.

Zondag tot eind van de middag thuis gebleven. Daarna gingen we naar de Avondwake voor de schoonzus. De kerk was vol. Wat een prachtig afscheid was het, met een mooie slideshow met foto’s van haar en door haar zelf uitgezochte muziek. Haar kinderen haalden mooie herinneringen op en deelden die dus met de aanwezigen en ook de broer van Jan hield een mooie afscheidsrede.

Op maandag werd er ’s morgens een aangepaste dienst gehouden in de Kerk, die weer vol was. Aansluitend de crematie met een indrukwekkend afscheid van deze levenslustige vrouw, lieve moeder en oma. Daarna nog een intiem samenzijn met de naaste familie in een horecagelegenheid in hun dorp waar ik, helaas onder deze moeilijke omstandigheden, nog heel wat familieleden van Jan voor het eerst heb ontmoet. Het waren 2 drukke, enerverende dagen.

Vandaag, woensdag, gaan we naar Zeist. Ik ga snert koken en dan samen de gereserveerde boedelbak ophalen om mijn 2 nieuwe banken op te halen. De oude bank was 2 weken geleden verkocht, dus dat kwam heel goed uit. We zaten tijdelijk op 2 grote tuin-fauteuils, dat was goed te doen. Dochter en schoon komen helpen om de banken naar binnen te sjouwen en die eten uiteraard lekker mee.

Genoeg beleefd en gedaan… Nog maar 9 dagen dan gaat het grote avontuur beginnen, dat komt nu wel heel dichtbij!

 

Hieperdepiep…

 

Vandaag is Natalia 14 jaar geworden.. ook alweer een hele dame! 

Lieve schat, heel hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag! En de kaart komt hoop ik op tijd en ik bel je natuurlijk op en ik zal vandaag extra aan je denken!!! Dikke knuffel en kus van Oma…

Wat een heerlijk sociaal, behulpzaam, lief en gezellig meisje is ze toch. We hebben het heel erg leuk gehad in de vakantie! De onderstaande foto in haar favoriete winkel is wel heel leuk geworden. Het was echt net alsof ze in een snoepwinkel liep…

Claire's
Claire’s

Inmiddels is ze ook weer naar school en zal ik voor het eerst van haar leventje niet op haar verjaardag zijn. Dat is raar, een beetje verdrietig ook wel, maar ze begreep het gelukkig wel.
Het zou allemaal een beetje teveel achter elkaar zijn, ik op vakantie in november op GC, de meiden op vakantie in Holland in december en mijn reis naar Zuid-Afrika aan het eind van de maand. Maar natuurlijk ga ik het volgend jaar weer, want zolang ze het leuk vindt, dat geldt ook voor Maria, en ik de mogelijkheid heb om te gaan, doe ik dat ook!

Ook is het een gedenkwaardige dag, mijn vader zou vandaag 91 jaar zijn geworden… Ja, daar sta ik dan toch wel weer eventjes bij stil, hoewel ik er na zoveel jaar niet meer echt verdrietig van word… het is zoals het is…