Kleindochters…


Mijn kleindochters, wat een rijkdom en wat een heerlijke meiden! 

Allebei met hun eigen karakter, interesses, hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Ze zijn nu 17 en 16 jaar dus de puberteit heeft al even geleden zijn intrede gedaan.

Volgens zoonlief zijn ze niet heel moeilijk, maar kuren hebben ze af en toe wel en allebei op een heel ander vlak.

Maria is introvert, ze trekt zich graag terug en zit dan lekker alleen op haar kamer, bezig met van alles en nog wat. Hoewel ze tegenwoordig weer meer en meer de gezelligheid van de huiselijke kring opzoekt. Gamen vindt ze heerlijk, soms alleen, soms met haar maatje Aaron, die ze al vanaf haar 3e jaar kent. Die twee zijn als ze bij elkaar zijn onafscheidelijk en in november hoorde ik dat ze zelfs een beetje verkering hebben… Dezelfde interesses en ze zitten nu ook op dezelfde school en doen dezelfde opleiding.

Ze heeft de 4-jarige middelbare school afgerond in 2017 en zit al voor het 2e jaar op een vervolgopleiding in Las Palmas, ter voorbereiding op haar toelatingsexamen en studie aan de Universiteit. We zullen zien wat de toekomst brengt. Het is een grafische opleiding met animatie, waar ze diverse kanten mee op kan.

Natalia is juist erg extravert, als klein meisje kon ze al verhalen vertellen over wat ze mee had gemaakt op school en op een bepaald moment was dat niet allemaal meer waarheid, maar maakte ze haar eigen toneelstukje dat soms zomaar op een optreden leek. Als ze de lachers op haar hand had stopte ze gewoon niet meer. Het vertellen na school is nog steeds vaste prik. De oren van haar ouders tuteren regelmatig. Ze weet nog niet wat ze wil worden maar ze zou denk ik geen slechte actrice zijn 😉

Zij is het afgelopen schooljaar blijven zitten. Jammer maar waarschijnlijk ook beter. Ze doet nu nog een keer klas 3 middelbaar. Maar het gaat nu goed, soms moet ze wel even extra haar best doen om weer bij te spijkeren, maar dat komt meer omdat ze dan gewoon, op haar manier, te druk is met andere dingen. O.a. is ze graag bezig met mode en muziek, heeft ze vast van haar oma ;-).

Het onderwijssysteem in Spanje is heel anders dan in Nederland. Hieronder een schema voor de gehele schooltijd van de kinderen:

  • Guarderia – de crèche – (0-3 jaar) – niet verplicht
  • Escula Infantil – de kleuterschool – (3-6 jaar) – niet verplicht
  • Primaria – basisonderwijs – klas 1 t/m 6 (6 -12 jaar)
  • Secundaria – ESO – middelbare school – 4 jaar – HAVO niveau (12-16 jaar)
  • Bachillerato – 2 jaar – VWO niveau (17-18 jaar)
  • Universidad – 4 jaar – hoger onderwijs en universiteiten (18+)

Bron: bondiatarragona.nl 

Laten ze nog maar lekker naar school gaan, de volwassen leeftijd komt al snel dichterbij! Een gek idee, dat Maria nu eigenlijk al autorijles mag nemen. In mijn ogen zijn ze nog zo klein…

Maar dat is niet zo, want kleine meisjes worden echt groot..

Advertenties

HIEPERDEPIEP, Natalia 16 jaar!

Inderdaad, ze is weer een jaartje ouder, mijn jongste kleindochter, het zonnetje in huis!

Sweet Sixteen

En hoe leuk en speciaal, dit keer samen met Jan! Het is een bijzondere vakantie samen met hem op een plek waar ik al 27 jaar kom. Ook mijn allereerste vakantie was in dit complex.

En zo leuk om weer bij de verjaardag te zijn. Er komt vast wel eens een tijd dat ik eens oversla, heb het er toevallig ook al met haar over gehad. Maar zolang ik het leuk vind en zij ook blijf ik toch wel gaan!

Tot vanmiddag lieverdje! Dan vieren we je feestje!

Een bijzonder vakantietje…

En weer is mijn jongste kleindochter Natalia bijna jarig… ze wordt zondag 16 jaar! En ja… daar wil oma natuurlijk heel graag bij zijn.

Plaatje van internet

De accommodatie voor januari had ik vorig jaar oktober al gereserveerd via Booking.com, een studio in hetzelfde complex waar ik jaren heb overwinterd. De vluchten waren ook geboekt, alles was eigenlijk alweer geregeld voor een paar daagjes zon en familie- en vriendenbezoek.

En toen, in november toen ik daar alleen was, kwam dat telefoontje van mijn lief… Hij vond er niks aan alleen… Hij wilde bij me zijn en ja ik natuurlijk ook bij hem. Enne… of ik maar die vluchten in januari voor hem ook wilde boeken…

Je moet weten, Jan heeft nog nooit gevlogen, het kwam er vroeger niet van om vliegvakanties te houden vanwege zijn grote gezin en ach… echt nodig vond hij het niet. En tijdens de 18 jaar dat hij ziek was, was het helemaal nooit aan de orde. De angst had hem toen in zijn greep voor het vliegen.

Ik kon het niet geloven, hoewel hij wel al eerder had gezegd dat hij ook díe stap wilde zetten. Hij heeft die angst afgeschud en gaat nu, zoals een kind dat nergens bang voor is, blanco het vliegtuig in.

Het leukste is dat hij eindelijk mijn zoon en zijn vrouw in het echt gaat ontmoeten!

En morgen vertrekken we dus. We zijn aan het pakken en alles aan het doen wat aan zo’n vakantietje vooraf gaat… Huisoppas is weer geregeld!

Tickets voor de trein hebben we ook op zak… ook dat gaan we samen voor de eerste keer doen, in een trein stappen.. Voor mij ook de allereerste keer naar Schiphol…

Eenmaal op Gran Canaria stappen we in een bus naar het appartementencomplex…

AL met AL weer een nieuwe uitdaging, waar we allebei zin in hebben!

Sinterklaasletters…

Alweer 5 december en een die weer rustig voorbij gaat. 

Wat een leuke feesten hadden we vroeger thuis, terwijl wij zongen strooide de buurjongen, met een zwarte handschoen aan, door een kier van de deur.  Daarna gingen we snel buiten kijken of er ook echt pakjes stonden. En een van ons zag zeker weten Zwarte Piet wegrennen… Dat hield op toen de buurjongen ouder werd en er eigenlijk geen zin meer in had. De laatste keer gooide hij het cellofaanzakje erachteraan… 

We vierden het met grote surprises toen we allemaal volwassen waren. Iedereen maakte er echt werk van en er is toen heel wat afgelachen. 

Voor de kinderen vierden we ook echt heel lang Sinterklaas. Ook toen ze wisten dat hij helemaal niet bestaat, tot we op een bepaald moment overstapten naar cadeautjes met kerst. 

Met de kleinkinderen op Gran Canaria, waar de Sint dan wel niet kwam want die was dan juist in Spanje, maar Zwarte Piet natuurlijk wel. En Maria en Natalia geloofden er ook heel lang in, want niemand vertelde ze het grote geheim.

De laatste jaren nam ik altijd het een en ander aan chocolade-lekkers mee naar Gran Canaria. 
Letters natuurlijk, ieder zijn smaak. Strooigoed, muizen en kikkers, sint-chocolade in allerlei vormen. Dit jaar beperkte ik het, op verzoek, tot strooigoed en chocoladeletters (en altijd van de H.ema). 

Voor de 4 meiden een pure letter en voor Nick een melk-hazelnoot. De avond van de 5e december kreeg ik altijd een foto toegestuurd als ze met zijn allen de letters weer uitpakten! En dan werd het smullen (foto’s van vorig jaar).

De letters voor dit jaar stonden ingepakt al te wachten op een kastje tot het 5 december zou worden toen ik van Jan een berichtje kreeg vorige week over de chocoladeletters van de H.ema. Dat berichtje meldde, dat er in de melk-hazelnootletters met een speciaal nummer mogelijk stukjes plastic zouden kunnen zitten en die konden de klanten dus terugbrengen. 

Pfff…. welk nummer had Nick? Ja hoor, het genoemde nummer, dus die heb ik weer mee naar huis genomen. Ik vind het toch sneu dat er nu nog maar 4 letters staan te wachten tot ze vanavond worden opengemaakt. Het is te kort dag om op te sturen, dus hij zal moeten wachten tot we er in januari weer naartoe gaan… Hoop dat ik nog ergens een melk-chocoladeletter op de kop kan tikken, want de H.ema had ze dus echt niet meer. 

HIEPERDEPIEP…


Vandaag wordt Maria, mijn oudste kleindochter, 17 jaar! 

Ze is een zondagskind, geboren op zondag 25 november 2001 en nu is het weer een zondag. 

Ze was 12 uur oud toen ik haar in mijn armen kreeg! Wat een beauty en dat is ze nog steeds. 

Het is een introvert meisje, erg met haar eigen dingen bezig, ze spaart edelstenen en mineralen, is graag thuis op haar kamer, houdt van gamen en alles wat daarbij hoort. Maar ook van mandala’s inkleuren. Geeft niks om make-up of echte meisjes-meisjes-kleding. Heeft haar eigen stijl waar ze zich lekker bij voelt. Doet het geweldig goed op school. Ze doet de opleiding Grafische Vormgeving en Animatie en zit in Las Palmas op school waar ze elke dag met de bus naartoe gaat. 

Ze zwemt als een waterrat, heeft nooit zwemles gehad, alles zelf aangeleerd met vast wel wat hulp van haar papa. Ze ligt tenslotte al vanaf dat ze een paar maanden oud was in het water.  

We gaan het vieren met taart en gezelligheid en ik ben er dankbaar voor dat ik in de gelukkige omstandigheid ben dat ik erbij kan zijn! 

Lieve schat, van harte gefeliciteerd en tot vanmiddag! 

Zwijmelen op Zaterdag – 295

 

Zwijmelen op Zaterdag

Wat hebben we een heerlijk weer hè mensen! Barbequeweer zeggen ze dan… 

Heel veel mensen houden van barbeque in de zomer.. en dat wordt dan ook heel veel gedaan in ons landje.

Vroeger had ik buren die het echt iedere dag deden. Helaas was ik in die tijd een keer heel erg ziek geweest van niet gare kip op de BBQ bij mijn zus en zwager. Dat zal nu niet snel meer gebeuren, want iedereen kookt zijn pootjes tegenwoordig eerst voor alle zekerheid.

Maar de associatie ‘houtskoolvuurtje en schroeiend vlees’ zorgde er voor dat ik het jaren niet heb kunnen eten en ik dus ook al misselijk werd als de wind onze kant op stond en we noodgedwongen ‘moesten’ meegenieten als we nog buiten wilden blijven zitten. Heel langzaam en voorzichtig ben ik het zeker 20 jaar later weer gaan proberen. 

Zelf doen wij het dus absoluut niet… We houden er van maar niet om het zelf te doen. Wat een gelijkenis toch weer hè…

Maar als we ergens uitgenodigd worden is het dus wat anders en genieten we er lekker van. Vanmiddag hebben we een leuk feestje met een BBQ en dan doen we er echt wel mee hoor!

Ik hoorde van de week op Radio M Utrecht een toepasselijk nummer!

“Het Nieuwe Trio” met hun ‘Barbequelied’

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer…

Vakantie, fietsen en een vakantietje…

 

Het wordt weer eens tijd voor een update… voor ik me echt een beetje terugtrek.

Onze vakantie naar Noorwegen was geweldig! Wat een prachtig land! 

Een van de mooiste foto’s die ik gemaakt heb!

We hebben het er nog elke dag over. Veel van jullie hebben de verslagen van Jan gevolgd. Klik HIER als je ze gemist hebt en nieuwsgierig geworden bent…
We zijn 13 dagen weg geweest en hebben van elke minuut genoten. Ik ga een slideshow van de mooiste foto’s maken, die komt binnenkort eerst op mijn blog en daarna in de zijbalk! Met heel veel lof aan de ANWB die deze reis tot in de puntjes verzorgd heeft. Een echte aanrader hoor, die Ledenreizen.

Fietstochtje

De dag voor ik vertrok naar Gran Canaria hebben we een fietstocht gemaakt met als doel vrienden op te zoeken die in Renswoude een weekje op een vakantiepark verbleven  Over deze vrienden heb ik al eerder geschreven. Het ‘liefde op leeftijd’ stel zeg maar… Klik HIER en daarna HIER als je wilt weten wat zij hebben meegemaakt. Nog steeds heel erg gelukkig samen en ze ondernemen, ondanks wat lichamelijke ongemakken en gezondheidsprobleempjes nog van alles ook al zijn ze intussen allebei boven de 80.

Na 25 km kwamen we, na een mooie route gefietst te hebben, bij ze aan. Na de koffie met taart bakte Corry een eitje voor ons viertjes en hebben we lekker geluncht. Na de foto, Corry wilde echt met ons gekiekt worden stapten we weer op de fiets en via een andere weg reden we naar huis. Het werd in totaal 62 km en ik had er niks van.

Corry, de deugd in het midden…

Met weinig ondersteuning gefietst, want mijn nieuwe Stella (ik heb de andere fiets ingeruild en deze heb ik vanaf december) was nog niet helemaal ingereden en hoger dan 6 mocht ik de ondersteuning niet gebruiken. Maar het ging dus goed, we hebben genoten en het was een goede training voor de fiets-vierdaagses die er aankomen.
Inmiddels is de accu bijna 3x leeggereden en heb ik 200 km op de teller staan, dus als ik wil, kan ik helemaal los!

Toen ging in mijn eentje voor 7 dagen naar Gran Canaria.

Dit vakantietje was ook weer super, vluchten waren prima en snel, verwend tot en met door Ingrid. Gezellig uit eten geweest en weer heel veel gepraat. Dat is tussen haar en mij geen probleem.

Slechte selfie, ik ben er niet goed in…

Nick die ontzettend verguld was met zijn 45 cadeautjes voor zijn 45e verjaardag. Ik krijg ze terug zei hij, als ik 70 word… pfffff 😉

’s Avonds met zijn vijfjes wat gaan eten.. was gezellig en lekker!

Mijn kleindochters weer geknuffeld. Ik kan er wel weer even tegen! Maria heeft alweer vakantie, Natalia eind van de week, de tijd gaat zo verschrikkelijk snel.
Dan gaan ze weer lekker een week of 10 naar het zuiden (Puerto Rico) waar ze lekker gebruik mogen maken van het appartementje, dat nu van mijn ex is.

Beetje bij nu?

 

Groetjes…

 

Gisteren het vliegtuig gepakt voor 7 dagen Gran Canaria!

Mijn zoon wordt zaterdag 45 jaar en daar wil ik dus graag bij zijn, wat een luxe toch dat ik dat kan doen.

Ik logeer weer bij Ingrid, die me weer gastvrij heeft ontvangen. Met gezelligheid, mijn gespreide bedje en heerlijk eten. Een prima temperatuurtje van 22 graden met een lekker windje hier is het zelfs aangenamer (voor mij dan) dan in Nederland.

Mis wel mijn lieverd natuurlijk, maar dat is niet anders en het is nog niet eens een week.

Dus wederom ben ik een poosje uit beeld en zal ik niet veel tijd hebben om bij jullie langs te komen..

Dus… Tot later!

 

Human bodies en buiten beeld…

 

Human Bodies? Nee, niet dus!

Ik wilde de expositie Human Bodies bekijken die in CitySense in Utrecht werd gehouden. 

Helaas, er wilde niemand met me mee! Heb ik nou zo’n bizarre smaak door die interesse in het innerlijk van een mens? Ik weet het niet, maar geen probleem, alleen gaan is ook goed!

De bodies-expo zou 3 dagen in Utrecht blijven en vanwege onze aanstaande vakantie koos ik ervoor om vrijdag te gaan, en wel met de bus. Mijn OV-chipcard was nog geldig, er stond zelfs nog saldo op en met slechts één bus zou ik er binnen een half uurtje zijn.

Helaas pindakaas, tijdens het transport, ’s morgens op diezelfde dag, kreeg men pech en toen ik om half 12 aankwam werd gemeld dat de hele expositie er nog niet was en dat ze ook niet wisten wat er aan de hand was. Gelukkig had ik nog geen kaartje besteld, dus geen probleem. Wel erg jammer, maar mogelijk ga ik na de vakantie eens kijken waar ze dan staan.

Even de markt over gewandeld op Vredenburg en toen weer snel terug naar huis. De vieze stinkende stad uit met al het lawaai en de drukte die erbij hoort!


Vandaag nog even langs geweest met een stuk appeltaart bij dochter en schoonzoon en ter voorbereiding op de vakantie de auto even door de wasstraat gereden…

Voorlopig ben ik dus even buiten beeld, ik neem ook echt even vakantie van het bloggen. Jan doet verslag dus als jullie mee willen liften door Noorwegen moet je bij HHH zijn!

Zwijmelen op Zaterdag staat klaar voor de komende 2 zaterdagen, dus dat hoeven jullie niet te missen. Zet gerust je linkje zodat je je inzending kunt delen met anderen.

Ik zal ook niet vaak bij jullie langskomen want ik heb dus andere bezigheden…

Tot later!