Zwijmelen op Zaterdag #440 – The Eagles (4)

Alweer de laatste week van de maand… de tijd vliegt voorbij, echt!

_________________________

Nog 2 nummers van The Eagles tegoed… maar ik maak er gewoon 3 van!

Ook een geweldig nummer is “Tequila Sunrise” van het album “Desperado” uitgebracht in 1973. De opname is van een live optreden. Het is nou eenmaal zo, dat de ‘studio-opnames’ vaak mooier zijn omdat je die ook gewend bent te horen. Maar ik vind deze toch wel bijzonder.

“Tequila Sunrise”

Het tweede is ook prachtig, een nummer van het eerste album “Eagles” uit 1972. Ik heb gekozen voor de ‘remastered’ versie want ik vond de live video’s niet zo erg mooi.

“Peacefull easy feeling”

En de bonus, blijft ook een geweldig nummer van het laatste album voor hun pauze “The long run” uit 1979.

“Heartache tonight”

Zelf vond ik dit wat deze muziek betreft een prachtige maand.

De volgende maand wordt het weer van alles wat… er komt zoveel voorbij waarvan ik dan denk, ohhh leuke zwijmel. Dus pas in juni ga ik verder met ‘artiest van de maand’ en dat wordt het de Volendamse band “The Cats”.

We vieren een klein feestje vandaag… 🥳🎉. Net gehoord dat dochter en schoon even voor een bakkie langskomen. We hadden een aantal weken geleden al gezegd dat het er maar eens van moest komen, maar dan wel buiten. Het was steeds geen weer.

Maar aangezien de zon nu schijnt en we hier redelijk uit de wind kunnen zitten in de tuin en het de komende dagen weer minder lijkt te worden, wordt het zomaar onverwacht vandaag! En wat zijn ze welkom!
En ook voor de kinderen van Jan wordt het weer tijd dat we ze weer gaan zien! Dat gaat zeker gebeuren!

Allemaal een fijn weekend gewenst! Voor nog meer zwijmels kun je het beste even langsgaan bij Natasja.

Anders dan anders Kerst…

Kerstmis 2020


Samen zouden we er een gezellige dag van maken, zonder bezoek! Heel anders dan anders natuurlijk en dat is uiteindelijk ook prima gelukt, maak jullie geen zorgen hoor!

Op 1e Kerstdag zouden we via Facetime ontbijten met mijn dochter en schoonzoon…

Op 2e Kerstdag deden we -via Teams, eigenlijk gewoon beeldbellen, maar dan met meerdere mensen- mee aan een (kerst)quiz, georganiseerd door 2 kinderen AL.

We hadden dus een heerlijk kerstontbijt voor 2 personen besteld, ’s avonds de tafel al gedekt en zo ook mijn dochter.

De ontbijten zouden tussen 10.15 en 11.15 worden bezorgd. Dus we konden rustig aan doen. Om half 11 belde dochter… hun ontbijten waren bezorgd. 2 grote dozen met allerlei lekkers en een doos met broodjes. We zouden wachten tot we tegelijk konden eten. Maar het duurde en duurde maar. Het is een te lang verhaal om het op mijn manier te vertellen, maar onze ontbijtjes bleken op een verkeerd adres te zijn bezorgd om 10.00 uur. Wel in onze straat. Maar goed… dat plannetje was dus mislukt, we hebben ons kerstbrood en de tulband op tafel gezet en na de foto een fles wijn open gemaakt. Moet je je voorstellen, wij drinken bijna nooit maar het was een lekkere zoete wijn en hij ging er in als… limonade.

Daar zaten we dus als kerstvrouwtje en -mannetje (buiten beeld). Wel met lekkere koffie etc. en gezien hoe zij, aan de andere kant van het beelschermpje, het een na het andere lekkere broodje naar binnen schoven… Want natuurlijk wel met dochter en schoonzoon gefacetimed.

Dochter had ook nog het een en ander aangevuld met extra eieren, kerstbrood en rollade! Er gaat bij hen heel vaak wat mis, ligt aan de naam zeggen ze, dus ik was allang blij dat het daar wel goed was gegaan.


De quiz via Teams was eerst even uitproberen, en werd uiteindelijk hilarisch rommelig, maar heel erg gezellig. Zo hebben we elkaar toch bijna allemaal nog weer even gezien. De meeste deelnemers hadden 10 vragen gemaakt met 3-4 multiple-choice antwoorden. Ik heb een ronde gewonnen en daarmee een mooie (diverse kleuren grijs) plaid voor op de bank gewonnen en Jan won ook een keer, en wel een fles ‘kerstbier’. Laten opsturen vinden we niet nodig, dus mogelijk hebben we het tegen Pasen in huis, maar dat mag de pret niet drukken. Met dank aan alle kinderen AL die meegedaan hebben. We hebben genoten!

AL met AL hebben we ons allebei de dagen prima vermaakt en heel rommelig maar lekker gegeten. Het waren fijne, rustige dagen, maar wel heel anders dan anders.

Op 2e Kerstdag hebben we deze dagen afgesloten met een advocaatje voor Jan en een chocomelletje voor mij met veel slagroom! Jammie!!!

Op naar 2021 en de PRIK!!!

Afspraak met verrassing…

Vorige week dacht ik een moeilijk gesprek te moeten voeren met mijn dochter. Wij hadden namelijk besloten om ook de kerstdagen met zijn tweetjes door te brengen, eigenlijk net zoals de laatste 2,5 maand het geval is.

En Kerst vieren zonder familie is niet zoals zij de feestdagen normaal gesproken doorbrengt.

Ik vond het heel moeilijk om haar dat te vertellen, ging ook gepaard met tranen van mijn kant, maar gelukkig heeft ze alle begrip voor onze keuze. Hoewel niet van harte natuurlijk, maar die keuze maken wij uiteraard ook niet van harte.

Ik kom denk ik binnenkort maar naar Zeist om boodschappen te doen, zei ze. Als jij daar dan ook bent kunnen we elkaar toch even zien en even babbelen. Want ik ga wel 1x per week boodschappen doen.

Dat ging me toch te ver, dat we niemand in huis willen hebben betekent niet dat we elkaar niet buiten kunnen ontmoeten, hoewel Jan dat zelfs ook niet ziet zitten. Toen ik het idee opperde om samen ergens af te spreken en, op afstand, een stukje te gaan wandelen vond ze dat heel leuk.

We spraken af voor woensdag… Omdat ze dan privétijd opneemt van haar werk, want thuiswerkend, was de ochtend het gunstigste. Dus dat werd 11.00 uur. Ik heb alle tijd dus pas me heel gemakkelijk aan. We ontmoetten elkaar op een parkeerplek in een dorp in de buurt van haar woonplaats. We dachten in het parkje te gaan wandelen, maar dat is eigenlijk heel klein, daar zouden we met een kwartier al doorheen zijn. Maar sowieso had ze een ander plannetje…

Verrassing… Er kwam een tas uit de auto waarin 2 grote plastic zakken, 2 servetten, een thermoskan koffie en 2 bekers zaten. Ze ging nog eerst even naar de bakker waar ze 2 croissantjes kocht om erbij op te peuzelen. Dus we gingen op zoek naar een bankje… En dat werd toch gezellig!

Eerst werden de plastic zakken op de natte bank gelegd zodat we droog zouden kunnen zitten, op het puntje dan. Het bankje stond, speciaal voor ons natuurlijk, zo gesitueerd, zodat we nog net in de zon konden zitten, we hebben heerlijk bijgepraat en daarbij lekkere warme koffie gedronken.

Daarna nog even een rondje gewandeld door het centrum, stil want amper een winkel open, dus toch nog gelopen en toen weer allebei de auto in om naar huis te gaan. Geen knuffels, we hebben elkaar niet aangeraakt en bleven op afstand. Heel raar want we zijn allebei ontzettend aanrakerige mensen. Wat heb ik toch een geweldige, lieve en attente dochter! Dankjewel lieve schat 💕, dat doen we in januari weer een keer over!

Kleine meisjes worden groot…

Mijn oudste kleindochter alweer 19 jaar!

Wat een leeftijd toch alweer… en wat is de tijd snel gegaan!

Lieve Maria, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Helaas kan ik er dit jaar niet bij zijn, maar hopelijk volgend jaar weer wel!

Maak er een fijne dag van met zijn allen als jullie het gaan vieren! Lekker buiten in de tuin, wat zal dat luxe zijn!

Veel liefs van Oma!

Zwijmelen op Zaterdag #413

Zwijmelen over vroeger, wie doet het niet hè…

Het lijkt wel naarmate je ouder wordt, alsof je nog vaker terugdenkt aan vroeger dan je al deed. Ik heb dat regelmatig. Een soort heimwee zelfs af en toe…

Bijvoorbeeld dat je denkt aan data die je nooit zult vergeten. Verjaardagen, trouwdagen, sterfdagen, allemaal bijzonder en belangrijk geweest.

Net als vakanties, dagjes uit en weekendjes weg. En zo ga je het hele jaar door terug met die herinneringen.

Op 1 oktober zei Jan… “Mijn moeder zou vandaag 107 zijn geworden”.
En mijn opa was 9 september jarig, hij was in mijn gedachten, hij zou 124 zijn geworden. En je denkt dan gewoon weer terug aan de ‘goede oude tijd‘.

Ik hoorde pas geleden het nummer The good old days maar ik kan het niet meer vinden. Weet ook niet van wie het was. Dus heb ik Jan om raad gevraagd, die raadde aan dan maar ‘Ik heb eerbied voor jouw grijze haren’ te plaatsen, maar nee… dat wil ik echt niemand aandoen 😆

Maar toch een lekker muziekje gevonden, country is altijd leuk en zeker zo’n avontuurlijke video!

“The good old days”
van
The Abrams

Ik wens iedereen een fijn, rustig, mogelijk thuisblijfweekend! Wij zitten weer in de thuisblijfmodus zonder bezoek, maar… we hebben onze nieuwe TV waar we heel erg blij mee zijn…

Wil je meer zwijmels luisteren en zien? Ga dan even langs bij Natasja!

Tot slot een vraag: Heb ik dat alleen, die gedachten naar vroeger, of hebben meer mensen dat?

Kleindochters…


Mijn kleindochters, wat een rijkdom en wat een heerlijke meiden! 

Allebei met hun eigen karakter, interesses, hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Ze zijn nu 17 en 16 jaar dus de puberteit heeft al even geleden zijn intrede gedaan.

Volgens zoonlief zijn ze niet heel moeilijk, maar kuren hebben ze af en toe wel en allebei op een heel ander vlak.

Maria is introvert, ze trekt zich graag terug en zit dan lekker alleen op haar kamer, bezig met van alles en nog wat. Hoewel ze tegenwoordig weer meer en meer de gezelligheid van de huiselijke kring opzoekt. Gamen vindt ze heerlijk, soms alleen, soms met haar maatje Aaron, die ze al vanaf haar 3e jaar kent. Die twee zijn als ze bij elkaar zijn onafscheidelijk en in november hoorde ik dat ze zelfs een beetje verkering hebben… Dezelfde interesses en ze zitten nu ook op dezelfde school en doen dezelfde opleiding.

Ze heeft de 4-jarige middelbare school afgerond in 2017 en zit al voor het 2e jaar op een vervolgopleiding in Las Palmas, ter voorbereiding op haar toelatingsexamen en studie aan de Universiteit. We zullen zien wat de toekomst brengt. Het is een grafische opleiding met animatie, waar ze diverse kanten mee op kan.

Natalia is juist erg extravert, als klein meisje kon ze al verhalen vertellen over wat ze mee had gemaakt op school en op een bepaald moment was dat niet allemaal meer waarheid, maar maakte ze haar eigen toneelstukje dat soms zomaar op een optreden leek. Als ze de lachers op haar hand had stopte ze gewoon niet meer. Het vertellen na school is nog steeds vaste prik. De oren van haar ouders tuteren regelmatig. Ze weet nog niet wat ze wil worden maar ze zou denk ik geen slechte actrice zijn 😉

Zij is het afgelopen schooljaar blijven zitten. Jammer maar waarschijnlijk ook beter. Ze doet nu nog een keer klas 3 middelbaar. Maar het gaat nu goed, soms moet ze wel even extra haar best doen om weer bij te spijkeren, maar dat komt meer omdat ze dan gewoon, op haar manier, te druk is met andere dingen. O.a. is ze graag bezig met mode en muziek, heeft ze vast van haar oma ;-).

Het onderwijssysteem in Spanje is heel anders dan in Nederland. Hieronder een schema voor de gehele schooltijd van de kinderen:

  • Guarderia – de crèche – (0-3 jaar) – niet verplicht
  • Escula Infantil – de kleuterschool – (3-6 jaar) – niet verplicht
  • Primaria – basisonderwijs – klas 1 t/m 6 (6 -12 jaar)
  • Secundaria – ESO – middelbare school – 4 jaar – HAVO niveau (12-16 jaar)
  • Bachillerato – 2 jaar – VWO niveau (17-18 jaar)
  • Universidad – 4 jaar – hoger onderwijs en universiteiten (18+)

Bron: bondiatarragona.nl 

Laten ze nog maar lekker naar school gaan, de volwassen leeftijd komt al snel dichterbij! Een gek idee, dat Maria nu eigenlijk al autorijles mag nemen. In mijn ogen zijn ze nog zo klein…

Maar dat is niet zo, want kleine meisjes worden echt groot..

HIEPERDEPIEP, Natalia 16 jaar!

Inderdaad, ze is weer een jaartje ouder, mijn jongste kleindochter, het zonnetje in huis!

Sweet Sixteen

En hoe leuk en speciaal, dit keer samen met Jan! Het is een bijzondere vakantie samen met hem op een plek waar ik al 27 jaar kom. Ook mijn allereerste vakantie was in dit complex.

En zo leuk om weer bij de verjaardag te zijn. Er komt vast wel eens een tijd dat ik eens oversla, heb het er toevallig ook al met haar over gehad. Maar zolang ik het leuk vind en zij ook blijf ik toch wel gaan!

Tot vanmiddag lieverdje! Dan vieren we je feestje!

Een bijzonder vakantietje…

En weer is mijn jongste kleindochter Natalia bijna jarig… ze wordt zondag 16 jaar! En ja… daar wil oma natuurlijk heel graag bij zijn.

Plaatje van internet

De accommodatie voor januari had ik vorig jaar oktober al gereserveerd via Booking.com, een studio in hetzelfde complex waar ik jaren heb overwinterd. De vluchten waren ook geboekt, alles was eigenlijk alweer geregeld voor een paar daagjes zon en familie- en vriendenbezoek.

En toen, in november toen ik daar alleen was, kwam dat telefoontje van mijn lief… Hij vond er niks aan alleen… Hij wilde bij me zijn en ja ik natuurlijk ook bij hem. Enne… of ik maar die vluchten in januari voor hem ook wilde boeken…

Je moet weten, Jan heeft nog nooit gevlogen, het kwam er vroeger niet van om vliegvakanties te houden vanwege zijn grote gezin en ach… echt nodig vond hij het niet. En tijdens de 18 jaar dat hij ziek was, was het helemaal nooit aan de orde. De angst had hem toen in zijn greep voor het vliegen.

Ik kon het niet geloven, hoewel hij wel al eerder had gezegd dat hij ook díe stap wilde zetten. Hij heeft die angst afgeschud en gaat nu, zoals een kind dat nergens bang voor is, blanco het vliegtuig in.

Het leukste is dat hij eindelijk mijn zoon en zijn vrouw in het echt gaat ontmoeten!

En morgen vertrekken we dus. We zijn aan het pakken en alles aan het doen wat aan zo’n vakantietje vooraf gaat… Huisoppas is weer geregeld!

Tickets voor de trein hebben we ook op zak… ook dat gaan we samen voor de eerste keer doen, in een trein stappen.. Voor mij ook de allereerste keer naar Schiphol…

Eenmaal op Gran Canaria stappen we in een bus naar het appartementencomplex…

AL met AL weer een nieuwe uitdaging, waar we allebei zin in hebben!

Sinterklaasletters…

Alweer 5 december en een die weer rustig voorbij gaat. 

Wat een leuke feesten hadden we vroeger thuis, terwijl wij zongen strooide de buurjongen, met een zwarte handschoen aan, door een kier van de deur.  Daarna gingen we snel buiten kijken of er ook echt pakjes stonden. En een van ons zag zeker weten Zwarte Piet wegrennen… Dat hield op toen de buurjongen ouder werd en er eigenlijk geen zin meer in had. De laatste keer gooide hij het cellofaanzakje erachteraan… 

We vierden het met grote surprises toen we allemaal volwassen waren. Iedereen maakte er echt werk van en er is toen heel wat afgelachen. 

Voor de kinderen vierden we ook echt heel lang Sinterklaas. Ook toen ze wisten dat hij helemaal niet bestaat, tot we op een bepaald moment overstapten naar cadeautjes met kerst. 

Met de kleinkinderen op Gran Canaria, waar de Sint dan wel niet kwam want die was dan juist in Spanje, maar Zwarte Piet natuurlijk wel. En Maria en Natalia geloofden er ook heel lang in, want niemand vertelde ze het grote geheim.

De laatste jaren nam ik altijd het een en ander aan chocolade-lekkers mee naar Gran Canaria. 
Letters natuurlijk, ieder zijn smaak. Strooigoed, muizen en kikkers, sint-chocolade in allerlei vormen. Dit jaar beperkte ik het, op verzoek, tot strooigoed en chocoladeletters (en altijd van de H.ema). 

Voor de 4 meiden een pure letter en voor Nick een melk-hazelnoot. De avond van de 5e december kreeg ik altijd een foto toegestuurd als ze met zijn allen de letters weer uitpakten! En dan werd het smullen (foto’s van vorig jaar).

De letters voor dit jaar stonden ingepakt al te wachten op een kastje tot het 5 december zou worden toen ik van Jan een berichtje kreeg vorige week over de chocoladeletters van de H.ema. Dat berichtje meldde, dat er in de melk-hazelnootletters met een speciaal nummer mogelijk stukjes plastic zouden kunnen zitten en die konden de klanten dus terugbrengen. 

Pfff…. welk nummer had Nick? Ja hoor, het genoemde nummer, dus die heb ik weer mee naar huis genomen. Ik vind het toch sneu dat er nu nog maar 4 letters staan te wachten tot ze vanavond worden opengemaakt. Het is te kort dag om op te sturen, dus hij zal moeten wachten tot we er in januari weer naartoe gaan… Hoop dat ik nog ergens een melk-chocoladeletter op de kop kan tikken, want de H.ema had ze dus echt niet meer. 

HIEPERDEPIEP…


Vandaag wordt Maria, mijn oudste kleindochter, 17 jaar! 

Ze is een zondagskind, geboren op zondag 25 november 2001 en nu is het weer een zondag. 

Ze was 12 uur oud toen ik haar in mijn armen kreeg! Wat een beauty en dat is ze nog steeds. 

Het is een introvert meisje, erg met haar eigen dingen bezig, ze spaart edelstenen en mineralen, is graag thuis op haar kamer, houdt van gamen en alles wat daarbij hoort. Maar ook van mandala’s inkleuren. Geeft niks om make-up of echte meisjes-meisjes-kleding. Heeft haar eigen stijl waar ze zich lekker bij voelt. Doet het geweldig goed op school. Ze doet de opleiding Grafische Vormgeving en Animatie en zit in Las Palmas op school waar ze elke dag met de bus naartoe gaat. 

Ze zwemt als een waterrat, heeft nooit zwemles gehad, alles zelf aangeleerd met vast wel wat hulp van haar papa. Ze ligt tenslotte al vanaf dat ze een paar maanden oud was in het water.  

We gaan het vieren met taart en gezelligheid en ik ben er dankbaar voor dat ik in de gelukkige omstandigheid ben dat ik erbij kan zijn! 

Lieve schat, van harte gefeliciteerd en tot vanmiddag!