Volendam…

 

Jaaaa… ik ben altijd al dol op Volendam geweest! 

Het dorp, de sfeer die er hangt, de artiesten die er vandaan komen, gewoon superleuk!

Ik kom er nu nog regelmatig. Even de Dijk over, ergens iets eten of drinken. Het wordt tijd, zit ik me nu te bedenken, dat ik best wel weer eens een bezoekje wil gaan brengen aan mijn favo Noord-Hollandse dorpje!

Ooit hebben we namelijk met de hele familie een uitstapje gemaakt naar Volendam. Opa en Oma van vaders kant, hun kinderen met aanhang en de 6 kleinkinderen. 

Alweer heel wat jaren geleden kreeg ik een videoband van een oom die hij gemaakt had van een oude film van dat dagje uit. Ik heb er later een DVD van heb gemaakt. Dus opeens zag ik heel veel bewegende beelden van ons allemaal.

Hieronder een foto die ook gemaakt is tijdens dat dagje uit. In Volendammer kleding, dat moet een fortuin gekost hebben denk ik. En wie dat heeft betaald, geen idee.

Ik sta links en was de oudste, een jaar of 15.  Natuurlijk ook mijn zusjes en broertje. Naast mij een nichtje en daarnaast een neef. Met deze neef heb ik nog steeds regelmatig contact.

Aan de bril die ik draag zit nog een verhaal vast.

Nou ja, dat kan ik hier wel vertellen, toch?

Ik wilde perse dat donkere montuur, dat was toen in de mode denk ik. Maar toen ik hem net had vond ik die nieuwe bril eigenlijk meteen al vreselijk staan. Mijn gezicht werd veel te streng en ja, ik moest er natuurlijk weer jaren mee doen. Het idee, dat zag ik dus helemaal niet zitten. En hoewel ik eigenlijk meestal wel een heel braaf meisje was ik toen echt heel erg stout. Mijn ouders hadden het niet zo breed, gelukkig was ik de enige thuis die een bril moest dragen, want dat was toch altijd een behoorlijke uitgave. Ik kon ook echt niet zonder.

Soms zette ik hem wel eens af als ik naar huis fietste van school. Op een dag was ik dat ding weer zo vreselijk spuugzat. Ik dacht maar steeds -hoe kom ik toch van dat ding af-. En toen… toen heb ik hem zomaar opeens met een ferme zwaai ergens de berm in gegooid…

Dus eigenlijk per ongeluk/expres verloren…

Toen ik thuis kwam kreeg ik echt op mijn kop. Of ik wel goed gezocht had en ik maar huilen, zo schuldig voelde me toen. Maar ja, hij was weg en er moest dus wel een nieuwe bril komen. Vaak heb ik nog gedacht, hoe heb ik dat ooit durven doen.

Dit is dus een geheim dat ik nooit thuis verteld heb… Dus ik ga er wel vanuit dat dit onder ons blijft hè…

Wie heeft er wel eens iets gedaan wat eigenlijk niet kon en dat nooit aan ouders verteld?

 

Advertenties

Chocolade-letters…

 

Het is weer de tijd van de chocoladeletters, speculaaspoppen, strooigoed, taai-taai etc.  

Je zult er toch niet van houden, dat is toch wel heel jammer, of juist niet natuurlijk..

Mijn moeder heette Ida en kreeg dus altijd een I.. 

Oh wat vond ik dat altijd zielig voor haar, zo’n armetierige I met  niks extra’s. 

In ons gezin waren het voor moeder een I en voor vader een P.
En voor ons, de kinderen, een T, een A, een D en een G.
Ik kwam er dus ook maar bekaaid af, maar mijn moeder helemaal, dus klagen deed ik niet  😉

Later verwende ik haar toen ik niet meer thuis woonde, ze kreeg gewoon een lekkere grote M, van Mama of Moeder..

Maar ach.. toen was ik er natuurlijk allang achter dat al die letters hetzelfde gewicht aan chocolade hadden, maar toch.. ik gunde het haar zo eindelijk een grote letter te krijgen!

En ja, ze was dol op chocolade dus dat kwam goed uit!

Vraagje: Hebben jullie je zielig gevoeld mocht je naam met een ‘dunne’ letter beginnen? 

 

De rust is weergekeerd…

 

De rust is weergekeerd ja, en dat bedoel ik niet in de zin van ‘dat Natalia druk was of zo” maar in de zin van, niet meer op stap hoeven zoals de laatste dagen, maar weer lekker thuis kunnen blijven en een beetje uitrusten. 

We hebben weer leuke dingen gedaan hoor, Natalia heeft genoten, maar ik ook!

Als meisje van 14,5 heeft ze thuis dus ook internet op haar telefoon, en natuurlijk is dat tegenwoordig ook in het buitenland te gebruiken. Maar om echt niet voor verrassingen te komen staan heb ik haar het internet van mijn telefoon, via een hotspot die ik ervan gemaakt had, laten gebruiken. Goh, wat handig. Het verbruik gaat gewoon uit mijn bundel, maar aangezien ik iedere maand een heleboel data overhoud was dat dus ook echt zonder kosten.

Zaterdag werd ze opgehaald door ‘tante’, waarna ze gingen winkelen in Woerden. Nog even langs haar huis gegaan en daarna naar de caravan. Spelletjes gedaan, bij een pannenkoekenrestaurant gegeten en heerlijk geslapen. ’s Morgens zelfs buiten kunnen ontbijten, hoewel er wel wat wind stond. Op zondagmiddag hebben we haar weer opgehaald. We maakten er nog een gezellige middag van en toen ging ze weer mee naar huis.

 

Op haar verzoek, ze kon uit 4 mogelijkheden kiezen, gingen we voor we naar huis gingen eerst nog een keer eten bij McDonalds. Dus weer aan de frietjes en de McKroketten.. maar lekker was het hoor!

’s Avonds de koffer gepakt en de cadeautjes ingepakt. De volgende ochtend ging ze nog even in haar eentje naar de A.ction en de L.idl. Die zitten allebei in de straat hierachter. Nog een paar kleine dingetjes gekocht voor haar zusje en een vriendinnetje. Verse witte bollen voor haar vader met filet americain. Dat is ook wat ik altijd voor hem meeneem. Keurig zoals afgesproken stapte ze om 10.00 uur weer binnen. De rest ingepakt, de koffer gewogen en rond half 11 vertrokken we naar Eindhoven, waar we ook mooi op tijd aankwamen.

Ze was in de dierentuin al wel verwend. Een hoesje voor haar telefoon met de panda’s erop en een knuffeltje, mocht natuurlijk niet ontbreken.
Maar ik kreeg ook nog een cadeautje… “Ik hoop maar dat je het leuk vindt Oma…” zei ze erbij.
Ze weet dat ik dol ben op bloemen maar die kon ze niet kopen, dus, hoe inventief kan zo’n meisje al zijn… ik kreeg een zakje bloemenbollen en wel gekleurde tulpen! Daar zal ik plezier van hebben in het voorjaar. Ik was er echt heel blij mee!

Souvenirtjes vindt ze erg leuk om te bekijken, ja Holland is nou eenmaal ook haar geboorteland, al is ze van binnen op en tot een Spaanse, dus nog even langs de winkeltjes gelopen. We konden ook nog even zitten.


Op tijd bracht ik haar naar de veiligheidscontrole maar verder mocht ik dus echt niet mee. Ik mocht haar wel blijven volgen en had een leuk gesprek met de grondstewardess daar. Natalia was super relaxed en heel volwassen, echt dat vond ik zo mooi om te zien. Toen ze eenmaal bij de band was deed ze heel rustig haar koffertje open, haalde eruit wat in een bak gelegd moest worden. Trok haar jack uit en schoof keurig de spullen door. Daarna was ze weg, waarna ik al snel een berichtje kreeg dat ze bij de gate zat. Ik heb toen nog ongeveer 45 minuten gewacht tot ze echt was vertrokken en reed toen weer terug naar huis.

Ze is weer goed aangekomen, was ook weer blij om thuis te zijn en zo hoort het ook natuurlijk… Haar weekje Holland was weer voorbij en nu… op naar de volgende keer, want die gaat er echt nog wel een keer komen!

 

Cultuur en afzien…

 

Natuurlijk heeft Natalia een leeftijd waarop ze zich zou kunnen interesseren voor wat Nederlandse cultuur. Maar als je dat niet aanbiedt komt je daar natuurlijk niet achter.

Dus.. besloot ik om online een rondleiding van 1 uur te bestellen om de Domtoren van Utrecht te gaan bezoeken. Met daar als bonus een winkelsessie bij B.ershka achteraan te doen, haar favoriete winkel. Ze vond het prima!

Onderweg naar Utrecht bedacht ik me dat we met de trap omhoog zouden moeten. En ja.. eenmaal aangekomen bij het ontmoetingspunt vroeg ik hoe dat zat. En ja hoor, we moesten dus 465 trap-treden op om tot 99 meter (het hoogste punt voor bezoekers) te komen.

Pffff… wat een vooruitzicht zeg, erg beste knietjes heb ik niet en ook mijn conditie is niet om over naar huis te schrijven. Maar goed, ik had het kunnen weten en liet me dus nergens door tegenhouden, zeker niet door die trap. Bovendien zei de dame achter het loket , “die 600 jaar moet je beleven”, dus gingen we het gewoon maar doen.

We vertrokken met een groep van 8 personen, dat was erg prettig. Onderweg vertelde de gids op verschillende niveaus meer over de geschiedenis en de bouw van de Domtoren die 112.32 m hoog is.  Dan konden we dus meteen even op adem komen.
Vooral de Klokkenzolder was erg indrukwekkend. De grootste klok genaamd Salvator weegt ruim 8000 kg.

Het laatste stuk beklommen we via een erg smalle wenteltrap die zich in een van de pilaren van de toren bevindt.

Al met al was het heel interessant en hadden we een prachtig uitzicht over de stad. Toen we foto’s hadden gemaakt en genoten hadden van het uitzicht daalden we weer af. Het was natuurlijk makkelijker dan de beklimming maar toch voelde het niet zo lekker. Eenmaal beneden had ik echt ‘knikkende knietjes’ en zijn we eerst even iets gaan eten zodat we konden zitten.

Daarna naar de favo modewinkel.. pfff dat was zoeken. Met Google Maps wordt het je als wandelaar echt niet makkelijk gemaakt. Natalia heeft een iPhone en die heeft daar een duidelijkere app voor.

Maar helaas… de winkel bleek weg te zijn.. Nou ja, dan maar een andere modewinkel in waar ze voor een leuk shirtje is geslaagd.

Het lopen na het eten viel echt niet mee.. ik was bekaf en zielsgelukkig toen ik weer in de auto zat. De rest van de dag hebben we niet veel meer gedaan, gehangen op de bank, lekker gedoucht en op tijd het bed in..

Echt hoor.. hoewel we alle dagen wel lekker hebben gelopen was het deze dag echt afzien.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Wie heeft er ook al eens de Domtoren, de hoogste kerktoren van het land en ook nog eens het hoogste gebouw van Utrecht, beklommen?

 

Samen op stap…

 

Om samen met Natalia leuke dingen te doen had ik natuurlijk plannetjes gemaakt.

Woensdagochtend vertrokken we naar Brabant om een bezoekje te brengen aan Landgoed Nederheide, het park waar ik 7 jaar heb gewoond.  Toen Natalia 10 jaar geleden voor het eerst op vakantie in Nederland kwam, was het park haar veilige haven waar het ‘huis’ van opa en oma stond.

Bijna niemand wist dat we zouden komen, sowieso had ik geen afspraken gemaakt, want uren kletsen zou voor Natalia natuurlijk echt niet leuk zijn. En sowieso wordt het dan stressen en daar had ik dus echt geen zin in. Maar toch bij 3 vroegere buren even langs geweest en een beetje bijgekletst. Een aantal mensen die ik graag had willen zien waren er helaas niet..
Frans? Marti en Femie? Jammer dat ik jullie gemist heb.
De meesten waren verrast te zien dat Natalia in de tussentijd groter is gegroeid dan ik…

Daarna reden we naar Deurne om wat rond te kijken en gingen we even naar de A.ction voor wat cadeautjes om weer mee terug te nemen. Een ijsje ging er ook wel in.

Bij de McDonald in Helmond gingen we eten.. Ik keek mijn ogen uit, je kunt nu bestellen dmv een order-touchscreen.. Super handig! En ach voor een keertje best wel te doen en Natalia vond het heerlijk.

Met ons buikje vol reden we naar Hotel Nederheide, een groot complex naast het park. Een van de zogenaamde ‘Natuurpoorten’ van Brabant. Ik heb dat destijds helemaal zien bouwen. Sinds kort hebben ze daar ook 7 hotelkamers en in een van die kamers bleven we slapen.
Hartstikke luxe, prachtig uitzicht op het strandbad en een binnenzwembad waar we nog lekker zijn gaan zwemmen. Na de douche (erg onpraktisch onder een schuine wand) nog wat TV gekeken, een paar Postcrossing-kaarten geschreven en heerlijk geslapen.
Die douche is alleen in deze kamer zo gesitueerd, wij hadden de enige economy-kamer. De andere kamers hebben een normale douche. Maar Natalia heeft heerlijk in bad gelegen, dus dat maakte het weer goed.

Op donderdag ontbeten we bij de Hema in Deurne.. precies genoeg, lekker en goedkoop.
€ 2,00 voor een ontbijtje is toch wat anders dan € 9,50 in het hotel, waar we waarschijnlijk alleen een eitje extra hadden gegeten, want meer dan een croissantje en een broodje is al snel te veel.

Toen nog naar mijn vroegere naaste buurvrouw geweest. In de tijd dat ik daar nog woonde overleed haar man, maar sinds een klein jaar heeft ze ook een nieuwe liefde en straalt van oor tot oor, zo mooi om te zien!

Rond het middaguur reden we naar Ouwehand’s Dierenpark in Rhenen.. De panda’s die daar sinds een tijdje verblijven wilde Natalia heel graag in het echt zien. Na de lunch (weer pizza) gingen we op stap. De panda’s hebben een prachtig Aziatisch onderkomen en waren lekker lui aan het doen. Ze zitten niet bij elkaar, dat vond ik eigenlijk wel zielig. Maar kennelijk zijn panda’s eenlingen.

Verder lekker rondgewandeld en toen het park dicht ging mochten wij er gelukkig ook uit… De flappenjassen hebben we niet nodig gehad, echt heerlijk weer gehad!

Thuisgekomen heb ik wentelteefjes gebakken en zijn we na de douche in bed gaan liggen, met de TV en de spelletjesmachines. Heerlijk!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En wat we vandaag deden? Dat komt zondag… ben nu te moe…
Waarom? Dat hoor je dan wel pfffffffffff

 

 

Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik! 

 

Logé in aantocht…

 

Maandagavond om 23.15 uur landt het vliegtuig uit Gran Canaria op vliegveld Eindhoven, met daarin mijn jongste kleindochter, Natalia, die voor een weekje naar Holland komt. 

Ze komt echt met haar 14,5 jaar voor het eerst helemaal alleen met het vliegtuig naar Nederland. Het vliegveld is bekend terrein, klein en overzichtelijk, daar is ze al zo vaak op geland en weer van vertrokken, dus lukt allemaal best. Maar het blijft spannend.

Ik combineer het ritje met een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid in Oisterwijk om een cadeautje op te halen dat zij mee heeft genomen vanuit GC en om meteen lekker bij te kletsen.

Dan ga ik op tijd naar het vliegveld want het zal me niet gebeuren dat ze al aan is gekomen voor ik er ben!

Ik heb leuke plannetjes, maar omdat ze soms mijn blog leest schrijf ik dit hier nog niet op. Eigenlijk zijn het maar 6 dagen, dus die gaan we dus heel goed benutten!

Wordt wel even druk, veel autorijden etc, maar dat heb ik er wel voor over. Het is een gezellige, spontane meid en we zullen zeker veel plezier hebben! Veel zingen samen, want dat doet ze graag en zeker tijdens de autoritjes.

Dus wordt vervolgd!

 

Eeuwig gevecht…

 

Net als Joanne, heb ik het al jaren moeilijk met mijn gewicht!

Vijftig kilo woog ik toen ik trouwde en ik was 1.58 m groot. Tien jaar later en na 2 kinderen was ik opeens 62 (rond mijn 30e) en kreeg ik de opmerking, dat ik een dikkere kont had als zijn moeder…
Zij en ik stonden toen naast elkaar aan de afwas. Dus ik schrok, ik was er nooit mee bezig, voelde me prima.

Maar ik ging op dieet.. mijn eerste dieet, het toen populaire Majo-dieet. In 14 dagen 7 kilo afvallen en ja hoor het werkte. En dat was dus een hele grote fout! Want daarna ging het mis. Afvallen en weer aankomen, het ene dieet na het andere, een vrolijke jojo was ik, in het begin, maar het bleef niet leuk.

Al zeker 10 jaar geleden heb ik met mezelf afgesproken dat ik nooit meer een dieet zal volgen en dat heb ik daarna ook nooit meer gedaan. VADH noemde ik het als ik wilde afvallen… “Van Alles De Helft”. En ook dat werkt!
Maar nu ben ik toch anders aan het eten. Koolhydraatbeperkt (of koolhydraatarm, hoe je het noemen wilt), waarvan ik altijd gezegd heb, daar begin ik echt nooit aan, want ik ben veel te dol op brood en aardappels.

Maar ja, nu ik dus toch echt een pilletje moet slikken voor (of is het tegen?) Diabetes 2, is dat een gezonde levenswijze. Koolhydraten zetten om in suikers en suikers zijn dus verkeerd. En dit bevalt me eigenlijk prima. Ik hoop dat de bloedsuikerspiegel daardoor naar beneden gaat én als bonus dat ik er ook wat kilo’s afkrijg. Hoewel ik voor andere dingen elke dag een handje pillen slik (zitten sinds kort ook vitamines bij hoor), wil ik toch proberen van die diabetes-pil af te komen.

Aan beide kanten heb/had ik best wel dikke mensen in de familie, het zit dus ook in mijn genen. Maar ik had nooit verwacht dat ik zo zou worden als ik nu ben. Soms schrik ik als ik mezelf op een foto zie. Die doe ik dan ook meteen weg. Ik was altijd heel tenger, zelfs mager en later gewoon slank. Oh ja, ik ben inmiddels 1.56 m, dus ook nog eens gekrompen…  😉

Tot 1,5 jaar geleden kon ik voorkomen dat ik er medicijnen voor moest slikken. In totaal zo’n 8 jaar tegenaan gehikt. Ook moet ik eerlijk bekennen dat ik toch echt wel heel lang mijn kop in het zand heb gestoken. Maar inmiddels besef ik eindelijk dat het echt een gevaarlijk ziekte is en dat ik er anders mee om moet gaan.

Volgende week moet ik weer naar de prikzuster om bloed te laten prikken voor controle op glucosewaardes en allerlei andere belangrijke dingen. En een week later dus weer naar de diabetesverpleegkundige voor de uitslag en verdere controles, ook de huisarts komt daar aan te pas.

Ook mijn voeten komen dan aan bod. Ik verzorg ze altijd goed, er is gelukkig nog niks mee aan de hand maar toch.. Als er afwijkingen worden geconstateerd is het niet meer te stoppen en ernstige problemen kunnen leiden tot amputatie van ledematen.

Geldt ook voor mijn ogen. Een keer per 2 jaar (2x geweest inmiddels) moet ik naar de oogkliniek voor een foto. Ik moet er niet aan denken dat mijn zicht achteruit gaat. Er wordt gecontroleerd op ‘diabetische retinopathie’, simpeler gezegd is het een netvliescontrole. 

En nu ook nog wat meer bewegen! Voor volgende week hoop ik echt dat de gemiddelde waardes naar beneden zijn gegaan. Duimen jullie mee?

Wie heeft ook wel eens bij een diagnose van iets zijn/haar kop in het zand gestoken? 

 

Jeugdsentiment…

 

Jeugdsentiment…heerlijk!

TAG gevonden bij Marja, die hem weer had gezien bij Melody… 

Ik denk met veel plezier aan mijn jeugdjaren terug! Dus deze TAG vul ik graag in!

1 – WAT WILDE JE WORDEN ALS JE GROOT ZOU ZIJN?
2 – WAS JE EEN MAMA’S – OF PAPA’S KINDJE?
Van allebei evenveel ❤
3 – WAARMEE SPEELDE JE HET LIEFST?
Met mijn pop José en later met mijn Barbie. Ik heb ze allebei nog…
4 – WAT ZAG JE HET LIEFSTE OP TV?
Dappere Dodo, Swiebertje en Pipo en meestal bij de buren…
en zwaaien naar Tante Hannie natuurlijk! 
05 – WAT DEED JE HET LIEFSTE?
Lezen…
06 – WELK BOEK WAS JOUW FAVORIET?
Geen idee, heb er zoveel gelezen…
07 – WELKE MUZIEK BELUISTERDE JE HET MEEST?
De radio met populaire muziek, de platen van mijn ouders en later muziek van de piratenschepen Veronica en Noordzee…
09 – WELK KLEDINGSTUK DROEG JE HET LIEFSTE?
Mijn witte nepleren jasje in mijn tienertijd…
10 – WELK KLEDINGSTUK VERAFSCHUWDE JE?
Niet speciaal één kledingstuk, maar ik kon/kan niet tegen wol…
11 – WAT WAS JOUW FAVORIETE SNOEPGOED?
Chocolade, hernhuttertjes en drop…
12 – WIE WAS JOUW LIEVELINGSPERSOON BUITEN HET GEZIN?
Meer dan één…
1. Mijn opa van vaders kant, die zag ik dagelijks.
2. Mijn tante Zuster (zus van mijn vader) die in een klooster in Driebergen woonde.
3. Mijn tante Annie, de jongste zus van mijn moeder, die vaak in ons gezin kwam helpen. Helaas is zij heel vroeg overleden…
13 – WELK KATTENKWAAD VRAT JIJ UIT?
Niet veel, was ook braaf, maar als ik de kans kreeg probeerde ik onder de kerkgang uit te komen…
14 – WAAR DROOMDE JE ALS KIND ALTIJD VAN?
Van mijn eigen huisje…
15 – WELKE GEUR HERINNERT JE AAN VROEGER?
Het teren van de straat rondom de school, op mijn eerste MULO-dag…
16 – WAT AT JE VROEGER HET LIEFSTE?
Brood met cornedbeef…
Vind je deze TAG leuk? Neem hem gerust over hoor! 

De zin komt terug…

 

De zin om te bloggen komt weer langzaam terug! En dat voelt lekker!

Iris Papilio heeft een tijdje op non-actief gestaan of bijna dan, had even wat meer tijd voor andere dingen nodig. Ik lees en las wel logjes bij mijn favoriete bloggers, maar lang niet alles en dat zal wel zo blijven. De dwang die ik voelde om alles van iedereen te moeten lezen is weg en dat voelt goed. Zo af en toe eens langswaaien is net zo leuk! Al zijn er wel bepaalde mensen die ik echt niet oversla…

Facebook is nog steeds buiten beeld. Heel af en toe activeer ik mijn account en na een dag of 2 deactiveer ik het weer. Ten eerste vergeet ik vaak te kijken omdat ik geen e-mailnotificaties krijg en ten tweede vind ik, áls ik er bijvoorbeeld een half uurtje in rondgluur, dat ik mijn tijd aan het verdoen ben. Nou ja, dat is persoonlijk. Iedereen die er wel van geniet gun ik het!

We hebben, zoals velen wel bij Jan hebben gelezen, in mei een fantastische 20-daagse vakantie gehad. Via België, Luxemburg, Frankrijk, Spanje, Portugal, Spanje, Frankrijk, België weer terug naar Nederland! 6.175 km gereden. Een belevenis om nooit te vergeten! We hebben het er nog heel regelmatig over.

Het weekje Gran Canaria tussendoor was ook heerlijk, daar heb ik al over verteld.

Ook heb ik een nieuwe hobby waar ik veel plezier aan beleef, maar dat komt later wel.

Verder laat ik het hier even bij, maar jullie kunnen weer regelmatig (niet elke dag hoor) een logje van mij verwachten!

Dus… tot later!