Hieperdepiep…

 

Vandaag is mijn mooie, slimme, sociale en allerliefste dochter Diana jarig!
Ze kan ook niet anders dan de allerliefste zijn, want ik heb er maar één! 

rozen-met-tekst

De tijd gaat snel, ik zie haar nog steeds als mijn kleine meisje! 

Lieve schat, van harte gefeliciteerd met je verjaardag! 

Je moest even zoeken naar je cadeautje hè… hoop dat je het leuk vindt. 

Maak er een fijne dag van samen met je grote liefde! 

Dikke knuffel en kus van je moedertje… 

 

Aan het werk…

 

Vervolg op “Relaxen en Orienteren”

En toen was het dinsdag en begon onze eerste werkdag…

Met nog een paar nieuwe vrijwilligsters in aantocht werd de rest van de oriëntatie verschoven naar woensdagmiddag. Inmiddels zijn we eraan gewend dat aller per uur kan veranderen hier.

nursery-31-01-2017-1-medium_censored
Het overdekte terras bij de nursery

’s Morgens eerst naar de devotion. Het is toch echt een indrukwekkende aangelegenheid.

We kwamen aan in de nursery waar ze binnen aan het spelen waren met de kinderen.

Er zijn 3 baby’s onder het jaar. Een van 2 weken, 1 van 4 maanden en 1 van 8 maanden. Allemaal met een andere achtergrond die we niet kennen. We hoorden dat het middelste kindje op straat is gevonden, zo ontzettend triest, hij was net 2 maanden oud!
Dan een stuk of 10 tussen de 1 en 3, en een stuk of 10 die naar de préschool gaan op het terrein.

De vrijwilligers deden aan brainbooster.. dat is de kindjes allerlei skills aanleren. Zij hadden een soort van balk gebouwd met van die zachte onderdelen. Eerst was het doodeng voor ze, een stukje omhoog klimmen. Dan over die balk kruipen en aan de andere kant er weer afglijden. Maar toen ze het eenmaal gedaan hadden stonden ze te dringen om weer te doen. Helaas geen foto’s, maar dat was leuk. Ze kregen drinken en toen gingen ze naar bed. Die ukkies van 0 tot 3 jaar hadden er alweer 4 uur op zitten.

Alle kinderen, van klein tot groot, worden namelijk elke dag, ook in het weekend, om 6.00 uur wakker gemaakt. Er is een streng schema voor wat er gedurende de dag wordt gedaan. En daar wordt niet van afgeweken. Ook zijn er 2 gehandicapte jongetjes, een is al 10 jaar en is al van heel klein af bij GCF, hij kan niet lopen of praten, maar verplaatst zich wel. Het andere jongentje heeft een waterhoofd en kan ook niet lopen, vanwege vergroeide, niet goed ontwikkelde beentjes, maar kruipt ook rond. En hij heeft slechte oogjes. Maar allebei blije en lieve jochies..

Daarna gingen we terug naar huis om even pauze te nemen. Daarna lunchen. Om 13.00 uur gingen we weer terug. De kindjes waren aan het eten, macaroni, precies hetzelfde als wij, dus het is gewoon eten wat de pot schaft. Meteen begonnen 2 jochies met hun lepel te zwaaien, ze wilden gevoerd worden, zo schattig.

Na het eten gingen we met zijn alleen naar de speeltuin die aan het nursery-terras grenst. In de zandbak, echt allemaal, daarna verspreidden ze zich en gingen er overal ‘aunties’ zitten om ze in de gaten te houden. Op de trampoline, op de schommels, de klimtoestellen met glijbanen. Het mocht niet echt baten want er viel er al gauw een van een picknicktafel af.. Je komt gewoon ogen tekort. Na even troosten was het weer goed.

Nicole en ik zetten allebei 3 kindjes op de wip en we stonden ieder aan een kant. Dat was feest, heerlijk gelachen maar… we kregen ze er vanzelangzalzeleven niet meer af hahaha. Dus dat was niet zo’n goed idee. Het is ook aan te raden als je individuele aandacht schenkt aan een kindje, dat je met iedereen iets anders doet. Er zijn er bij die willen graag opgetild worden en op schoot zitten. Maar teveel toegeven is ook weer niet goed, want dan gaan ze een beetje misbruik van je maken. Ja, dat doen alle kinderen hè.. Maar de andere vrijwilligsters hebben een beetje maling aan dit advies, ze knuffelen er lustig op los met dat grut want ze hebben zoveel liefde nodig is hun beweegreden. En natuurlijk is dat ook zo.

Nadat de kleintjes weer naar binnen werden gebracht, bleven we nog even buiten om wat met de (13) schoolkinderen te babbelen, die net uit school kwamen. Er is een ouder meisje bij en die vraagt honderduit..

Op woensdag werden we weer in de nursery verwacht. Dit keer werkten we samen met het ‘schoonmaakopperhoofd’. Een ontzettend lieve Zuluvrouw, die helaas voor ons erg onduidelijk Engels spreekt. We gingen met haar rond in de kamers van de kindjes, er zijn er 5, om de vuile was op te halen. Alles wordt gespecificeerd geregistreerd op een lijst. Zoveel handdoeken, zoveel tshirts korte mouw etc..

De kindjes werden mee naar buiten genomen waar de key-workers of aunties de beurt hadden om brainbooster te doen. Ze bedachten dat het leuk zou zijn om met een wollen draadje en wat rauwe macaroni armbandjes en/of kettinkjes te maken. Maar dat was ons inziens geen bezigheid voor die peutertjes, die deden hun best om ze op te eten. Dus wie maakten de armbandjes? Juist ja..

Toen geholpen met een paar kindjes naar bed brengen, dus eerst verschonen en dan gaan ze slapen. Dan is het dus het schoonmaakwerk. De vloeren worden gemopt, de ramen en deuren afgenomen, alles met speciale antibacteriële gel. Echt elke dag, en de vloer wordt ’s nachts ook nog een keer door de nachtdienst gedaan. De hygiëne is erg belangrijk en er hangen dan ook overal zeepautomaatjes, die om de haverklap gebruikt worden. Natuurlijk ook handschoenen bij de vieze karweitjes, zoals de was uitzoeken en verschonen.

Soms wordt er zomaar even een baby in je armen geduwd. Als het huilt of de fles moet krijgen.

Na het dweil- en veegwerk etc. verhuisden we naar de storeroom. De ruimte waar al de kleertjes worden opgeslagen. En wat bleek… er waren planken vol van. Maar ze kunnen altijd meer gebruiken.

De zakken met kleding die ze krijgen moeten eerst worden uitgezocht. Er zitten soms onooglijke dingen bij hoor, vies, kapot. Je snapt echt niet dat mensen zoiets weggeven. Het duurde even voor we met Zakiti hadden besproken wat ze wilde, maar uiteindelijk lukte het aardig. Er zijn nog tientallen zakken te gaan en zelf ontbreekt haar de tijd. Dus hebben we beloofd dat alles gedaan is voor we weer weggaan.. Dus.. we hebben een missie!

De kleertjes die wij mee hebben genomen worden bekeken door een medewerker, vervolgens gaan ze op de planken. We nemen ze morgen mee om te laten zien. Er stonden veel zakken met door de kinderen gebruikte kleding. Die zakken moeten allemaal weg.

Om 14.00 werden we opgehaald om de rest van de orientatie te doen.. weer een heleboel info, dat komt later aan bod.

Al met al een paar drukke dagen, ook vandaag was het weer een goed gevulde dag.. dat komt nog…

Deze diashow vereist JavaScript.

De kinderen mogen niet met hun gezicht zichtbaar op foto’s op het internet, dus vandaar dat ze geblurd zijn… 

 

 

Moeder zijn…

 

moeder-zijn

Voor mijn kinderen: 

In mijn buik heb ik jullie, mijn 2 grootste schatten, gedragen…

Op mijn hart heb ik jullie getroost…

’s Nachts wakker worden was niet erg…

Als ik kan zal ik jullie nog altijd bijstaan met woord en daad…

Nee, ik zou het niet anders willen…

Mijn lichaam is niet perfect zoals in de bladen…

Maar als ik mezelf in de spiegel bekijk,
zie ik een trotse moeder en denk ik…
wat is het
mooi om jullie moeder te zijn…!

❤ ❤

baby-quote

Tekst lang geleden gevonden op internet, met wat kleine aanpassingen van mijn kant! 

 

Framblij…

 

Meestal ben ik wel ´blij´! 

Zoals gisteren toen ik erachter kwam waar dat vreselijke piepende geluid in mijn huis vandaan kwam.. Klik HIER als je wilt lezen wat er aan de hand was..

framboos-framblij

Ik had de afgelopen week weer genoeg redenen om blij te mogen zijn!

  • Natuurlijk het weerzien met mijn zoon en zijn meiden.. We vierden op vrijdag de 15e verjaardag van Maria intiem.. dus met een klein groepje! Ik had 15 kleine cadeautjes voor haar, een kaart en de belofte dat ze nog een mooie steen/mineraal uit zou mogen zoeken in de kerstvakantie als ze in Holland is.

20161125_172901-kopie

  • Op zondag vierden we het nog een keer op het dakterras met een BBQ en paella voor familie en vrienden. Er was nog een jarige en iedereen had wat meegenomen. Een aantal van hen had ik ook al een tijdje niet gezien, dus het was heel gezellig. Ik ben toen blijven slapen en pas de volgende dag, na eerst zoon naar zijn werk op het vliegveld te hebben gebracht, terug naar het zuiden gereden.
  • Ook was ik weer blij met de ontmoetingen met mijn vriendinnen:
    Susi... die me op kwam halen en weer terugbracht naar het vliegveld. Waar ik de hele week mocht logeren en die ik 1,5 jaar niet gezien had. We lieten elkaar vrij en ik mocht haar auto lenen dus hoefde ik niet met het OV naar mijn andere afspraken. Woensdagavond gingen we uit eten samen, het was weer genieten bij Grill Costa Mar.
    20161130_200853-small
    Anna... die weer overwintert op Gran Canaria met Dieter
    Wil… waar ik heerlijk mee heb bijgekletst, geluncht en haar e-reader opnieuw gevuld
    Ingrid… waar ik een dagje te gast was en en door wie ik weer super verwend ben..
    20161129_133831-small
    En Ido en Dedy.. waar ik nog even koffie heb gedronken voor ik vertrok en die ik al heel lang ken en ook al een tijd niet had gezien.
  • Natuurlijk was het naar huis gaan ook dit keer weer een feestje! Wetende dat er iemand is die op je wacht en ook heel erg blij was dat ik weer terugkwam, is zo heerlijk!
    Het vliegtuig vertrok stipt, arriveerde 35 minuten vóór de geplande tijd en op de tijd dat we zouden landen zat ik met koffer al in de auto bij mijn lieverd!
  • Blij met het samenzijn en het relaxte leventje dat ik weer heb!
  • Sinterklaas was ook geweest, zo leuk!
  • Gisteren ook weer, een superfijn concert meegemaakt van mijn 3 helden en leuke ontmoetingen met mijn 3JS vriendinnen.. Genieten was het weer!
  • Vandaag nog een etentje in het vooruitzicht met dochter en schoon…

Helaas had ik geen regelmatig internet, dus bij jullie lezen viel een beetje in het water. Af en toe even maar echt te weinig tijd. Dat maak ik dus vanaf deze week weer goed.

Natuurlijk is het niet altijd en overal rozengeur en maneschijn, maar voor mij kan het op dit moment echt niet beter!

 

Ben ik weer…

 

ben-ik-weer

De rust die het mij geeft niet meer elke dag te bloggen is heel wat waard..
Hoewel ik nog niet eens in mijn boek verder ben gegaan omdat ik zoveel andere dingen te doen heb. Maar dat komt goed. 

Soms denk ik wel eens als ik iets meemaak of tegenkom.. Oh ja leuk en soms zet ik dan iets in concept en zie ik wel wanneer ik het nog weer eens gebruiken kan.

Maar natuurlijk zit ik (zitten wij) niet stil en ondernemen we van alles en overkomt ons van alles:

  • Midden september moest ik nog weer een slaapregistratiekastje ophalen om te testen of de MRA (anti-snurk-apneu-beugel) echt zijn werk doet. Ik gebruik hem nu vanaf ergens eind juni. Het snurken is een stuk beter maar nog niet helemaal weg en apneu’s heeft Jan nog nooit bij mij gehoord. Er was ook al twijfel bij de MRA tandarts omdat ik niet echt symptomen had die daarop zouden wijzen.
    De uitslag bij de KNO arts een paar dagen later: U had 20 apneu’s per uur en nu is het O. Hij vond het vreemd. We denken (Jan, ik, tandarts en nu ook de KNO arts) dat de 1e registratie niet helemaal goed is geweest. Ergens in november nog een keer testen (ach de zorg kost toch niks hè).
    De MRA tandarts waar ik de volgende dag naartoe ging zei weer hetzelfde. Ben al lang blij als het echt zo is, want apneu’s hebben is niet gezond. Maar goed, ik zou die beugel hebben moeten betalen als die alleen voor het snurken was, dus ik heb gewoon mazzel.
    De instellingen zijn terug gezet naar het begin en volgens Jan is het nu zo goed als weg..
    Missie geslaagd zeg ik dan!
  • Verjaardag gevierd van de tweeling-dochters van Jan, was heel leuk!
  • Bezoek in Beverwijk gehad van mijn dochter en schoon.. Die wilden wel eens weten waar moeders regelmatig is, als ze niet in Zeist is. Heerlijke pizza’s gegeten opgehaald in Castricum, de Pizzaservice waar een zoon van Jan de eigenaar van is. De heerlijkste pizzabodem (geheim recept) met geweldige toppings! Echt een aanrader als je in de buurt woont.
  • Inmiddels aangesteld als roosteraar (raar woord eigenlijk) voor de vrijwilligers van de Pyramide van Austerlitz. Het is wat lastig voor mij om mijn diensten vooruit te plannen want vaste dagen bij mij of bij Jan hebben we niet. Het komt gewoon zoals het komt. Toen kwam het bericht dat de roosteraar ermee ging stoppen en ik heb me direct aangemeld als geïnteresseerde. Intussen een soort cursus gehad en aan de slag gegaan. Ik ben er nu even meer tijd mee kwijt omdat het allemaal wennen is, maar het gaat al veel beter en ik vind het erg leuk. Ik kan het thuis doen, bij Jan en overal waar ik ben eigenlijk, zolang ik maar internet heb. Af en toe zal ik nog wel eens een dagdeel in het Kassahuis een dienst draaien, maar voorlopig is dit voor mij een superleuke bezigheid en ik blijf toch bij die club horen, want opzeggen wilde ik het zeker niet.
  • Afgelopen zaterdag naar de boekrelease van Michiel Geurtse geweest, zijn eerste boek ‘Piet Kreel is nog wel’ werd gepresenteerd bij de ReadShop in Almelo. Zie de boeken/aanraders pagina.
    ’s Ochtends eerst nog een andere plaats bezocht en ook nadat we weer naar huis gingen. Maar dat bewaar ik voor de volgende STAPUITJES.
    Eenmaal terug in Zeist zijn we lekker tapas gaan eten bij Ramblas in Zeist. Was heerlijk en een superleuke afsluiting van een mooie dag.
  • Jan heeft vorige week gefietst op zijn mountainbike, had een prachtige MTB route gevonden in de bossen bij mij in de buurt, maar helaas gevallen… Klik HIER…
    Had erg last van zijn rug, maar na een fysiobehandeling (gisteren) van Job, de therapeut, gaat het stukken beter, om maar te zeggen, de wervel zit weer goed.
  • Mijn auto is maandag voor een servicebeurt naar de garage in Utrecht geweest, die kan er ook weer tegen. Verdwaalde ik toch ondanks dat ik mijn Beppie mee had.. Kun je HIER lezen.
  • Vandaag ga ik weer naar mijn lief toe want hij krijgt vanmiddag bezoek van MELLIE… en natuurlijk wil ik dat niet missen!

Nou dat was het wel weer, veel langer logje geworden dan ik van plan was, maar ja.

Morgen ga ik weer terug naar huis want dan heb ik kaarten voor een show van de 3JS in De Vorstin in Hilversum… Samen met Rosalinde en nog veel meer fans wordt het vast weer een superavond. Roos blijft daarna slapen en dat is maar goed ook want we hebben heel wat af te kletsen..

Tot de volgende keer!!!

Binnenkort weer een STAPUITJE dus..

Plaatje van internet

The Bodyguard…

 

The Bodyguard, de musical!

image

Gisteravond ben ik samen met dochter naar de musical de Bodyguard in het Beatrixtheater in Utrecht geweest.. Diana nodigde me uit ter compensatie van de twee 3JS concerten waar zij verstek moest laten gaan.

Het was een geweldig spektakel.. Met de nodige schrikeffecten… Veel dansers, allemaal liedjes van Whitney Houston en een geweldige cast. Helaas was Romy Monteiro, die de hoofdrol heeft, er gisteren niet bij. Nou ja, natuurlijk hebben ze zo nu en dan allemaal een keer een vrije dag, maar jammer was het wel.

De uithalen die Whitney Houston kon doen en ook Romy, kan gewoon niet iedereen. Genoten van het kleine ventje dat Fletcher speelde, het zoontje van de hoofdpersoon, zangeres Rachel Marron. Dansen dat ie kon en zingen en acteren, echt een talentje. Zo hebben ze natuurlijk nog een groot aantal kinderen, want elke avond mag zo’n klein ventje niet optreden.

Het was een gaaf verhaal.. Maar dat ga ik maar niet verklappen hier…

Het was een heerlijke avond, lieverd, heel erg bedankt! 

Wie houdt er ook van musicals? 

 

HIEPERDEPIEP…

 

Een dikke HIEPERDEPIEP voor zoonlief..
die vandaag 43 jaar is geworden!

43 spaans

Lieverd VAN HARTE GEFELICITEERD en tot heel snel! 

A.s. zondag gaat hij het vieren, ze geven een BBQ in de bergen op Gran Canaria, met allemaal leuke mensen en ik… jaaaaa. ik ben er lekker ook bij!

Vandaag vlieg ik rond half 3 vanaf Schiphol naar Gran Canaria voor 5 dagen. En… hoe leuk, ik zie mijn jarige zoon op het vliegveld als ik aankom. Hij werkt voor de reisorganisatie TUI en omdat hij dan nog aan het werk is kunnen we even elkaar begroeten.

image

Ik ga 3 nachtjes bij Ingrid logeren, waar ik in januari ook was, dus zij haalt me op.  En de laatste 2 nachtjes bij mijn vriendin Wil. Echt hartstikke lief dat ik bij beiden terecht kan.

De kleindochters komen dit jaar niet op vakantie naar Nederland in de zomer, maar pas in de winter. Dus de periode’s tussen de 2 verjaardagen is dan echt wel heel lang, namelijk vanaf januari tot november.

Dus nu, ergens midden tussen die 2 maanden in, is het een prima tijd om even te gaan knuffelen en bijpraten en meteen deze verjaardag mee te maken.

Dus geen idee of ik in die dagen tijd heb om langs te komen.. maar dat merken jullie vanzelf.

Mijn lief brengt me weg naar Schiphol en haalt me ook weer op en ach die 5 dagen zijn zo om en ze zijn dan ook echt lang genoeg.

 

Oma’s humor…

 

@grapje.425

 

 

 

Ik kwam in een logje van Mirjam Bij de Tulpenboom een leuke foto tegen… Een deurstopper in de vorm van een gevallen ijsje bij een ijssalon in Utrecht.

Daar heb ik wel een leuk verhaaltje bij…

ijsje op zijn kop
Mirjam, bedankt dat ik hem mag gebruiken voor dit logje…

 

Deze foto deed me denken aan mijn moeder die met 2 kleinzoons, toen een jaar of 12-13 (o.a. mijn zoon Nick) in 1985 naar Sail in Amsterdam ging.

Lachende smileyMijn moeder had veel humor, lachte graag en hield dus ook van grappen maken.

De jongens kregen van haar een ijsje en waren heerlijk aan het smikkelen.

Nick had net een nieuw horloge gekregen voor zijn verjaardag en zoals gebruikelijk is zat het om zijn linkerpols. Hij is links en mijn moeder was dat ook, dus ze wist wat er ging gebeuren toen ze vroeg:

“Nick, hoe laat is het?”

Hij draaide trots zijn pols om, om te kijken en ja hoor, daar vloog het ijsje uit het hoorntje, niet precies zoals op de foto dus, hij hield een leeg hoorntje in zijn hand… maar toch hilarisch natuurlijk.

Tja, hij was links, zoals ik zei… en had dus zijn ijsje in zijn linkerhand.

Oma had het niet meer van het lachen, of hij een nieuwe heeft gekregen weet ik eigenlijk niet, maar dat denk ik wel. Haha, echt weer een ‘oma-streek’ had hij gezegd 😉

~*~~**~~**~~**~~*~

Mijn moeder zou a.s. maandag, de 23e mei, haar 89e verjaardag vieren. Sta er altijd even bij stil. Helaas was ze zwaar dement en kende ze mij en de anderen al jaren niet meer toen ze, nu bijna 10 jaar geleden, overleed.

Maar gelukkig heb ik genoeg mooie herinneringen! 

Ma 2005

kus voor mam