September…

 

Wat gaat de tijd toch snel, alweer september. De jeugd in Nederland is na 6-7 weken vakantie weer naar school.

Mijn kleindochters op Gran Canaria gaan na 12 weken vakantie ook weer een klas hoger. Maria gaat naar het 4e jaar Middelbaar en wordt in november al 15 jaar. Natalia naar het 2e jaar, wordt in januari ook alweer 14. 

Vak Mar+Nat 2015 Dag 8 Beeld en Geluid (16) (Small)

Ja, kleine meisjes worden groot, eigenlijk wel een beetje te snel naar mijn zin. Wat kan ik soms heimwee hebben naar de tijd dat ze 2-3-4 jaar waren. Ik herinner me, hoewel mijn kinderen niet echt vervelende pubers waren dat ik dat in die tijd toch ook wel had.

De vluchten voor de kerstvakantie zijn geboekt. Ze komen van 21 tot 31 december, dus hellup…. ze willen sneeuw en ijs. Niet mijn favoriete weertypes maar voor mijn kleindochters doe ik alles, dus ik ga duimen tot mijn duimen kapot zijn… helpen jullie mee?

Kregen de meisjes als ze alleen per vliegtuig naar Nederland reisden altijd nog (betaalde) begeleiding van de luchtvaartmaatschappij, nu komen ze voor het eerst helemaal alleen zonder begeleiding. Best spannend. Maar ik heb geboekt naar en van Eindhoven, dat vliegveld is wat overzichtelijker dan het drukke Schiphol en daar zijn ze ook bekend mee. Opa heeft de helft meebetaald, fijn, want het zijn tenslotte ook zijn kleindochters.

Verder kwam er in augustus nog een mooie ballon over mijn tuin.. Leuk om te zien.

En Jan heeft 2 leiperenbomen (als ik het goed zeg) gekapt. Ze hielden zon tegen op plekken waar ik het niet wilde en dat leiden schoot er bij in, ik kan dat niet zelf en ze werden veel te hoog en te wild. Trouwens er was ook in die 3 jaar dat ik er woon ook nooit een peer in beeld.
Wel een beetje jammer, maar opgeruimd staat netjes..

Op naar het najaar.. maar eerst nog hopelijk nog een paar mooie weken!

 

Advertenties

RATJETOE…

 

Vandaag weer eens van alles wat…  

Ik heb een heerlijk leventje, dat is wel bekend, en het wordt alleen maar leuker. Heen en weer reizen naar mijn lief is geen probleem en omgekeerd vindt Jan dat ook niet. We genieten van elke minuut samen en zijn ook regelmatig een paar dagen alleen. Toch werkt dat prima, hoewel we elkaar best missen zeggen we altijd tegen elkaar #wijkunnendit.

Dit maak(te) ik onlangs mee…

Mijn vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz...
Met veel plezier doe ik mijn vrijwilligerswerk. Bij voorkeur bij het Kassahuis. Het staat allemaal een beetje op een lager pitje dan voorheen, maar opgeven wil ik het niet, vind het gewoon veel te leuk. Wie komt er eens een kijkje nemen?

Pyramide-van-Austerlitz-collage
Collage van internet

Ik kwam vorige week een kikker op mijn pad tegen toen ik lopend op stap was, gewoon midden op het trottoir. Ik dacht hé, als ik mijn prins al niet gevonden had, was dit hem misschien wel geweest. Maar ik heb hem dus laten lopen en hem veel geluk gewenst..

Prins Kikker (Small)

Toen ik die kikker tegenkwam was ik dus op weg naar de dokter om bloed af te laten nemen voor controle op diabetes 2. Eigenlijk ben ik al een jaar of 7 onder controle omdat ik steeds tegen de grens aanzat, de grens of ik wel of geen pilletje ervoor moest gaan slikken. Iedere verandering in een mensenleven kan de bloedsuikerspiegel beïnvloeden. En er is de laatste jaren nogal wat gebeurd in mijn leven. Maar nu moest ik er dus echt aan gaan geloven. Sinds een aantal weken slik ik een tabletje om het op peil te houden. En donderdag kreeg ik een telefoontje dat alles in orde was, de waarde was gezakt en acceptabel, wat betekent dat het medicijn aanslaat! Gelukkig maar!

type-2-diabetics

Toen ik laatst naar mijn ‘werk’ ging en over het bospad reed richting de Pyramide, waar ik altijd bijna stapvoets rijd, verbaasde ik me over een vader van (bleek later) 4 kleine kinderen die met zijn SMARTPHONE bezig was. Rug naar 3 kindjes, 2 waren met stokken elkaar te lijf aan het gaan en één kleintje van, ik denk nog geen 2 jaar, scharrelde midden op het pad. De moeder was blijkbaar een ander kind uit het bos aan het halen. Nou heb ik een Fiat Panda, een 2-cilinder, en het geluid wat mijn Jonkie produceert is dat van een brommer, dus de man hoorde me. Inmiddels stond ik natuurlijk helemaal stil. Hij schrok zich een ongeluk.. gilde naar zijn vrouw, die meteen aan kwam rennen.. Er was niks aan de hand, maar wat een onverantwoordelijke vent was dat zeg. Voor mensen die met hun kinderen op stap zijn zou het verboden moeten zijn dat ze met hun telefoon in de weer zijn…

geen telefoons

De bonsaikastanje van kleindochter Maria doet het prima. 10 jaar geleden, tijdens haar eerste vakantie in Nederland pootte ze een paar kastanjes in de grond… (Klik op de link hierboven om het bericht nogmaals te lezen). Er zou een boom uitkomen volgens haar. Wij (ex en ik) hadden er een hard hoofd in en een kastanje op een recreatiepark (we woonden toen in Milheeze, Brabant) is natuurlijk niet de bedoeling, maar ze mocht haar gang gaan. Wat denk je, de kastanje kwam op en trots dat ze was.
Na de verhuizing, bijna 3 jaar geleden, hebben we hem meegenomen en in een kuip geplant. Mijn broer zei namelijk, waarom maak je er geen bonsai van, want ook in Zeist was het geen goed idee hem in de tuin te planten. Zou gewoon veel te groot worden. Het komende najaar moet hij er weer even aan geloven. Dan ga ik de bovenste takken weer toppen, zodat hij (hopelijk) weer verder groeit in de breedte. Het is en blijft een kastanjeboom, alleen de takken en bladeren zijn nu al veel kleiner dan van een normale boom. Ik vind het leuk!

Tuin mei 2016 (4) (Small)

En als laatste wil ik jullie de taart nog even laten zien die ik op mijn verjaardag van mijn schat kreeg! De bekende banketbakker in Beverwijk had heel goed zijn best gedaan, we hebben gesmuld.

Verjaardagstaart (Small)

 

Het jaar 2015… een terugblik…

 

Bericht #365

 

2015-2016Alweer is er een jaar bijna om…
Een gedenkwaardig jaar…
Met een lach en een traan…

Het jaar 2015!

 

  • Het jaar waarin ik ergens half januari, na 3 maanden pauze, met dank aan Marja, mijn nieuwe blog heb opgestart…
  • Het jaar waarin ik nog 10 weken heb overwinterd in Puerto Rico, op Gran Canaria..
  • Het jaar waarin mijn leventje in Nederland echt begon…
  • Het jaar waarin ik 65 jaar ben geworden en ik dus vanaf mijn verjaardag kan profiteren van de AOW en mijn Ouderdomspensioen.
  • Het jaar waarin Maria en Natalia in juli samen op vakantie kwamen en nu alleen waren met Oma.. en af en toe met Diana erbij…
  • Het jaar waarin mijn scheiding, na 44,5 jaar huwelijk, op 12 augustus werd uitgesproken…
  • Het jaar waarin ik een nieuw huisje heb gevonden voor onze lieve Binky, waar hij de aandacht krijgt die hij nodig heeft en verdient…
  • Het jaar waarin ik mijn nieuwe fiets heb gekocht…
  • Het jaar waarin ik voor het eerst een fietsvakantie heb gedaan, en wel, in mijn eentje!
  • Het jaar waarin ik een behoorlijk aantal concerten en optredens van de 3JS heb bijgewoond.
  • Het jaar waarin ik veel nieuwe mensen heb leren kennen… waarvan een aantal echte vrienden zijn geworden.
  • Het jaar waarin ik vandaag, en dat was echt niet uitgerekend, bericht #365 publiceer!

Ik wens iedereen een gezellige en veilige jaarwisseling, en een goed uiteinde van 2015 en een goed begin van 2016!

En ik bedank alle trouwe lezers van Iris Papilio voor de bezoekjes in dit jaar en de vele mooie, lieve en leuke reacties!
Jullie zijn allemaal toppertjes! 

 

Weerzien na 7 maanden…

 

Afgelopen woensdag was Maria dus jarig en dat moest natuurlijk gevierd worden. Wat was ik blij dat ik ze allemaal weer lekker kon knuffelen…

De meisjes waren de eerste 2 weken van juli bij mij op vakantie geweest, dus dat was ruim 4 maanden geleden sinds ik ze voor het laatst gezien had. Maar van de anderen was het dus nog 3 maanden langer geleden.

image

Maria was heel blij met haar verjaardagscadeau en verder had ik chocoladeletters mee en chocolade vlokken voor op brood. Die werden meteen door Natalia verstopt. Het was een gezellige avond, lekker bijgekletst en lekker gegeten.

Na het eten kwam “de taart” voor Maria op tafel, als een toetje. En er werd flink gezongen natuurlijk. In het Spaans, in het Nederlands, in het Engels, in het Duits en voor de grap zelfs in het Vlaams. Een internationaal gezelschap vraagt daar een beetje om.

De tijd gaat snel, de vakantie dus ook. Maandag gaan vriendin Adrie en ze nog een keer opzoeken. Daarna duurt het weer een maandje, want in januari is Natalia jarig, dus ga ik er weer naar toe, dan 14 dagen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vraagje: wie heeft er ook kinderen en/of kleinkinderen in het buitenland wonen en heb je daar moeite mee, of denk je net als ik…ach, het is niet anders? 

 

Hieperdepiep… Maria 14 jaar!

 

Een dikke HIEPERDEPIEP voor mijn kleindochter Maria! 

Maria 7-2015

Vandaag wordt ze alweer 14 jaar, de tijd vliegt… Fijn dat ik erbij kan zijn, want haar verjaardag overslaan? Nee, dat kan natuurlijk niet. 

Lapis LazuliIk heb een mooie edelsteen voor haar gekocht. Ze spaart edelstenen en mineralen en heeft als voorkeur opgegeven de: Lapis Lazuli
Een mooie blauwe steen met veel pyrietspikkels erin.. ik heb eerst foto’s gemaakt en die opgestuurd via WhatsApp zodat ze kon kiezen. De steen hierboven is het geworden.

 

Vakantietje…

 

afwezig

Inderdaad een ‘vakantietje’, vergeleken met eerdere jaren, stapte ik gisteren voor ‘slechts’ 12 dagen het vliegtuig in naar Gran Canaria. Ik heb er zin in hoor!  Maar voor mij is het lang genoeg! Het voelt gewoon niet meer zoals voorheen.

Maar ik realiseer me heel goed dat er zat mensen zullen zijn die dat ook wel zouden willen. Mensen, ik zou willen dat jullie allemaal mee hadden gekund.

Maria 11-2001 (1)Kleindochter Maria wordt de 25e november 14 jaar…
Jaja, kleine meisjes worden groot hè. Ze was zo mooi en nog steeds natuurlijk! Ach elke leeftijd is weer leuk!
Die verjaardag wordt natuurlijk gevierd en dat wil ik uiteraard niet missen. Heerlijk om mijn zoon en zijn ‘vrouwen’ weer te kunnen knuffelen, is toch alweer heel wat maandjes geleden.

Verder moet er nog het een en ander geregeld worden. Ik heb een beëdigde vertaling bij me van het hele echtscheidingsconvenant, om te regelen dat de auto, én nog belangrijker, het appartementje dat we samen hadden, van mijn naam af wordt gehaald. Ik hoop dat het allemaal zonder problemen zal verlopen. Dan kan ik een dikke punt achter deze fase in mijn leven zetten en verder gaan!

Mijn vriendin Adrie is gelijk met mij hier, zij heeft een eigen studiootje gehuurd. We zullen regelmatig met elkaar optrekken, maar elkaar ook vrij laten en dat is prettig. Het complex ligt naast datgene waar ik voorheen in de winter woonde. Dus lekker dichtbij want daar ga ik ook wat mensen opzoeken natuurlijk. En mijn vrienden en vriendinnen, heerlijk om ze weer te zien. En ook wat familie van mijn schoondochter! Altijd gezellig en leuk om bij te praten.

En natuurlijk ook genieten van de zon en de warmte! Ik hoef niet bruin te worden, mag ook niet eens in de felle zon zonder voldoende bescherming en zeker niet verbranden, want de dermatoloog heeft van de week weer wat plekjes gevonden die moeten worden behandeld. Het wordt ook lekker relaxen. Ik heb een paar logjes klaargezet, dus kom gerust langs hoor. En terug reageren zal ik zeker doen, alleen het lezen op andere blogs zal er misschien wel even bij inschieten. Maar dat komt vanzelf wel weer!

Op mijn huisje wordt goed gepast, ik heb daarover ook niks te klagen!

Tot later!!!

Plaatje van internet behalve die van Maria natuurlijk! 

 

De week doorzagen…

 

Alweer woensdag en dus alweer het midden van de week!

IMG_20151023_100425

Ik heb bewust een paar rustige dagen ingelast, wel met wat afspraken, maar heel erg korte afspraken.

Mijn 3JS sleutelhanger ontvangen, nou valt mee hè wat er aan die bos hangt! Hij is erg mooi!

Verder  heb ik weer leuke dingen in het vooruitzicht. De veerkracht komt langzaam weer terug. Ja, soms gebeuren er wel eens heel erg onverwachte dingen in een mensenleven, maar ook dat vindt zijn weg weer, moet wel!

Ik zie uit naar mijn vakantie naar Gran Canaria. Samen met mijn vriendin Adrie. We hebben allebei een eigen studiootje gehuurd maar zullen ook wel geregeld met elkaar optrekken. Maria wordt 25 november alweer 14 jaar, wat vliegt de tijd. Soms zou ik willen dat ze nog 4 was of zo, maar ja, dat gaat niet en uiteindelijk is elke leeftijd leuk! Nog maar een paar weekjes!

Het vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz staat vanaf volgende week in de winterstand. Alleen nog maar op zondag open tot ergens eind maart 2016. Ook het restaurant, dus als het nodig is werk ik een paar uurtjes op een paar zondagen want voor één dag in de week zijn er mensen genoeg. Ook wel even lekker, wat rustiger aan kunnen doen wat dat betreft.

Medische zaken komen ook aan de orde. Gisteren heb ik de griepprik gehaald. Lopende bandwerk zeg, benieuwd of ze nu de goede bescherming hebben voor de komende wintergriep.

Ook kreeg ik gisteren de uitslag van het volksonderzoek darmkanker. Gelukkig was de uitslag gunstig. Hoef niet voor verder onderzoek naar het ziekenhuis. Dus daar ben ik blij mee.

450px-Mevr_Aly_TjallingiiVandaag is Aly jarig, ze wordt 93 jaar! Hierbij feliciteer ik haar alvast want ze spelt mijn blog helemaal uit en leest dit misschien al wel. Een vrolijk mens, die nog midden in het leven staat, voor zover dat kan want heel veel lopen gaat niet meer. Ze is momenteel bezig met haar grote hobby, kaarten maken, en druk met bestellingen maken voor kerstkaarten. Een bezig bijtje hoor! Ik ga koffie drinken bij haar om het een beetje mee te vieren!
Zou er een lekker gebakje of stukje taart bij zijn?
Aly kennende zeker wel.

Diana komt morgenavond eten en blijft slapen. Weer een klein feestje 🙂 . Misschien gaan we nog iets leuks ondernemen. Ze zou meegaan naar het ziekenhuis omdat ik, weliswaar een hele lichte narcose zou krijgen maar, niet mag rijden na afloop.
Maar de ‘operatie’, nou ja, de slaapscopie gaat donderdag dus niet door, de KNOarts heeft een ongeluk gehad en ik werd gebeld dat deze dag dus gecancelled werd en dat ik zo spoedig mogelijk weer word ingedeeld. Nou, het zal wel ergens in december worden, na mijn vakantie of zo, ik wacht het af.

Vrijdag een leuk uitje! Zaterdag een leuke afspraak, waar ik erg naar uit zie en zondag 2 uurtjes ‘werken’ en een beetje bijkletsen met mijn collega-vrijwilligster die na mij de dienst overneemt. ’s Middags komen dochter en schoon misschien nog even langs. Ik zie het wel, altijd leuk en goed!

 

Reis door de wolken…

Het is alsof ik door de wolken reis, voel me heel gelukkig met alles wat ik kan doen en nog ga doen. Wat kan een mens in korte tijd toch veel meemaken en nog in het vooruitzicht hebben, terwijl je soms geen besef van tijd hebt… 

Wolken

Wist u dat ik:

  • mijn route voor mijn fietsvakantie steeds maar verander?
  • het zadel van mijn fiets nog steeds niet lekker zit?
  • erover denk om een fiets-navigatie aan te schaffen omdat die fietsknooppunten voor mij toch niet zo handig zijn?
  • me afvraag of iemand me hiervoor een tip kan geven?
  • me nog steeds veel zorgen maak om mijn vriendin Rietje?
  • soms echt even tijd tekort kom en dus even gas terug moest nemen?
  • normaal gesproken heel goed mijn rust-momenten en drukke momenten kan afwisselen en dus doseren?
  • het 3e weekend van september naar Heiloo ga, waar de 3JS een exclusief concert zullen geven in het Fletcher Hotel waar ik dan ook bij ben en verblijf?
  • een ontzettend lieve vriendin, Anja, heb gevonden die ook fan van de 3JS is en dat ik haar daar eindelijk in het eggie ga zien?
  • dan ook een heleboel andere fans van de JS ga ontmoeten?
  • eindelijk weer eens op de foto hoop te kunnen met de mannen?
  • dan hopelijk een afspraak kan maken met de Hartelijke Hot Hulk om elkaar te ontmoeten?
  • me daar ook heel erg op verheug?
  • misschien ook een afspraak maak met blogster Vonnie?
  • in korte tijd alweer in het echt kennisgemaakt heb met een paar bloggers?
  • volgende week mijn vriendin Ingrid uit Oisterwijk op bezoek krijg?
  • naar alle waarschijnlijkheid, hoewel… het gaat echt wel door, volgend jaar 6 weken vrijwilligerswerk ga doen in Zuid-Afrika?
  • een heel erg leuke buurvrouw heb die eindelijk weer terug is van vakantie en die ook wel mee zou willen?
  • sinds kort een glazenwasser in dienst heb?
  • ook bezig ben met een hulp in huis voor een paar uurtjes in de week?
  • daar zo ontzettend, maar dan ook zo ontzettend blij van word 😀 ?
  • samen met een mede-vrijwilliger een leuk uitje aan het organiseren ben voor de vrijwilligers van de Pyramide van Austerlitz?
  • binnenkort een bezoekje ga brengen aan de Stichting Aap in Almere voor een rondleiding?
  • nog veel meer leuke dingen beleef in mijn leven, maar het nodige lekker voor mezelf houd 😉 ?
  • een schilderklus, bistroset, zelf op me ga nemen en dat ik dat nog nooit gedaan heb?
  • het afbijtmiddel, de grondverf en de kwasten al weken in huis heb?
  • mijn vakantie naar Gran Canaria in november, voor de verjaardag van Maria, is geboekt?
  • mijn vriendin Adrie daar dan ook dezelfde tijd is en we allebei een aparte studio hebben?
  • mijn vakantie in januari voor de verjaardag van Natalia ook al geregeld is?
  • dan 2 weekjes bij vriendin Ingrid ga logeren die daar min-of-meer woont?
  • als het mag, in die tussentijd ook wel een of twee nachtjes bij mijn vriendin Wil ga logeren om eens lekker bij te praten?
  • daarna ook weer heel blij zal zijn als ik weer terug ben in Nederland?
  • het voor nu wel weer genoeg vind wat ik allemaal heb uitgekraamd?
    Vergeten te melden 😉
  • in januari of februari ergens een soort van ‘workshop’ krijg in koken (hoop met name voor één persoon) van Morgaine? (thnxxx)

Over tot de orde van de dag!
Fijne dag allemaal!
Groetjesss

Wunderland, Kalkar en zo…


En weer was de donderdag die we thuis doorbrachten voorbij, we hebben lekker bij McDonald gegeten, dat vinden ze nog steeds erg lekker.
Op vrijdag 10 juli gingen we weer een dagje op stap, dit keer naar “Wunderland, Kalkar” in Duitsland.

Ik had kaarten besteld via Travel Bird, ja ik maak maar weer eens reclame, ik had me aangemeld voor de nieuwsbrief en die is echt de moeite waard, er staan elke keer weer leuke aanbiedingen in.
De kaarten voor “Kernie’s Pretpark” kosten normaal gesproken € 27,50 en nu € 14,95 per persoon. En dat was ook nog eens inclusief ijs, patat, frisdrank, koffie, thee, chocolademelk. Ik had er 4 besteld, dochter ging ook mee!

Om half 10 vertrokken we en zonder drukte kwamen we rond kwart voor 11 aan. Bij de kassa was het niet druk, dus we konden al snel doorlopen. Na een sanitaire stop liepen we het park in. Het was allemaal veel kleiner dan ik had verwacht, maar ja dat vond ik niet zo heel erg, veel minder lopen dan in De Efteling bijvoorbeeld, maar daar was de prijs ook naar natuurlijk.

We hadden alle 4 een ‘tatoeage’ en we hadden dus een verbintenis gemaakt met elkaar!

Vak Mar+Nat (5)

Er waren leuke attracties en rustig wandelden we van de een naar de ander, de meiden vermaakten zich prima. Toen ontdekten we de all-inclusive lekkernijen. Diana en ik namen een kop koffie, de meiden hadden nog geen trek en gingen even hun eigen weg. Met zijn viertjes zijn we in het ‘reuzenrad’ gegaan, mooie foto’s gemaakt vanaf de hoogte… De springkussens waren erg in trek, het labyrint ook waar de dames me gewoon in achterlieten, ik was beledigd…dat doe je toch niet met je ouwe moeder en oma?
En de achtbanen waren natuurlijk favoriet, vooral die waarin ze in een bootje werden gelanceerd en behoorlijk nat zouden worden, die hebben we dus tot het laatste bewaard. Nou ja, de foto’s en het filmpje zeggen genoeg.

Tussendoor haalden we ijsjes, frietjes (helaas bestrooid met paprikapoeder, is zeker Duits?), koffie (erg lekkere koffie gelukkig), frisdrank dat behoorlijk aangelengd was met water, maar ach het mocht de pret niet drukken.

Natalia heeft haar gezicht nog laten beschilderen en ondertussen was Maria bezig de straat te beschilderen… Het was al met al een leuke dag en zeker de moeite waard. Rustig reden we weer naar huis aan het eind van de dag, ik had het makkelijk, want chauffeur Diana deed het werk ;-). Eenmaal terug in Zeist nam Diana afscheid en ging weer naar huis. De meiden gingen om de beurt douchen en bleven lekker boven met hun tablet en telefoon. En wat een makkelijke meiden zijn het om te logeren te hebben… En wat is die WIFI toch een uitvinding!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Op zaterdag hebben we de koffers ingepakt en Natalia had alle cadeautjes voor thuis netjes verpakt. Vroeg naar bed was de boodschap want op zondag ging om half 2 ’s nachts de wekker al. De meiden konden nog iets langer blijven liggen, maar toen ik ze riep waren ze ook snel uit de veren en in de kleren.

Om ongeveer kwart over 3 waren we op Schiphol. We hadden begeleiding bijgeboekt en we moesten een uur wachten voor ze werden opgehaald. Daarna mocht ik nog niet weg. Op Gran Canaria blijven de wegbrengers niet wachten want als er iets zou zijn, waardoor de kinderen toch weer opgehaald zouden moeten worden, zijn ze met 10 minuutjes weer op het vliegveld. Ik heb het advies dus maar opgevolgd en ben blijven zitten tot het vliegtuig was vertrokken. Dat was rond kwart voor 6.

Om 7 uur lag ik weer in bed, niet echt in staat om meteen te slapen, en als dat al lukte werd ik na een half uur weer wakker, maar toch tot half 12 in bed gebleven. Inmiddels waren de meisjes dus alweer op Gran Canaria geland. Alles was gelukkig goed gegaan. Ze waren alweer in Puerto Rico waar ze de rest van de zomervakantie zullen blijven met het hele gezin. Een soort van zomerverblijf in het Zuiden ;-).

En toen was ik weer alleen… ook weer lekker, hoewel het wel erg stil was. De volgende dag ben ik flink aan de slag gegaan, mijn huisje weer van mezelf maken en weer over tot de orde van de dag…

Tot volgend jaar, dan komen ze misschien weer!