Tot later Facebook…

 

Vandaag heb ik een berichtje op Facebook geplaatst… ik trek me eventjes terug! 

facebook-vaarwel

Nee, niet helemaal hoor. Tenminste dat denk ik niet.

Gewoon mijn account de-activeren voor een tijdje. Ik kan het zo weer terugdraaien als ik dat wil, maar voorlopig tot na Nieuwjaar blijf ik lekker uit de buurt, tijd voor andere dingen.

Maar… ik hoop wel dat er toch veel lieve Facebookvrienden en -vriendinnen richting Iris Papilio komen, mochten zij me een beetje willen blijven volgen.

Ik weet heel goed wat ik ga doen, vervelen is er echt niet bij!

  • Allereerst lekker veel tijd besteden aan mijn liefste!
  • Nog een bezoekje brengen aan mijn dochter en schoonzoon..
  • Volgende week donderdag een weekje naar Gran Canaria voor de verjaardag van Maria, die wordt de 25e alweer 15 jaar.
  • Als ik terug ben heb ik een etentje met 3JS vriendinnen en een concert van de 3JS in het Fletcherhotel in Nieuwegein.
  • Dan de dag erna een etentje in het vooruitzicht met dochter en schoon, heel veel zin in ook!
  • Misschien krijgen we nog wel leuk bezoek… ???
  • Dan duurt het ook nog maar een paar weken voor mijn kleindochters op vakantie komen, vandaag nog precies 34 dagen.
  • En ja… dan is het alweer bijna 2017!

Dus voorlopig ‘tot later Facebook’, ik heb even wat anders te doen en aan mijn hoofd..

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je denkt, het wordt allemaal een beetje teveel van het goede? 

Plaatje van internet

Advertenties

September…

 

Wat gaat de tijd toch snel, alweer september. De jeugd in Nederland is na 6-7 weken vakantie weer naar school.

Mijn kleindochters op Gran Canaria gaan na 12 weken vakantie ook weer een klas hoger. Maria gaat naar het 4e jaar Middelbaar en wordt in november al 15 jaar. Natalia naar het 2e jaar, wordt in januari ook alweer 14. 

Vak Mar+Nat 2015 Dag 8 Beeld en Geluid (16) (Small)

Ja, kleine meisjes worden groot, eigenlijk wel een beetje te snel naar mijn zin. Wat kan ik soms heimwee hebben naar de tijd dat ze 2-3-4 jaar waren. Ik herinner me, hoewel mijn kinderen niet echt vervelende pubers waren dat ik dat in die tijd toch ook wel had.

De vluchten voor de kerstvakantie zijn geboekt. Ze komen van 21 tot 31 december, dus hellup…. ze willen sneeuw en ijs. Niet mijn favoriete weertypes maar voor mijn kleindochters doe ik alles, dus ik ga duimen tot mijn duimen kapot zijn… helpen jullie mee?

Kregen de meisjes als ze alleen per vliegtuig naar Nederland reisden altijd nog (betaalde) begeleiding van de luchtvaartmaatschappij, nu komen ze voor het eerst helemaal alleen zonder begeleiding. Best spannend. Maar ik heb geboekt naar en van Eindhoven, dat vliegveld is wat overzichtelijker dan het drukke Schiphol en daar zijn ze ook bekend mee. Opa heeft de helft meebetaald, fijn, want het zijn tenslotte ook zijn kleindochters.

Verder kwam er in augustus nog een mooie ballon over mijn tuin.. Leuk om te zien.

En Jan heeft 2 leiperenbomen (als ik het goed zeg) gekapt. Ze hielden zon tegen op plekken waar ik het niet wilde en dat leiden schoot er bij in, ik kan dat niet zelf en ze werden veel te hoog en te wild. Trouwens er was ook in die 3 jaar dat ik er woon ook nooit een peer in beeld.
Wel een beetje jammer, maar opgeruimd staat netjes..

Op naar het najaar.. maar eerst nog hopelijk nog een paar mooie weken!

 

RATJETOE…

 

Vandaag weer eens van alles wat…  

Ik heb een heerlijk leventje, dat is wel bekend, en het wordt alleen maar leuker. Heen en weer reizen naar mijn lief is geen probleem en omgekeerd vindt Jan dat ook niet. We genieten van elke minuut samen en zijn ook regelmatig een paar dagen alleen. Toch werkt dat prima, hoewel we elkaar best missen zeggen we altijd tegen elkaar #wijkunnendit.

Dit maak(te) ik onlangs mee…

Mijn vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz...
Met veel plezier doe ik mijn vrijwilligerswerk. Bij voorkeur bij het Kassahuis. Het staat allemaal een beetje op een lager pitje dan voorheen, maar opgeven wil ik het niet, vind het gewoon veel te leuk. Wie komt er eens een kijkje nemen?

Pyramide-van-Austerlitz-collage
Collage van internet

Ik kwam vorige week een kikker op mijn pad tegen toen ik lopend op stap was, gewoon midden op het trottoir. Ik dacht hé, als ik mijn prins al niet gevonden had, was dit hem misschien wel geweest. Maar ik heb hem dus laten lopen en hem veel geluk gewenst..

Prins Kikker (Small)

Toen ik die kikker tegenkwam was ik dus op weg naar de dokter om bloed af te laten nemen voor controle op diabetes 2. Eigenlijk ben ik al een jaar of 7 onder controle omdat ik steeds tegen de grens aanzat, de grens of ik wel of geen pilletje ervoor moest gaan slikken. Iedere verandering in een mensenleven kan de bloedsuikerspiegel beïnvloeden. En er is de laatste jaren nogal wat gebeurd in mijn leven. Maar nu moest ik er dus echt aan gaan geloven. Sinds een aantal weken slik ik een tabletje om het op peil te houden. En donderdag kreeg ik een telefoontje dat alles in orde was, de waarde was gezakt en acceptabel, wat betekent dat het medicijn aanslaat! Gelukkig maar!

type-2-diabetics

Toen ik laatst naar mijn ‘werk’ ging en over het bospad reed richting de Pyramide, waar ik altijd bijna stapvoets rijd, verbaasde ik me over een vader van (bleek later) 4 kleine kinderen die met zijn SMARTPHONE bezig was. Rug naar 3 kindjes, 2 waren met stokken elkaar te lijf aan het gaan en één kleintje van, ik denk nog geen 2 jaar, scharrelde midden op het pad. De moeder was blijkbaar een ander kind uit het bos aan het halen. Nou heb ik een Fiat Panda, een 2-cilinder, en het geluid wat mijn Jonkie produceert is dat van een brommer, dus de man hoorde me. Inmiddels stond ik natuurlijk helemaal stil. Hij schrok zich een ongeluk.. gilde naar zijn vrouw, die meteen aan kwam rennen.. Er was niks aan de hand, maar wat een onverantwoordelijke vent was dat zeg. Voor mensen die met hun kinderen op stap zijn zou het verboden moeten zijn dat ze met hun telefoon in de weer zijn…

geen telefoons

De bonsaikastanje van kleindochter Maria doet het prima. 10 jaar geleden, tijdens haar eerste vakantie in Nederland pootte ze een paar kastanjes in de grond… (Klik op de link hierboven om het bericht nogmaals te lezen). Er zou een boom uitkomen volgens haar. Wij (ex en ik) hadden er een hard hoofd in en een kastanje op een recreatiepark (we woonden toen in Milheeze, Brabant) is natuurlijk niet de bedoeling, maar ze mocht haar gang gaan. Wat denk je, de kastanje kwam op en trots dat ze was.
Na de verhuizing, bijna 3 jaar geleden, hebben we hem meegenomen en in een kuip geplant. Mijn broer zei namelijk, waarom maak je er geen bonsai van, want ook in Zeist was het geen goed idee hem in de tuin te planten. Zou gewoon veel te groot worden. Het komende najaar moet hij er weer even aan geloven. Dan ga ik de bovenste takken weer toppen, zodat hij (hopelijk) weer verder groeit in de breedte. Het is en blijft een kastanjeboom, alleen de takken en bladeren zijn nu al veel kleiner dan van een normale boom. Ik vind het leuk!

Tuin mei 2016 (4) (Small)

En als laatste wil ik jullie de taart nog even laten zien die ik op mijn verjaardag van mijn schat kreeg! De bekende banketbakker in Beverwijk had heel goed zijn best gedaan, we hebben gesmuld.

Verjaardagstaart (Small)

 

Het jaar 2015… een terugblik…

 

Bericht #365

 

2015-2016Alweer is er een jaar bijna om…
Een gedenkwaardig jaar…
Met een lach en een traan…

Het jaar 2015!

 

  • Het jaar waarin ik ergens half januari, na 3 maanden pauze, met dank aan Marja, mijn nieuwe blog heb opgestart…
  • Het jaar waarin ik nog 10 weken heb overwinterd in Puerto Rico, op Gran Canaria..
  • Het jaar waarin mijn leventje in Nederland echt begon…
  • Het jaar waarin ik 65 jaar ben geworden en ik dus vanaf mijn verjaardag kan profiteren van de AOW en mijn Ouderdomspensioen.
  • Het jaar waarin Maria en Natalia in juli samen op vakantie kwamen en nu alleen waren met Oma.. en af en toe met Diana erbij…
  • Het jaar waarin mijn scheiding, na 44,5 jaar huwelijk, op 12 augustus werd uitgesproken…
  • Het jaar waarin ik een nieuw huisje heb gevonden voor onze lieve Binky, waar hij de aandacht krijgt die hij nodig heeft en verdient…
  • Het jaar waarin ik mijn nieuwe fiets heb gekocht…
  • Het jaar waarin ik voor het eerst een fietsvakantie heb gedaan, en wel, in mijn eentje!
  • Het jaar waarin ik een behoorlijk aantal concerten en optredens van de 3JS heb bijgewoond.
  • Het jaar waarin ik veel nieuwe mensen heb leren kennen… waarvan een aantal echte vrienden zijn geworden.
  • Het jaar waarin ik vandaag, en dat was echt niet uitgerekend, bericht #365 publiceer!

Ik wens iedereen een gezellige en veilige jaarwisseling, en een goed uiteinde van 2015 en een goed begin van 2016!

En ik bedank alle trouwe lezers van Iris Papilio voor de bezoekjes in dit jaar en de vele mooie, lieve en leuke reacties!
Jullie zijn allemaal toppertjes! 

 

Weerzien na 7 maanden…

 

Afgelopen woensdag was Maria dus jarig en dat moest natuurlijk gevierd worden. Wat was ik blij dat ik ze allemaal weer lekker kon knuffelen…

De meisjes waren de eerste 2 weken van juli bij mij op vakantie geweest, dus dat was ruim 4 maanden geleden sinds ik ze voor het laatst gezien had. Maar van de anderen was het dus nog 3 maanden langer geleden.

image

Maria was heel blij met haar verjaardagscadeau en verder had ik chocoladeletters mee en chocolade vlokken voor op brood. Die werden meteen door Natalia verstopt. Het was een gezellige avond, lekker bijgekletst en lekker gegeten.

Na het eten kwam “de taart” voor Maria op tafel, als een toetje. En er werd flink gezongen natuurlijk. In het Spaans, in het Nederlands, in het Engels, in het Duits en voor de grap zelfs in het Vlaams. Een internationaal gezelschap vraagt daar een beetje om.

De tijd gaat snel, de vakantie dus ook. Maandag gaan vriendin Adrie en ze nog een keer opzoeken. Daarna duurt het weer een maandje, want in januari is Natalia jarig, dus ga ik er weer naar toe, dan 14 dagen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vraagje: wie heeft er ook kinderen en/of kleinkinderen in het buitenland wonen en heb je daar moeite mee, of denk je net als ik…ach, het is niet anders? 

 

Hieperdepiep… Maria 14 jaar!

 

Een dikke HIEPERDEPIEP voor mijn kleindochter Maria! 

Maria 7-2015

Vandaag wordt ze alweer 14 jaar, de tijd vliegt… Fijn dat ik erbij kan zijn, want haar verjaardag overslaan? Nee, dat kan natuurlijk niet. 

Lapis LazuliIk heb een mooie edelsteen voor haar gekocht. Ze spaart edelstenen en mineralen en heeft als voorkeur opgegeven de: Lapis Lazuli
Een mooie blauwe steen met veel pyrietspikkels erin.. ik heb eerst foto’s gemaakt en die opgestuurd via WhatsApp zodat ze kon kiezen. De steen hierboven is het geworden.

 

Vakantietje…

 

afwezig

Inderdaad een ‘vakantietje’, vergeleken met eerdere jaren, stapte ik gisteren voor ‘slechts’ 12 dagen het vliegtuig in naar Gran Canaria. Ik heb er zin in hoor!  Maar voor mij is het lang genoeg! Het voelt gewoon niet meer zoals voorheen.

Maar ik realiseer me heel goed dat er zat mensen zullen zijn die dat ook wel zouden willen. Mensen, ik zou willen dat jullie allemaal mee hadden gekund.

Maria 11-2001 (1)Kleindochter Maria wordt de 25e november 14 jaar…
Jaja, kleine meisjes worden groot hè. Ze was zo mooi en nog steeds natuurlijk! Ach elke leeftijd is weer leuk!
Die verjaardag wordt natuurlijk gevierd en dat wil ik uiteraard niet missen. Heerlijk om mijn zoon en zijn ‘vrouwen’ weer te kunnen knuffelen, is toch alweer heel wat maandjes geleden.

Verder moet er nog het een en ander geregeld worden. Ik heb een beëdigde vertaling bij me van het hele echtscheidingsconvenant, om te regelen dat de auto, én nog belangrijker, het appartementje dat we samen hadden, van mijn naam af wordt gehaald. Ik hoop dat het allemaal zonder problemen zal verlopen. Dan kan ik een dikke punt achter deze fase in mijn leven zetten en verder gaan!

Mijn vriendin Adrie is gelijk met mij hier, zij heeft een eigen studiootje gehuurd. We zullen regelmatig met elkaar optrekken, maar elkaar ook vrij laten en dat is prettig. Het complex ligt naast datgene waar ik voorheen in de winter woonde. Dus lekker dichtbij want daar ga ik ook wat mensen opzoeken natuurlijk. En mijn vrienden en vriendinnen, heerlijk om ze weer te zien. En ook wat familie van mijn schoondochter! Altijd gezellig en leuk om bij te praten.

En natuurlijk ook genieten van de zon en de warmte! Ik hoef niet bruin te worden, mag ook niet eens in de felle zon zonder voldoende bescherming en zeker niet verbranden, want de dermatoloog heeft van de week weer wat plekjes gevonden die moeten worden behandeld. Het wordt ook lekker relaxen. Ik heb een paar logjes klaargezet, dus kom gerust langs hoor. En terug reageren zal ik zeker doen, alleen het lezen op andere blogs zal er misschien wel even bij inschieten. Maar dat komt vanzelf wel weer!

Op mijn huisje wordt goed gepast, ik heb daarover ook niks te klagen!

Tot later!!!

Plaatje van internet behalve die van Maria natuurlijk!