Uitje met dochter…


Afgelopen zondag had ik een gezellig en waardevol uitje met mijn dochter! 

We genoten van een Acoustic Christmas concert van de 3JS in de Speeldoos in Baarn, een middagvoorstelling. 
Het was de 5e keer dat ze deze concertreeks deden in december en ik heb zeker wel eens een show gezien die mooier was, maar deze was erg speels en de interactie tussen de muzikanten was erg leuk. En de muziek was prachtig! 

Tenslotte stonden ze gewoon maar met zijn 5jes op het podium:

De 3JS natuurlijk (Jaap, Jan en Jan, in gezelschap van Wilbrand (bas en basgitaar) en Nick (piano en accordion).

Er was ook een gastoptreden van Julia van Helvoirt die in het House of Talents woonde om zich te ontplooien en ook daar een nummer van de 3JS heeft gedaan. 

We zaten boven op het balkon en hadden heerlijke plaatsen. Zoals ze in het theater zeiden: de muppetstoelen… 

Weet je nog dat er 2 Muppets altijd op 2 apart staande stoelen zaten in het theater? Die hadden wij dus. Een beetje links van de eerste rij op het balkon. We hadden een prachtig zicht op het podium, niemand voor ons, niemand achter ons en niemand naast ons. Kon niet beter! 

Alleen ‘staan’ was er niet bij, want dochter was bang dat ik in mijn enthousiasme tijdens het meezingen en -dansen over de railing zou kukelen. 

Het was een geslaagde middag, nog even met wat medefans gesproken die ik lang niet had gezien. Altijd leuk! 

Daarna gingen we uit eten bij Restaurant Dorsthuys Demmers op de Brink in Baarn. Heerlijk gegeten, echt een aanrader. En weer heel wat afgekletst samen! Om kwart voor 9 was ik weer thuis.

Met een goed gevoel en weer een mooie herinnering… 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag – 315

 

Zwijmelen op Zaterdag

Weer even in Spaanse sferen dacht ik aan het album “A Medio Vivir” van Ricky Martin.

Ik kocht de CD in 1996, het jaar dat ik mijn Spaans weer ophaalde door 6 weken lang elke dag minstens een uur te studeren.

De muziek vond ik sowieso prachtig en de stem van Ricky Martin deed de rest. Ik leerde alle liedjes uit mijn hoofd, zocht op wat ik niet goed kon vertalen en genoot heel erg.

En nu is er weer een stukje tekst dat mij in mijn hoofd schoot…
Zo voelt het nu voor mij nu ik niet bij mijn lief ben!

A medio vivir, a medio sentir…
Half leven, half voelen..

“A medio vivir”

van 

Ricky Martin

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de andere inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

Een engel zonder vleugels… Schrijfuitdaging #3

 

Schrijfuitdaging #3 bij Schaap Schrijft:
Maximaal 150 woorden (exclusief de titel) waarvan het woord niet perse in het verhaal of het gedicht hoeft voor te komen. Deze keer ‘vleugels’.

Een engel zonder vleugels…

Soms worden mensen wel eens ‘engel’ genoemd. Meestal hebben die mensen dan iets liefs, iets moois of iets bijzonders gedaan. Want engelen zijn nou eenmaal bijzonder. En engelen komen in alle religies voor.

Neem nou de “beschermengel”, iedereen heeft wel eens pech in zijn leven, maar komt dan soms net op een manier uit een ongeluk of ziekte, dat je denkt.. tjonge, dat had toch ook anders gekund, die had wel een beschermengeltje bij zich.

Wie mijn beschermengel is weet ik niet, Maar het voelt altijd wel of er iemand in mijn buurt is. Misschien mijn opa, mijn vader of mijn moedertje, want haar zie ik zeker als een engel, want dat was ze bij leven al.

Nee, dit is echt geen idealiseren, ze was echt zo. Liefdevol, zorgzaam, behulpzaam, belangstellend, liet ieder mens in zijn/haar waarde, oh… ik kan nog wel even doorgaan, zij was “mijn engel zonder vleugels”.

 

 

Zwijmelen op Zaterdag – 303

 

Zwijmelen op Zaterdag

Ergens midden jaren ’60 was Boudewijn de Groot een opkomende Nederlandse artiest op het gebied van Nederlandstalige muziek. Protestsongs en diepgaande teksten veelal geschreven in samenwerking met Lennaert Nijgh sloegen aan. 

De eerste LP die hij maakte werd grijsgedraaid en nog steeds zing ik de meeste nummers mee, alsof het niet ruim 50 jaar geleden is dat ik ze zo regelmatig hoorde.

Boudewijn de Groot 

met 

“Ik geloof”

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

Zwijmelen op Zaterdag – 302

 

Zwijmelen op Zaterdag

 

Tegenwoordig haal ik veel inspiratie uit de radio als we in de auto zitten. Vandaag weer een lekker nummer dat ik lang niet heb gehoord.

Een wonder dat deze nog niet in het zwijmeloverzicht staat! 

En, het klinkt misschien een beetje soft, maar het is gewoon waar…
Ik word het liefst wakker met mijn lief naast me! 

“I want to wake up with you”

door

Boris Gardiner

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

 

Zwijmelen op Zaterdag – 298

 

Zwijmelen op Zaterdag

Graag wil ik mijn lief bedanken voor de goede zorgen na mijn val met de fiets tijdens de Drentse Fiets4daagse. Dit nummer zegt genoeg denk ik!

André Hazes

met

“Ik meen het”

Helaas is het geen doen om achter de laptop te zitten want ik kan mijn rechterarm niet gebruiken. Dus voorlopig kom ik hier nog even niet terug. Waarschijnlijk weer volgende week zaterdag.

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

 

Moedertje…

 

Vandaag is het 12 jaar geleden dat mijn moedertje overleed.

Ze zou 91 jaar zijn geworden op 23 mei.

In bepaalde situaties kan ik haar nog zo missen!

Even raad vragen, even troosten, even getroost worden, even iets vertellen over de kinderen of kleinkinderen, samen lachen, samen huilen, samen op stap of op vakantie. Er zijn zoveel herinneringen!

Ze zorgde alleen voor ons gezin vanaf haar 46e, nadat mijn vader plotseling was overleden. Ze heeft nooit omgekeken naar een ander. Ze was er altijd!

Natuurlijk klopt de tekst niet helemaal, maar in grote lijnen wel. Ik heb haar mijn hele leven bewonderd en dat doe ik nu nog!

Voor haar voor alle mooie momenten:

Dit nummer heb ik overgenomen van Joanne die het op Moederdag in de rubriek Zwijmelen op Zaterdag plaatste! Ik had het nog nooit gehoord en het is echt zo mooi en precies zoals ik me mijn moeder herinner en ik met haar omging!

 

Altijd blijven opletten…

 

Afgelopen zondagmiddag liep ik rondlummelend door de woonkamer. Steeds naar buiten kijkend of mijn lief er al aankwam… 

Rond half 6 kwam hij terug van zijn weekendje IJmond. Wat was ik blij dat hij er weer was. De auto stond nog niet stil of ik was al buiten.. Hij sprong de auto uit… Allebei blij, gelukkig wel, zoals het hoort. 

Er hingen donkere wolken boven Zeist en de regen begon al te vallen. Snel de fietsen van de drager, ik reed ze naar de schuur. De drager daarna en de bagage eruit. Ik was de laatste die de achterklep dichtgooide en rende naar binnen met kussen en sporttas. Een sleutel had ik niet in de buurt dus ik kon de auto niet op slot zetten, dacht meteen, dat doe ik zo wel. Maar we hadden al lang uitgevonden dat deze vanzelf op slot gaat na een minuut of wat als er geen sleutel in ligt. Dus geen zorgen.

Op maandag gingen we boodschappen doen, toch maar even met de auto… Lekker makkelijk!

Jan wilde de deur opendoen en merkte meteen dat deze niet dicht was.. dus op een kiertje stond. Hoe kon dat nou? Ik wilde instappen en zag dat het hele handschoenenkastje was leeggegooid. Spullen lagen op de grond en op de voorstoel. Er lag gelukkig niets in waar een ander iets aan heeft. Want er was echt niks weg.

Ook in de achterbak was het een ravage. De inhoud van mijn keurige kratje met allerlei spulletjes lag door de hele ruimte.

Er was dus iemand in die auto geweest. Normaal gesproken kan dat natuurlijk niet zonder schade. Er was nergens iets te zien.

Zou de deur niet goed dicht hebben gezeten? Even uitproberen of het zichtbaar is vanaf de weg, zoals de auto op de oprit stond. Ja… het was duidelijk te zien dat de autodeur niet dicht was.

Bijna, nou eigenlijk wel helemaal, met zekerheid weten we dat de deur niet echt dicht is gegooid/gevallen na het uitstappen. En door de regen had ik er dus ook niet meer aan gedacht om dát nou net nog even te controleren.

Al met Al viel het dus allemaal nogal mee, we zijn wel even geschrokken, met daarna meteen de ontspanning, ach… er is gelukkig niks aan de hand…

Altijd blijven opletten dus, want dat overkomt ons natuurlijk geen tweede keer meer…

Heeft iemand van jullie wel eens zoiets meegemaakt? 

 

Soldaat van Oranje…

 

Afgelopen weekend heb ik 2 fijne dagen met Diana achter de rug.

De musical Soldaat van Oranje was echt prachtig.

Wat een spektakel en wat een emoties. 

Ik had geen idee wat ik me erbij moest voorstellen maar het zit allemaal heel ingenieus in elkaar daar in die hangaar in Katwijk. En om dat uit te leggen? Nee hoor, ga zelf maar kijken!

Eerlijk gezegd heb ik me nooit zo verdiept in het verhaal van Erik Hazelhoff Roelfzema, anders had ik er natuurlijk al veel eerder heen gewild. Maar nu wil ik het boek ook lezen en de film zien.
En.. het boek heb ik alvast digitaal, wat een bofbips ben ik ook!

Katwijk is trouwens een leuk dorp, op vrijdagmiddag hebben we daar lekker rondgewandeld en een heerlijk ijsje gegeten in het zonnetje.

Het dorp is veel groter dan ik me had voorgesteld. Toch erg dat ik daar nog nooit was geweest. En… ik heb na maanden de zee weer eens gezien! Al was die wel ver weg want het is een breed strand daar en er werd van alles opgebouwd. De parkeergarage, gebouwd onder de duinen langs de boulevard, wat een inventief stuk werk en een heel erg slimme oplossing. Want druk was het er en zal het met mooi weer altijd wel zijn.

We verbleven in het Van der Valk hotel in Sassenheim, in een prachtige kamer met heerlijke bedden en erg goed eten.

Warme geitenkaas delen met zijn tweetjes!

Onze moeder- en dochterdagen zijn altijd super. Genoten van ons samenzijn. Op één puntje na…

Slapen in één kamer is nog steeds niet praktisch. Mijn dochter kan niet goed tegen allerlei geluiden, ze slaapt moeilijk in en heel licht.
Over onze snurkperikelen heb ik al eens eerder geschreven…pfff

Hier een stukje uit het verslag van onze Bulgarije-vakantie in 2009:
De eerste aanblik was al geweldig! We checkten in en vroegen meteen maar of er misschien een kamer met 2 slaapgedeeltes vrij was, we wisten zeker dat ze die ‘suites’ hadden, alleen niet in het pakket van de reisorganisatie waar wij hadden geboekt. Maar helaas was de receptioniste niet echt aardig en zei dat het complex vol was en we er niet voor hadden betaald. Dat we dat heus wel wilden doen wilde ze blijkbaar niet horen dus we dachten, we gokken het wel die eerste nacht.
Na ons avontuur in Düsseldorf (klik HIER) wisten we al dat we voorzorgsmaatregelen moesten treffen..dus…ik had mijn ‘anti-snurkpleisters’ bij me, Diana had oordoppen. Eigenlijk dachten we / hoopten we dat we wel goed voorbereid waren. Helaas, het hielp allemaal niks…de decibellen vlogen dat arme kind om de oren en als ze in totaal 2 uur had geslapen was het veel. Ik voelde me heel schuldig en er moest dus echt een oplossing komen! Dat gesnurk van mij zou onze hele vakantie kunnen verpesten. ’s Morgens zou de Neckermann host komen om enige uitleg en tips te geven over het complex en de gebruiken in Bulgarije, dus we hebben hem meteen onze vervelende ervaring verteld met de receptioniste en of hij alsjeblieft iets kon regelen. 
Om een lang verhaal kort te maken…er bleek genoeg plaats te zijn en Diana kreeg een aparte kamer, waar ze overigens alleen maar sliep, schuin tegenover die van ons samen. De host had zijn best voor ons gedaan!!!

Nu heb ik bijna 2 jaar een MRA beugel om het snurken tegen te gaan en de  apneu, waar nogal vaag over werd gedaan. De testen moesten eerst al opnieuw. En ook de MRA tandarts was er niet zeker van omdat ik de symptomen niet heb. Dus.. heb ik dat nou wel of niet? Gevolg is, ik draag dat ding dus niet. Mijn lief heeft geen last van mijn geluidjes, komt waarschijnlijk omdat hij zelf over het algemeen ook heel goed slaapt.

Maar natuurlijk heb ik hem deze nacht wel ingedaan, ging zelfs heel moeilijk. Ondanks dat was deze nacht voor dochterlief toch echt weer een bezoeking, terwijl zij toch weer oordopjes in had gedaan, die het geluid iets zouden moeten dempen. Voelt niet fijn natuurlijk, als je hoort dat je kind meer dan de halve nacht wakker ligt en jij zelf 6 uur achter elkaar hebt geslapen…

Maar al met al (oh nee, zonder Al) heb ik samen met mijn dochter een geweldig uitje gehad. We gaan het nog wel weer eens overdoen, maar we hebben al afgesproken dat we dan ergens een appartementje huren met 2 slaapkamers! Net als in onze vakanties op Kreta, Ibiza en Mallorca.

 

Zwijmelen op Zaterdag – 284

 

Zwijmelen op Zaterdag 

Mijn inzending van vandaag konden we ook horen in aflevering 12 van Zwijmelen op Zaterdag, geplaatst door Minoesjka.

Normaal gesproken vermijd ik een nummer te plaatsen als het al in de lijst staat, maar dit nummer vind ik zo mooi en is voor mij zo toepasselijk dat ik dat principe even loslaat.

Ik ben niet thuis, maar samen met mijn dochter 2 dagen op stap en ik kom in de loop van de dag weer terug. Mijn lief heeft dit weekend afspraken in de IJmond en komt pas zondag weer hierheen!

Dit nummer zegt genoeg!

I’ll never find another you 

van 

The Seekers 

 

Nieuwsgierig wat er nog meer is ingezonden op deze ZoZ?
Klik dan op de kikkerknop hieronder en als je zelf meedoet
plaats dan je linkje van je eigen zwijmelinzending.