Wat een timing…

 

En wat een bladeren… 

Van de week heeft het wel lekker gewaaid dus verloren de bomen nog meer blad. Hoewel nog lang niet alles eraf is, waren de tuin en de straat bezaaid met een prachtig oranje dek.

Mijn lief liet zich weer van zijn goeie kant zien en speelde bladerenjan!

Vegen, bij elkaar harken en verplaatsen naar de stoep op de hoek. Er lag me toch een berg. In de hoop dat de bladblazers van de gemeente niet te lang op zich zouden laten wachten.

Woensdag kwamen ze door de straat met daarachter de bladerenstofzuiger. Maar die nam niet alles mee want het was eind van de middag, 16.00 uur, dus einde werktijd. We hoopten maar dat het niet te hard zou gaan waaien want dan zou alles weer verspreid liggen.

Jan heeft donderdag nog even de laatste hopen naar de hoek geveegd. En even daarna hoorden we de bladblazers, die in de andere straat bezig waren. En ja hoor, gelukkig kwam ook de trekker met bladerenstofzuiger nog even langs.

Wat een timing, dat heeft zo moeten zijn zeiden we tegen elkaar.

Alles is weer keurig en het beetje blad dat nog volgt zal vanzelf wel wegwaaien. De herfst heeft zijn best gedaan!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zijn ze bij jullie al bezig geweest?  

 

Advertenties

De rust is weergekeerd…

 

De rust is weergekeerd ja, en dat bedoel ik niet in de zin van ‘dat Natalia druk was of zo” maar in de zin van, niet meer op stap hoeven zoals de laatste dagen, maar weer lekker thuis kunnen blijven en een beetje uitrusten. 

We hebben weer leuke dingen gedaan hoor, Natalia heeft genoten, maar ik ook!

Als meisje van 14,5 heeft ze thuis dus ook internet op haar telefoon, en natuurlijk is dat tegenwoordig ook in het buitenland te gebruiken. Maar om echt niet voor verrassingen te komen staan heb ik haar het internet van mijn telefoon, via een hotspot die ik ervan gemaakt had, laten gebruiken. Goh, wat handig. Het verbruik gaat gewoon uit mijn bundel, maar aangezien ik iedere maand een heleboel data overhoud was dat dus ook echt zonder kosten.

Zaterdag werd ze opgehaald door ‘tante’, waarna ze gingen winkelen in Woerden. Nog even langs haar huis gegaan en daarna naar de caravan. Spelletjes gedaan, bij een pannenkoekenrestaurant gegeten en heerlijk geslapen. ’s Morgens zelfs buiten kunnen ontbijten, hoewel er wel wat wind stond. Op zondagmiddag hebben we haar weer opgehaald. We maakten er nog een gezellige middag van en toen ging ze weer mee naar huis.

 

Op haar verzoek, ze kon uit 4 mogelijkheden kiezen, gingen we voor we naar huis gingen eerst nog een keer eten bij McDonalds. Dus weer aan de frietjes en de McKroketten.. maar lekker was het hoor!

’s Avonds de koffer gepakt en de cadeautjes ingepakt. De volgende ochtend ging ze nog even in haar eentje naar de A.ction en de L.idl. Die zitten allebei in de straat hierachter. Nog een paar kleine dingetjes gekocht voor haar zusje en een vriendinnetje. Verse witte bollen voor haar vader met filet americain. Dat is ook wat ik altijd voor hem meeneem. Keurig zoals afgesproken stapte ze om 10.00 uur weer binnen. De rest ingepakt, de koffer gewogen en rond half 11 vertrokken we naar Eindhoven, waar we ook mooi op tijd aankwamen.

Ze was in de dierentuin al wel verwend. Een hoesje voor haar telefoon met de panda’s erop en een knuffeltje, mocht natuurlijk niet ontbreken.
Maar ik kreeg ook nog een cadeautje… “Ik hoop maar dat je het leuk vindt Oma…” zei ze erbij.
Ze weet dat ik dol ben op bloemen maar die kon ze niet kopen, dus, hoe inventief kan zo’n meisje al zijn… ik kreeg een zakje bloemenbollen en wel gekleurde tulpen! Daar zal ik plezier van hebben in het voorjaar. Ik was er echt heel blij mee!

Souvenirtjes vindt ze erg leuk om te bekijken, ja Holland is nou eenmaal ook haar geboorteland, al is ze van binnen op en tot een Spaanse, dus nog even langs de winkeltjes gelopen. We konden ook nog even zitten.


Op tijd bracht ik haar naar de veiligheidscontrole maar verder mocht ik dus echt niet mee. Ik mocht haar wel blijven volgen en had een leuk gesprek met de grondstewardess daar. Natalia was super relaxed en heel volwassen, echt dat vond ik zo mooi om te zien. Toen ze eenmaal bij de band was deed ze heel rustig haar koffertje open, haalde eruit wat in een bak gelegd moest worden. Trok haar jack uit en schoof keurig de spullen door. Daarna was ze weg, waarna ik al snel een berichtje kreeg dat ze bij de gate zat. Ik heb toen nog ongeveer 45 minuten gewacht tot ze echt was vertrokken en reed toen weer terug naar huis.

Ze is weer goed aangekomen, was ook weer blij om thuis te zijn en zo hoort het ook natuurlijk… Haar weekje Holland was weer voorbij en nu… op naar de volgende keer, want die gaat er echt nog wel een keer komen!

 

Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik! 

 

Logé in aantocht…

 

Maandagavond om 23.15 uur landt het vliegtuig uit Gran Canaria op vliegveld Eindhoven, met daarin mijn jongste kleindochter, Natalia, die voor een weekje naar Holland komt. 

Ze komt echt met haar 14,5 jaar voor het eerst helemaal alleen met het vliegtuig naar Nederland. Het vliegveld is bekend terrein, klein en overzichtelijk, daar is ze al zo vaak op geland en weer van vertrokken, dus lukt allemaal best. Maar het blijft spannend.

Ik combineer het ritje met een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid in Oisterwijk om een cadeautje op te halen dat zij mee heeft genomen vanuit GC en om meteen lekker bij te kletsen.

Dan ga ik op tijd naar het vliegveld want het zal me niet gebeuren dat ze al aan is gekomen voor ik er ben!

Ik heb leuke plannetjes, maar omdat ze soms mijn blog leest schrijf ik dit hier nog niet op. Eigenlijk zijn het maar 6 dagen, dus die gaan we dus heel goed benutten!

Wordt wel even druk, veel autorijden etc, maar dat heb ik er wel voor over. Het is een gezellige, spontane meid en we zullen zeker veel plezier hebben! Veel zingen samen, want dat doet ze graag en zeker tijdens de autoritjes.

Dus wordt vervolgd!

 

Jeugdsentiment…

 

Jeugdsentiment…heerlijk!

TAG gevonden bij Marja, die hem weer had gezien bij Melody… 

Ik denk met veel plezier aan mijn jeugdjaren terug! Dus deze TAG vul ik graag in!

1 – WAT WILDE JE WORDEN ALS JE GROOT ZOU ZIJN?
2 – WAS JE EEN MAMA’S – OF PAPA’S KINDJE?
Van allebei evenveel ❤
3 – WAARMEE SPEELDE JE HET LIEFST?
Met mijn pop José en later met mijn Barbie. Ik heb ze allebei nog…
4 – WAT ZAG JE HET LIEFSTE OP TV?
Dappere Dodo, Swiebertje en Pipo en meestal bij de buren…
en zwaaien naar Tante Hannie natuurlijk! 
05 – WAT DEED JE HET LIEFSTE?
Lezen…
06 – WELK BOEK WAS JOUW FAVORIET?
Geen idee, heb er zoveel gelezen…
07 – WELKE MUZIEK BELUISTERDE JE HET MEEST?
De radio met populaire muziek, de platen van mijn ouders en later muziek van de piratenschepen Veronica en Noordzee…
09 – WELK KLEDINGSTUK DROEG JE HET LIEFSTE?
Mijn witte nepleren jasje in mijn tienertijd…
10 – WELK KLEDINGSTUK VERAFSCHUWDE JE?
Niet speciaal één kledingstuk, maar ik kon/kan niet tegen wol…
11 – WAT WAS JOUW FAVORIETE SNOEPGOED?
Chocolade, hernhuttertjes en drop…
12 – WIE WAS JOUW LIEVELINGSPERSOON BUITEN HET GEZIN?
Meer dan één…
1. Mijn opa van vaders kant, die zag ik dagelijks.
2. Mijn tante Zuster (zus van mijn vader) die in een klooster in Driebergen woonde.
3. Mijn tante Annie, de jongste zus van mijn moeder, die vaak in ons gezin kwam helpen. Helaas is zij heel vroeg overleden…
13 – WELK KATTENKWAAD VRAT JIJ UIT?
Niet veel, was ook braaf, maar als ik de kans kreeg probeerde ik onder de kerkgang uit te komen…
14 – WAAR DROOMDE JE ALS KIND ALTIJD VAN?
Van mijn eigen huisje…
15 – WELKE GEUR HERINNERT JE AAN VROEGER?
Het teren van de straat rondom de school, op mijn eerste MULO-dag…
16 – WAT AT JE VROEGER HET LIEFSTE?
Brood met cornedbeef…
Vind je deze TAG leuk? Neem hem gerust over hoor! 

De zin komt terug…

 

De zin om te bloggen komt weer langzaam terug! En dat voelt lekker!

Iris Papilio heeft een tijdje op non-actief gestaan of bijna dan, had even wat meer tijd voor andere dingen nodig. Ik lees en las wel logjes bij mijn favoriete bloggers, maar lang niet alles en dat zal wel zo blijven. De dwang die ik voelde om alles van iedereen te moeten lezen is weg en dat voelt goed. Zo af en toe eens langswaaien is net zo leuk! Al zijn er wel bepaalde mensen die ik echt niet oversla…

Facebook is nog steeds buiten beeld. Heel af en toe activeer ik mijn account en na een dag of 2 deactiveer ik het weer. Ten eerste vergeet ik vaak te kijken omdat ik geen e-mailnotificaties krijg en ten tweede vind ik, áls ik er bijvoorbeeld een half uurtje in rondgluur, dat ik mijn tijd aan het verdoen ben. Nou ja, dat is persoonlijk. Iedereen die er wel van geniet gun ik het!

We hebben, zoals velen wel bij Jan hebben gelezen, in mei een fantastische 20-daagse vakantie gehad. Via België, Luxemburg, Frankrijk, Spanje, Portugal, Spanje, Frankrijk, België weer terug naar Nederland! 6.175 km gereden. Een belevenis om nooit te vergeten! We hebben het er nog heel regelmatig over.

Het weekje Gran Canaria tussendoor was ook heerlijk, daar heb ik al over verteld.

Ook heb ik een nieuwe hobby waar ik veel plezier aan beleef, maar dat komt later wel.

Verder laat ik het hier even bij, maar jullie kunnen weer regelmatig (niet elke dag hoor) een logje van mij verwachten!

Dus… tot later!

 

Zwijmelen op Zaterdag met “Boxcar Willie”

 

Zwijmelen op Zaterdag…

Allerlei soorten muziek zien en horen we elke zaterdag weer voorbij komen en het blijft genieten! 

Mijn bijdrage voor vandaag is een heel oud nummer (ergens uit de 30er jaren) uitgevoerd door Boxcar Willie. Niet omdat ik een fan van hem ben, maar omdat ik dit de leukste uitvoering vind. Het is tenslotte een vrolijk liedje!

Ik probeer al mijn hele leven, ondanks tegenslagen en verdriet, altijd weer de zonnige kant van het leven te zien én te leven.
Ieder mens ondergaat nou eenmaal van tijd tot tijd periode’s die niet zo leuk zijn. Maar ik ben nu heel gelukkig en geniet van ‘The sunny side of life’! 

Keep on the sunny side of life…

There’s a dark and a trouble side of life
There’s a bright and a sunny side too
Though we meet with the darkness and strife
The sunny side we also have in view.

So keep on the sunny side, always on the sunny side
Keep on the sunny side of life
It will help you everyday it will brighten all the way
If you’ll keep on the sunny side of life.

Oh the storm in its fury broke today
Crushing hopes that I cherish so dear
Clouds and storms will in time pass away
And the sun again will shine bright and clear.

So keep on the sunny side, always on the sunny side
Keep on the sunny side of life
It will help you everyday it will brighten all the way
If you’ll keep on the sunny side of life.

Let us greed with a song of hope each day
Though the moments be cloudy or fair
Let us trust at our Saviour always will keep us
Everyone in his care.

So keep on the sunny side, always on the sunny side
Keep on the sunny side of life
It will help you everyday it will brighten all the way
If you’ll keep on the sunny side of life…

Voor nog meer zwijmelaars kun je bij MARJA terecht! 

 

Zwijmelen op Zaterdag met “The Carpenters”

 

Alweer zaterdag… Een week geleden vertrok ik naar Gran Canaria en vandaag kom ik alweer terug! De tijd gaat snel!

Heerlijk kunnen knuffelen en bijkletsen met zoon, schoon en kleindochters, lekker uit eten geweest en volop genoten!

Heel erg verwend door mijn vriendin Ingrid, waarvoor ik haar hier nog maar een keer bedank!

Maar weer naar huis gaan is nu weer heerlijk en zo hoort het ook! Er zijn verder geen woorden nodig…

“Sweet, sweet smile”

van

“The Carpenters”

Kijk even bij Marja voor nog meer zwijmelnummers…