Snurkvervolg…

 

EVERYTHING WILL BE OKAY
IN THE END…
IF IT’S NOT OKAY,
IT’S NOT THE END

Ja ja, ik ben er maar zoet mee…

Het logje over mijn snurkprobleem en wat er mogelijk aan te doen zou zijn is alweer een tijdje geleden, nl. september 2015. De slaapregistratietest kwam met een uitslag, 20 slaap-apneu’s per uur (dat betekent elke 3 minuten één). Dat had ik niet verwacht. Maar OK… ze zullen het wel weten.

Het onderzoek dat in het ziekenhuis werd gedaan door de KNO-arts vond eind januari plaats. klik HIER voor somnoscopie-logje, dus ook alweer ruim 3 maanden geleden. De week erna kreeg ik de uitslag van de KNO-arts.

Volgens hem zijn de slaap-apneu’s toch wel aanleiding om een MRA aan te laten meten. Eigenlijk wel raar, omdat ik niet echt de symptomen heb, zoals moe zijn overdag, slecht slapen etc. Maar volgens hem kom je, door die ademstops, niet in je REM-slaap en kunt dus nooit goed uitrusten. Sinds kort heb ik Diabetes 2, dus zit ik ook nog eens in een extra risicogroep.
Tevens zou de beugel helpen tegen het snurken. Hoewel dat ook op een twijfelgeval begint te lijken want mijn lief heeft er helemaal geen last van. Ik snurk wel, maar op verschillende sterktes, hoogtes (hihi, knap toch?) en hoe fijn, hij stoort zich er niet aan <3.

MRADe afspraak met de MRA tandarts was op 18 maart. De procedure is dus inmiddels in gang gezet. Deze gespecialiseerde tandarts heeft alles in mijn mond opgemeten. De MRA is een beugel die tijdens de slaap de onderkaak iets naar voren trekt zodat het snurken en de apneu’s minder moeten worden of ophouden. Tevens kreeg ik een ellenlange vragenlijst die ik in moest vullen. Grappig vond ik dat hij ook twijfels had bij die slaap-apneu’s. Of ik slecht geslapen had die nacht van de test, vroeg hij. Haha, alsof je lekker slaapt met al die toeters en bellen aan je lichaam en gezicht.
Afspraak was dat ik eerst nog een keer naar mijn eigen tandarts zou gaan om wat tandsteen weg te laten halen en een kies te laten trekken. Ook dat is nu achter de rug. De vervolgafspraak is op 30 mei, dan wordt het apparaat definitief aangemeten zodat hij kan worden vervaardigd en dan kan ik hem 3 weken later ophalen.

Het voordeel is dat ik alleen het eerste consult hoef te betalen bij de MRA-tandarts. De rest wordt door mijn zorgverzekering betaald en dat omdat er ook slaap-apneu is gediagnosticeerd. Als het alleen om snurken ging had ik alles zelf moeten betalen. Nou, ik laat dat ding gewoon maken en ik zie wel of het helpt. Want ik moet natuurlijk nog weer een keer een slaapregistratietest doen om te kijken of de apneu’s minder zijn geworden en de beugel dus zijn werk doet.

Al met al ben ik waarschijnlijk straks bijna een jaar verder nadat ik voor de eerste keer met mijn snurkklachten naar de huisarts ging.

Dus… jullie zijn nog steeds niet van me af… wordt wederom vervolgd!

 

Advertenties

Snurken… zo gênant…

 

snurkenWie al langer bij mij leest – met name voorheen op mijn oude blog – heeft vast al eerder iets gelezen over mijn snurk-probleem…

Als je nieuwsgierig bent klik je HIER

Eigenlijk vind ik het te gênant voor woorden, maar gelukkig ben ik niet de enige die hier last van heeft. En dus wil ik het er wel even over hebben, want lieve mensen, er is zowaar misschien iets aan te doen… haha!

Mijn moedertje was nooit te zwaar – ik haal dat aan want soms wordt snurken ook geweten aan overgewicht – maar zij snurkte als een bootwerker. Dat ze er zelf niet wakker van werd vonden we altijd allemaal een wonder. De kleindochters hebben tijdens een logeerpartij, omdat zij wakker werden van het gesnurk van oma, wel eens gewoon rond haar bed gestaan om te kijken of ze wakker werd, maar nee hoor… Dus ik zal het wel van haar hebben…

Voordat ik alleen woonde had ik er met mijn partner een simpele oplossing voor gevonden. Hij ging gewoon eerder slapen dan ik en als ik dan eenmaal het licht uitdeed en in slaap viel werd hij er niet meer wakker van. Alleen in de ochtend, hij was gelukkig een vroege vogel, ging hij het bed maar uit want dan was het niet om aan te horen voor hem.

Maar nu ben ik dus voor een snurkonderzoek naar het ziekenhuis geweest. Ik wil er wel eens vanaf… en er zijn tegenwoordig best wel mogelijkheden om het snurken te voorkomen en/of te reduceren.

Ik had een gesprek met een KNO arts en een gesprek met een longarts. Nadat ik wat ademhalingstesten had gedaan werd besloten dat ik een slaapregistratietest (polygrafie) zou krijgen. Dit werd geïnitieerd door de longarts, voornamelijk om te kijken of ik ook last zou hebben van slaap-apneu’s. Een mooie naam heeft die kwaal: Obstructief Slaap-Apneu-Syndroom (OSAS).

Dat onderzoek kan in het ziekenhuis, maar tegenwoordig ook thuis worden gedaan. Afgelopen donderdag heb ik het kastje in het ziekenhuis aangemeten gekregen en moest ik er ’s nachts thuis mee slapen. Het is zo groot als een mobiele telefoon en ik moest het met een flexibele band net onder de borst vastmaken, daaraan bevestigd zat een band om mijn buik, een band net onder mijn armen, een sensor onder mijn neus en een klemmetje aan mijn wijsvinger. Daarin brandde een rood lampje, zodat ik kon zien dat het kastje was ingeschakeld. De foto zal ik jullie besparen ;-).
De eerste 4 uur heb ik door kunnen slapen, maar daarna niet echt meer, tenminste zo leek het.

De uitslag was duidelijk, gistermiddag telefonisch doorgekregen van de longarts. Ik had niet gedacht dat ik van die apneu’s zou hebben. Ben niet moe overdag of slaperig. Maar ik heb toch ongeveer 20 apneu’s per uur, niet echt heel veel, 5 is acceptabel, maar toch teveel om er niets aan te doen.

Sowieso was het de bedoeling dat ik nog een ander onderzoekje zou krijgen, dat gaat de KNO arts doen, een zogenaamde ‘slaapscopie’ of somnoscopie. Voor dat onderzoekje, dat ongeveer 10-15 minuten duurt, krijg ik een lichte narcose toegediend, vandaar dat ik ook een een gesprekje heb gehad met de anesthesist. Tijdens de slaap, waar ik dan natuurlijk als een blok in val, want daar ben ik echt heel goed in, wordt nagekeken wat er gebeurt als ik snurk. Ook gaat de KNO arts dan beoordelen wat de mogelijkheid is om dit snurken en de slaap-apneu’s te voorkomen.

Snurkbeugel

Volgens de longarts is de mogelijkheid voor het aanmeten van een snurkbeugel (MRA) een goede optie… En als de KNO-arts er anders over denkt moet ik meteen weer opdraven bij de longarts. Mocht de snurkbeugel een oplossing zijn, dat weet die KNO-arts na zijn bevindingen tijdens die slaapcopie dan ook heel zeker, kan deze worden aangemeten en moet ik na een maand of 4 terugkomen bij de longarts om nogmaals een slaapregistratietest te laten doen om te kijken welk effect de beugel heeft.

Dus… mocht het je interesseren… dit krijgt nog een vervolg…