Zwijmelen op Zaterdag #440 – The Eagles (4)

Alweer de laatste week van de maand… de tijd vliegt voorbij, echt!

_________________________

Nog 2 nummers van The Eagles tegoed… maar ik maak er gewoon 3 van!

Ook een geweldig nummer is “Tequila Sunrise” van het album “Desperado” uitgebracht in 1973. De opname is van een live optreden. Het is nou eenmaal zo, dat de ‘studio-opnames’ vaak mooier zijn omdat je die ook gewend bent te horen. Maar ik vind deze toch wel bijzonder.

“Tequila Sunrise”

Het tweede is ook prachtig, een nummer van het eerste album “Eagles” uit 1972. Ik heb gekozen voor de ‘remastered’ versie want ik vond de live video’s niet zo erg mooi.

“Peacefull easy feeling”

En de bonus, blijft ook een geweldig nummer van het laatste album voor hun pauze “The long run” uit 1979.

“Heartache tonight”

Zelf vond ik dit wat deze muziek betreft een prachtige maand.

De volgende maand wordt het weer van alles wat… er komt zoveel voorbij waarvan ik dan denk, ohhh leuke zwijmel. Dus pas in juni ga ik verder met ‘artiest van de maand’ en dat wordt het de Volendamse band “The Cats”.

We vieren een klein feestje vandaag… 🥳🎉. Net gehoord dat dochter en schoon even voor een bakkie langskomen. We hadden een aantal weken geleden al gezegd dat het er maar eens van moest komen, maar dan wel buiten. Het was steeds geen weer.

Maar aangezien de zon nu schijnt en we hier redelijk uit de wind kunnen zitten in de tuin en het de komende dagen weer minder lijkt te worden, wordt het zomaar onverwacht vandaag! En wat zijn ze welkom!
En ook voor de kinderen van Jan wordt het weer tijd dat we ze weer gaan zien! Dat gaat zeker gebeuren!

Allemaal een fijn weekend gewenst! Voor nog meer zwijmels kun je het beste even langsgaan bij Natasja.

Zwijmelen op Zaterdag #439 – The Eagles (3)

Het was weer heerlijk om de 2 nummers van The Eagles uit te kiezen.

_________________________

Allereerst het nummer “Take it Easy”, echt een van mijn favorieten! Het komt van het allereerste album uitgebracht in 1972, genaamd “Eagles”. Dit is een opname van een optreden in 1994.

“Take it easy”

Als tweede nummer kies ik “Doolin’Dalton”, dit lied gaat over een bende treinrovers waaronder een aantal broers, die echt bestaan hebben ergens eind 1800.

“Doolin’ Dalton”

Wat een eer eigenlijk om de muziek van deze geweldige kerels zomaar op mijn blog te mogen zetten.
Volgende week alweer de laatste keer…

Het weer is weer wat beter, hoewel echt buiten zitten nog niet aan de orde is. Dus nog geen bezoek helaas.

Ik ben wel heel blij want ik heb gisteren de 1e vaccinatieprik gehad, merk BioNTech/Pfizer. De 2e krijg ik over 5 weken en een week later, dus ergens eind mei ben ik voor 95% beschermd tegen COVID-19.
Deze eerste prik is al een ontzettende opluchting, nu nog even doorbijten en dan wordt het leven toch weer een stuk beter!

Voor nog meer zwijmels kun je het beste even langsgaan bij Natasja!

Zwijmelen op Zaterdag #438 – The Eagles (2)

Vandaag weer twee geweldige nummers van The Eagles…

_________________________

Hoewel het niet echt MIJN favoriet is kan het allerbekendste nummer hier absoluut niet ontbreken…

“Hotel California”, van het gelijknamige album, uitgebracht in december 1976 met een meer dan prominente rol van drummer, solo- en achtergrondzanger Don Henley.
Een verhaal over een luxe hotel waar je gewoon in kunt, maar waar je nooit meer uit komt…

“Hotel California”

Als tweede nummer kies ik “Take it to the limit” van het 4e album “One of these nights” uit 1975.

“Take it to the limit”

Dat deze band nog steeds bestaat en optreedt is toch heel bijzonder te noemen! Ik heb weer genoten deze week want er kwamen weer heel wat mooie nummers voorbij waar ik uit kon kiezen.

Het wordt weer een binnenweekend want het weer is niet echt geweldig. Een ‘Ommetje” maken tussendoor zal wel lukken. Ik ga niet weg als het regent maar het maakt me niet uit als ik nat wordt!

Voor nog meer zwijmels kun je het beste even langsgaan bij Natasja!

Zwijmelen op Zaterdag #437 – The Eagles (1)

De hele maand april “The Eagles”

“The Eagles” een van mijn lievelingsgroepen uit de jaren 70, is een Amerikaanse rockband.

De band werd in 1971 opgericht en treedt, met een onderbreking van 14 jaar (van 1980-1994), nog steeds op. Er is wel wat verloop geweest in muzikanten in de loop der jaren.

Voorlopig begin ik met 2 nummers per keer en dat kunnen er natuurlijk meer worden!

Het eerste nummer “Desperado” is uit 1973 (een grote favoriet van mij), van het gelijknamige album. Ik had vroeger de LP’s, en nog kan ik de nummers meezingen, heerlijk!

“Desperado”

Het tweede nummer is ook een bekende en zo mooi! “Lying Eyes”, een opname uit 1977. Het is niet echt een nummer waarvan de tekst mij na aan het hart ligt, maar wel een dijk van een melodie en geweldige stemmen.

“Lying eyes”

Ik vind het heerlijke muziek en heb alweer een heleboel nummers teruggeluisterd. Genoeg inspiratie voor volgende week!

Een fijn Paasweekend gewenst voor iedereen! Het wordt koud dus we blijven lekker binnen met de verwarming aan, heerlijk in onze 2-persoons-bubbel.

Mocht je meer zwijmels willen zien en horen ga dan even langs bij Natasja!


Vroeger…#3

We gaan weer een eindje terug in de tijd…

_______________________

Wij woonden dus in dat kleine huisje achter mijn opa en oma. Helaas heb ik daar geen foto’s van kunnen vinden. Ik was een blij kindje. Lachte wat af en kletste iedereen de oren van het hoofd.

Mijn vader was heel ziek geweest, er werd een nier verwijderd en ook aan de andere nier werd hij geopereerd. Hij had aan beide kanten op zijn onderrug een litteken in de vorm van een boomblad. Ook het vinden van werk was niet zo eenvoudig. Hij had graag willen studeren maar dat was destijds niet echt haalbaar voor een arbeidersgezin. Maar uiteindelijk heeft hij altijd alles aangepakt om te zorgen dat we rondkwamen.

Mijn zusje werd zo’n 2,5 jaar later geboren. Dus toen was ik grote zus! Er was toen geen geld voor een geboortekaartje voor haar. Heel sneu vind ik dat, nog steeds. Gelukkig zijn er wel wat foto’s!

Rond mijn 4e verjaardag verhuisden we naar een huisje dat op een steenworp afstand stond. Er moest veel aan gedaan worden. Er werd mij later verteld dat ik had gezegd dat ik daar echt niet wilde wonen want ik vond het een stom huisje.

Toen alles bewoonbaar was werd onze inboedel stuk voor stuk verhuisd. Een van de eerste herinneringen die ik echt heb is dat ik een schemerlamp mocht dragen van het oude naar het nieuwe huis. Ik liep voetje voor voetje door de steeg langs de schutting tot ik bij de poort van de slager was die ons overpad gaf om naar ons nieuwe huisje te lopen. Ik was heel trots dat het goed gegaan was.

Tegen de tijd dat ik naar de kleuterschool zou gaan moest ik naar de oogarts. Ik keek scheel en bleek een ‘lui oog’ te hebben. Het goede oog moest worden afgeplakt zodat het luie oog weer beter zijn best zou doen. En ik kreeg een brilletje. Ik ging toch al niet echt graag op de foto om te poseren, dat is wel te zien aan mijn gezicht waar ik nog geen bril had, ik kijk best ernstig op een aantal foto’s en ik lach bijna nergens op. Dat is ook niet echt veranderd. Gedwongen lachjes lukken niet bij mij. Maar met het brilletje vond ik het helemaal verschrikkelijk. Maar ik moest hem toch tot mijn 16e jaar blijven dragen. Naar de oogarts was elk jaar een uitje samen met mijn vader.

Vanaf “Vroeger #4” ga ik naar de kleuterschool!

Wil je de eerdere logjes over vroeger lezen? Klik dan op HIER (1) en HIER (2).

Vroeger…#2

Eigenlijk had ik deze “Vroeger” serie met dit verhaaltje moeten beginnen, gelukkig kan ik me nog veel herinneren, alleen het onderstaande niet natuurlijk… Onderstaande was ruim 70 jaar geleden.

Als je het gemist hebt en het nog wilt lezen klik “Vroeger…#1”.

________________________________

Als 1e kind van mijn ouders werd ik geboren. Ze ontmoetten elkaar tijdens dansles in Amsterdam. Na 2 jaar verkering trouwden ze op 1 juni 1949 en ik werd op 8 mei 1950 geboren. Mijn moeder was toen bijna 23 en mijn vader was 24.

Ik was heel klein, slechts 45 cm lang maar ik woog wel 5,5 pond, dus was ik een mollige baby. Nou ja, wat dat betreft is er niet veel veranderd, want ik ben nog steeds klein en mollig… 😂

Hieronder ikke, een maand oud ongeveer.
Daaronder links, met vader en moeder, rechts oma, tante en oom.
Rechts met opa, toen was ik ongeveer 1 jaar.

Ook in die tijd was er al woningnood. Mijn grootouders van vaders kant woonden midden in het pittoreske dorpje Sloten, aan de rand van Amsterdam, in een soort steegje aan het eind van een rijtje van 5 huizen.. Opa heeft met hulp van mijn vader en een paar vrienden een tuinhuisje gebouwd achter hun huis. Het was heel klein. Een woonkamertje waarin een opklapbed en een tafel met stoelen stond, een keukentje, een piepklein slaapkamertje en een toilet. Opa was betonvlechter, best zware arbeid.

Mijn moeder was een stadskind, ze werd geboren in Amsterdam, in de Indische buurt. Ze woonde in een benedenwoning met 3 slaapkamers. Samen met haar ouders, 5 zusjes en 2 broertjes. Mijn opa was schoenmaker en hij deed zijn werk in de ouderlijke slaapkamer, waar zijn spullen stonden opgesteld bij de openslaande deuren. De tram reed er door de straat op weg naar de eindhalte bij het Muiderpoortstation. Maar mijn moeder wilde heel graag naar het dorp verhuizen, waar ze ook snel wende en uiteindelijk nooit meer in de stad wilde wonen.

Ook was ik het eerste kleinkind van mijn opa en oma van vaderskant en ik werd vernoemd naar mijn oma. Ik kwam er graag en zat dan altijd op de tafel waarbij opa me altijd vasthield aan mijn beentjes.

Mijn opa was een stroper op het gebied van vissen. Hij viste overal en zette fuiken waar het niet mocht, maar hij kwam er altijd mee weg. Het eerste aaltje was altijd voor mij en dat werd dan gestoofd. De eerste jaren van mijn leven heb ik veel vis gegeten maar opeens was het over, het stond me tegen vertelde mijn moeder en ik heb in ieder geval nooit meer gestoofde aal gegeten.

In de winter was het in dat kleine kamertje waar ik sliep ijs-en-ijskoud. Wat ze ook probeerden, ik verdroeg niks aan mijn handjes en die waren dan ook vaak zo koud dat ze wel bevroren leken. Maar ik heb er niks aan overgehouden, dus zo erg is dat nou ook weer niet.

Baby Treeske 9 maanden

Dank voor het lezen en tot de volgende “VROEGER”.

Lekker bakkie koffie…

Koffie… ik ken maar weinig mensen die het niet lekker vinden en het dus niet drinken…

______________________________________

Eigenlijk ben ik koffie gaan drinken omdat iedereen het lekker leek te vinden. Vanaf mijn 16e of zo ben ik het gaan proberen.

Eerst natuurlijk met suiker en gekookte melk. Later werd dat koffiemelk. Echt heel lekker vond ik het niet eens in het begin. Maar dat veranderde wel!

Wat ik vroeger dus echt niet leuk vond aan koffiezetten was het opgieten van heet water in de filter. Ik vond het eigenlijk zonde van mijn tijd en heb er nooit echt van genoten, zoals ik van sommige mensen wel eens anders hoor, die vonden het juist heerlijk om daar zoveel aandacht aan te besteden.

Bijna 50 jaar geleden begon ik met mijn eigen huishouden, met koffie malen en opgieten dus.

Een ouderwets koffiezetapparaat

Toch maar overgestapt op een filter-koffiezet-apparaat. Wat een uitkomst was dat. De mijne had ik bij elkaar gespaard met koffiepunten van D.E., ergens midden 70-er jaren in gebruik genomen denk ik. Hij zag er wel ongeveer uit zoals op de foto hierboven. Ik vond het een uitkomst. Geen idee hoe lang die eerste meeging, er kwam een nieuwe en daarna weer een.

Ook heb ik er 18 jaar geleden een Senseo-apparaat bij gekocht. Ook prima met later de mogelijkheid ook pads zonder cafeïne. Er kwam een melkopschuimer bij, zo’n 6 jaar geleden, heerlijk om een cappuccino te maken. Hoewel ik dat tegenwoordig ook bijna niet meer doe bedenk ik me nu.

Maar filterkoffie is toch mijn favoriet, ook van mijn lief gelukkig dus dat komt goed uit! Een jaartje of zo geleden was de oude aan vervanging toe en hebben we een nieuwe gekocht met een thermoskan eronder. Dat is wel heel handig.

Mijn eerste beker koffie vind ik het lekkerst, ’s morgens bij het ontbijt. Al tientallen jaren drink ik mijn koffie zwart. Tussendoor gedurende de dag maakte ik voor mezelf nog wel eens een senseo, maar dat gebeurt niet regelmatig meer. Dus verslaafd ben ik zeker niet. En ’s avonds is het sowieso uit den boze want dan doe ik geen oog dicht. Of het moet cafeïnevrij zijn dan.

Op vakanties naar het buitenland had je vroeger nooit geen mogelijkheid tot koffie zetten met een filter. Percolatorkoffie vind ik vies, oploskoffie is het ook niet. Tegenwoordig staat er vaak wel een koffiezetapparaatje in een appartement, maar wat er nu op de markt is gekomen… En wel door M.ercadona in Spanje… 10 zakjes met koffie + filter, waar je dus alleen gekookt water op hoeft te gieten voor € 1.90.

Het lijkt mij een uitvinding! Er is altijd wel ergens een M.ercadona in de buurt op GC waar ik dan meestal heen ga, dus nooit meer moeilijk doen op vakantie! Daar word ik echt blij van!

Ik dacht… toch eens kijken of dat in Nederland niet ergens te koop is en ja hoor… er bestaat een andere variant ‘Freshdrip’. Vergelijkbaar en verkrijgbaar in Nederland, maar erg duur… € 7.00 voor 7 zakjes… Niet nodig hier natuurlijk.

Wie drinkt er koffie, veel of weinig, en wat voor koffie drink je dan?

Vroeger… #1

Vroeger… was alles toen mooier? Nee vast niet. En als kind weet je natuurlijk niet beter…


Soms word ik echt geraakt door oude foto’s en de herinneringen die eraan zitten. Dus ik dacht… ik ga een rubriek “Vroeger” maken, gewoon 1x per week of 1x per 2 weken of zo!

Dat moet de praktijk nog even uitwijzen. Ga me niet echt vastpinnen, maar er zal wel regelmatig een foto langs komen.

Op deze foto staat mijn oma. Met mij op de voorgrond, 2,5 jaar ongeveer en we deden mee aan een modeshow.

Mijn oma (de moeder van mijn vader) was een grote, gezette vrouw. Ze was 52 jaar toen ik geboren werd als 1e kleinkind, dus op deze foto was ze waarschijnlijk 54-55 jaar. Als ik bedenk dat ik al ruim 15 jaar ouder ben dan zij toen was denk ik meteen, wat zagen mensen er vroeger toch een stuk ouder uit dan tegenwoordig. Wel ook een grappige vergelijking, ik werd oma op mijn 51e.

Het was vast georganiseerd door een Katholieke organisatie, die modeshow, want ik zie veel zusterkappen in het publiek. Dat was mijn eerste keer op de catwalk. Oma had voor mij en voor 2 kleinkinderen van haar broer dezelfde kleertjes genaaid en ook voor het popje dat ik in mijn armen heb.

Ik denk dat ik het best spannend vond allemaal, te zien aan dat ernstige gezichtje. Ik liep wel mooi voorop, heel pittig en helemaal niet bang, werd me weleens verteld.

Opa en oma woonden vlakbij ons, dus we zagen ze bijna elke dag. Oma overleed toen ik 18 was in haar slaap, ze was toen 70 jaar, ongeveer zo oud als ik nu ben. Ze hield van snoepen en lekker eten en hoewel ze ook diabetes II had vond ze het belangrijker om lekker te leven dan heel lang te leven.

Eerlijk is eerlijk, hier herinner ik me helemaal niks van, maar ik vind de foto zo schattig…

Zwijmelen op Zaterdag #424 – Kili Watch

Zwijmelen op Zaterdag… ik was bijna vergeten dat het zaterdag was, met die rare dagen.

Ik doe van alles, maar kom aan heel veel dingen ook niet toe. Logjes lezen schiet erbij in, sorry lieve blogvrienden.

Oh ja, en ik was ook vergeten te bedanken voor jullie trouwe bezoekjes en reacties in het afgelopen jaar… eigenlijk maar 4,5 maand, want ik ben er natuurlijk een tijdje tussenuit geweest!

Dus bij deze, heel erg bedankt voor het langskomen en reageren. Een blog bijhouden en daar plezier in hebben valt of staat natuurlijk niet met weinig of veel bezoekers, maar ik mag zeker niet klagen, doe ik dan ook niet, want het is op deze manier heel erg leuk!

Vandaag nog weer een keer aan de wandel geweest met dochter, bij een mooi landgoed in Zeist. Ze had weer koffie mee en voor ons allebei een heerlijke echte ouderwetse appelflap van de warme bakker. Het was heerlijk en gezellig. We zijn weer lekker bijgepraat! Dankjewel lieverd, het was fijn!

Op Oudjaarsavond keken wij naar “Ik hou van Holland”. Deze keuze was perfect, want we hebben gelachen en een beetje meegepuzzeld. Ook de muziek was leuk! Er moet dan geraden worden en ik dacht bij een van de nummers… dat wordt mijn zwijmel!

Een nietszeggend liedje uit 1960, want het betekent eigenlijk niks, dat een grote hit is geworden destijds en de herinnering eraan was ook erg leuk! Benieuwd wie het nog kent.

“Kili Watch”
van
The Cousins

Dit is een opname van 1990! Het klinkt gewoon hetzelfde als in 1960, maar ik vind het interview voor het optreden heel erg leuk. Ik was 10 jaar toen dit nummer uitkwam en ik meezingen (fonetisch natuurlijk) was weer even heerlijk!

Nog 1 dag en dan gaat de eerste nieuwe week van 2021 van start! De vaccins komen eraan, de tijden gaan hopelijk veranderen! Ik wens iedereen een fijne zondag en als je nog meer zwijmels wilt zien en horen, ga dan even langs bij Natasja!

Zwijmelen op Zaterdag #419 – All kinds of everything…

En ja hoor, we gaan weer zwijmelen!

Iedereen weet wel dat ik dol ben op de muziek van de 50-60 en 70-er jaren.

Vandaag vond ik weer zo’n schattig en mooi liedje. Het liedje dat in 1970 voor het ESF is ingezonden en gewonnen door Ierland.

Dana, toen 18 jaar, werd begeleid door Het Metropole Orkest met dirigent Dolf van der Linden.

Ik geniet er weer van! Misschien voor sommigen te zoetsappig, zeker voor degenen die in die tijd heel klein waren of nog niet eens geboren en dit nummer dus nog nooit gehoord hebben.

Dana
met
“All kinds of everything”

Allemaal weer een mooi weekend gewenst!

En wil je nog meer zwijmels zien/horen ga dan even langs bij Natasja, daar staan de links naar de andere zwijmelaars…