Opeens verhuizen… (3)

En toen was het opeens 7 september 2021, gingen we de huurovereenkomst tekenen en kregen we de sleutels overhandigd. Samen een huis huren, een grote stap maar het voelde zo goed! En nog steeds!

Het was prima weer, de balkondeur kon heerlijk open en Jan had aan familie doorgegeven dat we er tussen 12.00 en 15.00 zouden zijn zodat, wie dat wilde, die op die dag ook kon komen kijken. Dat is in zijn familie blijkbaar de gewoonte dus die dag hebben we gewoon genomen zo die kwam.

Ook kwam de verkoper van de vloer even kijken of de ondervloer glad genoeg was om de PVC planken eroverheen te leggen. Er lag geplakt zeil en dat was prima. Een fijne PVC vloer die goed bij onze meubels past en waar we nog steeds heel erg blij mee zijn.

De schilder die we via via hadden kunnen inhuren om alle plafonds en muren weer toonbaar te maken kwam ook langs om alles op te nemen. Hij zou wel een paar dagen bezig zijn want de mevrouw die voor ons hier woonde had echt vreselijk veel gerookt. Dat was te ruiken en ook te zien. Uiteindelijk had hij een week nodig.

Hij had wel een klus voor ons, want voor hij kon starten moesten wij dus wel overal het behang af zien te krijgen. Dat was even een tegenvaller, maar na 3 dagen was het dus allemaal gelukt. Ik mocht vroeger nooit iets doen, dus dat soort klusjes heb ik ook nooit gedaan, maar ik heb een hele middag geholpen en ook een dochter van Jan en het ging goed. Ik mocht ook alle stopcontacten verwijderen. Die gingen met de plafondroosters voor ontluchting en beluchting mee naar Zeist om schoon te worden gemaakt en ze konden een paar dagen later weer spic & span mee terug.

De lampen werden opgehangen, dat ging niet allemaal even makkelijk. Het plafond is erg hoog, Jan is bekend met hoogtevrees en boven je hoofd werken is nooit zo fijn. De aansluitingen waren niet allemaal even handig, maar ook hier kwam de dochter van Jan voor langs om haar vader te helpen. Het scheelde echt dat die klussen ook allemaal al klaar waren.

Intussen hadden we in Zeist ook nog het een en ander voor te bereiden, inmiddels hadden we de verhuisdozen van het verhuisbedrijf gekregen en kon ik verder met inpakken. Jan ging een aantal dagen alleen naar Beverwijk voor ander schoonmaakwerk. De ramen, de kozijnen, de deuren, noem maar op… Maar hij kon het allemaal en dat was super!

Waar we de energie vandaan haalden, gewoon de zin om te verhuizen en omdat je nou eenmaal door moet natuurlijk, het ging gewoon als een speer.

De schilder was op 20 september om 12.00 uur klaar. De vloerenleggers kwamen op woensdag de 22e en de verhuizing was gepland op 24 september.

Nadat de vloer gelegd was, wat nog even pushen was, want de 2 heren vloerenleggers hadden niet zo’n haast. Ze vonden het balkon heerlijk blijkbaar en zaten regelmatig een sigaretje te roken en koffie te drinken. Maar natuurlijke lukte het nadat Jan ze even streng toe had gesproken. Het was tenslotte afgesproken dat alles op één dag zou worden gedaan.

Ook moest er nog een boel afval worden afgevoerd. De vloer moest natuurlijk nog helemaal geveegd/gestofzuigd en later gedweild worden. Jan had alles gestofzuigd, dus dweil-klaar gemaakt. Daarvoor hebben we mijn dochter gevraagd, die sowieso naar Beverwijk zou komen om te helpen op de dag van de verhuizing. Ze was al vroeg begonnen, maar het hele huis dweilen was ook superzwaar. Haar rug en armen hadden het zwaar te verduren en na die vrijdag was ze het hele weekend gesloopt… Maar… alles voor het goede doel! En wij waren erg blij met die hulp!

Nog één deel te gaan… de verhuisdag! Tot later!

Een engel zonder vleugels…

De tekst hieronder (schuin) heb ik geschreven voor een schrijfuitdaging. En ik blijf het een mooi nummer vinden. Ook vandaag kwam het weer in mijn gedachten terug. 

Want voor mij was mijn moedertje ‘een engel zonder vleugels’. 

Vandaag zou ze 95 jaar zijn geworden…❤️

Een engel zonder vleugels…

Soms worden mensen wel eens ‘engel’ genoemd. Meestal hebben die mensen dan iets liefs, iets moois of iets bijzonders gedaan. Want engelen zijn nou eenmaal bijzonder. En engelen komen in alle religies voor.

Neem nou de “beschermengel”, iedereen heeft wel eens pech in zijn leven, maar komt dan soms net op een manier uit een ongeluk of ziekte, dat je denkt.. tjonge, dat had toch ook anders af kunnen lopen, die had wel een beschermengeltje bij zich.

Wie mijn beschermengel is weet ik niet, Maar het voelt altijd wel of er iemand in mijn buurt is. Misschien mijn opa, mijn vader of mijn moedertje, want haar zie ik zeker als een engel, want dat was ze bij leven al.

Nee, dit is echt geen idealiseren, ze was echt zo. Liefdevol, zorgzaam, behulpzaam, belangstellend, liet ieder mens in zijn/haar waarde, oh… ik kan nog wel even doorgaan, zij was “MIJN engel zonder vleugels”.

 

Zwijmelen op Zaterdag… Floor Jansen

Zwijmelen op Zaterdag!

Ben weer eens ouderwets gaan speuren op YouTube voor een lekkere zwijmel.

Ik hopte van Creedence Clearwater Revival naar Shania Twain, door naar Sam Cooke en na nog een paar kwam ik uit bij Garth Brooks. Zo’n heerlijke stem als die man toch heeft!

Ik luisterde naar het nummer “Shallow” en herinnerde me opeens dat Floor Jansen dat heeft gezongen in Beste Zangers 2019. Dus die plaats ik want ik vind het prachtig!

.

“Shallow

Ik heb nog steeds mijn ritme niet gevonden om regelmatig te bloggen. Ook een drukke week gehad . Het begon maandag al, toen ben ik naar Zeist geweest en heb koffie gedronken bij de Woongroep waar ik nog steeds sta ingeschreven. Echt heel erg leuk weer. Het is gewoon te ver om om de paar weken daarheen te rijden. En gelukkig hoeft dat ook niet.

Een van de bewoners had het initiatief genomen om een aantal mensen bij elkaar te trommelen om lekker te gaan lunchen. We waren met 7, dus een leuk koppeltje!

We zijn neergestreken bij de Deli en hebben heerlijk gegeten, lekker bijgekletst en veel gelachen. Wat een gezelligheid! Het voelde na een lange tijd, want corona had natuurlijk ook al de regelmatige bezoekjes verstoord, gewoon heel erg vertrouwd! Allemaal lieve mensen waar ik het goed mee kan vinden!

Wie bij mijn lief leest weet ook van de rest van de week.

Lieve mensen, een fijn weekend gewenst en tot binnenkort weer!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Zwijmelen op Zaterdag… The Easybeats

Zwijmelen op Zaterdag!

Weer een leuk nummer op de radio gehoord, dit keer Radio NH, we wonen tenslotte in Noord-Holland, dus die zender heb ik ook vastgezet in de auto!

The Easybeats, ik kon me het nummer nog goed herinneren en lekker meegalmen, maar de naam van deze band wist ik echt niet meer.

Een heerlijk nummer uit 1966, het jaar waarin ik verschillende muzieksoorten begon te waarderen.
Wat dit is? Rock? Pop? Ik weet het eigenlijk niet, maar het klinkt nog steeds lekker!

“Friday on my mind”

Deze week een uitstapje gemaakt naar ‘Castricum’. Wel 8 km hier vandaan! Mijn cadeautje voor mijn verjaardag was nog niet gelukt. Gaan we nog een keer voor naar Zaandam. Maar Jan vond helemaal niks ook niet leuk, dus op de kaart voor mijn verjaardag vroeg hij me mee uit, zo lief, dus we gingen woensdag ‘op date’.

Allereerst gingen we naar het “Huis van Hilde”. Het archeologisch museum voor de Provincie Noord-Holland. Zeer de moeite waard. Ik houd van historische verhalen en de opgravingen waren heel bijzonder. En met de tegenwoordige technieken zijn de skeletten goed na te maken.

Hilde

Ik heb nog een mooie pen gescoord, die spaar ik en zeker een speciale zoals van dit museum.

Daarna wandelden we samen weg van het Museum en ook weg van de auto… Waar gingen we heen? Voor Jan een weet, voor mij een vraag. We liepen een stukje langs het spoor en staken op een bepaald moment het spoor over…

Toen wist ik het… we liepen recht op “Steakhouse Bij de buurvrouw” aan. Het restaurant dat eerst op een andere locatie stond en wel in Beverwijk en waar we 4 jaar geleden Jan zijn 65e verjaardag hebben gevierd. We hebben heerlijk geluncht samen, echt heel gezellig en de menukaart is nog steeds heel erg lekker. Dus nog weer een beetje mijn verjaardag gevierd, wat ben ik een bofbips hè.

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Zwijmelen op Zaterdag… Simon and Garfunkel

Zwijmelen op Zaterdag!

Vandaag hoorde ik dit nummer op de radio in de auto, het werd geschreven voor de soundtrack van The Graduate in 1967 door Simon and Garfunkel.

“Mrs. Robinson”

Heerlijk om weer eens te horen en omdat ik het zelf sowieso nooit geplaatst heb vond ik het wel een leuke keuze!

Morgen mag ik weer een extra kaarsje uitblazen en dat vier ik met Jan bij mijn dochter en schoonzoon! En daarna gaat ons leventje gewoon weer door!

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Opeens verhuizen… (2)

Eenmaal de beslissing genomen gingen we aan de slag…

Als eerste wilde ik graag de vliering leeg, was niet spectaculair vol hoor, verdeeld in 4 hoeken:
kerstspullen, dekbedden en kussens, koffers en reistassen en een aantal plasticbakken met spullen van vroeger en 2 logeerbedden. Die waren maar 1 keer een week gebruikt in december 2013, dus nog gloednieuw.

Ik zei tegen Jan, we hadden echt tijd genoeg, die vliering wil ik graag eind van de week leeg. Maar toen hij eenmaal boven was en begon met via de vlizotrap de spullen aan te geven was het dezelfde dag al gepiept. Na het stofzuigen was de vliering klaar, ging het luik dicht en hoefden we daar niet meer te zijn.

De tweede klus was de logeerkamer, eerst het bed verkopen. Jan had foto’s gemaakt en het uit elkaar gehaald. Ook dat was snel gebeurd en toen hadden we ruimte om de dozen van de vliering netjes op te stapelen, de dekbedden etc. in nieuwe vacuümzakken doen. De ingebouwde plankenkast waar de foto-albums en boeken stonden was ook zo leeg, in de kelder hadden we nog zo’n 40 dozen staan die over waren van mijn vorige verhuizing, die we daar goed voor konden gebruiken.

Jan pakte ondertussen de schuur aan. Daar was al heel veel van uitgezocht of weggedaan. We wisten tenslotte in maart al dat we wilden verhuizen. Hoe lang het zou duren was natuurlijk heel onzeker, maar als je iets niet meer nodig hebt of er geen ruimte is voor de spullen in de nieuwe omgeving, dan maar afscheid nemen.

Tussendoor allerlei administratieve dingen regelen, o.a. een verhuizer, een schilder. Verder de komende verhuizing doorgeven ivm de post. Laten omzetten van TV en internet en de gas- en elektra-leverancier. Weer een keer heen en weer naar Beverwijk om de pvc vloer uit te zoeken.

7 september zouden we de sleutel krijgen en op 24 september wilden we verhuizen. Het oude huis werd opgezegd per 1 oktober, dan hadden we dus nog een week om dat ook af te ronden.

De lounge-set werd verkocht. De kussens daarvan bewaarden we op een houten frame in de blokhut en die moest ook weg. Die blokhut was nog heel mooi maar we konden er niet op rekenen dat de nieuwe huurders die zouden willen hebben. Dus ook verkocht, de koper moest hem zelf uit elkaar halen en meenemen. Uiteindelijk liep alles als een trein, zoals Jan zei… we zitten in een positieve flow en het gaat maar door.

Jan heeft heel wat dozen inpakklaar gemaakt en is heel wat keertjes naar de stort gereden. Intussen werd ook de kelder leeg gemaakt, zodat we daar ook geen omkijken meer naar zouden hebben. Bloempotten, vazen, oude verfblikken, een koelkastje. Alles kwam naar boven en wat verkocht moest worden zetten we buiten onder de carport.

Het was wel grappig want Jan zag best wel tegen de verhuizing op. En ik zei steeds, maak je niet druk, we laten toch alles doen… ja de schilder was afgesproken, de vloer was gekocht en zou worden gelegd, de verhuizing werd gedaan, maar uiteindelijk blijft er natuurlijk nog heel veel over wat we zelf moesten doen. Maar het ging goed. We namen ook echt tussendoor onze rust. En af en toe een dagje ontspanning. Zo is Rietepietz zelfs nog een dagje geweest.super gezellig!

Deel 3 volgt binnenkort…

Zwijmelen op Zaterdag… Dean Brody

Het is weer zaterdag, vorige week gewoon vergeten, maar ik ben er!

Country, iemand die mij een beetje kent weet dat ik er van houd.

Mijn broertje ook!
Toen we het weekend in Duitsland waren en hen een aantal keren hebben gezien en gesproken kwam het ook op muziek. We hebben wel een beetje dezelfde smaak dus dat is leuk.

Hij heeft een leuke Playlist op Spotify staan en die ben ik nu aan het luisteren. Ik kwam daarin “Dean Brody” tegen, een Canadese zanger van het geboortejaar van mijn dochter met het heerlijke ritmische nummer:

Little Yellow Blanket”

Natuurlijk ben ik even verder gaan speuren en las dat zijn 1e single in 2008 meteen raak was! Een mooi nummer over twee broers… De ene was nog klein en de andere volwassen, hij ging zich melden als militair en moest de oorlog in. Een verdrietig nummer, en zeker op dit moment actueel, nu er zoveel mensen zich hebben aangemeld om in de oorlog in Oekraïne te gaan vechten.

Hoe komen ze terug, dood of levend, gewond en gehandicapt of in een stuk…? Hoe dan ook, het zijn allemaal dappere mensen, die bereid zijn hun leven te geven!

“Brothers”

Ik wens iedereen een mooi weekend toe!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Nog even wennen…

Gisterenmiddag dacht ik opeens, oeps… ik ben helemaal vergeten mijn zwijmel te zetten op zaterdag. We waren ook weg natuurlijk, maar ik had het bericht gewoon kunnen inplannen en echt… ik heb er gewoon helemaal niet aan gedacht. Ben dus nog niet gewend aan regelmatig bloggen.

Maar dat komt wel weer goed. Het wordt binnenkort weer zaterdag en dan doe ik zeker weer mee!

Ik heb mezelf ook voorgenomen niet krampachtig te doen om echt alles van mijn favo bloggers te lezen. Een paar dagen weg en/of geen of weinig tijd en je loopt zo weer achter. Daar is niets aan te doen.

Ik vind het wel heel leuk dat ik weer begonnen ben. Ook weer op de hoogte zijn van anderen en hun bezigheden is gewoon leuk.

Er is een heleboel gebeurd in die 8 maanden waarin ik buitenbeeld was. Corona hield ons natuurlijk ook in de greep en veel thuis want we hebben aldoor heel voorzichtig gedaan.

Kerst was heel erg rustig, op de dag voor kerst gegeten bij mijn dochter en schoonzoon. Zij had gekookt, het was super gezellig. We hadden alle 4 een zelftest gedaan, gewoon voor alle zekerheid. En verder de kerstdagen lekker samen thuis. Geen straf in onze fijne woning!

En eind februari Jan zijn 69e verjaardag gevierd. Hij twijfelde best nog wel even, zal ik het wel vieren of niet. Uiteindelijk besloten het wel te doen. Op zondag de kids en kleinkids en op maandag de broers en zussen. Na 2 jaar was dat natuurlijk super gezellig. Maar waar we niet op gerekend hadden was, dat een van onze gasten naar het carnaval was geweest. Helaas wisten we dat niet anders hadden we hem echt niet binnen gelaten. En ja hoor, kon eigenlijk ook niet anders, hij bleek de volgende dag toch corona te hebben. Wij hebben ons op woensdag ook laten testen bij de GGD en ja hoor, ’s avonds de uitslag in de mail, allebei positief, kon niet missen. Jan was toen al ziek maar ik had nog geen klachten. Een avondje plezier en 7 mensen aangestoken. Niet echt verantwoordelijk, maar goed. Iedereen is weer beter, dus dan hebben we het ook maar gehad.

We zijn nog wel regelmatig zomaar een dag energieloos en dus ook moe, maar hopelijk worden de tussenpozen steeds minder.

Ik heb nog wel het een en ander te vertellen dus wordt vervolgd!

Een fantastisch weekend…

Hieronder herblog ik het verslag van Jan! Het was echt een geweldig weekend!

De familiereünie waar ik zaterdag naar toe ging, was ook heel erg leuk. Lang geleden dat we elkaar, 15 neven en nichten incl. aangetrouwd en mijn aangetrouwde oom Luuk van 95 jaar, hadden gezien en gesproken. De laatste jaren zagen we elkaar alleen bij begrafenissen of crematie’s. We hadden allemaal één mooie bloem meegenomen en dat maakte samen een prachtig ‘plukboeket’.

Wat zat ie op zijn praatstoel. De bedoeling was alleen koffie drinken, in het tehuis waar hij tijdelijk woont voor hij een eigen plekje heeft, met taartjes die de organisator mee had genomen. Maar hij ging ook mee lunchen en daarvoor moest zijn rollator mee omdat hij wel een stukje moest lopen. De tijd vloog om en het was echt geweldig en voor iedereen voor herhaling vatbaar. We misten nog wel een paar mensen maar wie weet zijn die er de volgende keer ook bij! Het was super!

Oom Luuk op zijn praatstoel, wat had hij een plezier!

Happy Hulk

Een wel heel bijzonder weekend beleefd, waarin wij fantastisch fijn hebben genoten. Ik was uitgenodigd om de drukbezochte officiële opening van de Blauwe Hut bij te wonen op de Thijmse Berg in Rhenen, waar gezinnen met jonge zieke kinderen van een gratis vakantieverblijf kunnen genieten. Zie laatste kerstverhaal. Dit fantastische project werd gerealiseerd door een stel zeer positief ingestelde mensen, die echte doeners zijn. Zij lieten zich leiden door een Zweedse filosofe, die vaak de woorden uitsprak, ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus denk ik dat ik het wel kan’. En dat er grote behoefte voor is bleek wel door de 12 boekingen die deze stichting al mocht ontvangen. Grote hulde voor deze mensen die dit project wisten te realiseren.

Wij verbleven voor twee nachten in B&B Bovenweg wat gesitueerd ligt vlakbij de Thijmse Berg. Dit vanwege het feit dat Treeske die dag een familiereünie had in Amsterdam…

View original post 307 woorden meer