December…

 

En toen was het opeens zomaar december 2015!

Na een prettige laatste dag stapten we gisteravond om half 7 Canarische tijd weer in het vliegtuig. We hebben een erg leuke vlucht gehad, gelachen met medepassagiers aan beide kanten. Adrie en ik zaten allebei aan het gangpad en naast ons zat dus aan beide kanten een echtpaar. Onze leeftijd of iets ouder.

Na een tijdje besloot ik lekker de CD van de 3JS te gaan beluisteren op mijn iPodje. Ik zing altijd mee, weet de meeste teksten al heerlijk mee te galmen. Volgens mij doe ik dat echt IN mezelf, dus zonder geluid. Maar blijkbaar ga je onwillekeurig toch echt meezingen, en mensen, dat weten we allemaal, is echt geen gehoor…

lachen tegeltje

Dus Adrie stootte me op een bepaald moment aan, zij zag mijn buren hartelijk lachen terwijl ik met ogen dicht in een soort trance was, hoe gênant. Nou ja, dat was het begin van een heleboel gezelligheid. Wat de 3JS allemaal niet veroorzaken, niet te geloven ;-).
Het een haalde het ander uit en we bleven lachen. Hier en daar kregen we een paar boze blikken toegeworpen, als die me geraakt hadden, had ik hier vast niet meer gezeten. Om ons heen gingen er ook mensen mee lachen, het werkte echt aanstekelijk.

Toen de stewardessen langs kwamen op hun ronde gebeurde het ook weer en ze vertelden dat ze ons (alle 6 dus) zouden nomineren voor de gezelligste passagiers van het jaar! Nou… een vluchtje ergens heen winnen als prijs lijkt me wel wat hoor. Mijn koffer is uitgepakt en de was is gedaan, maar ik pak hem zo weer in! Aan het eind nog een uurtje rustig zitten lezen, ik zat dus in het vliegtuig en in het boek was iemand een HELLETOCHT aan het schaatsen, namelijk HHH. Hij vloog af en toe over het ijs en ik vloog met hem mee. Een aanrader trouwens, dat boek!

We landden om net na middernacht Nederlandse tijd, heerlijk weer op de vertrouwde bodem te staan en wat was het lekker fris. Bij het uitstappen bedankten de stewardessen ons voor de gezelligheid. Echt, heel apart hoor, nog nooit meegemaakt zo’n vrolijke vlucht. De zoon van Adrie haalde ons op en rond 02.00 uur, zoals gehoopt, was ik thuis.

Vanmiddag komt dochter lekker bijpraten, gezellig samen eten en morgen gaat ze pas weer naar huis. Is weer even de moeite waard!

Alles is alweer opgeruimd en we gaan dus weer over tot de orde van de dag.

Wat of waar die is weet ik niet… ik doe maar wat!

 

Advertenties

Weblog ontmoetingen…

 

Steeds vaker sta ik erbij stil, hoe bijzonder het is, hoeveel mensen je wel niet ontmoet in je leven.

Het is eigenlijk constant een komen en gaan van mensen. Een aantal daarvan blijft ook in je leven en hoort dan na verloop van tijd tot je vrienden, waarvan sommigen ook nog eens heel belangrijk voor je kunnen worden.

Zo heb ik inmiddels al een groot aantal bloggers ontmoet!

De eerste daarvan was Hanneke, trouwens ook mijn eerste volgster! Een geweldige schrijfster, die momenteel niet zoveel doet met haar blog. Ze is 2 jaar geleden oma geworden van 3 kleinkinderen binnen 3 maanden. Binnenkort worden er weer 2 kleinkinderen geboren, dus zij heeft duidelijk andere prioriteiten.

Misschien wel leuk om te vertellen hoe dat contact is ontstaan.
Ik was een beginnend blogster. In augustus 2004 ben ik met mijn eerste weblog gestart (toen nog bij weblog.nl) genaamd ‘Van Geldorpjes’. Mijn dochter wees me op de weblog van een vriendin en dat vond ik zo leuk en… net iets voor mij. Een maand eerder was mijn zoon met zijn gezin, na 2 jaar in Nederland te hebben gewoond, weer verhuisd naar Gran Canaria en ik dacht, dát is een leuke manier om familie en vrienden een beetje op de hoogte te houden van hun leventje en natuurlijk ook van dat van ons. Ook was het precies in mijn eigen straatje vanwege mijn interesse in alles wat met computers en internet te maken had, dus het werd meteen een erg leuke hobby.

Deze weblog ging dus over mijn leven met mijn man, inmiddels ex, mijn kinderen (zoon woont op Gran Canaria en dochter in Nederland) en kleinkinderen en het wonen en werken in Nederland en op Gran Canaria. Ik heb mezelf alles aangeleerd en was een beetje aan het experimenteren. Zo had ik een (zoals we tegenwoordig zeggen) widget geplaatst voor lezers, om mijn blog te gaan volgen via een e-mail abonnement. Ik had mezelf voor een abonnement aangemeld, iemand moest het toch uitproberen hè. Toen een piepklein logje gemaakt met als titel ‘dit is een test’ en uitleg over de reden van die test.

Ik had er niet echt bij stil gestaan dat er natuurlijk ook wildvreemden mijn blog zouden kunnen lezen. De familie en een handvol vrienden wisten me te vinden en dat was de insteek. Tot ik op het bovengenoemde logje opeens een reactie kreeg, ja van Hanneke dus, die luidde als volgt: “En… is de test gelukt?” of iets van die strekking. Ze zal zeker gelachen hebben om mijn verbaasde tegenreactie. Ik vroeg haar namelijk hoe zij mij in vredesnaam gevonden had.. Nooit verwacht dat buitenstaanders geïnteresseerd zouden kunnen zijn in mijn blog. Nou ja, er stonden destijds in het ‘beheer’ van weblog ‘nieuw gepubliceerde logjes’ en die ‘test’ van mij, waar haar oog dus op viel, maakte haar nieuwsgierig.

In maart 2010 hebben we elkaar voor het eerst ontmoet en we hebben een erg leuk contact, het wordt hoog tijd dat we weer eens iets afspreken, mijn beurt om haar kant op te gaan! Hanneke, in het nieuwe jaar moeten we echt weer eens bijkletsen hoor!

Daarna volgden er nog een aantal, ik ga ze noemen, hoop niet dat ik iemand ga vergeten:

Weblogmeeting april 2010 in Lelystad:

Melody

Truus

Er waren nog veel meer mensen hoor, maar zij zijn helaas de enigen van de mensen die ik volgde, die nog bloggen.

Weblogmeeting mei 2010 in Dierenpark Emmen:

Geesje – Grunningswichtje

Saskia – Reismeermin

Ook met nog veel meer mensen natuurlijk, maar ook die bloggen niet meer. 

Verder in de loop der tijd:

Dieneke – Hollandswelvaren

Mrs T.

Anneke  – Gewoon Anneke

Marja

En in het laatste jaar:

Harrij – Gedacht & Gedicht

Rob – Docent in hart en nieren

Jan – Hartelijke Hot Hulk

Ria – Voor het blog gezet

Suus – Morgaine’s Passions


Rolf - Uden 4-11-2015 (2)
En mijn laatste ontmoeting met een leuke blogger was afgelopen woensdagavond tijdens een Ladies Night in Uden (een beauty en fashion beurs). Daar heb ik eindelijk
Rolf van der Leest ontmoet. We lezen ook al heel lang bij elkaar en toen ik hoorde dat hij zijn boek ging promoten in Uden dacht ik, daar ga ik heen. De klik was er in het echt dus ook, maar ook dat wisten we eigenlijk allebei wel. We hebben regelmatig contact en dan leer je elkaar toch wel aardig kennen. Het was een leuke avond.
Rolf las voor uit zijn 1e boek, de autobiografische roman “Verslikt In Het Leven” en bracht na afloop zijn boeken aan de man, nou nee eigenlijk aan de vrouw(en) 😉.
Zijn 2e boek “Ondeugdelijke spiegeling” komt in januari 2016 uit, hopelijk al in december in de voorverkoop. Heel veel succes Rolf!!!

Ik vind mezelf toch wel een bofbips hoor. Nog nooit is een ontmoeting met een blogger of blogster anders uitgepakt dan ik verwachtte. Nieuwe mensen ontmoeten is natuurlijk altijd leuk, maar als je dan ook nog een gemeenschappelijke hobby hebt, kan het gewoon niet meer stuk.

In het nieuwe jaar zal ik zeker wel weer een paar bloggers ontmoeten als het zo uitkomt. Altijd leuk, ik zie er nu alweer naar uit! 

En… wie heeft er ook al veel vaker een blogger ontmoet?
En waren die ontmoetingen net zo leuk als mijn ervaringen? 

De links staan zover uit elkaar omdat ze elkaar gaan overlappen op de een of andere manier. Dan klopt de combinatie niet meer 😦
Even uitzoeken…

 

De week doorzagen…

 

Alweer woensdag en dus alweer het midden van de week!

IMG_20151023_100425

Ik heb bewust een paar rustige dagen ingelast, wel met wat afspraken, maar heel erg korte afspraken.

Mijn 3JS sleutelhanger ontvangen, nou valt mee hè wat er aan die bos hangt! Hij is erg mooi!

Verder  heb ik weer leuke dingen in het vooruitzicht. De veerkracht komt langzaam weer terug. Ja, soms gebeuren er wel eens heel erg onverwachte dingen in een mensenleven, maar ook dat vindt zijn weg weer, moet wel!

Ik zie uit naar mijn vakantie naar Gran Canaria. Samen met mijn vriendin Adrie. We hebben allebei een eigen studiootje gehuurd maar zullen ook wel geregeld met elkaar optrekken. Maria wordt 25 november alweer 14 jaar, wat vliegt de tijd. Soms zou ik willen dat ze nog 4 was of zo, maar ja, dat gaat niet en uiteindelijk is elke leeftijd leuk! Nog maar een paar weekjes!

Het vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz staat vanaf volgende week in de winterstand. Alleen nog maar op zondag open tot ergens eind maart 2016. Ook het restaurant, dus als het nodig is werk ik een paar uurtjes op een paar zondagen want voor één dag in de week zijn er mensen genoeg. Ook wel even lekker, wat rustiger aan kunnen doen wat dat betreft.

Medische zaken komen ook aan de orde. Gisteren heb ik de griepprik gehaald. Lopende bandwerk zeg, benieuwd of ze nu de goede bescherming hebben voor de komende wintergriep.

Ook kreeg ik gisteren de uitslag van het volksonderzoek darmkanker. Gelukkig was de uitslag gunstig. Hoef niet voor verder onderzoek naar het ziekenhuis. Dus daar ben ik blij mee.

450px-Mevr_Aly_TjallingiiVandaag is Aly jarig, ze wordt 93 jaar! Hierbij feliciteer ik haar alvast want ze spelt mijn blog helemaal uit en leest dit misschien al wel. Een vrolijk mens, die nog midden in het leven staat, voor zover dat kan want heel veel lopen gaat niet meer. Ze is momenteel bezig met haar grote hobby, kaarten maken, en druk met bestellingen maken voor kerstkaarten. Een bezig bijtje hoor! Ik ga koffie drinken bij haar om het een beetje mee te vieren!
Zou er een lekker gebakje of stukje taart bij zijn?
Aly kennende zeker wel.

Diana komt morgenavond eten en blijft slapen. Weer een klein feestje 🙂 . Misschien gaan we nog iets leuks ondernemen. Ze zou meegaan naar het ziekenhuis omdat ik, weliswaar een hele lichte narcose zou krijgen maar, niet mag rijden na afloop.
Maar de ‘operatie’, nou ja, de slaapscopie gaat donderdag dus niet door, de KNOarts heeft een ongeluk gehad en ik werd gebeld dat deze dag dus gecancelled werd en dat ik zo spoedig mogelijk weer word ingedeeld. Nou, het zal wel ergens in december worden, na mijn vakantie of zo, ik wacht het af.

Vrijdag een leuk uitje! Zaterdag een leuke afspraak, waar ik erg naar uit zie en zondag 2 uurtjes ‘werken’ en een beetje bijkletsen met mijn collega-vrijwilligster die na mij de dienst overneemt. ’s Middags komen dochter en schoon misschien nog even langs. Ik zie het wel, altijd leuk en goed!

 

Van de hak op de tak…

Ik heb al eens een beetje verteld hoe ik mijn huishouden doe. Ja ik doe het zeker wel, maar op mijn eigen manier.

Als ik opeens de geest krijg en van alles tegelijk wil doen… gaat het “van de hak op de tak”! Druk met van alles en nog wat, pak het een op als het andere nog niet klaar is, maar opeens… opeens is alles weer in orde en ben ik weer blij met mijn schone, keurige huisje!

Maar ook in mijn normale doen heb ik dat wel.. ben op zich gestructureerd, nergens ligt echt rommel. Zeg maar.. van ‘iets neergelegd hebben en laten liggen’, maar met andere dingen heb ik het wel. Ik bedenk als ik ergens mee bezig ben tussendoor altijd weer andere bezigheden…

Als ik alleen maar van plan ben de vuilniszak naar de container te brengen die achter de blokhut staat, zie ik bijvoorbeeld opeens weer allemaal hoopjes zand en mieren. Die moet ik dan meteen even bestrijden natuurlijk. Oh ja en de vissen moeten nog eten hebben, die hebben altijd honger. En het vijvertje moet nog schoon, met een zeef alle blaadjes en andere troep eruit vissen. Zal ik die planten nu of vanavond toch maar water geven…? En die oude bloemen moeten ook nog uit de zomerbloeiers geknipt worden. Dus altijd weer… van de hak op de tak… terwijl ik het niet van plan was, snap je?

computerbrilMaar ook bijvoorbeeld als ik achter mijn laptop zit… ja en daar breng ik dus best veel tijd achter door. Zeker sinds ik vorig jaar een computerbril heb aangeschaft en geen pijn in mijn nek meer krijg, mocht ik er te lang achter zitten. Mijn bureau staat in de woonkamer dus kan ik vaak snel even kijken of er nog iets nieuws is gepubliceerd in Blogland, waarop ik dan weer reageer natuurlijk.

Maar het is ook wel het eerste wat ik doe als ik ’s morgens koffie heb gezet en pap heb gemaakt als ontbijt. Ik begin dan met mijn e-mail! Eerst de uitspringende mails van familie, vrienden of bekenden. Oh leuk, antwoord of een nieuw mailtje van iemand, meteen even terugschrijven, soms niet meteen en dan kan het zomaar gebeuren dat de mail wegzakt en ik hem pas dagen later weer tegenkom bij het opschonen.. shame on you.. oh nee.. me!

Oh leuk, reacties op mijn blog, daar doen bloggers het ook voor hè, dus héél erg belangrijke mail! En op de meesten komt ook van mij een antwoord of een ‘like’.

Dan kom ik bijvoorbeeld een mail tegen van een modewinkel-webshop. Oh leuk, even kijken hoor, er is van alles in de aanbieding. Meestal bestel ik niks, maar ik ben toch maar zo al snel een half uurtje aan het rondkijken op die sites.

En in mijn hoofd zwerven allemaal lieve mensen rond die ik nodig weer eens een berichtje, mailtje wil sturen. Contacten moet je tenslotte onderhouden, want het werkt niet als het maar van een kant komt.

Ben momenteel verschrikkelijk achter met mijn administratie, ik moet dus nodig weer eens gaan ‘filen’. En dan ook nog eens een heleboel weggooien, want overbodige zooi wil ik niet meer tegenkomen. Wedden dat ik zeker een dag bezig ben? Gewoon omdat ik van alles tegen kom dat ik dan ga lezen en waarover ik ga dubben of ik het nog zal bewaren of niet.

Oh ja, kan ik dan opeens bedenken.. die en die moet ik nodig bellen om af te spreken of gewoon voor een kletspraatje of belangstelling tonen ivm ziekte of iets dergelijks. Want persoonlijk contact is ook erg belangrijk. Dus maak ik dan een lijstje met namen van mensen die ik wil bellen. En wat gebeurt er dan echt regelmatig? Dan zijn ze me voor en word ik gebeld, voordat ik de kans heb gehad contact te leggen…

En zo kan ik nog wel even doorgaan… ik ben gewoon druk, druk, druk in mijn eigen leventje met van alles en nog wat en vooral met heel erg leuke dingen…!

druk druk druk

Maria en Natalia zijn weer naar huis, we hebben het heerlijk gehad, veel ondernomen (verslag komt binnenkort), maar zij wilden ook weer graag terug naar Gran Canaria, want ze blijven de hele zomer in Tobago, de naam van het complex waar onze studio zich bevindt in Puerto Rico. Die is binnenkort niet meer van mij en dat is prima. Maar zolang hun Opa er nog niet in woont kunnen ze er lekker nog de hele zomer gebruik van maken.

Morgenochtend komt er een iemand van S.tella fietsen bij me langs. Die neemt 2 types fietsen mee, tenminste dat denk ik, waar ik een proefritje op kan maken. Ik ga nu toch echt mijn nieuwe fiets bestellen en daar heb ik snode plannen mee (???), maar daarover later meer…

Doorgaan met ‘lekker leven’, dat doe ik, mijn veerkracht is echt helemaal terug!