RATJETOE…

 

Vandaag weer eens van alles wat…  

Ik heb een heerlijk leventje, dat is wel bekend, en het wordt alleen maar leuker. Heen en weer reizen naar mijn lief is geen probleem en omgekeerd vindt Jan dat ook niet. We genieten van elke minuut samen en zijn ook regelmatig een paar dagen alleen. Toch werkt dat prima, hoewel we elkaar best missen zeggen we altijd tegen elkaar #wijkunnendit.

Dit maak(te) ik onlangs mee…

Mijn vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz...
Met veel plezier doe ik mijn vrijwilligerswerk. Bij voorkeur bij het Kassahuis. Het staat allemaal een beetje op een lager pitje dan voorheen, maar opgeven wil ik het niet, vind het gewoon veel te leuk. Wie komt er eens een kijkje nemen?

Pyramide-van-Austerlitz-collage
Collage van internet

Ik kwam vorige week een kikker op mijn pad tegen toen ik lopend op stap was, gewoon midden op het trottoir. Ik dacht hé, als ik mijn prins al niet gevonden had, was dit hem misschien wel geweest. Maar ik heb hem dus laten lopen en hem veel geluk gewenst..

Prins Kikker (Small)

Toen ik die kikker tegenkwam was ik dus op weg naar de dokter om bloed af te laten nemen voor controle op diabetes 2. Eigenlijk ben ik al een jaar of 7 onder controle omdat ik steeds tegen de grens aanzat, de grens of ik wel of geen pilletje ervoor moest gaan slikken. Iedere verandering in een mensenleven kan de bloedsuikerspiegel beïnvloeden. En er is de laatste jaren nogal wat gebeurd in mijn leven. Maar nu moest ik er dus echt aan gaan geloven. Sinds een aantal weken slik ik een tabletje om het op peil te houden. En donderdag kreeg ik een telefoontje dat alles in orde was, de waarde was gezakt en acceptabel, wat betekent dat het medicijn aanslaat! Gelukkig maar!

type-2-diabetics

Toen ik laatst naar mijn ‘werk’ ging en over het bospad reed richting de Pyramide, waar ik altijd bijna stapvoets rijd, verbaasde ik me over een vader van (bleek later) 4 kleine kinderen die met zijn SMARTPHONE bezig was. Rug naar 3 kindjes, 2 waren met stokken elkaar te lijf aan het gaan en één kleintje van, ik denk nog geen 2 jaar, scharrelde midden op het pad. De moeder was blijkbaar een ander kind uit het bos aan het halen. Nou heb ik een Fiat Panda, een 2-cilinder, en het geluid wat mijn Jonkie produceert is dat van een brommer, dus de man hoorde me. Inmiddels stond ik natuurlijk helemaal stil. Hij schrok zich een ongeluk.. gilde naar zijn vrouw, die meteen aan kwam rennen.. Er was niks aan de hand, maar wat een onverantwoordelijke vent was dat zeg. Voor mensen die met hun kinderen op stap zijn zou het verboden moeten zijn dat ze met hun telefoon in de weer zijn…

geen telefoons

De bonsaikastanje van kleindochter Maria doet het prima. 10 jaar geleden, tijdens haar eerste vakantie in Nederland pootte ze een paar kastanjes in de grond… (Klik op de link hierboven om het bericht nogmaals te lezen). Er zou een boom uitkomen volgens haar. Wij (ex en ik) hadden er een hard hoofd in en een kastanje op een recreatiepark (we woonden toen in Milheeze, Brabant) is natuurlijk niet de bedoeling, maar ze mocht haar gang gaan. Wat denk je, de kastanje kwam op en trots dat ze was.
Na de verhuizing, bijna 3 jaar geleden, hebben we hem meegenomen en in een kuip geplant. Mijn broer zei namelijk, waarom maak je er geen bonsai van, want ook in Zeist was het geen goed idee hem in de tuin te planten. Zou gewoon veel te groot worden. Het komende najaar moet hij er weer even aan geloven. Dan ga ik de bovenste takken weer toppen, zodat hij (hopelijk) weer verder groeit in de breedte. Het is en blijft een kastanjeboom, alleen de takken en bladeren zijn nu al veel kleiner dan van een normale boom. Ik vind het leuk!

Tuin mei 2016 (4) (Small)

En als laatste wil ik jullie de taart nog even laten zien die ik op mijn verjaardag van mijn schat kreeg! De bekende banketbakker in Beverwijk had heel goed zijn best gedaan, we hebben gesmuld.

Verjaardagstaart (Small)

 

De week doorzagen…

 

Alweer woensdag en dus alweer het midden van de week!

IMG_20151023_100425

Ik heb bewust een paar rustige dagen ingelast, wel met wat afspraken, maar heel erg korte afspraken.

Mijn 3JS sleutelhanger ontvangen, nou valt mee hè wat er aan die bos hangt! Hij is erg mooi!

Verder  heb ik weer leuke dingen in het vooruitzicht. De veerkracht komt langzaam weer terug. Ja, soms gebeuren er wel eens heel erg onverwachte dingen in een mensenleven, maar ook dat vindt zijn weg weer, moet wel!

Ik zie uit naar mijn vakantie naar Gran Canaria. Samen met mijn vriendin Adrie. We hebben allebei een eigen studiootje gehuurd maar zullen ook wel geregeld met elkaar optrekken. Maria wordt 25 november alweer 14 jaar, wat vliegt de tijd. Soms zou ik willen dat ze nog 4 was of zo, maar ja, dat gaat niet en uiteindelijk is elke leeftijd leuk! Nog maar een paar weekjes!

Het vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz staat vanaf volgende week in de winterstand. Alleen nog maar op zondag open tot ergens eind maart 2016. Ook het restaurant, dus als het nodig is werk ik een paar uurtjes op een paar zondagen want voor één dag in de week zijn er mensen genoeg. Ook wel even lekker, wat rustiger aan kunnen doen wat dat betreft.

Medische zaken komen ook aan de orde. Gisteren heb ik de griepprik gehaald. Lopende bandwerk zeg, benieuwd of ze nu de goede bescherming hebben voor de komende wintergriep.

Ook kreeg ik gisteren de uitslag van het volksonderzoek darmkanker. Gelukkig was de uitslag gunstig. Hoef niet voor verder onderzoek naar het ziekenhuis. Dus daar ben ik blij mee.

450px-Mevr_Aly_TjallingiiVandaag is Aly jarig, ze wordt 93 jaar! Hierbij feliciteer ik haar alvast want ze spelt mijn blog helemaal uit en leest dit misschien al wel. Een vrolijk mens, die nog midden in het leven staat, voor zover dat kan want heel veel lopen gaat niet meer. Ze is momenteel bezig met haar grote hobby, kaarten maken, en druk met bestellingen maken voor kerstkaarten. Een bezig bijtje hoor! Ik ga koffie drinken bij haar om het een beetje mee te vieren!
Zou er een lekker gebakje of stukje taart bij zijn?
Aly kennende zeker wel.

Diana komt morgenavond eten en blijft slapen. Weer een klein feestje 🙂 . Misschien gaan we nog iets leuks ondernemen. Ze zou meegaan naar het ziekenhuis omdat ik, weliswaar een hele lichte narcose zou krijgen maar, niet mag rijden na afloop.
Maar de ‘operatie’, nou ja, de slaapscopie gaat donderdag dus niet door, de KNOarts heeft een ongeluk gehad en ik werd gebeld dat deze dag dus gecancelled werd en dat ik zo spoedig mogelijk weer word ingedeeld. Nou, het zal wel ergens in december worden, na mijn vakantie of zo, ik wacht het af.

Vrijdag een leuk uitje! Zaterdag een leuke afspraak, waar ik erg naar uit zie en zondag 2 uurtjes ‘werken’ en een beetje bijkletsen met mijn collega-vrijwilligster die na mij de dienst overneemt. ’s Middags komen dochter en schoon misschien nog even langs. Ik zie het wel, altijd leuk en goed!

 

Update…

 

Even een update terwijl ik mijn snor gedrukt heb.. Logjes staan klaar voor de rest van de week…

Fijn toch dat ik echt een heerlijk ingevuld leventje heb, tenminste ik maak het zo druk als ik zelf wil natuurlijk, beetje slim doseren noem ik dat, want ik houd er ook heel erg van om lekker alleen thuis te zijn.

Ik zit erg lekker in mijn vel, heb leuke contacten met nieuwe en oude vrienden, familie. Heel goed contact met mijn ontzettend lieve dochter en schoon die alles leuk vinden wat ik doe en heel blij voor me zijn. Regelmatig contact met mijn fantastische zoon en schoon en kleindochters op Gran Canaria.

Mijn vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz doe ik heel graag!
Zoals ik al eerder schreef zit ik sinds dit jaar niet alleen in het Kassahuis maar draai ook diensten in het Bezoekerscentrum als gastvrouw /passantengids.
Ik kan met iedereen goed opschieten en zit in de organisatie (nou ja met zijn tweeën dan) om het Vrijwilligersuitje in september te regelen.

update

  • Gisteren heb ik, tot mijn plezier, kennis gemaakt met blogger Harrij en zijn vrouw Mariet. Ze wonen sinds kort in Dwingeloo in een heerlijk huis en wat een prachtige omgeving! Ben bij ze op de koffie geweest en heb heerlijk geluncht! Wat hebben we gekletst en elkaar daardoor beter leren kennen. Het voelde alsof ik bij oude vrienden was die ik jaren niet had gezien. Heel warm en heel vertrouwd. Je kent dat wel, dat je weer verder gaat waar je destijds bij de laatste ontmoeting was gebleven. Het lijntje dat was ontstaan met Harrij via onze blogs bestaat nu ook in het echt. De tijd vloog om, was veel te kort, dus zeker een reden om de ontmoeting te herhalen.
  • Van daaruit ben ik ’s middags naar vrienden (Riet en Bert) gereden in Groningen/Engelbert waar ik nu dus 2 nachtjes logeer. Zij hebben een paar J.umbo supermarkts en een daarvan is gevestigd in een monumentaal pand. Ben natuurlijk erg benieuwd. Als het goed is gaan we ook de stad Groningen nog in, ook nieuw voor mij want daar ben ik nog nooit geweest.
  • Ook heeft Riet een Woonwinkel. Ik ga eens kijken of ik er iets van mijn gading kan vinden. Ben op zoek naar een beeldje van een Stier (mijn sterrenbeeld).
  • Vrijdag ga ik naar Blijham, daar woont mijn ‘grote broer’ Wim, zoals ik hem in gedachten altijd noem, met zijn vrouw Willy.
    Hij was het vaste scholiertje dat vroeger na school altijd met mijn vader meereed op de vrachtwagen, al vanaf zijn 9e jaar, ik was toen 4 jaar. Ik zal er eens een apart logje over schrijven..
  • Vrijdagmiddag rijd ik dan weer naar huis, lekker muziekje op en crossen maar…
  • Zaterdag een rustig dagje… moet ook tussendoor hè, ik heb natuurlijk van alles te doen!
  • Zondagochtend werk ik van 11.00 tot 14.00 uur bij de Pyramide in het bezoekerscentrum en ’s middags wordt mijn hondje Binky weer thuisgebracht. Ik heb voor hem een heel erg lieve oppas gevonden voor als ik eens iets heb waar ik mijn handen liever vrij wil hebben. Daar ben ik heel blij mee!
  • 450px-Mevr_Aly_TjallingiiOh ja, ik heb er ook een nieuwe vriendin bij… Alie heet ze en ze is 92 jaar. Het is of we elkaar al jaren kennen, we hebben veel gemeen, echt heel leuk. Ze is vrolijk en gastvrij, lacht altijd, heeft heel veel humor, veel hobby’s. Een tablet had ze al en sinds kort ook internet, en leergierig dat ze is. En we lachen wat af samen.
    Een logje over haar en onze ontmoeting volgt nog.
  • Nog 2 weken en dan komen Maria en Natalia voor 12 dagen vakantie naar Nederland, daar zie ik ook weer heel erg naar uit! Ze zijn hier van 1 tot 12 juli, dus dat wordt weer leuke uitstapjes maken.

Dus ik heb weer leuke dingen achter de rug en ook weer in het vooruitzicht! Wat wil een mens nog meer, mijn leven is zó leuk!

 

Gastvrouw v/h Passantengids…

image

Sinds het nieuwe seizoen heb ik me bij de Pyramide van Austerlitz ook ingewerkt als “gastvrouw v/h passantengids”. Tenslotte moet het beestje ook een naam hebben hè.

Daarvoor ben ik dus beschikbaar voor passanten die het Bezoekers- of Infocentrum komen bezoeken dat bij de Pyramide hoort. De mensen komen binnen om eens rond te kijken. De verhaallijnen zijn erg interessant, sommigen stellen er vragen over die ik dan natuurlijk toch naar waarheid moet kunnen beantwoorden.

Dus heb ik me gebogen over de geschiedenis uit de Franse Tijd, toen Nederland in handen was van Napoleon Bonaparte en ben ik dus weer een beetje gaan studeren. Ik kan ze het 8 minuten durende filmpje laten zien, dat verhaalt over de oorsprong van de Pyramide, de diverse veranderingen die in Nederland zijn doorgevoerd en de latere herstelwerkzaamheden aan het Monument.

Het is leuk om te doen, mensen zijn altijd een dagje uit als ze richting de Pyramide komen dus zijn meestal erg vriendelijk. Er hangen soldatenpakken in diverse kindermaten en na de film kunnen kinderen ze eventueel aantrekken en ermee op de foto worden gezet. De kleintjes vinden het meestal wel leuk en voelen zich ontzettend stoer in zo’n pakje en als ze daarbij ook nog een Napoleon-steek op hun hoofd gezet krijgen vinden ze het helemaal geweldig.

Er zijn kaarten, wandelingen en boeken te koop. Ook is er sinds kort een speurtocht uitgezet genaamd “Het Raadsel Van De Pyramide” voor families met kinderen tussen de 4 en 8 jaar. Het is een leuk verhaal dat is gebruikt voor de speurtocht, ook te koop in boekvorm, maar dan wat uitgebreider uiteraard…

Ik sta 2 x per maand een dagdeel in het Bezoekerscentrum en 1 x per week een dagdeel werk ik in het Kassahuis bij het Monument.. Leuk werk, met een leuke, enthousiaste groep mensen die zich allemaal belangeloos inzetten.
Het is fijn om bij zo’n groep te mogen horen! Ik hoop het nog lang te kunnen doen!