Aunty Acid – Fotografie – Week 42

 

Ik heb als hobby fotografie opgepakt, omdat het de enige hobby is waarbij ik op mensen kan schieten en hun hoofden eraf kan snijden, zonder de gevangenis in te moeten

Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks… 

 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag met “Cowboy Gerard”

 

Er is alweer een week om maar op zaterdag gaat zwijmelen altijd door! 

Allereerst wens ik natuurlijk MARJA veel beterschap en een heel spoedig herstel. Voorlopig is Marja nog even uitgeschakeld. Een zware operatie hakt er altijd in en iedereen wil altijd sneller dan mogelijk is weer naar huis.
Maar, als ze eerst maar weer thuis is, daar zal het opknappen vele malen beter gaan dan in een ziekenhuis, want Marja en ziekenhuizen, dat gaat niet echt samen.

Lieve Mar, er wordt aan je gedacht hoor! ❤

Vandaag gaan we weer een heel stuk terug in de tijd, naar 1965. 

Het nummer “Het spel kaarten” is een cover van het Amerikaanse (gesproken) countrynummer Deck of cards, dat ik van de week in een Spotify speellijst hoorde, deze was uit 1948. In 1965 werd het nummer vertaald naar het Nederlands en ik kan me nog herinneringen dat ik destijds, als meisje van 15, heel erg van onder de indruk was van deze tekst.

HIER kun je deze vinden…

Cowboy Gerard (Gerard de Vries)

met 

“Het spel kaarten”

 

 

Huisdieren… (1)

 

Naar aanleiding van een logje van Tiny over haar huisdieren dacht ik.. dat is leuk en dat pak ik dus op! 

Het heeft lang geduurd voor wij vroeger thuis een huisdier kregen.

We hadden wel dieren hoor. Mijn vader had vroeger voliëres, binnen en buiten. Binnen hadden we parkieten en buiten allerlei kleine vogeltjes. Met de goudvissen in de vijver, die we mochten voeren, en de konijntjes.. waar ik een trauma aan over heb gehouden (HIER kun je erover lezen) moesten we het maar doen.

Maar wij, mijn zusjes en broer, zeurden maar over een hond. Mijn moeder hield niet zo van huisdieren, tenminste niet van katten en honden, dus dat feest ging niet door. Tot ik 16 jaar was.

Toen kreeg de hond van een kennis van mijn vader puppy’s en het waren schattige bolletjes wol. De hond van de huisarts was de vader. Herinner me nog dat vooral mijn jongste zusje dat geweldig vond.

Ze zouden klein blijven werd gezegd en na heel veel soebatten, met hulp van mijn vader, ging ze overstag en mochten we er een mee naar huis nemen. Mijn moeder had wel haar principes.. zij zou zorgen voor zijn eten, maar verder was ze niet van plan er iets aan te doen. Daar heeft ze zich tot het laatst aan gehouden.

Terry en ik 1967

 

Terry werd een grote, wollige hond, de jongens uit de buurt riepen als ik met hem langsliep – daar loopt Therese met haar ijsbeer-. Het was een lieverd en hij ging door het vuur voor mijn moeder, ja, zij was en bleef degene die hem elke dag zijn eten gaf. Uiteindelijk vond ze hem ook wel lief en toen mijn vader overleed vond ze het ook wel een veilig idee, een hond in huis. ’s Nachts dan, want overdag was hij altijd bij mijn opa. Alleen dat extra werk door al die haren die loslieten vond ze niet echt leuk.

Toen ik trouwde wilde mijn man (nu ex) een kat. Hij was met katten opgegroeid…

Daarover later want anders wordt dit logje veel en veel te lang…

Vraagje: Wie wilde er vroeger ook graag een hond of kat en kreeg die niet? Of hoorde een huisdier er gewoon bij zoals in veel gezinnen…

 

 

15 dingen die niemand aan je vraagt TAG…

 

15 Dingen die niemand aan je vraagt

Deze TAG… ik noem het maar een TAG omdat iedereen dat doet met dit soort lijstjes vond ik op de blog Proeven en Geloven.  Ik ga voor korte antwoorden… 

1. Slaap je met de klerenkast open of dicht?

Dicht

2. Neem je miniflesjes shampoo mee uit hotels?

Ja hoor, zonder gêne…

3. Heb je ooit een straatnaambord gepikt?

Oh nee zeg… het idee.

4. Gebruik je To Do-lijstjes?

Ja die heb ik wel, boodschappenlijstjes en to-do lijstjes voor kleine klusjes zoals een kaart schrijven, iets op de laptop opzoeken…

5. Heb je sproeten?

Ja, vroeger had ik wel sproeten, maar nu zijn ze veranderd in ouderdomsvlekken 😉

6. Heb je ooit in de bosjes geplast?

Wie niet hè.. dus ja ik ook! Schaam me er ook niet voor, alles beter dan het in je broek doen

7. Hoe groot is je bed?

160 x 200 cm

8. Ben je lui?

Soms kan ik heel lui zijn en lekker teuten. Maar over het algemeen ben ik wel altijd met iets bezig.

9. Is er iets waar je je nu aan irriteert/ergert?

Nee hoor, dat doe ik niet snel. Ben niet zo van de “negatieve energie” oproepen..

10. Kauw je op potloden en pennen?

Nee

11. Heb je bij de padvinders gezeten toen je klein was?

Nee

12. Kijk je nog wel eens naar tekenfilms?

Nee, was er nooit dol op, alleen Tarzan en iets met Bambi vind ik leuk

13. Tel je de treden als je de trap oploopt?

Vaak wel ja

14. Dans je wel eens als er geen muziek te horen is?

Soms

15. Weet je hoe je het oliepeil van een auto moet checken?

Nee, geen idee…

Vind je deze TAG leuk? Neem hem dan gerust over!

 

Zwijmelen op Zaterdag met “The Sweet”

 

Zwijmelen op Zaterdag met Marja in de ziekenboeg…

Ik wens je een heel spoedig herstel lieve Mar!

Dit is een grote, zeker niet gemakkelijke verandering in je leven, maar wel een die je leven redt! 

Mijn bijdrage is een nummer uit 1971. Het is zo vreemd dat ik al die oude nummers zo weer meezing, al heb ik ze ik weet niet hoe lang niet gehoord. Maar wie de groep of artiest is weet ik 9 van de 10 x niet meer. Nou nee, 6 van de 10 denk ik eerder, valt nog mee hè…

The Sweet 

met 

“Funny Funny”

 

Om nog meer zwijmelaars te zien en te horen, of als je zelf mee wilt doen, klik je even door naar MARJA…

 

Wennen aan Miss Piggy…

 

Wennen aan Miss Piggy? Nee hoor, totaal niet!

Automaat rijden is voor mij een nieuwe ervaring, maar ik heb er totaal geen moeite mee! Linkervoet op zijn plaats laten staan en alleen gas geven en remmen… hoe simpel is dat, echt heerlijk! De auto zoeft over de weg zonder te pruttelen en wat een verademing is dat ook!

Het is een heerlijke complete en daarmee luxe auto… waar ik toch maar even reclame voor maak:

  • Instappen…
    De sleutel kan in je zak of tas blijven en met een keer (of 2 x als je alle deuren openen wilt) op de portierhendel drukken open je de deur(en)… Zo ook met op slot doen!
  • Het start/stop systeem was even vreemd, heb er ook even mee stil gestaan, maar dat werd opgelost en nu vergeet ik het nooit meer. Voet op je rempedaal, pook in de N (normaal) stand, een druk op de knop en hij start. Dan de pook in de vooruit of achteruit stand en gaan…
  • Een heerlijke hoge zit met een bestuurdersstoel die in hoogte verstelbaar is. Met mijn 1.56 m is dit heel erg fijn en het overzicht is prachtig…
  • De automaat... een gewone schakelversnellingsbak met een soort robotje erin gemonteerd dat automatisch voor je schakelt. Je voelt licht dat hij overschakelt naar de volgende versnelling. Ik merk nu al op wanneer hij dat gaat doen en als je dan een beetje gas terug neemt gaat het supersoepel
  • Altijd verlichting aan de voorkant in de ‘auto’ stand, dus veilig
  • Elektrische ramen… voor en achter
  • Stoelverwarming in de voorstoelen
  • Cruise-control... echt eindeloos! Met bediening op het stuur waarmee je ook nog een beetje bij kunt schakelen.. Gaan de weggebruikers allemaal net iets harder of langzamer, 1 of 2 tikjes op de schakelaar en weg is het probleem
  • Climate-control… zelf bepalen hoe koud of warm je het wilt hebben
  • Navigatie, echt een mooie display waar alles wat je zien moet duidelijk is
  • Bellen via Bluetooth, bediening op het stuur
  • Radio, bediening op het stuur
  • Een boordcomputertje waarmee je met een aantal opties de auto aan kunt passen aan je persoonlijke wensen
  • Geblindeerde ramen achter.. geen noodzaak maar het zat er nou eenmaal op, maar wel een leuke bijkomstigheid…
  • 2 camera’s op het voorraam bovenin zorgen ervoor dat je wordt gewaarschuwd:
    Ten eerste: als je van baan verandert, waarbij het stuur dan wat gaat trillen. Dus als het per ongeluk gaat.. een mooie optie. Bij verandering van rijbaan dus altijd (deed ik al hoor) de richtingaanwijzer gebruiken, dan is het goed
    Ten tweede: Ook bij te dicht op de voorganger komen, met een hogere snelheid dan, dus als het echt gevaarlijk wordt, gaat het remsysteem in werking

Voor zover de mooie technische opties! Daarbij het mooie interieur en het stoere exterieur, voor mij een auto zoals ik hem altijd had willen hebben. Ben er heel erg blij mee en ik prijs me gelukkig dat ik dit kan doen. Ik ben van plan er heel wat jaartjes mee te blijven rijden…

Wiebel, bij veel bloggers wel bekend, heeft ook een Suzuki Ignis en ook zij is heel erg tevreden. Dus.. mocht je nog een keer voor een nieuwe auto gaan, dan is deze zeker een aanrader!