“Jammer om te pla!”

 

gcf

“Jammer om te pla!” betekent in het Nederlands: Mag ik u even lastig vallen? 

Gewoon met een logje met van alles en nog wat?

Want we maken natuurlijk van alles mee, doen van alles en zien van alles… hier een kleine greep uit wat gevarieerde foto’s…

Vliegen vangen…
Nou, deze dus niet, die vond ik veel te mooi!

20170215_173351

Bedjes verschonen
Elke dinsdagochtend in de nursery

Door Nicole gebakken pannenkoeken eten

08-02-2017-pannenkoeken-2

Sandwiches maken voor de kinderen

20170217_092703

Hoe werkt het ook alweer met die loombandjes?

08-02-2017-loombandjes-1

Een doekjesautomaat bij de hand om het handvat van je winkelwagentje schoon te maken… ooit gezien? 

18-02-2017-margate-1

Door Nicole zelf gebakken koekjes opeten

img-20170214-wa0018

 Een mannenbank als de vrouw gaat winkelen

12-02-2017-mac-banana-1

En natuurlijk nog veeeeeeel meer!!! 

Aan het werk…

 

Vervolg op “Relaxen en Orienteren”

En toen was het dinsdag en begon onze eerste werkdag…

Met nog een paar nieuwe vrijwilligsters in aantocht werd de rest van de oriëntatie verschoven naar woensdagmiddag. Inmiddels zijn we eraan gewend dat aller per uur kan veranderen hier.

nursery-31-01-2017-1-medium_censored
Het overdekte terras bij de nursery

’s Morgens eerst naar de devotion. Het is toch echt een indrukwekkende aangelegenheid.

We kwamen aan in de nursery waar ze binnen aan het spelen waren met de kinderen.

Er zijn 3 baby’s onder het jaar. Een van 2 weken, 1 van 4 maanden en 1 van 8 maanden. Allemaal met een andere achtergrond die we niet kennen. We hoorden dat het middelste kindje op straat is gevonden, zo ontzettend triest, hij was net 2 maanden oud!
Dan een stuk of 10 tussen de 1 en 3, en een stuk of 10 die naar de préschool gaan op het terrein.

De vrijwilligers deden aan brainbooster.. dat is de kindjes allerlei skills aanleren. Zij hadden een soort van balk gebouwd met van die zachte onderdelen. Eerst was het doodeng voor ze, een stukje omhoog klimmen. Dan over die balk kruipen en aan de andere kant er weer afglijden. Maar toen ze het eenmaal gedaan hadden stonden ze te dringen om weer te doen. Helaas geen foto’s, maar dat was leuk. Ze kregen drinken en toen gingen ze naar bed. Die ukkies van 0 tot 3 jaar hadden er alweer 4 uur op zitten.

Alle kinderen, van klein tot groot, worden namelijk elke dag, ook in het weekend, om 6.00 uur wakker gemaakt. Er is een streng schema voor wat er gedurende de dag wordt gedaan. En daar wordt niet van afgeweken. Ook zijn er 2 gehandicapte jongetjes, een is al 10 jaar en is al van heel klein af bij GCF, hij kan niet lopen of praten, maar verplaatst zich wel. Het andere jongentje heeft een waterhoofd en kan ook niet lopen, vanwege vergroeide, niet goed ontwikkelde beentjes, maar kruipt ook rond. En hij heeft slechte oogjes. Maar allebei blije en lieve jochies..

Daarna gingen we terug naar huis om even pauze te nemen. Daarna lunchen. Om 13.00 uur gingen we weer terug. De kindjes waren aan het eten, macaroni, precies hetzelfde als wij, dus het is gewoon eten wat de pot schaft. Meteen begonnen 2 jochies met hun lepel te zwaaien, ze wilden gevoerd worden, zo schattig.

Na het eten gingen we met zijn alleen naar de speeltuin die aan het nursery-terras grenst. In de zandbak, echt allemaal, daarna verspreidden ze zich en gingen er overal ‘aunties’ zitten om ze in de gaten te houden. Op de trampoline, op de schommels, de klimtoestellen met glijbanen. Het mocht niet echt baten want er viel er al gauw een van een picknicktafel af.. Je komt gewoon ogen tekort. Na even troosten was het weer goed.

Nicole en ik zetten allebei 3 kindjes op de wip en we stonden ieder aan een kant. Dat was feest, heerlijk gelachen maar… we kregen ze er vanzelangzalzeleven niet meer af hahaha. Dus dat was niet zo’n goed idee. Het is ook aan te raden als je individuele aandacht schenkt aan een kindje, dat je met iedereen iets anders doet. Er zijn er bij die willen graag opgetild worden en op schoot zitten. Maar teveel toegeven is ook weer niet goed, want dan gaan ze een beetje misbruik van je maken. Ja, dat doen alle kinderen hè.. Maar de andere vrijwilligsters hebben een beetje maling aan dit advies, ze knuffelen er lustig op los met dat grut want ze hebben zoveel liefde nodig is hun beweegreden. En natuurlijk is dat ook zo.

Nadat de kleintjes weer naar binnen werden gebracht, bleven we nog even buiten om wat met de (13) schoolkinderen te babbelen, die net uit school kwamen. Er is een ouder meisje bij en die vraagt honderduit..

Op woensdag werden we weer in de nursery verwacht. Dit keer werkten we samen met het ‘schoonmaakopperhoofd’. Een ontzettend lieve Zuluvrouw, die helaas voor ons erg onduidelijk Engels spreekt. We gingen met haar rond in de kamers van de kindjes, er zijn er 5, om de vuile was op te halen. Alles wordt gespecificeerd geregistreerd op een lijst. Zoveel handdoeken, zoveel tshirts korte mouw etc..

De kindjes werden mee naar buiten genomen waar de key-workers of aunties de beurt hadden om brainbooster te doen. Ze bedachten dat het leuk zou zijn om met een wollen draadje en wat rauwe macaroni armbandjes en/of kettinkjes te maken. Maar dat was ons inziens geen bezigheid voor die peutertjes, die deden hun best om ze op te eten. Dus wie maakten de armbandjes? Juist ja..

Toen geholpen met een paar kindjes naar bed brengen, dus eerst verschonen en dan gaan ze slapen. Dan is het dus het schoonmaakwerk. De vloeren worden gemopt, de ramen en deuren afgenomen, alles met speciale antibacteriële gel. Echt elke dag, en de vloer wordt ’s nachts ook nog een keer door de nachtdienst gedaan. De hygiëne is erg belangrijk en er hangen dan ook overal zeepautomaatjes, die om de haverklap gebruikt worden. Natuurlijk ook handschoenen bij de vieze karweitjes, zoals de was uitzoeken en verschonen.

Soms wordt er zomaar even een baby in je armen geduwd. Als het huilt of de fles moet krijgen.

Na het dweil- en veegwerk etc. verhuisden we naar de storeroom. De ruimte waar al de kleertjes worden opgeslagen. En wat bleek… er waren planken vol van. Maar ze kunnen altijd meer gebruiken.

De zakken met kleding die ze krijgen moeten eerst worden uitgezocht. Er zitten soms onooglijke dingen bij hoor, vies, kapot. Je snapt echt niet dat mensen zoiets weggeven. Het duurde even voor we met Zakiti hadden besproken wat ze wilde, maar uiteindelijk lukte het aardig. Er zijn nog tientallen zakken te gaan en zelf ontbreekt haar de tijd. Dus hebben we beloofd dat alles gedaan is voor we weer weggaan.. Dus.. we hebben een missie!

De kleertjes die wij mee hebben genomen worden bekeken door een medewerker, vervolgens gaan ze op de planken. We nemen ze morgen mee om te laten zien. Er stonden veel zakken met door de kinderen gebruikte kleding. Die zakken moeten allemaal weg.

Om 14.00 werden we opgehaald om de rest van de orientatie te doen.. weer een heleboel info, dat komt later aan bod.

Al met al een paar drukke dagen, ook vandaag was het weer een goed gevulde dag.. dat komt nog…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De kinderen mogen niet met hun gezicht zichtbaar op foto’s op het internet, dus vandaar dat ze geblurd zijn… 

 

 

Relaxen en oriënteren…

 

Op zondag konden we acclimatiseren en relaxen. Dat was wel lekker na zo’n reis.

De kerkdienst die in de kerk op het nabij gelegen terrein werd gehouden hebben we deze eerste dag nog maar even overgeslagen.

We hebben lekker buiten gezeten en op tijd ons eten opgehaald, het een en ander schoongemaakt want niet iedereen houdt er dezelfde schoonmaakgewoonten op na. Maar dat was niet erg.

Ik had al snel besloten om mijn beddengoed te verhuizen en dus in een andere kamer te gaan slapen die nog leeg was, maar in orde gemaakt moest worden voor 3 nieuwe vrijwilligers, die deze week komen.

Verder dus een heerlijke relaxte dag gehad..

Klaar voor de volgende dag. En dat was een pittige..

Op maandag werden we ’s morgens om 8.00 uur verwacht bij de ‘devotion’. Een samenzijn in een gemeenschappelijke ruimte waar ze de dag zingend, biddend en soms dansend beginnen.
Er zijn vaak kinderen in de leeftijd van 3-5 jaar bij, die daarna naar de préschool gaan op het terrein. Oudere kinderen zijn dan al naar school. Aankondigingen worden gedaan en ook wij werden officieel welkom geheten!

Daarna gingen we met Lynette mee voor een rondleiding. Ze liet ons alle gebouwen zien op het terrein. Ook werden we rondgeleid in de nursery waar de kleintjes van 0-5 jaar verblijven, de jongens- en meisjesafdeling, allebei in aparte gebouwen. De wasserij, de receptie, kantoren, therapieruimtes, observatieruimtes etc. Terug op kantoor gingen we aan de koffie en werden we verder wegwijs gemaakt over wat GCF allemaal doet. Daar kom ik later nog wel op terug.

Na de lunch nam ze ons mee naar een winkelcentrum in de buurt (waar je dus helemaal niet zou denken dat je in Afrika bent). We kochten een Zuid-Afrikaanse simcard voor onze telefoons, gewoon bij Vodafone. Voor € 6,00 waren we klaar. Aangezien mijn oude telefoon helaas toch niet werkt zal ik een keer per week of zo de simcard wisselen om te kijken of ik telefoontjes heb gemist of smsjes heb ontvangen. Verder gaat alles via internet, dus die ZA simcard is prima en handig voor als men ons wil bereiken of wij iemand van de Stichting nodig hebben.

Daarna deden we boodschappen in een Pick’n Pay supermarkt. Natuurlijk wennen aan het wisselen in je hoofd van de Zuid-Afrikaanse Randen naar de Euro’s. We kochten allebei wat extra dingen die we lekker vinden, yoghurt, fruit, groenten en drinken.

Toen we terugkwamen hebben we onze spullen in de koelkast en ons eigen kastje gelegd (dat heeft elke vrijwilliger) en ploften we in een stoel. Het waren heel wat indrukken dus dat hadden we wel verdiend.

Na wat uitgerust te zijn hebben we de omgeving een beetje verkend. Het terrein is zo groot en er is een mooi meertje met een dam naar een ander gedeelte van het gebied wat we wilden bekijken.

We zijn allebei heel vroeg naar bed gegaan.. Ik wéér in een andere kamer, nu op de 2e etage waar ik kan blijven. Mijn spullen blijven in de kamer waar Nicole slaapt en ik neem het hoognodige mee naar boven. Het was wel warm, maar ik durfde gewoon te gaan slapen dus had ik daar weinig last van ;-).

Wordt vervolgd…

 

Bankzaken…

 

Al een tijdje was ik van plan eens te kijken voor een andere bank.

Ik koos destijds, ruim 3 jaar geleden, voor een bank met aan een kant een chaisse longue. Ik dacht dat het heel prettig zou zijn, maar niets was minder waar.

Sowieso vind het het, voor mij, geen fijne bank. De ‘zit’ is, wederom voor mij, te lang en te hoog, eh ja.. ik ben klein en heb dus korte pootjes. En mezelf opdrukken om in die hoek te kunnen zitten in het deel met de chaisse longue er aan is ook niet prettig. Het gevolg is dat ik bijna niet in die bank zit, als ik alleen ben echt heel weinig.

Anderen vinden het een prima bank hoor, dus ik hoop dat ik er binnenkort een koper voor kan vinden.

bankzaken

Dus een week of wat geleden gingen Jan en ik, voor mij, op zoek naar een nieuwe bank. We kwamen terecht bij “Sea.ts & Sofa.s”. Een grote winkel met heel veel keus. Ik had al een model gezien op de website, maar die werd het uiteindelijk niet. Ik moet uiteraard opletten op de zit en de hoogte. Na een paar uur passen en meten, ja we zijn werkelijk in alle banken ‘proef gaan zitten’, had ik een beslissing genomen. En hoe grappig toch.. het was de allereerste bank die we uitprobeerden.

Jan was na afloop bekaf van al dat banken passen en ging een tukje doen.. een tukje van 2 minuten… Hij heeft er geen moeite mee, bankzaken kan hij overal doen 😉

moe-van-het-banken-uitproberen

De bank komt ergens tussen half en eind januari. En aangezien mijn kleindochters de laatste 10 dagen van december op vakantie komen, mag mijn ‘oude’ bank pas weg na 1 januari. Hij staat te koop op marktplaats, al regelmatig telefoon of berichtjes via MP gehad, maar mensen willen niet wachten. Ik heb in de tuin een paar mooie fauteuils staan, die we prima kunnen gebruiken voor binnen als het nodig is. Dus ik houd me aanbevolen als iemand een koper weet.

Ik ben blij met mijn keuze hoor! Het worden twee 2-zits banken in antraciet-grijs met een micro-vezel stof erop!

bank-nieuwKan niet wachten tot het zover is!

 

Help…

 

Mijn 3JS- en Facebookvriendinnetje Aria de Jonge heeft het moeilijk.. Ze vraagt advies want ze snapt ergens gewoon geen bal van…

image

Help!!

Misschien dat één van jullie mij kan helpen..

Ik heb een mooi overhemd dat op de hand gewassen moet worden, nou kan ik op de wasmachine de knop “Handwas” niet vinden.

Wél zitten er allerlei knopjes op die ik niet begrijp…

Zo is er b.v. het knopje “Voorwas”, maar ik wil de achterkant óók gewassen hebben!

En dan de knop “Weken” pfff…. Ik wil het liever vandáág nog klaar hebben!?

Nóg zo’n onzinnig knopje op mijn wasmachine : “Hoofdwas”. Mijn hoofd was ik altijd onder de kraan of douche… Bovendien, ik heb het geprobeerd, maar als ik m’n hoofd in de wasmachine doe, gaat het deurtje niet meer dicht…

En dan is er óók nog dat wasbolletje, daar past nog niet eens 1 sok in, laat staan een overhemd…

Ik snap het eventjes niet meer?!

Aria, even van je gepikt, dit is te leuk om niet verder te delen.. Je zet altijd enige verhaaltjes, dilemma’s, belevenissen op Facebook. Je zou een blog moeten beginnen!