Rare kostgangers…


Laatst zat ik een dagje in het Kassahuis en werd ik belaagd door grote kruipende en soms vliegende insecten. 

 

Kruipen doen ze heel traag en vliegen kunnen ze redelijk goed en snel.

Ik had ze echt nog nooit gezien en er dus een paar foto’s van gemaakt. Zo ook een aantal andere collega’s en wat blijkt het te zijn… een

Bladpootrandwants.

Op Wikipedia vond ik deze knap verwoorde tekst: De bladpootrandwants of bladpootwants is een randwants uit de onderorde wantsen. 

Bron tekst “Vroege Vogels” van 29 september 2016:
De bladpootwants toont een duidelijke gelijkenis met de kissing bug, wat wellicht verklaart hoe het verhaal is ontstaan. ‘De keren dat bij ons een kissing bug werd gemeld, bleek het om een bladpootwants te gaan’, aldus Kalkman. De bladpootwants leeft normaal op dennen, sparren en allerlei soorten sierconiferen, maar heeft in de herfst de neiging om ook huizen in te trekken.
En een geruststellend slot: Gelukkig is de bladpootwants niet gevaarlijk voor mensen.

Ik vind hem best wel apart. Dus.. weer wat geleerd, daar is een mens tenslotte nooit te oud voor!

Heeft iemand dit insect wel eens gezien? 

 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag – 307

 

Zwijmelen op Zaterdag

Vandaag had ik mezelf ingeroosterd voor een middagje Kassahuis bij de Pyramide van Austerlitz.

Omdat ik het altijd heel leuk vond maar er op een bepaald moment een nieuwe roosteraar nodig was heb ik me 2 jaar geleden daarvoor aangemeld. Leuk werk, niet makkelijk, maar toch gaf het voldoening als het weer gelukt was.

Er is helaas nog steeds een tekort aan vrijwilligers en hoewel het roostergebeuren aardig onder controle is, blijven er vaak nog gaatjes over. Ik doe nu dus toch ook weer af en toe een dienst. Want ik vind het nog steeds leuk. Zo ook dus vandaag!

Ik moest om 14.00 uur beginnen en was ruim op tijd bij het park. Toen ik daar 4 jaar geleden begon had ik veel last van mijn knieën en kon dat stuk naar de Pyramide echt niet lopen. Dus ik kreeg een parkeerontheffing zodat ik met de auto kon. Eigenlijk gaat het lopen alweer een tijdje heel goed, regelmatig de trap op en af en beweeg sowieso meer dan in die tijd. Maar toch ging ik de laatste keren ook gewoon met de auto.

Vandaag stond er een grote touringcar, net van de parkeerplaats af, met 2 groepen kinderen die ernaast stonden te wachten, midden op de weg bij de ingang van het terrein. Zo ongelukkig dat ik er echt met mijn auto niet langs kon om naar boven te rijden. Dus besloot ik te gaan lopen. Het linkerpad ken ik goed, dat gebruik ik dan altijd. Het pad daarnaast loopt ook recht naar de Pyramide, die dan opeens opdoemt als je het bos uit bent. Het is smaller en beter begaanbaar. Ik dacht, ik neem dat pad.

Maar al wat er opdoemde geen Pyramide. Om 14.00 uur stuurde ik een berichtje naar mijn collega. Dat ik er bijna was. Maar helaas, na nog weer een minuut of 10 dacht ik.. dit is niet goed. Laat er nou nog een pad zijn aan de rechterkant, waar ik op terecht kwam, dat steeds verder naar rechts afboog. Hoe weet ik niet hoor. Maar ik zat goed fout. Ik meldde dat bij haar en zei dat ik dacht dat ik wel snel op de goede weg zou komen. Maar ik dwaalde juist steeds verder af.

Met Google Maps erbij, hulp van Jan, die helaas niet veel kon doen, besloot de man van mijn collega, die haar altijd komt halen, me te gaan zoeken. Ik deed maar wat. Ik ben slecht in kompas lezen, heb geen idee als men zegt dat ik naar het westen, zuiden of waarheen ook moeten lopen bijvoorbeeld. En dat zegt die mevrouw van Google Maps nou juist altijd. Dus ik was echt verdwaald.

Ik wist ook meteen weer waarom ik er niet van houd om in de bossen te lopen. Al die boomstronken- en wortels, kuilen, eikels, takken etc. op de grond. Ik ben dan echt niet in staat te genieten van de bomen omdat ik ze simpelweg niet zie want ik kijk alleen maar naar de grond, in de hoop dat ik niet ergens over of in val. Ik heb ook op een heel smal mountainbike-pad gelopen en op een ruiterpad terwijl ik geen paard bij me had, enzovoort.

LVK (dat betekent Lang Verhaal Kort voor wie het niet wist), opeens hoorde ik mijn redder in de nood mijn naam roepen en door locatie-uitwisseling via WhatsApp (en Google Maps) was ik snel gevonden. Wat denk je.. we moesten gewoon weer een heel eind terug op het pad dat ik al gelopen had. Uiteindelijk waren we om 15.15 uur bij het Kassahuis. Wat was ik blij dat ik mijn laarsjes aan had gedaan en niet mijn ballerina’s. Eind goed, AL goed!
Met dank aan Pim voor zijn zoektocht naar mij en Marianne voor haar geduld om langer te werken.

En hoe is het nu met mij? Nou, laten we zeggen dat ik goed voel dat ik weer eens heb gewandeld in een bos… 

Wel heerlijke geluiden in zo’n bos. Ik ben echt niemand tegengekomen. Dus ik heb iets toepasselijks gezocht als zwijmel voor vandaag! Hoop dat jullie het ook mooi vinden!

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

 

Vijverzicht…

 

Het zicht op ons vijvertje in de voortuin is weg, de bonsaikastanje staat op die plek nu mooi te zijn! Hij is vast een blije boom nu want hij doet het goed! 

Maar we gaan vandaag naar een B&B in Marijenkampen in Overijsel met de naam “Vijverzicht”. 

Een landelijk gelegen huis met twee accommodaties, een appartement en een zomerhuisje. Voor dat laatste hebben we gekozen.

Het is een compleet huisje met een keukentje, een zithoek, slaap- en badkamer. Een eigen terras, of zelfs wel twee, we gaan het zien. Wifi, fietsenstalling en parkeerplaats voor de auto!

Ontbijt krijgen we ’s morgens aangeleverd in een mand en ’s avonds fabriek ik wel wat of gaan we ergens wat eten.

Dat alles omdat we deze week meedoen aan de fietsvierdaagse van Steenwijk! Geen grote afstanden, 30 km per dag, dus relaxed. Maar het moeten prachtige routes zijn, het is natuurlijk ook een heel mooi natuurgebied.

Het weer ziet er perfect uit, misschien wordt het zelfs wel iets te heet, maar alles beter dan regen en kou! Dat wordt weer genieten! Lekker veel lezen en luieren na de fietstochten!

En vandaag nog eerst daar vlakbij een familiebezoekje afleggen.

Op ons huisje wordt gepast, daar hoeven we ons geen zorgen over te maken!

Dus misschien tot later deze week ergens en anders tot zaterdag!

 

Kindje-op-moeders-schoot…

 

Een tijd geleden wilde ik wat meer echte planten in mijn huis, meer thuis zijn, en zeker niet meer overwinteren omdat je ze dan door een ander moet laten verzorgen, maakte dat mogelijk!

Vroeger had ik heel veel planten, ook van die hangers en klimplanten, soms leek het wel een oerwoud.

Een van de leukste planten vond ik altijd “Kindje-op-moeders-schoot”. Leuke bontgekleurde bladeren heeft die. En dan die kindjes die zich ontwikkelen op de grote bladeren. Die heb ik vroeger ook wel eens gehad, dus die kocht ik!

Helaas stond hij waarschijnlijk niet licht genoeg, dacht ik hoor, want de buitenste, onderste blaadjes van de moederplant werden aan de randen bruin. Ik baalde heel erg want toen ik hem kocht was hij zo mooi. Uiteindelijk maar weggedaan en weer een nieuwe gekocht bij R.anzijn.

Meteen maar gevraagd wat er mis was gegaan en dat was mijn manier van water geven. Je moet deze namelijk water geven op een schotel, het vocht op laten zuigen en dan terug in de buitenpot zetten. Dus ik dacht, deze nieuwe moet het zeker goed gaan doen.

Mijn dochter kwam een keer en zag de nieuwe plant, jeetje zei ze.. wat is daarmee gebeurd, die zag er vorige week niet uit. Haha… leuk dat het haar opviel. Ik had al wat blaadjes met kindjes gered van de oude en die voor haar in een glas gezet om wortels te maken.. Mmmmm de blaadjes worden ook al bruin, staan te lang in het water, nog geen zin/tijd gehad om ze in een potje te zetten…

Maar… na een paar weekjes begon ook deze plant weer kuren te vertonen, wat ik verkeerd deed, geen idee, maar hij zit weer in de GFT bak en ik dacht, ik koop ook geen nieuwe meer. Maar weer deed ik het nog steeds verkeerd en nu blijkt dat die planten met hun voeten altijd in het water moeten staan.

Dus misschien waag ik nog eens een poging…

Een pannenkoekenplant zoals bij Sammie (waardoor ik voor dit logje geïnspireerd werd) lijkt me ook wel leuk, die ziet er wel heel dankbaar uit.

Vraagje: houden jullie ook van planten en doen ze het ook altijd goed? 

 

De Pyramide in het licht…

 

Op vrijdag 26 januari 2018 vindt de jaarlijkse LICHTJESWANDELING weer plaats bij de Pyramide van Austerlitz, dat is dus VANDAAG!

Meer informatie, over dit geweldig leuke evenement in het donker, vindt u op de website De Pyramide van Austerlitz.

Klik HIER voor meer info op de website van De Franse Tijd over deze belangrijke periode voor Nederland en over de bouw van deze bijzondere piramide.

Klik HIER voor info op Facebook/De Pyramide van Austerlitz

Als vrijwilliger werd iedereen gevraagd mee te werken dus ook ik ben vandaag van de partij! En ook Jan gaat mee helpen! We hebben er zin in!

Vanwege het weer is het elk jaar weer spannend of dit feest voor ons en de bezoekers daadwerkelijk door kan gaan. Maar woensdag kregen we het groene licht door! En dat is heel fijn, want het is een ontzettend bewerkelijke organisatie.

Heel veel plezier alvast als je toevallig in de buurt woont en dit ook eens mee wilt maken. 

 

De Pyramide van Austerlitz…

 

Toch leuk om het Nationale Monument “de Pyramide van Austerlitz” weer eens onder de aandacht te brengen. 

Sinds mei 2014 doe ik daar vrijwilligerswerk en op mijn oude blog staat een berichtje waarin ik liet weten dat ik me heel goed voelde in die ‘club’. Klik HIER als je het wilt bekijken. Dat is overigens nog steeds zo hoor!

Inmiddels ben ik, sinds een jaar, geen vrijwilliger meer op locatie maar vanachter mijn laptop als planner. Het rooster in orde krijgen is in de zomermaanden toch wel een klusje en daar ben ik heel wat uurtjes zoet mee.
Nu staan we in de winterstand. Het Monument en het Bezoekerscentrum  zijn alleen op zondag open. Beiden van 12.oo tot 16.00 uur. Dus die invulling is niet zo heel moeilijk.

Toch komen we, vanaf april 2018, dus echt vrijwilligers te kort.

Een aantal oudgedienden heeft laatst afscheid genomen tijdens het jaarlijkse uitje, dus we moeten nu met nog minder mensen de klus klaren.

Het bezoekerscentrum draait in het hoogseizoen dagelijks één dienst en is meestal open van 12.00 tot 16.00 uur. Voor het Kassahuis hebben we per dag 2 vrijwilligers nodig die werken van 11.00 – 14.00 uur en van 14.00 tot 17.00 uur. Of één die de hele dag voor zijn rekening neemt.

Er wordt een vergoeding gegeven van € 10,00 per dienst ????????

Dus… ik lobby maar weer eens, hoewel we nu natuurlijk wel rond komen, maar vanaf het voorjaar weer een aantal nieuwe vrijwilligers goed kunnen gebruiken, en dan met name Kassamedewerkers.

Hieronder een filmpje van Amsterdam Calling waarvoor o.a. gebruik gemaakt is van een drone.

 

Keukenhof beleefd…

 

Nee hoor.. Echt niet…

Ik ben geen An, Anneke, Edward, Liesbeth, Margriet, Melody of wie ik misschien vergeten ben, als het om fotograferen gaat. En dat hoeft ook niet.  Maar leuk is het wel.

En gisteren hebben we een geweldige dag gehad tijdens ons bezoek aan de Keukenhof in Lisse, waar ik als een Japanner zonder spleetogen de ene na de andere foto knipte.

Zicht op de molen van de Keukenhof

 

Het zou een zonnige dag worden en de weg ernaar toe was al prachtig met al die gekleurde bollenvelden waar we langs reden. In de Keukenhof zelf was het niet al te druk, hoewel er busladingen toeristen rondliepen. Ik heb wel eens gehoord dat je als je pech hebt over de hoofden kunt lopen, maar dat viel alles mee.

En laat ik nou best heel tevreden zijn over het resultaat van de foto’s! Gewoon met mijn Samsung telefoon waar ik ook weer nieuwe functies op tegenkwam.

Het was voor mij de eerste keer in mijn leven dat ik er heen ging en voor Jan pas de tweede keer. En dat terwijl we er allebei niet eens zo ver vandaan woonden.

Maar wat hebben we genoten! Wat een prachtige bloemen en aangelegde bloemperken. Weet je dat er wel 800 verschillende tulpen staan dit jaar? Die kleurcombinaties zijn echt zo mooi!

Ik dacht altijd, ach.. moet ik daar nou wel heen, het zijn allemaal bloemen en die zie ik al het hele jaar overal. Maar de laatste jaren ging het kriebelen en ik had het tegen Jan verteld. Gistermorgen zei hij, weet je wat, het weer wordt goed, we gaan naar de Keukenhof!

En inderdaad.. dit is echt iets wat je in het echt gezien moet hebben.. het is werkelijk waar een belevenis. Schitterend!

Ook voor de inwendige mens werd goed gezorgd en het weer was inderdaad prachtig, dat maakte deze dag weer heel bijzonder en kreeg van ons weer een gouden randje…

En… weer een wens afgestreept van mijn lijstje!

Wie is er net als ik was.. nog nooit in de Keukenhof geweest?