Vroeg verjaardagscadeau…

 

Van mijn dochter heb ik al een vervroegd verjaardagscadeau gekregen.

Vanwege onze vakantie wilde ze niet wachten tot na mijn verjaardag, de 8e mei.

Ik werd verrast met een hele lieve kaart met daarin de tekst, van links naar rechts te lezen, die ze bij elkaar gesprokkelde uit allerlei bladen. Ze heeft er echt werk van gemaakt. M & D staat voor Moeder en Dochter, maar het zou ook Mama en Diana kunnen zijn hè. Zo ontzettend lief!

We gaan vrijdag dus samen op stap en komen pas zaterdag weer terug!
Een nachtje slapen in Van der Valk Hotel Sassenheim-Leiden, met een heerlijk ontbijt.

Voorafgegaan door een fijne middag samen, een etentje en een avondvullend programma.. Want… we gaan naar de Musical Soldaat van Oranje. Deze Musical bestaat maandag 30 april zeven-en-een-half jaar.

In het begin toen deze musical draaide dacht ik.. daar hoef ik niet heen. Maar een paar jaar geleden toen hij steeds maar werd verlengd ging ik daar anders over denken. Ook vanwege de mensen die er wel waren geweest en die allemaal enthousiast waren. Het moet toch wel erg spectaculair zijn.

En omdat mijn dochter hetzelfde dacht vond zij dat een mooi cadeau.

Ik heb er heel veel zin in!

 

Advertenties

De conifeer…

 

Het uitzicht vanuit mijn woonkamer is heel leuk en levendig. Ik woon op de hoek van de straat en kijk op een ruim opgezette T-splitsing.

Er gebeurt altijd wel wat.. auto’s, fietsers, voetgangers dus alle soorten weggebruikers komen voorbij.

Vanuit onze straat heb je uiteraard voorrang, zolang er geen verkeer van rechts komt uiteraard, maar lang niet iedereen geeft die voorrang ook. Linksaf slaan is dus niet altijd veilig. Soms moet je het gewoon afdwingen en dat zorgt regelmatig voor gevaarlijke situaties. We zien hier echt wel eens bijna-ongelukken gebeuren.

Daarbij stond er op de andere hoek in het gemeente-groen een gigantische conifeer die het zicht vanaf beide kanten belemmerde.

 

Vorig jaar augustus heb ik een mail daarover aan de gemeente gestuurd. Foto erbij gedaan en een paar dagen later kreeg ik antwoord. De betrokken ambtenaar was de situatie ter plekke gaan bekijken (was vast technisch weer zoals ze dat zeggen) en zou nagaan of deze boom wel in het gemeente-groen-plan thuishoorde. Zoniet, dan zou hij adviseren deze te verplaatsen en anders te kappen. De gevaarlijke situatie zag hij niet, dat kan ook niet natuurlijk als je 5 minuten staat te kijken naar het verkeer.

Een half jaar later stond de boom er nog steeds en nog steeds rijden de auto’s te hard (het is een 30 km weg) en nog steeds zien we dagelijks gevaarlijke situaties.

Dus nogmaals in de mail geklommen… Ik kreeg geen antwoord, maar een paar dagen later zei Jan: “Hé, moet je kijken, ze halen de conifeer weg”. En inderdaad, de hele boom werd gekapt en wat is dat een verschil.

 

De particulier die deze boom ooit geplant heeft zal het wel kaal vinden, maar mogelijk woont die persoon wel helemaal niet meer in die straat. Erg aardig was dat ik nog even werd ingelicht over dit gebeuren door een van de mannen van de gemeente.

Wij zijn blij! Heb meteen een bedankbriefje gestuurd aan de gemeente.. er wordt toch wel gehoor gegeven aan bepaalde situaties.

Wat een e-mailtje al kan doen hè…

 

Weekje Canaria…

 

Mijn excuses bij voorbaat voor het beetje lang uitgevallen logje 😎

Hoewel ik alweer bijna 5 dagen terug ben van mijn weekje Gran Canaria laat ik toch even weten hoe leuk het was! 

  • Na een voorspoedige vlucht werd ik vrijdag rond 18.00 uur opgehaald door Ingrid. Zij had een heerlijke lasagne voorbereid, koolhydraatarm nog wel. We hadden heel wat af te kletsen en heerlijk gegeten. Het was lasagne waarvan de deegbladen vervangen waren door dunne plakken courgette! Echt heel lekker!
  • Zaterdag de 13e was Natalia jarig en heeft Ingrid me, na wat gewinkeld te hebben, naar Telde gebracht zodat ik het ’s avonds mee kon vieren.
    Daarover in een volgend logje...
  • Op zondag, ik was blijven slapen, heeft Nick als ontbijt churros gehaald. Natalia en haar vriendin waren een ingewikkeld spel aan het spelen met een supergrote telefoon.

    Het regende die dag behoorlijk, de parkeerplaats stond al snel voor een deel blank. Tegen het eind van de ochtend bracht Nick me weer terug naar Ingrid, waar we zowaar heerlijk in de zon konden zitten. Maar richting het zuiden wordt het meestal al snel beter.

  • Op maandag zijn we lekker thuis gebleven, ik heb het allemaal wel gezien op het eiland, hoewel Ingrid me met alle liefde gebracht zou hebben waar ik heen wilde. ’s Avonds zijn we samen uit eten gegaan op de boulevard in Playa del Ingles.

    Helaas was er bij mij iets niet goed gevallen, te scherp of wat, geen idee. Maar mijn slokdarm en maag vonden het niet leuk. Na een paar Rennies ’s nachts, was het leed weer geleden.

  • Op dinsdag heeft Ingrid me weer naar Nick gebracht. Hij had zijn vrije dag en we gingen samen appeltaart bakken. Dus eerst boodschappen gedaan, toen de appeltaart gebakken, tussendoor heerlijk gepraat over van alles en nog wat.
    Nick zorgde voor ons tweetjes voor de lunch. Toen de meiden uit school kwamen hadden ze ook meteen honger. Natalia dook meteen de koelkast in hoewel Nick haar eten aan het klaarmaken was.
    Toen Elsa van haar werk weer thuis was, heb ik ze weer allemaal geknuffels en heeft Nick me weer naar ‘huis’ gebracht.
  • Op woensdag zijn Ingrid en ik naar Puerto Rico gegaan, bij vriendin Wil op de koffie, heerlijk op het terras kunnen zitten. Daarna met zijn drietjes geluncht en een beetje gewinkeld. Al met al een heerlijk dagje.
  • En op donderdag weer de koffer gepakt. In de hoop dat ik echt wel weg zou kunnen komen vanwege die vreselijke storm in Nederland, maar gelukkig vertrok het vliegtuig waar ik mee terug moest redelijk op tijd. Ik was om 16.00 uur op het vliegveld en om middernacht weer op Nederlandse bodem. Wel bijna 1 uur op mijn koffer gewacht, maar toen kon ik dus eindelijk naar buiten waar mijn lief ook net aan kwam rijden.. Zo fijn om weer samen te zijn!

Een heerlijke week achter de rug waarvoor ik met name Ingrid nóg maar weer een keer heel erg bedank met een dikke smuffel!!!

 

Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik! 

 

Gewonnen…

 

Gelukkig ben ik meestal niet in het spel, niet in loterijen en niet met winacties..

Maar nu ben ik dus toch wel de gelukkige.. ik heb het boek “De Roos Die Nooit Bloeide” dat Liesbeth wilde weggeven gewonnen!

Laat ik nou ook mezelf beloofd hebben dat ik ECHT weer boeken wil gaan lezen, hoelang zeg ik dat al niet denk ik dan.. maar.. ik ben dit keer echt in een boek bezig, dus het komt hartstikke goed uit, ik weet zeker dat ik baal als ik het uit heb…

Liesbeth, bedankt! Zodra ik het heb ontvangen ga ik er aan beginnen hoor! Je hoort binnenkort van me hoe ik het heb ervaren!

 

Na-Sint…

 

Zondagmiddag- en avond een soort van Sinterklaas gevierd.

Toen we bij dochter en schoon kwamen lagen er voor ons allebei een cadeautje en een rijm voor ons samen. Het afgelopen jaar werd daarin heel goed uitgelicht, echt heel leuk! Ik kreeg een ‘reisdagboekje’ die ik dus kan gebruiken voor mijn reis naar Zuid-Afrika! Ben van plan o.a. mijn blogteksten uit te printen en er dan in te plakken. Zo heb ik straks een mooi documentje in handen met mijn ervaringen, ontmoetingen etc.
20161204-sint

Ze hadden een tafel gereserveerd bij Loetje.. in Breukelen waar we zouden gaan eten. Een nieuwe vestiging die nog maar net geopend was. Het concept is vast wel bekend bij een aantal mensen. Biefstuk is het core-gerecht! En dan geen gewone biefstuk, maar een echte tournedos in de jus…  Je kunt er van alles bij kiezen als bijgerecht. Het was fantastisch lekker en gezellig!

loetje

Gisteravond de echte Sinterklaasavond.

We hebben met zijn tweetjes bijna een zak kruidnootjes opgegeten.. helemaal fout natuurlijk, maar wat hebben we lekker zitten knabbelen!

Halverwege de avond kwamen de foto’s vanuit Gran Canaria.

Zoon en zijn meiden hadden de chocoladeletters die ik ingepakt had achtergelaten open gemaakt. Nick lijkt de zijne heel snel soldaat gemaakt te hebben en had bij foto 2 nog maar een klein stukje over.. Zielig hoor, nu moet hij weer een heel jaar wachten!

 

Reisdagje en update…

Vandaag vertrek ik voor een weekje naar Gran Canaria…

image

De laatste week was Jan bij mij en we hebben het weer heerlijk gehad. Zondag, nadat de storm was gaan liggen, nodigde Jan mij uit om mee te gaan naar het Spaanse Restaurant Las Ramblas om lekker tapas te gaan eten. Een hartstikke leuke verrassing, we hebben weer genoten. We zijn er lopend naartoe gegaan, het was heerlijk ook weer om te wandelen…

WIJ SAMEN, ALtijd goed! 

Morgen is mijn oudste kleindochter Maria jarig en daar wil ik toch wel graag bij zijn. Ze wordt alweer 15 jaar! Ja de tijd gaat snel hè…

Ik logeer dan bij mijn Engelse vriendin Susi, die daar ook een studio heeft. Een paar dagen in het zonnetje en lekker bijkletsen met mijn vriendinnen. Anna (die weer overwintert), Ingrid en Wil, bij wie ik allebei een dagje op bezoek ga. En met mijn ex en zijn vriendin rijd ik ongetwijfeld weer, zonder problemen, mee naar de verjaardag van Maria.

Dus dat wordt weer knuffelen met zoon en zijn meiden. Natuurlijk zit er weer van alles in mijn koffer voor hen, hagelslag, vlokken, witte bollen met filet americain en het een en ander voor Sinterklaas. Dat wordt vast weer allemaal goed ontvangen en wat is het leuk die glunderende koppies dan te zien.

Ben dus even weg, maar niet helemaal…

Trouwens, mijn tijdelijke Facebookloze tijd bevalt prima! Dacht ik zal het even laten weten!

Liefdesverklaring…

 

Afgelopen vrijdag kwam Jan na 2,5 week weer naar mij toe!

Heerlijk om weer samen te zijn in mijn huisje. Want natuurlijk hadden we elkaar wel gezien… bij hem, maar helaas was Jan toen niet echt fit..

Toen we aan de koffie zaten begon Jan mij te vertellen dat hij de laatste weken goed had nagedacht en steeds meer tot de conclusie kwam dat hij zeker wist dat hij voor een toekomst samen met mij wilde kiezen.

Ik kreeg werkelijk de mooiste liefdesverklaring die een vrouw zich maar kan bedenken of wensen, een liefdesverklaring waar de grootste boeketten bloemen niet tegenop kunnen. En een waarbij de traantjes bij ons allebei rijkelijk vloeiden.

We hebben het al superleuk dat weet iedereen, we zijn heel graag bij elkaar, alles klopt gewoon, elke minuut samen is waardevol, we denken over veel dingen hetzelfde, doen leuke dingen samen, respecteren elkaar en gunnen elkaar ook ‘ons eigen ding’. We houden heel veel van elkaar en ík wist wel wat ik wilde, maar voor Jan was zijn verleden altijd nog iets wat steeds in zijn gedachten terugkwam. Het hield onze relatie, zelf zei Jan altijd ‘verkering’, niet tegen, dat zeker niet en ik kon het ook heel goed begrijpen. Bij hem moest de liefde echt groeien!

Dus.. we zijn nu gelukkiger dan ooit!

Op zaterdagochtend zei Jan, we zijn dus nu verloofd en liet dat met een appje aan mijn dochter weten. En ja, zo kunnen we het natuurlijk wel noemen als je de intentie hebt samen verder door het leven te gaan.

En ’s middags kwam de verrassing… opeens stonden een lachende dochter met schoonzoon voor het raam, zij met een appeltaart en hij met een prachtig boeket bloemen in een vaas.
Ze vonden dat deze mijlpaal toch wel gevierd zou moeten worden. Wat door ons natuurlijk heel erg gewaardeerd werd en waar we van genoten hebben…

verlovingsringen

Nee, RINGEN KOMEN ER NIET AAN TE PAS en aan trouwen denken we ook niet, maar dat we voor elkaar gaan en ons leven samen verder echt willen delen is nu wel heel zeker en een feit en we zijn allebei heel erg blij! 

 

Druk, druk, druk en zielig…

 

Ja, beetje druk gehad de laatste dagen en vandaag ook nog, maar daarna neem ik lekker vrij. Denk ik hoor, als er niks tussenkomt.

Donderdag dus het bezoekje van Liesbeth bij Jan (zonder Melody helaas), zo’n leuk logje heeft ze erover geschreven. Ik heb onverwacht, samen met Lies dus, genoten van de try-out van de nieuwe show van ‘Purper in het Kennemertheater in Beverwijk. Na afloop de tassen opgehaald bij Jan, gedag gezegd 😦 en door naar Zeist met Liesbeth als logé. De volgende dag bracht ik haar aan het eind van de ochtend naar het station. Was al met al nog hartstikke leuk.

3js-7-10-2016-1-small

Vrijdag had ik dus dat concert van de 3JS, natuurlijk weer ontzettend veel zin in. Samen met Rosalinde, een lief en leuk 3JS vriendinnetje, reed ik na het eten naar Hilversum waar zij optraden in De Vorstin. Ik houd niet van Hilversum, ben er ook echt niet bekend en ja, een parkeerplaats zoeken dus…
Er waren wel parkeergarages in de buurt, maar Roosje had heel dichtbij, waar we langs reden, een aantal lege plekken gezien. Na nog een rondje zei Roos.. Pleur die auto hier nou maar neer, dat mag vast wel. (Ik moest het ook echt zo in mijn logje zetten van haar hoor.. excuses want dat is niet echt mijn normale taalgebruik).
Moet je je voorstellen, ze heeft geen rijbewijs, dus ook geen auto, wat weet zij er nou van zou je denken hè.. ;-). Maar goed, betalen moest tot 9 uur dus voor een paar centen stonden we lekker dichtbij. We namen de gok…

Rond 23.30 uur vertrokken we weer, we werden als die-hard fans gewoon de zaal uitgebonjourd.. want ja iedereen heeft wel weer wat te kletsen met deze en gene. Op naar de auto..

“Oh nee!” riep Roos, ze was het eerste bij de auto.. “er zit iets achter je ruitenwisser…”

Ik dacht meteen, potdikkie, toch een bekeuring. Maar het bleek heel iets anders te zijn, want mijn rechterspiegel hing er los bij..
Achter het raam zat een briefje van een getuige, helaas zonder naam of telefoonnummer. Maar.. er was dus iemand kennelijk te dicht langs mijn auto gereden, nog knap hoor.. Maar die was dus doorgereden. het spiegelglas van die auto zat ook tussen de ruitenwisser.

Gedoe hè, zielig vond ik het… voor mezelf dan…

Met het oplaadkabeltje van mijn telefoon heb ik de spiegel vast gezet zodat hij niet kon gaan slingeren en dus nog meer beschadigen. Dus naar huis, met Roos nog een glas wijn gedronken en wat te knabbelen genomen en toen naar bed.

De volgende dag… zaterdag dus… actie ondernomen want die dag had ik hem nog heel hard nodig.

Jan zei: Vastzetten en naar een garage. Zo gezegd zo gedaan, nadat ik de verzekering had gebeld. Online aangifte gedaan bij de politie alle gegevens, die op het briefje stonden, doorgegeven van de ‘dader’ (inmiddels antwoord…ze gaan het bekijken). Ik verwacht er maar niks van, maar toch handig voor de verzekering.

Bij een garage die Roos me aanraadde langs gegaan, spiegel werd vastgezet, nieuwe besteld. Het is een garage die werkt met mijn verzekeringsmaatschappij dus dat komt goed uit. Denk niet dat ik een eigen risico heb maar voor alle zekerheid morgen even navragen.. En.. dan… is dat probleem ook weer opgelost.

Vandaag, zondag, kreeg ik koffievisite van mijn vriendin Adrie en haar zoon. Onverwacht kwam mijn neef Wim ook nog langs, dus dat was super gezellig.

Vanmiddag een kassadienst gedraaid bij de Pyramide.. Het was me toch druk…
We hadden over de hele dag een erg mooie omzet.

En nu heb ik vrij en morgen neem ik een snipperdag… dat jullie het weten… 😉

 

Zwijmelen op Zaterdag “Chinese Love Song”

 

zozZwijmelen op Zaterdag, wat een heerlijke rubriek toch, ik geniet er elke week weer van en sla dit dus ook echt niet over.

Natuurlijk verschillen mensen in hun muzieksmaak en dat mag. En ik heb, net als iedereen wel denk ik, een paar lezers/luisteraars die soms hun tenen krommen als ze mijn keuze’s horen. Dat ze dan toch elke week weer de moed opbrengen om te beginnen te luisteren vind ik toch wel heel bijzonder en leuk en trouw! Daarvoor mijn dank in ieder geval.

Toen ik dat o.a. meldde aan Thomas Pannenkoek antwoordde hij: “Ik heb toch een abonnement…” Haha, dat vond ik echt leuk en ik bood hem aan om voor een volgende keer een verzoeknummer op te geven..
Hij geloofde dus niet dat ik het echt zou doen, maar gaf me toch een YouTube link…

Aangezien ik altijd doe wat ik beloof vind je hieronder dus een “Chinese Love Song”, de zwijmelinzending van Thomas. Ik vind het zelf ook prachtig, heerlijk rustgevend..

Hoewel er nu, ik weet het bijna zeker, weer iemand is die dit ook wel snel zal wegdrukken. Nou OK dan, die mag die voor volgende week een muziekstuk uitkiezen. Bereid jullie maar voor, het zal er lawaaierig aan toe gaan als hij meedoet. Wat mijn Hulk dus wel weer super zal vinden, want die houdt van herriemuziek ;-).

Dus John? Je snapt wel dat ik jou bedoel. Als je dit leest? Voel je je geroepen? Mail me dan alsjeblieft even en ik laat volgende week jouw wens in vervulling gaan. Kun je eindelijk mijn Zwijmelinzending eens helemaal afluisteren :-). Maar niks verplicht hoor, ik heb nog genoeg op mijn lijstje.

Geniet allemaal mee van deze “Chinese Love Song”

 

Voor nog meer zwijmels verwijs ik je naar MARJA..