Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik! 

 

Advertenties

Gewonnen…

 

Gelukkig ben ik meestal niet in het spel, niet in loterijen en niet met winacties..

Maar nu ben ik dus toch wel de gelukkige.. ik heb het boek “De Roos Die Nooit Bloeide” dat Liesbeth wilde weggeven gewonnen!

Laat ik nou ook mezelf beloofd hebben dat ik ECHT weer boeken wil gaan lezen, hoelang zeg ik dat al niet denk ik dan.. maar.. ik ben dit keer echt in een boek bezig, dus het komt hartstikke goed uit, ik weet zeker dat ik baal als ik het uit heb…

Liesbeth, bedankt! Zodra ik het heb ontvangen ga ik er aan beginnen hoor! Je hoort binnenkort van me hoe ik het heb ervaren!

 

Na-Sint…

 

Zondagmiddag- en avond een soort van Sinterklaas gevierd.

Toen we bij dochter en schoon kwamen lagen er voor ons allebei een cadeautje en een rijm voor ons samen. Het afgelopen jaar werd daarin heel goed uitgelicht, echt heel leuk! Ik kreeg een ‘reisdagboekje’ die ik dus kan gebruiken voor mijn reis naar Zuid-Afrika! Ben van plan o.a. mijn blogteksten uit te printen en er dan in te plakken. Zo heb ik straks een mooi documentje in handen met mijn ervaringen, ontmoetingen etc.
20161204-sint

Ze hadden een tafel gereserveerd bij Loetje.. in Breukelen waar we zouden gaan eten. Een nieuwe vestiging die nog maar net geopend was. Het concept is vast wel bekend bij een aantal mensen. Biefstuk is het core-gerecht! En dan geen gewone biefstuk, maar een echte tournedos in de jus…  Je kunt er van alles bij kiezen als bijgerecht. Het was fantastisch lekker en gezellig!

loetje

Gisteravond de echte Sinterklaasavond.

We hebben met zijn tweetjes bijna een zak kruidnootjes opgegeten.. helemaal fout natuurlijk, maar wat hebben we lekker zitten knabbelen!

Halverwege de avond kwamen de foto’s vanuit Gran Canaria.

Zoon en zijn meiden hadden de chocoladeletters die ik ingepakt had achtergelaten open gemaakt. Nick lijkt de zijne heel snel soldaat gemaakt te hebben en had bij foto 2 nog maar een klein stukje over.. Zielig hoor, nu moet hij weer een heel jaar wachten!

 

Reisdagje en update…

Vandaag vertrek ik voor een weekje naar Gran Canaria…

image

De laatste week was Jan bij mij en we hebben het weer heerlijk gehad. Zondag, nadat de storm was gaan liggen, nodigde Jan mij uit om mee te gaan naar het Spaanse Restaurant Las Ramblas om lekker tapas te gaan eten. Een hartstikke leuke verrassing, we hebben weer genoten. We zijn er lopend naartoe gegaan, het was heerlijk ook weer om te wandelen…

WIJ SAMEN, ALtijd goed! 

Morgen is mijn oudste kleindochter Maria jarig en daar wil ik toch wel graag bij zijn. Ze wordt alweer 15 jaar! Ja de tijd gaat snel hè…

Ik logeer dan bij mijn Engelse vriendin Susi, die daar ook een studio heeft. Een paar dagen in het zonnetje en lekker bijkletsen met mijn vriendinnen. Anna (die weer overwintert), Ingrid en Wil, bij wie ik allebei een dagje op bezoek ga. En met mijn ex en zijn vriendin rijd ik ongetwijfeld weer, zonder problemen, mee naar de verjaardag van Maria.

Dus dat wordt weer knuffelen met zoon en zijn meiden. Natuurlijk zit er weer van alles in mijn koffer voor hen, hagelslag, vlokken, witte bollen met filet americain en het een en ander voor Sinterklaas. Dat wordt vast weer allemaal goed ontvangen en wat is het leuk die glunderende koppies dan te zien.

Ben dus even weg, maar niet helemaal…

Trouwens, mijn tijdelijke Facebookloze tijd bevalt prima! Dacht ik zal het even laten weten!

Liefdesverklaring…

 

Afgelopen vrijdag kwam Jan na 2,5 week weer naar mij toe!

Heerlijk om weer samen te zijn in mijn huisje. Want natuurlijk hadden we elkaar wel gezien… bij hem, maar helaas was Jan toen niet echt fit..

Toen we aan de koffie zaten begon Jan mij te vertellen dat hij de laatste weken goed had nagedacht en steeds meer tot de conclusie kwam dat hij zeker wist dat hij voor een toekomst samen met mij wilde kiezen.

Ik kreeg werkelijk de mooiste liefdesverklaring die een vrouw zich maar kan bedenken of wensen, een liefdesverklaring waar de grootste boeketten bloemen niet tegenop kunnen. En een waarbij de traantjes bij ons allebei rijkelijk vloeiden.

We hebben het al superleuk dat weet iedereen, we zijn heel graag bij elkaar, alles klopt gewoon, elke minuut samen is waardevol, we denken over veel dingen hetzelfde, doen leuke dingen samen, respecteren elkaar en gunnen elkaar ook ‘ons eigen ding’. We houden heel veel van elkaar en ík wist wel wat ik wilde, maar voor Jan was zijn verleden altijd nog iets wat steeds in zijn gedachten terugkwam. Het hield onze relatie, zelf zei Jan altijd ‘verkering’, niet tegen, dat zeker niet en ik kon het ook heel goed begrijpen. Bij hem moest de liefde echt groeien!

Dus.. we zijn nu gelukkiger dan ooit!

Op zaterdagochtend zei Jan, we zijn dus nu verloofd en liet dat met een appje aan mijn dochter weten. En ja, zo kunnen we het natuurlijk wel noemen als je de intentie hebt samen verder door het leven te gaan.

En ’s middags kwam de verrassing… opeens stonden een lachende dochter met schoonzoon voor het raam, zij met een appeltaart en hij met een prachtig boeket bloemen in een vaas.
Ze vonden dat deze mijlpaal toch wel gevierd zou moeten worden. Wat door ons natuurlijk heel erg gewaardeerd werd en waar we van genoten hebben…

verlovingsringen

Nee, RINGEN KOMEN ER NIET AAN TE PAS en aan trouwen denken we ook niet, maar dat we voor elkaar gaan en ons leven samen verder echt willen delen is nu wel heel zeker en een feit en we zijn allebei heel erg blij! 

 

Druk, druk, druk en zielig…

 

Ja, beetje druk gehad de laatste dagen en vandaag ook nog, maar daarna neem ik lekker vrij. Denk ik hoor, als er niks tussenkomt.

Donderdag dus het bezoekje van Liesbeth bij Jan (zonder Melody helaas), zo’n leuk logje heeft ze erover geschreven. Ik heb onverwacht, samen met Lies dus, genoten van de try-out van de nieuwe show van ‘Purper in het Kennemertheater in Beverwijk. Na afloop de tassen opgehaald bij Jan, gedag gezegd 😦 en door naar Zeist met Liesbeth als logé. De volgende dag bracht ik haar aan het eind van de ochtend naar het station. Was al met al nog hartstikke leuk.

3js-7-10-2016-1-small

Vrijdag had ik dus dat concert van de 3JS, natuurlijk weer ontzettend veel zin in. Samen met Rosalinde, een lief en leuk 3JS vriendinnetje, reed ik na het eten naar Hilversum waar zij optraden in De Vorstin. Ik houd niet van Hilversum, ben er ook echt niet bekend en ja, een parkeerplaats zoeken dus…
Er waren wel parkeergarages in de buurt, maar Roosje had heel dichtbij, waar we langs reden, een aantal lege plekken gezien. Na nog een rondje zei Roos.. Pleur die auto hier nou maar neer, dat mag vast wel. (Ik moest het ook echt zo in mijn logje zetten van haar hoor.. excuses want dat is niet echt mijn normale taalgebruik).
Moet je je voorstellen, ze heeft geen rijbewijs, dus ook geen auto, wat weet zij er nou van zou je denken hè.. ;-). Maar goed, betalen moest tot 9 uur dus voor een paar centen stonden we lekker dichtbij. We namen de gok…

Rond 23.30 uur vertrokken we weer, we werden als die-hard fans gewoon de zaal uitgebonjourd.. want ja iedereen heeft wel weer wat te kletsen met deze en gene. Op naar de auto..

“Oh nee!” riep Roos, ze was het eerste bij de auto.. “er zit iets achter je ruitenwisser…”

Ik dacht meteen, potdikkie, toch een bekeuring. Maar het bleek heel iets anders te zijn, want mijn rechterspiegel hing er los bij..
Achter het raam zat een briefje van een getuige, helaas zonder naam of telefoonnummer. Maar.. er was dus iemand kennelijk te dicht langs mijn auto gereden, nog knap hoor.. Maar die was dus doorgereden. het spiegelglas van die auto zat ook tussen de ruitenwisser.

Gedoe hè, zielig vond ik het… voor mezelf dan…

Met het oplaadkabeltje van mijn telefoon heb ik de spiegel vast gezet zodat hij niet kon gaan slingeren en dus nog meer beschadigen. Dus naar huis, met Roos nog een glas wijn gedronken en wat te knabbelen genomen en toen naar bed.

De volgende dag… zaterdag dus… actie ondernomen want die dag had ik hem nog heel hard nodig.

Jan zei: Vastzetten en naar een garage. Zo gezegd zo gedaan, nadat ik de verzekering had gebeld. Online aangifte gedaan bij de politie alle gegevens, die op het briefje stonden, doorgegeven van de ‘dader’ (inmiddels antwoord…ze gaan het bekijken). Ik verwacht er maar niks van, maar toch handig voor de verzekering.

Bij een garage die Roos me aanraadde langs gegaan, spiegel werd vastgezet, nieuwe besteld. Het is een garage die werkt met mijn verzekeringsmaatschappij dus dat komt goed uit. Denk niet dat ik een eigen risico heb maar voor alle zekerheid morgen even navragen.. En.. dan… is dat probleem ook weer opgelost.

Vandaag, zondag, kreeg ik koffievisite van mijn vriendin Adrie en haar zoon. Onverwacht kwam mijn neef Wim ook nog langs, dus dat was super gezellig.

Vanmiddag een kassadienst gedraaid bij de Pyramide.. Het was me toch druk…
We hadden over de hele dag een erg mooie omzet.

En nu heb ik vrij en morgen neem ik een snipperdag… dat jullie het weten… 😉

 

Zwijmelen op Zaterdag “Chinese Love Song”

 

zozZwijmelen op Zaterdag, wat een heerlijke rubriek toch, ik geniet er elke week weer van en sla dit dus ook echt niet over.

Natuurlijk verschillen mensen in hun muzieksmaak en dat mag. En ik heb, net als iedereen wel denk ik, een paar lezers/luisteraars die soms hun tenen krommen als ze mijn keuze’s horen. Dat ze dan toch elke week weer de moed opbrengen om te beginnen te luisteren vind ik toch wel heel bijzonder en leuk en trouw! Daarvoor mijn dank in ieder geval.

Toen ik dat o.a. meldde aan Thomas Pannenkoek antwoordde hij: “Ik heb toch een abonnement…” Haha, dat vond ik echt leuk en ik bood hem aan om voor een volgende keer een verzoeknummer op te geven..
Hij geloofde dus niet dat ik het echt zou doen, maar gaf me toch een YouTube link…

Aangezien ik altijd doe wat ik beloof vind je hieronder dus een “Chinese Love Song”, de zwijmelinzending van Thomas. Ik vind het zelf ook prachtig, heerlijk rustgevend..

Hoewel er nu, ik weet het bijna zeker, weer iemand is die dit ook wel snel zal wegdrukken. Nou OK dan, die mag die voor volgende week een muziekstuk uitkiezen. Bereid jullie maar voor, het zal er lawaaierig aan toe gaan als hij meedoet. Wat mijn Hulk dus wel weer super zal vinden, want die houdt van herriemuziek ;-).

Dus John? Je snapt wel dat ik jou bedoel. Als je dit leest? Voel je je geroepen? Mail me dan alsjeblieft even en ik laat volgende week jouw wens in vervulling gaan. Kun je eindelijk mijn Zwijmelinzending eens helemaal afluisteren :-). Maar niks verplicht hoor, ik heb nog genoeg op mijn lijstje.

Geniet allemaal mee van deze “Chinese Love Song”

 

Voor nog meer zwijmels verwijs ik je naar MARJA..

STAPUIT #20

 

STAPUIT #20 

Twee dagen op stap geweest…
Afgelopen donderdag en vrijdag…
Iemand een idee waar we waren? Helemaal onderaan staan een paar foto’s. 
We waren daar met een speciale reden, maar dat vertel ik later wel…

STAPUIT #19

Op 18 juni hebben we niet alleen Velsen-Zuid bezocht maar zijn we ook naar IJMUIDEN geweest.

Geraden door:
Marja, Marjolijn, Zo simpel is dan geluk (ik weet waar ze woont 😉  ), natuurlijk Ferrara en Morgaine op de valreep. 

Ik was nog nooit in het dorp zelf geweest en volgens Jan heb ik niks gemist want hij vindt het het lelijkste dorp van het hele land… 😉
Ach… heel bijzonder is het ook niet…

Wel heel interessant, die hoogovens.. Vroeger HOOGOVENS, later CORUS en inmiddels TATA STEEL. Op het Hoogovens terrein ben ik trouwens wel eens geweest met een excursie van mijn werk. De Hoogovens waren een belangrijke klant.

De havens vind ik ook altijd mooi, alles wat met water te maken heeft trouwens. Er zijn 3 soorten sluizen, maar helaas wordt er momenteel druk gewerkt aan de infrastructuur, dus een mooi overzicht had ik niet.

Ook komen er Ferryschepen die naar andere landen vracht en personen vervoeren. En cruiseschepen, die hebben we alleen van ver bekeken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gewoon leuk om er eindelijk eens geweest te zijn!

STAPUIT #20 – Een paar foto’s! Ben weer heel benieuwd… 

 

 

 

Italië, Oostenrijk, Duitsland, Nederland… (2)

 

Hier het vervolg en laatste verslagje van onze 6-daagse reis door 5 landen…

Een nichtje van Jan heeft met haar man in Feld am See in Oostenrijk een pension met 12 kamers en we hadden een kamer voor een nacht gereserveerd op mijn naam en die kende ze nog niet. Het was ook de bedoeling Susanne te verrassen. Na een voorspoedige rit kwamen we de oprit op en parkeerde Jan de auto. Ik zou eerst naar binnen gaan en dan zou Jan pas tevoorschijn komen. Maar dat ging niet door, Susanne, als een echte gastvrouw kwam naar buiten toen ze haar gasten hoorde aankomen.

En toen zag ze Jan dus meteen… Wat een verrassing ook. Ze wist niet wat ze zag en vond het zo ontzettend leuk. Dikke knuffels over en weer. We kregen een mooie kamer met uitzicht op de ‘Feldsee/Brennersee’ en op de bergen, wat een uitzicht. We hebben heerlijk buiten zitten kletsen met een lekker drankje en na het eten in het dorp hebben we nog een hele poos zitten praten. Het pension is prachtig en alles ziet er supermooi uit. Ze is apetrots en ik maak hier graag reclame voor het pension. Voor ons was het sowieso voor herhaling vatbaar, maar dan wel voor langere tijd..

Voor wie geïnteresseerd is, klik hier voor de website. Er is ook een Facebook pagina, de link vind je op de site. Een absolute aanrader in zomer én winter! 

Na een goede nachtrust stond er een heerlijk ontbijt voor ons klaar… Heel uitgebreid en voor ieder wat wils. Na nog een uurtje te hebben nagepraat, de verrassing was super en wij hebben genoten van het verblijf, vertrokken we zaterdag voor een rit van ongeveer 570 km naar een hotel in de buurt van Würzburg in Duitsland.

Het werd een rustige avond en we stonden zondag vroeg op. Het ontbijt was super en om kwart over 8 zaten we in de auto. Na een voorspoedige rit waren we om 14.15 weer in Zeist.

Wat een reis.. we hebben in totaal 2827 km gereden in 5 dagen..

Om en om gereden, alleen op vrijdag toen we naar Oostenrijk reden heeft Jan de hele weg gereden. We hebben het heerlijk gehad en hadden in alle situaties aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen, wat heerlijk is dat toch! Nu weer over tot de orde van de dag..

Hieronder nog wat foto’s van onze stop in Saló aan het Gardameer.. en ons bezoekje aan broer en schoonzus!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hieronder nog wat foto’s die onderweg zijn gemaakt en van ons bezoekje aan Padua..

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Italië, Oostenrijk, Duitsland, Nederland… (1)

 

Vervolg op… Nederland, Duitsland, Zwitserland en Italië..

europa-16

Op woensdagmiddag kwamen we dus aan op de camping waar mijn broer en zijn vrouw werken, aan het Gardemeer in San Felice del Benaco. Helaas bleek dat ze net 5 minuten ervoor waren vertrokken en pas ’s avonds terug zouden komen. Met de 2 stagiaires besproken we een plan. En wel dat zij een berichtje zouden sturen als ze bij hen weg zouden rijden  want ze moesten nog iets ophalen die avond. Wij zaten toen al bij hun tent, mooi uit het zicht en toen de auto stilstond heb ik mezelf laten zien en keihard ‘verrassing’ geroepen! Hartstikke leuk vonden ze het. We hebben lekker bijgekletst en wat spulletjes (levensmiddelen natuurlijk) gegeven die ik uit Nederland had meegenomen.. We spraken voor de volgende middag af, zij moesten gewoon werken, maar waren die middag wel beschikbaar.

Het B&B waar we verbleven was keurig netjes en de mensen super vriendelijk. Alleen de toegangsdeur naar de kamer was heel klein en de badkamer was zelfs piepklein. Als je douchte werd werkelijk alles kletsnat, maar goed die 2 nachtjes hebben we wel overleefd.

Donderdag zijn we naar het plaatsje Saló, dat pal aan het Gardameer ligt, geweest. We hebben lekker rondgewandeld en genoten van de oude straatjes. Heerlijk geluncht in een klein typisch Italiaans restaurantje en mooi op tijd reden we richting camping, die vlakbij was. Maar dat viel tegen, soms weet Beppie het even niet. We kwamen op een mooi weggetje en reden tussen de olijfboomgaarden door. Maar het werd steeds smaller en steeds slechter qua wegdek.. Toen het grote keien werd  zijn we maar omgekeerd, hadden wij weer. Maar natuurlijk kwamen we er wel uit en hebben we een heel gezellige middag doorgebracht op de camping met de familie, ik heb zelfs nog even gezwommen. En gelukkig hadden we een heerlijk schaduwplekje, want wat was het heet…

Op vrijdag 1 juli vertrokken we weer en reden we door naar Oostenrijk. Maar eerst hebben we de Basiliek van de H. Antonius in Padua bezocht. Het is een ontzettend grote en indrukwekkende kerk. We waren er allebei stil van. Absoluut geen spijt van dit uitstapje. Na een kleine lunch reden we weer verder.

Inmiddels zijn we weer thuis maar het logje wordt veel te lang als ik de rest ook meteen publiceer, dus wordt vervolgd…

En ook de foto’s volgen nog…