Moei…

 

Ja dat ben ik, nog steeds een beetje ‘moei’

Ik vind dit woordje, waar wij altijd om moeten lachen, minder erg klinken als het woord moe.. Misschien omdat ik er normaal gesproken niet aan toe wil geven dat ik af en toe wel moe ben…

Maar nu wel.. genoeg uren geslapen de laatste nachten, maar toch nog steeds moe. Komt vast van alle indrukken, de emoties, de reis, het heerlijke gevoel weer thuis te zijn, mijn lief dichtbij..

Zeg het maar..

Voorlopig neem ik even een pauze.. Ga alleen de komende tijd meedoen met “Zwijmelen op Zaterdag’. Dat kan ik gewoon niet overslaan.

Ook Facebook gaat weer op zwart… lekker rustig! Ik heb wel het een en ander bekeken maar heb echt heel weinig interesse… Dus dag lieve Facebookvrienden.. ik deactiveer mijn account weer. Een voordeeltje… Messenger blijft gewoon werken en kan blijkbaar ook gebruikt worden zonder Facebook.

Ik kom wel lezen bij mijn favo bloggers hoor en ik ga een tijdje boeken lezen, daar heb ik een beginnetje mee gemaakt en daar ga ik lekker mee door…

Tot later!!!

 

 

Relaxen en oriënteren…

 

Op zondag konden we acclimatiseren en relaxen. Dat was wel lekker na zo’n reis.

De kerkdienst die in de kerk op het nabij gelegen terrein werd gehouden hebben we deze eerste dag nog maar even overgeslagen.

We hebben lekker buiten gezeten en op tijd ons eten opgehaald, het een en ander schoongemaakt want niet iedereen houdt er dezelfde schoonmaakgewoonten op na. Maar dat was niet erg.

Ik had al snel besloten om mijn beddengoed te verhuizen en dus in een andere kamer te gaan slapen die nog leeg was, maar in orde gemaakt moest worden voor 3 nieuwe vrijwilligers, die deze week komen.

Verder dus een heerlijke relaxte dag gehad..

Klaar voor de volgende dag. En dat was een pittige..

Op maandag werden we ’s morgens om 8.00 uur verwacht bij de ‘devotion’. Een samenzijn in een gemeenschappelijke ruimte waar ze de dag zingend, biddend en soms dansend beginnen.
Er zijn vaak kinderen in de leeftijd van 3-5 jaar bij, die daarna naar de préschool gaan op het terrein. Oudere kinderen zijn dan al naar school. Aankondigingen worden gedaan en ook wij werden officieel welkom geheten!

Daarna gingen we met Lynette mee voor een rondleiding. Ze liet ons alle gebouwen zien op het terrein. Ook werden we rondgeleid in de nursery waar de kleintjes van 0-5 jaar verblijven, de jongens- en meisjesafdeling, allebei in aparte gebouwen. De wasserij, de receptie, kantoren, therapieruimtes, observatieruimtes etc. Terug op kantoor gingen we aan de koffie en werden we verder wegwijs gemaakt over wat GCF allemaal doet. Daar kom ik later nog wel op terug.

Na de lunch nam ze ons mee naar een winkelcentrum in de buurt (waar je dus helemaal niet zou denken dat je in Afrika bent). We kochten een Zuid-Afrikaanse simcard voor onze telefoons, gewoon bij Vodafone. Voor € 6,00 waren we klaar. Aangezien mijn oude telefoon helaas toch niet werkt zal ik een keer per week of zo de simcard wisselen om te kijken of ik telefoontjes heb gemist of smsjes heb ontvangen. Verder gaat alles via internet, dus die ZA simcard is prima en handig voor als men ons wil bereiken of wij iemand van de Stichting nodig hebben.

Daarna deden we boodschappen in een Pick’n Pay supermarkt. Natuurlijk wennen aan het wisselen in je hoofd van de Zuid-Afrikaanse Randen naar de Euro’s. We kochten allebei wat extra dingen die we lekker vinden, yoghurt, fruit, groenten en drinken.

Toen we terugkwamen hebben we onze spullen in de koelkast en ons eigen kastje gelegd (dat heeft elke vrijwilliger) en ploften we in een stoel. Het waren heel wat indrukken dus dat hadden we wel verdiend.

Na wat uitgerust te zijn hebben we de omgeving een beetje verkend. Het terrein is zo groot en er is een mooi meertje met een dam naar een ander gedeelte van het gebied wat we wilden bekijken.

We zijn allebei heel vroeg naar bed gegaan.. Ik wéér in een andere kamer, nu op de 2e etage waar ik kan blijven. Mijn spullen blijven in de kamer waar Nicole slaapt en ik neem het hoognodige mee naar boven. Het was wel warm, maar ik durfde gewoon te gaan slapen dus had ik daar weinig last van ;-).

Wordt vervolgd…

 

De grote, lange reis…

 

Na een gezellig koffie-uurtje, met een lunchuurtje erachteraan geplakt nam ik afscheid van dochter en schoonzoon. Met een heleboel, ontzettend goedbedoelde waarschuwingen natuurlijk! En ja, dat mag ook want ik snap het heel goed!

Daarna moest ik de handbagage nog inpakken en wegen. Dat is toch altijd een crime hoor, die bagage, want ja, ik heb gewoon altijd teveel. Ook nu was het wel even passen en meten maar het lukte.

Jan had me de dag daarvoor geholpen met mijn ruimbagage.. goh, mijn lieverd kan toch ook best streng zijn als hij vindt dat het nodig is hoor. We hebben wel gelachen want er werd van alles geskipt, er hoefde van hem van alles niet mee. Hellup, dacht ik…

“En die agenda? Die heb je ook niet nodig…”

“Waaaatttt…. mijn agenda, no way, daar kan ik echt niet buiten!”

Maar goed, alles is gelukt en om even voor 15.00 uur vertrokken we met een auto vol bagage, en Nicole natuurlijk, naar Schiphol. Wij hadden ’s morgens vroeg al afscheid genomen, gelachen, gehuild en gepraat en dat was goed. We voelden er allebei niks voor dat uitgebreid op Schiphol te doen. En..  over 6 weken ben ik weer terug. Vandaag precies over 6 weken dus…

Turkish Airlines.. TOP!
Turkish Airlines.. TOP!

We vlogen met Turkish Airlines naar Istanboel in 3 uurtjes, dacht echt dat het langer was. Maar… in Istanboel is het dus 2 uur later dan in Nederland en later ging de tijd dus weer een uur terug. Ik zat naast Joop en we hebben de hele reis zitten kletsen. En wat werden we verwend. Drankjes, oortjes voor het video/audio systeem, maaltijd, nootjes, koffie/thee, weer drankjes.. Het kon niet op, dat ben ik echt niet meer gewend bij de maatschappijen waar ik mee heb gevlogen de laatste jaren, daar moet je echt alles kopen..

Op Istanboel hadden we een overstaptijd van 2,5 uur.. Dat viel echt heel erg mee en de tijd ging snel. De Wifi op het vliegveld lukte voor mij helaas niet en die pogingen hebben me een hoop geld gekost. Ik was binnen no time over mijn buitenland-internet-limiet van € 60 heen… Gelukkig dat die limiet erop zat, dat wist ik dus ook niet eens, maar dat geld had ik beter aan GCF kunnen doneren!

Dit keer zat ik naast Nicole, maar het vliegtuig was niet vol en we hadden 4 plaatsen voor ons tweetjes. We hadden een rustige vlucht.. en werden nog meer verwend. Vochtige handdoekjes, weer eten, we konden kiezen uit 2 verschillende maaltijden. Er lag een kussentje, een deken, we kregen weer oortjes, drankjes tussendoor, ik ben er nog stil van. Echt keurig verzorgd. Ik vergeet vast ook nog wat te noemen… Maar slapen, nee dat lukte niet. Af en toe even wegzakken en dan was er een half uur voorbij of zo, dat was dus niet zo prettig, maar ja, ik moet er natuurlijk wel wat voor over hebben hè.

Wat we niet wisten was dat we een tussenstop op Johannesburg hadden. Daar gingen heel veel mensen eruit en er werd schoongemaakt en bevoorraad. We moesten nog 3 kwartier verder voor we op Durban landden. Maar echt een aanrader hoor, Turkish Airlines!

We kwamen zonder problemen de douane door, visum was in orde, alleen mijn op Schiphol gesealde tas moest even door een scanner. Die zal stikvol met kinderkleertjes die ik vacuüm getrokken in een plastic zak had zitten.

Buiten stond het busje al te wachten dat ik gereserveerd had. Dat zou ons in 2,5 uur naar Margate brengen. Met nog een aantal mensen werd het een mooie rit. Wat een prachtige omgeving. Om 18.00 kwamen we daar aan en stonden de afhalers ons al op te wachten. En na een hartelijke begroeting ging Joop met zijn vrienden mee en wij met Lynette, de medewerker van GCF die verantwoordelijk is voor de vrijwilligers. Na een ritje van een minuut of 7 kwamen we bij de stichting aan.. daarover dinsdag meer!

Wordt vervolgd!

Sorry.. kon echt niet korter hoor.. 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Lezen…

 

Ben natuurlijk de enige niet, want er zijn gelukkig veel meer van dit soort mensen, maar velen weten wel dat ik bijna mijn hele leven al lees.. eigenlijk al vanaf mijn 4e jaar en echt heel veel gelezen heb.

lezen

Mijn ouders zeiden vroeger dat ik de letters van het alfabet toen al aan elkaar aan het plakken was en boekjes begon te lezen. Thuis noemden ze me dan ook Trees Lees, omdat ik niks meer om me heen hoorde. Ik sloot me af zonder moeite, zelfs in onze kleine woonkamer, met jongere zusjes en een broertje om me heen.

Op dit moment lees ik voornamelijk blogs, wat ik hartstikke leuk vind… maar ik heb al maanden de intentie weer boeken te gaan lezen, omdat het zo lekker is om je in een boek/verhaal te verliezen en weg te dromen.

ellys-choiceIk heb sinds 2 jaar een abonnement op Elly’s Choice, echte lezers (van e-books dan) hebben daar vast wel eens van gehoord. Ik krijg elke maand de downloads van 10 e-books toegestuurd, je kunt kiezen uit diverse pakketten als je het abonnement afsluit. Het vrouwen-, mannen- of het literatuurpakket. Tijdens de download wordt er een watermerk met je naam en e-mailadres in het boek gezet. Heel apart om te zien.

En zo nu en dan krijg je eens een mail met tips voor extra boeken die worden aangeboden voor een lagere prijs dan in de reguliere webshops. Vandaag kreeg ik een mail met de uitleg wat lezen met je doet… Dat artikel wil ik wel even delen…

Daaruit blijkt dat een lezer beter af in heel veel opzichten.. bofbipsen zijn wij lezers hè…

Lezen, lezen en nog meer lezen.

We blijven het zeggen! Het is niet alleen fijn en goed voor je rust, maar wist je ook dat lezen erg goed is voor jouw gezondheid? Wij geven je dé redenen om je terug te trekken in je warme leesbubbel. 

Uit recent onderzoek van Yale University (VS) blijkt namelijk dat je als lezer twee jaar langer leeft dan mensen die nooit lezen. Dit omdat lezen belangrijke cognitieve processen stimuleert die kunnen bijdragen aan een lang leven.

Wist je bijvoorbeeld dat lezen stress vermindert met maar liefst 68%? Het is het beste ontspanningsmiddel om even tot rust te komen. Niet alleen zorgt het voor afleiding, maar het verlaagt ook nog eens je bloeddruk. Win-win!

Daarnaast zorgt lezen ervoor dat je mentaal gestimuleerd wordt. Ook je hersenen hebben oefening nodig om sterk en gezond te blijven! 

Naast deze gezondheidsvoordelen, vergroot lezen je woordenschat en draagt het bij aan jouw intellect. Je stimuleert je inlevingsvermogen en traint je analytische vaardigheden.

Doe er je voordeel mee! 

Wat lees jij: 

 

STAPUIT #28 (2)

 

STAPUIT #28 (2)

Op dezelfde dag, 1 oktober dus, hebben we ’s middags een erg leuke plaats bezocht, waar we al regelmatig van gehoord hadden, maar waar we allebei nog nooit geweest waren.

Wie weet het?

STAPUIT #28 (1)

De eerste stop op 1 oktober was dus in Deventer..

Door niemand geraden, maar van 2 lezers wist ik wel dat ze het echt wisten…
Voor Ferrara was het zo makkelijk omdat er familie woont en Liesbeth wist het omdat we haar dat bij haar bezoekje hadden verteld.

Wat een ontzettend leuke stad is dat zeg, leuke oude pandjes in kleine straatjes met kleurrijke winkeltjes en er stonden toevallig ook een aantal ´levende standbeelden´, echt heel leuk.

We hebben nog lang niet alles gezien, dus zeker een reden om weer een keer terug te gaan.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Na het bezoek aan Deventer reden we naar Almelo.

We aten daar een visje in een bekende viswinkel waar het hartstikke druk was. En we kwamen ook nog langs Snackbar Ardy… 😉

Bij The Readshop werd het boek `Piet Kreel is nog wel´ van Michiel Geurtse gepresenteerd. Klik HIER voor meer info.

Een prachtig boek, uit het leven gegrepen, waar ik ook een beetje aan heb meegewerkt. Correctiewerk weer, is erg leuk om te doen. Voor Michiel was het een verrassing dat ik kwam met Jan. Want natuurlijk wilde ik dat niet missen. Het was de eerste keer dat we elkaar ontmoetten. En de leuke klik die we al hadden was er ook in het eggie 😉

Waar onze volgende STAPUIT zal zijn? Nog geen idee…

 

Tot later Facebook…

 

Vandaag heb ik een berichtje op Facebook geplaatst… ik trek me eventjes terug! 

facebook-vaarwel

Nee, niet helemaal hoor. Tenminste dat denk ik niet.

Gewoon mijn account de-activeren voor een tijdje. Ik kan het zo weer terugdraaien als ik dat wil, maar voorlopig tot na Nieuwjaar blijf ik lekker uit de buurt, tijd voor andere dingen.

Maar… ik hoop wel dat er toch veel lieve Facebookvrienden en -vriendinnen richting Iris Papilio komen, mochten zij me een beetje willen blijven volgen.

Ik weet heel goed wat ik ga doen, vervelen is er echt niet bij!

  • Allereerst lekker veel tijd besteden aan mijn liefste!
  • Nog een bezoekje brengen aan mijn dochter en schoonzoon..
  • Volgende week donderdag een weekje naar Gran Canaria voor de verjaardag van Maria, die wordt de 25e alweer 15 jaar.
  • Als ik terug ben heb ik een etentje met 3JS vriendinnen en een concert van de 3JS in het Fletcherhotel in Nieuwegein.
  • Dan de dag erna een etentje in het vooruitzicht met dochter en schoon, heel veel zin in ook!
  • Misschien krijgen we nog wel leuk bezoek… ???
  • Dan duurt het ook nog maar een paar weken voor mijn kleindochters op vakantie komen, vandaag nog precies 34 dagen.
  • En ja… dan is het alweer bijna 2017!

Dus voorlopig ‘tot later Facebook’, ik heb even wat anders te doen en aan mijn hoofd..

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je denkt, het wordt allemaal een beetje teveel van het goede? 

Plaatje van internet

Antwerpen… 2 bezoekjes…

 

Jaaaaa, ik ga nog maar even verder met updaten!

Vorige week maandag ben ik naar Antwerpen geweest waar ik 2 bezoekjes heb afgelegd.

Als eerste ging ik naar de 80e Boekenbeurs gehouden in het Crowne Plaza gebouw. En wel met een erg leuke reden natuurlijk…

ik-frederic-brandnetel-mark-doornaert-en-rolf-van-der-leestZoals op mijn blog als aanrader staat aangekondigd in de zijbalk is er weer een boek verschenen, genaamd “Ik Frederic Brandnetel” van de hand van mijn vriend en auteur Rolf van der Leest, dit keer in de vorm van een duoschrift samen met de Vlaamse schrijver Mark Doornaert.

Via hun blogs kwamen zij vorig jaar met elkaar in contact en zijn ze een unieke uitdaging aangegaan. Samen schrijven in Google Docs. Zij kunnen elkaar daarin overschrijven en aanvullen. Uit deze samenwerking ontstond een erotisch verhaal over Frederic Brandnetel genaamd “Meatlove” waarmee ze de 2e prijs wonnen in de erotische schrijfwedstrijd (71 inzendingen) van Eroscripta (2015), mede mogelijk gemaakt door EWA Nederland.

Het verhaal is destijds verschenen in de bundel die hieruit voortvloeide en waarin de 10 beste verhalen, na ook de stemmogelijkheid van het publiek te hebben meegenomen, werden gepubliceerd. De jury van toen was erg onder de indruk van de fictieve persoon Frederic. Als een ode aan deze jury gingen de twee door met schrijven en het boek dat daaruit voortvloeide, Ik Frederic Brandnetel, met als eerste hoofdstuk het enigszins herschreven verhaal “Meatlove”, is dus onlangs uitgekomen.

boekenbeurs-2016-antwerpen-3-customEr was een plekje voor een signeersessie ingeruimd voor de mannen in de stand op de boekenbeurs, waar ook hun uitgever “Aspekt” stond. Hoe geweldig is dat?

Ik vond het zeker de moeite waard om mijn neus te laten zien want ik kon namelijk een, door 3 personen, gesigneerd exemplaar ophalen, is wel heel apart hè. Ondertekend door de schrijvers Rolf en Mark en als 3e de kunstenares Catharina Bettens, de verloofde van Rolf, waarvan een foto van een schilderij, dat zo op de verwarde hoofdpersoon van het boek leek, is gebruikt voor de cover van het boek. Ik ben trots dat ik heb mogen meewerken aan de totstandkoming van dit boek door middel van het mede corrigeren van de tekst, dat ook een erg leuke hobby is geworden.

Mijn 2e bezoekje bracht ik aan Mr en Mrs Brubeck!

Onderweg van Antwerpen kwam ik bijna langs hun woonstee, dus ik had mezelf uitgenodigd voor een kopje koffie of thee..

Haha.. ik durf dat. Maar eigenlijk ook omdat ik bang was dat ze erg boos op me zouden worden als ze later zouden horen dat ik zo dichtbij was geweest ;-). Ik kreeg meteen een berichtje terug dat ze erop stonden dat ik mee zou eten en dat vond ik toch lief, dus zo gezegd, zo gedaan.
Helaas stond ik in de file, maar de 2 thuiswonende zonen ook, dus het was niet zo erg. We hebben heerlijk gegeten, een verrukkelijke pastaschotel die ik ook een keer ga maken, en lekker bijgekletst. Wat een ontzettend lieve en gastvrije mensen. Onder het kletsen dacht ik echt, hoe is het mogelijk dat je je zo relaxed kunt voelen bij mensen die je nog maar één keer hebt ontmoet. Want in mei waren Jan en ik allebei te gast. Heel jammer dat hij er dit keer niet bij was.

Lieverds, hartstikke bedankt, ik heb weer genoten. En… binnenkort komen jullie dus echt een keer naar Holland, dan doen we het hier nog eens dunnetjes over!