Wat is uw geboortedatum?


Tegenwoordig wordt dit door allerlei instanties aan je gevraagd ter verificatie en zeker in een ziekenhuis. Het staat er natuurlijk wel, maar toch, ze willen het van de patiënt horen.

Maar toch… toch is het heel gevaarlijk! 

Mijn tante verhuisde ongeveer 10 jaar geleden naar een verzorgingstehuis in Almere (ze is inmiddels 96 jaar).  Was destijds nog goed bij haar verstand, helaas is dat de laatste jaren anders, want de ziekte van Alzheimer heeft haar geest te pakken. 

Mijn nicht kwam bijna elke dag bij haar moeder op bezoek en op een zekere dag zei mijn tante: “Ik moet morgen aan mijn been geopereerd worden en ik weet van niks”. Mijn nicht wist niet waar ze het over had en ging eens polsen bij de verzorgers.
Het werd nagekeken en inderdaad, Mevr. S.W. vd V. zou de volgende dag aan haar been worden geopereerd. Mijn nicht zei meteen dat er niets van klopte, want haar moeder mankeerde niks aan haar benen. 

Maar… na veel gedoe en gezoek, kwam het aapje uit de mouw!

Er woonde in hetzelfde huis nog een Mevr. S.W. vd V. en wel met exact dezelfde geboortedatum (en uiteraard ook hetzelfde adres). Alleen deze mevrouw was getrouwd en gebruikte haar mans naam met haar eigen naam erachter (zoals destijds gebruikelijk was in Nederland), maar daar werd kennelijk niet naar gekeken.
Er zijn veel problemen geweest met dit als aanleiding en uiteindelijk is er (na heel veel moeite) een aantekening gemaakt in de administratie dat er bij de naam vd V. altijd naar het BSN nummer moest worden gekeken. 

Inmiddels is mijn tante al 5 jaar dement en weet dus zelf niet meer wat goed en niet goed is. Gelukkig maar dat ze er op tijd achter zijn gekomen. 

Waarom niet altijd het BSN nummer gebruiken denk ik dan? Dat is een persoonlijk nummer en dan kan er nooit iets misgaan… 

Is er iemand die ook wel eens zoiets heeft meegemaakt?

Advertenties

Niet zeuren…

 

Nee, we moeten niet zeuren, want oh wat hebben we het goed en dat meen ik uit de grond van mijn hart!

Maar af en toe even zeuren omdat er ziek en zeer in huis is mag best toch?

Al van voor mijn vakantieweekje heb ik last van mijn linkerknie. Eerst de knieholte en later de voorkant. Toch van de week maar even naar de huisarts gegaan. Zelf dacht ik dat de artrose weer opspeelde, waar ik al mee bekend ben. Maar door het rare lopen in het begin en een paar keer de knie verdraaid te hebben, heb ik een verrekte knieband, dus een paar dagen pijnstillers slikken en rusten. Want pijnlijk is het. Dus slikken maar.  Trouwens ook dat rusten is super lastig.

Maar er wordt heel goed op mij gelet en voor me gezorgd, en dat is wel heel lief. Ook heb ik last van een beginnende slijmbeursontsteking in mijn rechterarm, die ontzie ik dus ook maar meteen. Vervelend gewoon. Maar het gaat allemaal wel weer over.

Dus.. ik zit veel op de bank met mijn been omhoog. Daar zit ik niet lekker achter mijn laptop. Kan mijn armen niet goed kwijt. Ik werk nog gewoon met een muis en niet met de touchpad.
Dus zit ik daar nu met mijn iPad, zonder muis dus, wat een luxe al die schermpjes hè. Maar als ik reageer op blogs gaat er altijd wat mis, ik zal de komende tijd echt even een beetje afwezig zijn.

Tevens heb ik nu een zieke Jan rondhobbelen, die hoest als een gek en dus denkelijk toch de griep heeft opgelopen. We helpen elkaar dus maar zo goed en zo kwaad als het gaat. Boodschappen genoeg in huis. Molletjes genoeg in huis, we redden het wel… dus tot later!!!