Volendam…

 

Jaaaa… ik ben altijd al dol op Volendam geweest! 

Het dorp, de sfeer die er hangt, de artiesten die er vandaan komen, gewoon superleuk!

Ik kom er nu nog regelmatig. Even de Dijk over, ergens iets eten of drinken. Het wordt tijd, zit ik me nu te bedenken, dat ik best wel weer eens een bezoekje wil gaan brengen aan mijn favo Noord-Hollandse dorpje!

Ooit hebben we namelijk met de hele familie een uitstapje gemaakt naar Volendam. Opa en Oma van vaders kant, hun kinderen met aanhang en de 6 kleinkinderen. 

Alweer heel wat jaren geleden kreeg ik een videoband van een oom die hij gemaakt had van een oude film van dat dagje uit. Ik heb er later een DVD van heb gemaakt. Dus opeens zag ik heel veel bewegende beelden van ons allemaal.

Hieronder een foto die ook gemaakt is tijdens dat dagje uit. In Volendammer kleding, dat moet een fortuin gekost hebben denk ik. En wie dat heeft betaald, geen idee.

Ik sta links en was de oudste, een jaar of 15.  Natuurlijk ook mijn zusjes en broertje. Naast mij een nichtje en daarnaast een neef. Met deze neef heb ik nog steeds regelmatig contact.

Aan de bril die ik draag zit nog een verhaal vast.

Nou ja, dat kan ik hier wel vertellen, toch?

Ik wilde perse dat donkere montuur, dat was toen in de mode denk ik. Maar toen ik hem net had vond ik die nieuwe bril eigenlijk meteen al vreselijk staan. Mijn gezicht werd veel te streng en ja, ik moest er natuurlijk weer jaren mee doen. Het idee, dat zag ik dus helemaal niet zitten. En hoewel ik eigenlijk meestal wel een heel braaf meisje was ik toen echt heel erg stout. Mijn ouders hadden het niet zo breed, gelukkig was ik de enige thuis die een bril moest dragen, want dat was toch altijd een behoorlijke uitgave. Ik kon ook echt niet zonder.

Soms zette ik hem wel eens af als ik naar huis fietste van school. Op een dag was ik dat ding weer zo vreselijk spuugzat. Ik dacht maar steeds -hoe kom ik toch van dat ding af-. En toen… toen heb ik hem zomaar opeens met een ferme zwaai ergens de berm in gegooid…

Dus eigenlijk per ongeluk/expres verloren…

Toen ik thuis kwam kreeg ik echt op mijn kop. Of ik wel goed gezocht had en ik maar huilen, zo schuldig voelde me toen. Maar ja, hij was weg en er moest dus wel een nieuwe bril komen. Vaak heb ik nog gedacht, hoe heb ik dat ooit durven doen.

Dit is dus een geheim dat ik nooit thuis verteld heb… Dus ik ga er wel vanuit dat dit onder ons blijft hè…

Wie heeft er wel eens iets gedaan wat eigenlijk niet kon en dat nooit aan ouders verteld?

 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag met “Cowboy Gerard”

 

Er is alweer een week om maar op zaterdag gaat zwijmelen altijd door! 

Allereerst wens ik natuurlijk MARJA veel beterschap en een heel spoedig herstel. Voorlopig is Marja nog even uitgeschakeld. Een zware operatie hakt er altijd in en iedereen wil altijd sneller dan mogelijk is weer naar huis.
Maar, als ze eerst maar weer thuis is, daar zal het opknappen vele malen beter gaan dan in een ziekenhuis, want Marja en ziekenhuizen, dat gaat niet echt samen.

Lieve Mar, er wordt aan je gedacht hoor! ❤

Vandaag gaan we weer een heel stuk terug in de tijd, naar 1965. 

Het nummer “Het spel kaarten” is een cover van het Amerikaanse (gesproken) countrynummer Deck of cards, dat ik van de week in een Spotify speellijst hoorde, deze was uit 1948. In 1965 werd het nummer vertaald naar het Nederlands en ik kan me nog herinneringen dat ik destijds, als meisje van 15, heel erg van onder de indruk was van deze tekst.

HIER kun je deze vinden…

Cowboy Gerard (Gerard de Vries)

met 

“Het spel kaarten”

 

 

Huisdieren… (1)

 

Naar aanleiding van een logje van Tiny over haar huisdieren dacht ik.. dat is leuk en dat pak ik dus op! 

Het heeft lang geduurd voor wij vroeger thuis een huisdier kregen.

We hadden wel dieren hoor. Mijn vader had vroeger voliëres, binnen en buiten. Binnen hadden we parkieten en buiten allerlei kleine vogeltjes. Met de goudvissen in de vijver, die we mochten voeren, en de konijntjes.. waar ik een trauma aan over heb gehouden (HIER kun je erover lezen) moesten we het maar doen.

Maar wij, mijn zusjes en broer, zeurden maar over een hond. Mijn moeder hield niet zo van huisdieren, tenminste niet van katten en honden, dus dat feest ging niet door. Tot ik 16 jaar was.

Toen kreeg de hond van een kennis van mijn vader puppy’s en het waren schattige bolletjes wol. De hond van de huisarts was de vader. Herinner me nog dat vooral mijn jongste zusje dat geweldig vond.

Ze zouden klein blijven werd gezegd en na heel veel soebatten, met hulp van mijn vader, ging ze overstag en mochten we er een mee naar huis nemen. Mijn moeder had wel haar principes.. zij zou zorgen voor zijn eten, maar verder was ze niet van plan er iets aan te doen. Daar heeft ze zich tot het laatst aan gehouden.

Terry en ik 1967

 

Terry werd een grote, wollige hond, de jongens uit de buurt riepen als ik met hem langsliep – daar loopt Therese met haar ijsbeer-. Het was een lieverd en hij ging door het vuur voor mijn moeder, ja, zij was en bleef degene die hem elke dag zijn eten gaf. Uiteindelijk vond ze hem ook wel lief en toen mijn vader overleed vond ze het ook wel een veilig idee, een hond in huis. ’s Nachts dan, want overdag was hij altijd bij mijn opa. Alleen dat extra werk door al die haren die loslieten vond ze niet echt leuk.

Toen ik trouwde wilde mijn man (nu ex) een kat. Hij was met katten opgegroeid…

Daarover later want anders wordt dit logje veel en veel te lang…

Vraagje: Wie wilde er vroeger ook graag een hond of kat en kreeg die niet? Of hoorde een huisdier er gewoon bij zoals in veel gezinnen…

 

 

Zwijmelen op Zaterdag met “Frankie Valli”

 

Zwijmelen op Zaterdag, vandaag weer eens een oudje uit 1967.

De jaren 60 zijn onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd. Altijd de radio aan, moeder die graag meezong en danste. Ik ben met die muziek opgegroeid en ben er zelf ook nog steeds dol op!

Frankie Valli 

met 

“Can’t take my eyes off of you”

Kijk even bij MARJA voor nog meer zwijmelnummers!

 

Westerbork…

 

Nog een wens van mij was ooit het voormalige deportatiekamp Westerbork te bezoeken. We kwamen er op de 2e dag van de fiets4daagse langs.. 

Het is een stuk geschiedenis dat nooit vergeten mag worden.
Ik was erg onder de indruk, natuurlijk vaak gezien op de televisie, maar als je daar echt staat is het toch heel anders. Het deed me wat. Mijn lief was er al eens geweest en had het er ook nu weer heel moeilijk mee.

De weg ernaartoe..

We fietsten lang 97 rechtop gezette spoorbielzen. Een dodenweg. Elke biels staat voor één transport. De datum met het aantal mensen dat gedeporteerd was op die dag wordt erop vermeld. In totaal 107.000 mensen. Waarvan slechts 5.000 mensen deze vreselijke oorlog hebben overleefd.

Het huis van de commandant, nu helemaal ingepakt om de schade die het inmiddels heeft zoveel mogelijk te beperken. Hoe heeft zo’n man in hemelsnaam kunnen slapen vroegen we ons af.

Van de persoonlijke briefkaarten die langs het pad, vergroot in plexiglas staan, heb ik geen foto’s gemaakt. De mensen hielden de moed erin, niet te bevatten dat men niet wist wat er ging gebeuren of dat ze het mogelijk stil hielden voor het thuisfront.

Een overgebleven barak, een uitkijktoren en de spoorlijn, … En het gedenkmonument, de 102.000 paaltjes met de sterren erop…

Kamp Westerbork, een in- en intrieste herinnering…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Zwijmelen op Zaterdag met “John Lennon”

 

Zwijmelen op Zaterdag!

The Beatles, regelrecht verbonden met mijn tienertijd! Ik vond ze allemaal leuk, als die 4 Beatles, maar Paul McCartney was de knapste, vond ik dan.

Op de Mulo waar ik zat was een jongen die precies op hem leek. Geen idee meer hoe hij heette, hij was iets ouder dacht ik..

Maar ik kies vandaag voor een nummer van alleen John Lennon!

“Starting Over”

van 

John Lennon

Voor nog meer zwijmelnummers verwijs ik je naar MARJA!

 

KNVB Zeist…

 

Voetbal, ik heb er niet zoveel mee..

Hoewel… ik ben vreselijk chauvinistisch op het moment dat Nederland meedoet aan een belangrijk toernooi…
Ach, daarin ben ik vast de enige niet. 

De spelregels ken ik niet, van buitenspel zal ik wel nooit iets snappen en ik heb dus echt niet de illusie dat ik dat ooit leer.
Het is me al zo vaak uitgelegd… het gaat me allemaal te snel.

Maar natuurlijk ken ik de namen van veel oudere voetballers, vooral die uit de 70-er jaren.  Het beroemde elftal natuurlijk met o.a. Johan Cruyff en Willem van Hanegem.
Soms, als een later team wat langer bij elkaar bleef lukte het me ook wel eens om de mannen op het veld te herkennen, maar dat gebeurde maar heel af en toe.

De KNVB dus… tja, daar rijd ik met mijn auto of fiets toch heel regelmatig langs op weg naar de Pyramide van Austerlitz of tijdens een gewoon fietstochtje.

Op het KNVB terrein staan een aantal (ik denk bronzen) beelden van bekende voetballers. Geen idee wie ze heeft gemaakt, dat kan ik dus nergens vinden. 

Laatst fietsten we daar weer eens langs en toen zijn we even het terrein op gelopen om foto’s te maken van een aantal beelden van legendarische voetballers in een voor hun zeer karakteristieke houding… Het lijkt wel een museum…

Erg goed gedaan en leuk om te zien… Hieronder een paar foto’s waaronder ook Rinus Michels (de Generaal).

Een paar vraagjes:
Wie houdt er echt van voetbal?
Ga je wel eens naar een wedstrijd?
Wie is je favoriete speler? 

 

Jeugdsentiment…

 

Jeugdsentiment…heerlijk!

TAG gevonden bij Marja, die hem weer had gezien bij Melody… 

Ik denk met veel plezier aan mijn jeugdjaren terug! Dus deze TAG vul ik graag in!

1 – WAT WILDE JE WORDEN ALS JE GROOT ZOU ZIJN?
2 – WAS JE EEN MAMA’S – OF PAPA’S KINDJE?
Van allebei evenveel ❤
3 – WAARMEE SPEELDE JE HET LIEFST?
Met mijn pop José en later met mijn Barbie. Ik heb ze allebei nog…
4 – WAT ZAG JE HET LIEFSTE OP TV?
Dappere Dodo, Swiebertje en Pipo en meestal bij de buren…
en zwaaien naar Tante Hannie natuurlijk! 
05 – WAT DEED JE HET LIEFSTE?
Lezen…
06 – WELK BOEK WAS JOUW FAVORIET?
Geen idee, heb er zoveel gelezen…
07 – WELKE MUZIEK BELUISTERDE JE HET MEEST?
De radio met populaire muziek, de platen van mijn ouders en later muziek van de piratenschepen Veronica en Noordzee…
09 – WELK KLEDINGSTUK DROEG JE HET LIEFSTE?
Mijn witte nepleren jasje in mijn tienertijd…
10 – WELK KLEDINGSTUK VERAFSCHUWDE JE?
Niet speciaal één kledingstuk, maar ik kon/kan niet tegen wol…
11 – WAT WAS JOUW FAVORIETE SNOEPGOED?
Chocolade, hernhuttertjes en drop…
12 – WIE WAS JOUW LIEVELINGSPERSOON BUITEN HET GEZIN?
Meer dan één…
1. Mijn opa van vaders kant, die zag ik dagelijks.
2. Mijn tante Zuster (zus van mijn vader) die in een klooster in Driebergen woonde.
3. Mijn tante Annie, de jongste zus van mijn moeder, die vaak in ons gezin kwam helpen. Helaas is zij heel vroeg overleden…
13 – WELK KATTENKWAAD VRAT JIJ UIT?
Niet veel, was ook braaf, maar als ik de kans kreeg probeerde ik onder de kerkgang uit te komen…
14 – WAAR DROOMDE JE ALS KIND ALTIJD VAN?
Van mijn eigen huisje…
15 – WELKE GEUR HERINNERT JE AAN VROEGER?
Het teren van de straat rondom de school, op mijn eerste MULO-dag…
16 – WAT AT JE VROEGER HET LIEFSTE?
Brood met cornedbeef…
Vind je deze TAG leuk? Neem hem gerust over hoor! 

De zin komt terug…

 

De zin om te bloggen komt weer langzaam terug! En dat voelt lekker!

Iris Papilio heeft een tijdje op non-actief gestaan of bijna dan, had even wat meer tijd voor andere dingen nodig. Ik lees en las wel logjes bij mijn favoriete bloggers, maar lang niet alles en dat zal wel zo blijven. De dwang die ik voelde om alles van iedereen te moeten lezen is weg en dat voelt goed. Zo af en toe eens langswaaien is net zo leuk! Al zijn er wel bepaalde mensen die ik echt niet oversla…

Facebook is nog steeds buiten beeld. Heel af en toe activeer ik mijn account en na een dag of 2 deactiveer ik het weer. Ten eerste vergeet ik vaak te kijken omdat ik geen e-mailnotificaties krijg en ten tweede vind ik, áls ik er bijvoorbeeld een half uurtje in rondgluur, dat ik mijn tijd aan het verdoen ben. Nou ja, dat is persoonlijk. Iedereen die er wel van geniet gun ik het!

We hebben, zoals velen wel bij Jan hebben gelezen, in mei een fantastische 20-daagse vakantie gehad. Via België, Luxemburg, Frankrijk, Spanje, Portugal, Spanje, Frankrijk, België weer terug naar Nederland! 6.175 km gereden. Een belevenis om nooit te vergeten! We hebben het er nog heel regelmatig over.

Het weekje Gran Canaria tussendoor was ook heerlijk, daar heb ik al over verteld.

Ook heb ik een nieuwe hobby waar ik veel plezier aan beleef, maar dat komt later wel.

Verder laat ik het hier even bij, maar jullie kunnen weer regelmatig (niet elke dag hoor) een logje van mij verwachten!

Dus… tot later!

 

“Jammer om te pla!”

 

gcf

“Jammer om te pla!” betekent in het Nederlands: Mag ik u even lastig vallen? 

Gewoon met een logje met van alles en nog wat?

Want we maken natuurlijk van alles mee, doen van alles en zien van alles… hier een kleine greep uit wat gevarieerde foto’s…

Vliegen vangen…
Nou, deze dus niet, die vond ik veel te mooi!

20170215_173351

Bedjes verschonen
Elke dinsdagochtend in de nursery

Door Nicole gebakken pannenkoeken eten

08-02-2017-pannenkoeken-2

Sandwiches maken voor de kinderen

20170217_092703

Hoe werkt het ook alweer met die loombandjes?

08-02-2017-loombandjes-1

Een doekjesautomaat bij de hand om het handvat van je winkelwagentje schoon te maken… ooit gezien? 

18-02-2017-margate-1

Door Nicole zelf gebakken koekjes opeten

img-20170214-wa0018

 Een mannenbank als de vrouw gaat winkelen

12-02-2017-mac-banana-1

En natuurlijk nog veeeeeeel meer!!!