De rust is weergekeerd…

 

De rust is weergekeerd ja, en dat bedoel ik niet in de zin van ‘dat Natalia druk was of zo” maar in de zin van, niet meer op stap hoeven zoals de laatste dagen, maar weer lekker thuis kunnen blijven en een beetje uitrusten. 

We hebben weer leuke dingen gedaan hoor, Natalia heeft genoten, maar ik ook!

Als meisje van 14,5 heeft ze thuis dus ook internet op haar telefoon, en natuurlijk is dat tegenwoordig ook in het buitenland te gebruiken. Maar om echt niet voor verrassingen te komen staan heb ik haar het internet van mijn telefoon, via een hotspot die ik ervan gemaakt had, laten gebruiken. Goh, wat handig. Het verbruik gaat gewoon uit mijn bundel, maar aangezien ik iedere maand een heleboel data overhoud was dat dus ook echt zonder kosten.

Zaterdag werd ze opgehaald door ‘tante’, waarna ze gingen winkelen in Woerden. Nog even langs haar huis gegaan en daarna naar de caravan. Spelletjes gedaan, bij een pannenkoekenrestaurant gegeten en heerlijk geslapen. ’s Morgens zelfs buiten kunnen ontbijten, hoewel er wel wat wind stond. Op zondagmiddag hebben we haar weer opgehaald. We maakten er nog een gezellige middag van en toen ging ze weer mee naar huis.

 

Op haar verzoek, ze kon uit 4 mogelijkheden kiezen, gingen we voor we naar huis gingen eerst nog een keer eten bij McDonalds. Dus weer aan de frietjes en de McKroketten.. maar lekker was het hoor!

’s Avonds de koffer gepakt en de cadeautjes ingepakt. De volgende ochtend ging ze nog even in haar eentje naar de A.ction en de L.idl. Die zitten allebei in de straat hierachter. Nog een paar kleine dingetjes gekocht voor haar zusje en een vriendinnetje. Verse witte bollen voor haar vader met filet americain. Dat is ook wat ik altijd voor hem meeneem. Keurig zoals afgesproken stapte ze om 10.00 uur weer binnen. De rest ingepakt, de koffer gewogen en rond half 11 vertrokken we naar Eindhoven, waar we ook mooi op tijd aankwamen.

Ze was in de dierentuin al wel verwend. Een hoesje voor haar telefoon met de panda’s erop en een knuffeltje, mocht natuurlijk niet ontbreken.
Maar ik kreeg ook nog een cadeautje… “Ik hoop maar dat je het leuk vindt Oma…” zei ze erbij.
Ze weet dat ik dol ben op bloemen maar die kon ze niet kopen, dus, hoe inventief kan zo’n meisje al zijn… ik kreeg een zakje bloemenbollen en wel gekleurde tulpen! Daar zal ik plezier van hebben in het voorjaar. Ik was er echt heel blij mee!

Souvenirtjes vindt ze erg leuk om te bekijken, ja Holland is nou eenmaal ook haar geboorteland, al is ze van binnen op en tot een Spaanse, dus nog even langs de winkeltjes gelopen. We konden ook nog even zitten.


Op tijd bracht ik haar naar de veiligheidscontrole maar verder mocht ik dus echt niet mee. Ik mocht haar wel blijven volgen en had een leuk gesprek met de grondstewardess daar. Natalia was super relaxed en heel volwassen, echt dat vond ik zo mooi om te zien. Toen ze eenmaal bij de band was deed ze heel rustig haar koffertje open, haalde eruit wat in een bak gelegd moest worden. Trok haar jack uit en schoof keurig de spullen door. Daarna was ze weg, waarna ik al snel een berichtje kreeg dat ze bij de gate zat. Ik heb toen nog ongeveer 45 minuten gewacht tot ze echt was vertrokken en reed toen weer terug naar huis.

Ze is weer goed aangekomen, was ook weer blij om thuis te zijn en zo hoort het ook natuurlijk… Haar weekje Holland was weer voorbij en nu… op naar de volgende keer, want die gaat er echt nog wel een keer komen!

 

Advertenties

Een liefde erbij…

 

Mijn vorige bericht ging over afscheid nemen… afscheid nemen van mijn Jonkie. 

En toen ging ik vreemd…

Na 3 jaar trouwe dienst wordt hij namelijk vervangen voor een Japanse concurrent en wel de Suziki IGNIS. Deze naam is al eerder door Suzuki aan een model gegeven, maar deze is pas op de markt sinds januari van dit jaar.

Hoe dat nou kwam?

Bij navraag bij de Fiat-dealer bleek dat ik met een Panda met automaat kopen, niets op zou schieten. Dat zijn ook allemaal 2-cylinders. Dus dat werd hem niet.

En toen deden we iets geks…

We reden naar de Suzuki-dealer. Eens kijken wat daar te koop is, het schijnt een supergoed merk te zijn, al had ik daar totaal geen verstand van, en redelijk geprijsd.

Lang verhaal kort? Ik keek naar een Celerio.. mooie auto hoor, maar met een lagere instap dan ik gewend was en opeens hoorde ik zeggen.. “niet doen mijnheer, niet doen hoor”! Dus ik keek op, mijn lief stond bij een ander type en deed de deur open. Hij vroeg waarom hij dat niet moest/mocht doen…

En ja.. toen kwam de aap uit de mouw, mensen die zich verlekkeren aan dit S.uziki-type willen al vanaf januari niet anders meer…

Het bleek de nieuwe Suzuki IGNIS te zijn.. Een compacte maar superstoere auto, hij stond in het wit in de showroom met veel zwarte elementen eraan en ja hoor.. het gebeurde.. ik was meteen verliefd!

Uiteindelijk heb ik besloten om de meest uitgebreide versie te kopen die er was. Het wordt weer een witte, met veel zwart en chroom aan de buitenkant en een contrastkleur aan de binnenkant waarvan de kleur weer doorschijnt in de donkere bekleden! Met alles erop en eraan!

Het opvallende schuine spoilerstukje (weet niet hoe ik dat noemen moet) was ook een blikvangertje in de oude versie van tig jaren geleden.

Ze wordt eind september verwacht… dus nog een paar weekjes!

Ik ben van plan er heel wat meer jaartjes mee te doen dan ik nu met haar kleinere voorganger heb gedaan. En het lijkt me super eens een auto te hebben die alle luxe opties heeft die je maar kunt bedenken!

Dus dit wordt ongetwijfeld Genieten met een hoofdletter..

Hoe ze gaat heten?

“Miss Piggy” en u mag raden waarom… 

 

Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik! 

 

Logé in aantocht…

 

Maandagavond om 23.15 uur landt het vliegtuig uit Gran Canaria op vliegveld Eindhoven, met daarin mijn jongste kleindochter, Natalia, die voor een weekje naar Holland komt. 

Ze komt echt met haar 14,5 jaar voor het eerst helemaal alleen met het vliegtuig naar Nederland. Het vliegveld is bekend terrein, klein en overzichtelijk, daar is ze al zo vaak op geland en weer van vertrokken, dus lukt allemaal best. Maar het blijft spannend.

Ik combineer het ritje met een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid in Oisterwijk om een cadeautje op te halen dat zij mee heeft genomen vanuit GC en om meteen lekker bij te kletsen.

Dan ga ik op tijd naar het vliegveld want het zal me niet gebeuren dat ze al aan is gekomen voor ik er ben!

Ik heb leuke plannetjes, maar omdat ze soms mijn blog leest schrijf ik dit hier nog niet op. Eigenlijk zijn het maar 6 dagen, dus die gaan we dus heel goed benutten!

Wordt wel even druk, veel autorijden etc, maar dat heb ik er wel voor over. Het is een gezellige, spontane meid en we zullen zeker veel plezier hebben! Veel zingen samen, want dat doet ze graag en zeker tijdens de autoritjes.

Dus wordt vervolgd!

 

Zwijmelen op Zaterdag met “The Carpenters”

 

Alweer zaterdag… Een week geleden vertrok ik naar Gran Canaria en vandaag kom ik alweer terug! De tijd gaat snel!

Heerlijk kunnen knuffelen en bijkletsen met zoon, schoon en kleindochters, lekker uit eten geweest en volop genoten!

Heel erg verwend door mijn vriendin Ingrid, waarvoor ik haar hier nog maar een keer bedank!

Maar weer naar huis gaan is nu weer heerlijk en zo hoort het ook! Er zijn verder geen woorden nodig…

“Sweet, sweet smile”

van

“The Carpenters”

Kijk even bij Marja voor nog meer zwijmelnummers…

 

Zwijmelen op Zaterdag met “Tim McGraw en Faith Hill”

 

Zwijmelen op Zaterdag!

Na een heerlijke vakantie zijn we weer thuis!

Niet veel erover geblogd, dat deed Jan al, met zijn enthousiasme,
zijn humor en alles wat erbij hoort…

Dus wie het leuk vindt raad ik aan even bij hem langs te gaan… er staan heel wat leuke logjes op http://hartelijkehothulk.wordpress.com

Genoten van alles wat we gedaan hebben, wat we gezien en meegemaakt hebben, waarover we gepraat hebben. Nog meer naar elkaar toegegroeid, nog meer respect gekregen,
na 6175 km samen in de auto!

En hoe het komt dat ik me voel zoals ik me nu voel?

Luister maar naar het volgende nummer van het echtpaar
Tim McGraw en Faith Hill.

“It’s Your Love”

 

“It’s Your Love”
(feat. Faith Hill)

Dancing in the dark
Middle of the night
Taking your heart
And holding it tight
Emotional touch
Touching my skin
And askin’ you to do
What you’ve been doing
All over again

Oh, it’s a beautiful thing
Don’t think I can keep it all in
I’ve just gotta let you know
What it is that won’t let me go

It’s your love
It just does something to me
It sends a shock right through me
I can’t get enough
And if you wonder
About the spell I’m under
Oh it’s your love

Better than I was
More than I am
And all of this happened
By taking your hand
And who I am now
Is who I wanted to be
And now that we’re together
I’m stronger than ever, I’m happy and free

Oh, it’s a beautiful thing
Don’t think I can keep it all in
And if you ask me why I’ve changed
All I gotta do is say your sweet name

It’s your love
It just does something to me
It sends a shock right through me
I can’t get enough
And if you wonder
About the spell I’m under
Oh it’s your love

Oh, it’s a beautiful thing
Don’t think I can keep it all in
I’ve just gotta let you know
What it is that won’t let me go

It’s your love
It just does something to me
It sends a shock right through me
I can’t get enough
And if you wonder
About the spell I’m under
Oh it’s your love
It’s your love
It’s your love

 

Voor nog meer zwijmelnummers verwijs ik je heel graag naar MARJA! 

Zwijmelen op Zaterdag met “Huiswaarts” van de 3JS…

 

Zwijmelen op Zaterdag, 5 x vanuit Zuid-Afrika. 

Vandaag is de laatste! Vandaag ga ik weer naar huis!

De 3JS hebben een paar jaar geleden een erg leuk nummer opgenomen, het heet “Huiswaarts”.

Een toepasselijk nummer waarvan ik de tekst een piepklein beetje heb aangepast!

HUISWAARTS

Regen, regen laat me er even door
Laat me zijn waar ik hoor
In zijn armen wordt een vrouw zo klein
Laat me voor

Halverwege voor de avond uit
Elke ziel wil naar huis
Overbruggen overwegend
langzaam vooruit

We worden ouder en ingehaald
maar onthouden op z’n minst een verhaal

Laat me naar huis gaan
Opzij, ik wacht niet langer
Rij door, ik moet naar huis
Laat me d’r door
Mijn hartstocht, mijn verlangen
drijven mij vooruit

Laat me naar huis gaan
Ik weet, zolang ik leef dat
Jij altijd op me wacht
Laat me d’r door
Lang zijn de laatste meters
Huiswaarts door de nacht

Ik wil naar huis, naar huis, naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht

Ik boor door donkere dalen, duister land,
asfalt, baksteen en zand
Ik zie zijn ogen spreken als hij zucht
‘Je bent terug’
We worden ouder en ingehaald
maar onthouden op z’n minst een verhaal

Laat me naar huis gaan
Opzij, ik wacht niet langer
Rij door, ik moet naar huis
Laat me d’r door
Mijn hartstocht, mijn verlangen
drijven mij vooruit

Laat me naar huis gaan
Ik weet, zolang ik leef dat
Jij altijd op me wacht
Laat me d’r door
Lang zijn de laatste meters
Huiswaarts door de nacht

Ik wil naar huis, naar huis, naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht

Ik hoef niet meer zo snel
Ga nog zelden aan mezelf voorbij
Ik hoor bij jou
en jij bij mij

Opzij, ik wacht niet langer
Rij door, ik moet naar huis
Mijn hartstocht, mijn verlangen
drijven mij vooruit

Laat me naar huis gaan
Ik weet, zolang ik leef dat
Jij altijd op me wacht
Laat me d’r door
Lang zijn de laatste meters
Huiswaarts door de nacht

Ik wil naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht
Ik wil naar huis, naar huis, naar huis, naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht
Ik wil naar huis, naar huis, naar huis, naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht
Ik wil naar huis, naar huis, naar huis, naar huis
Huiswaarts door, huiswaarts door de nacht
Ik wil naar huis, naar huis, naar huis, naar huis

Voor nog meer zwijmelnummers moet je even naar MARJA gaan! 

Zwijmelen op Zaterdag met “Michael Bublé”

 

Vandaag over een week zit mijn tijd in Zuid-Afrika erop… al met al is het toch snel gegaan.

Wat irritaties met betrekking tot het wonen in het vrijwilligershuis hebben mij en Nicole er toch niet van afgehouden om te blijven tot onze 6 wejen om zijn. Er zijn teveel dingen die we gewoon willen meemaken, bezienswaardigheden die we willen zien, klussen die we nog willen afmaken en genieten van de kindjes.

Maar… als het volgende week zaterdag de 11e maart is, wil ik wel heel erg graag naar huis, naar de mensen die daar op me wachten en van wie ik heel erg veel houdt, Jan, mijn dochter en schoonzoon!

Vandaag zwijmel ik op:

“HOME”

van

Michael Bublé

De tekst klopt natuurlijk niet echt, maar de essentie is wel duidelijk!

 

Wil je nog meer zwijmelnummers zien en horen?
Dan moet je even langsgaan bij MARJA…