Hit&Run(*)…

Bij Minoesjka kwam ik een nieuw lijstje tegen. Ik houd van die leuke lijstjes dus ik doe natuurlijk weer mee…

Wat is je vroegste herinnering?
Mijn vroegste herinnering heb ik van toen ik bijna 4 jaar was. Ik mocht tijdens onze verhuizing van een klein tuinhuisje achter het huis van opa en oma, naar een groter huis op een steenworp afstand de andere kant op, een schemerlamp dragen en dus verhuizen… Zo spannend, voetje voor voetje liep ik door de gang langs de andere huisjes van achter naar voor.

Welke levende persoon bewonder je het meest en waarom?
Mijn lief, die de positiviteit in het leven heeft gevonden en daar ook naar leeft…

Wanneer was je het gelukkigst?
Toen mijn kinderen geboren werden! Dat gevoel is niet te omschrijven. Ik was net 23 toen de eerste werd geboren, een zoon, en nog geen 25 toen de tweede kwam, een dochter. Wat een rijkdom! En wat had ik een heimwee naar de eerste jaren toen ze tieners werden. Elke leeftijd is fantastisch hoor, houd me ten goede, maar ik heb zo extra, extra genoten tijdens die periode.

Wat is uw grootste angst?
Dat er iets met mijn kinderen, kleinkinderen of lief gebeurt dat onomkeerbaar is…

Wat was vandaag je eerste gedachte?
Joepie… weer een nieuwe dag!

Wat is je onhebbelijkste karaktertrek?
Tegenwoordig? Dat ik nogal eens iets vergeet. Echt zo irritant…

Welke eigenschap stoort je het meest aan anderen?
Als men alleen aan zichzelf denkt en daardoor geen/weinig aandacht heeft voor anderen…

Wat is je dierbaarste bezit?
Mijn kinderen, en als gevolg daarvan ook mijn 2 kleindochters. Hoewel ze natuurlijk absoluut mijn bezit niet zijn…

Wat is je favoriete zintuig?
Mijn ogen…het lijkt me verschrikkelijk niet meer te kunnen zien.
Ik heb inmiddels beginnende staar en gebruik momenteel oogdruppels vanwege mogelijk glaucoom. Dus ik🙏dat het allemaal niet ernstiger wordt…

Wat wou je worden als kind?
Kapster…

Met welk deel van je uiterlijk ben je minst tevreden?
Mijn maag en buik… krijg het niet meer weg…

Wat ben je verschuldigd aan je ouders?
Alles wat ik geworden ben heb ik aan hen te danken!

Wat was je ergste job ooit?
Niet zozeer een job, ik heb altijd kunnen doen wat ik leuk vond. Maar notuleren vond ik een straf…

Wat is je grootste teleurstelling?
Dat ik uiteindelijk na jaren vechten, twijfelen en worstelen toch gescheiden ben…

Noem één ding dat de kwaliteit van je leven zou verbeteren.
Dat ik qua gezondheid wat medicijnen weg zou kunnen strepen…

Wat beschouw je als je grootste prestatie?
Mijn veerkracht in moeilijke tijden…

Wat is de belangrijkste les die het leven je geleerd heeft?
Dat je je hart en gevoel moet volgen en maling moet hebben aan wat de eventuele gevolgen zijn van beslissingen die je als gevolg daarvan maakt…

Waar zou je nu het liefst zijn?
Nergens anders dan hier samen met mijn lief ❤️

Wat is je favoriete geur?
Vers gebakken brood…

De liefde, hoe voelt dat?
Warm, overweldigend, soms niet te geloven, dus heel erg mooi!

Van welke gewoonte zou je af willen?
Mijn perfectionisme in sommige dingen… Want dat is nergens voor nodig eigenlijk, maar ja…

Hoe wil je herinnerd worden?
Als een goed mens die aandacht had voor anderen!

(*) Naar aanleiding van de Hit&Run in “De Standaard weekblad”, waar wekelijks mensen deze vragen worden voorgeschoteld en antwoorden vanuit het hart, waag ook ik hier een poging.

Nu aan jullie om als reactie ook minstens één vraagje in te vullen.
En als je dit ook een leuk idee voor een logje vindt, neem dit dan gerust over!

Keuken…

Zoals Jan ook regelmatig uit op zijn blog, zijn we ontzettend gelukkig in onze fijne appartement.

En inmiddels ook heel tevreden met onze simpele keuken!

In diverse huizen heb ik prachtige inbouwkeukens gehad maar dat kon destijds in Zeist niet vanwege het kleine ouderwetse keukentje. De keuken was na een grote renovatie wel vernieuwd maar klein. Er is wat extra bergruimte gecreëerd door van hetzelfde merk keuken 4 extra hangkastjes erbij te kopen, waar een kastenwandje tegenover het aanrecht van gemaakt werd.

Een koelkast met vriesvak boven en een vaatwasser met gascomfoor erop. Een kleine magnetron en een kleine oven, dat was het en het voldeed allemaal prima.

Nu hebben we weer een standaard keuken, dus dezelfde apparaten kunnen hier ook prima staan. We dachten, misschien nemen we toch nog wel eens een andere keuken want de kleur van de keuken vind ik niet leuk. Ik houd nou eenmaal niet zo van beige. Maar het blad, overwegend zwart vind ik wel mooi. Ik heb hetzelfde blad in 2 nieuwe keukens zelfs zelf uitgekozen.

Mijn apparaten zijn zwart, aangevuld met wat zwarte accessoires is het prima zoals het is. Toen we besloten de lichte handgreepjes te vervangen voor zwarte was het in een keer nog een stuk beter.

Zo handig mogelijk ingedeeld, misschien nog eens het witte ladenkastje vervangen voor een iets grotere zwarte met laden, maar verder is het goed zoals het is en gaan we niet over tot het kopen van een nieuwe keuken.

Mocht de magnetron van bijna 20 jaar oud het binnenkort begeven, dan kiezen we voor een combimagnetron die dan prima op het nieuwe kastje kan staan.

Nog een punt, de WBV moet toestemming geven en we zullen de oude keuken ergens moeten opslaan. Want in het geval we deze woning opzeggen en de nieuwe huurder onze eigen keuken niet wil hebben, moet hij weer teruggeplaatst worden.

Dus… zijn we blij met wat we hebben en voelt het zo prima!

KPN, blij mee…


Vorig jaar toen wij verhuisd waren dacht ik zelf de aansluiting van de KPN wel te kunnen doen. Ik had eerder al gebeld om te vragen of de apparatuur nog goed genoeg was, want inmiddels 8 jaar oud. Dat was geen probleem.

Dus een paar dagen na de verhuizing ging ik aan de slag. Het wilde niet erg. Mijn eer te na bleef ik het proberen, maar helaas het lukte me echt niet. Na weer gebeld te hebben zou er de volgende dag al een monteur kunnen komen, die hoefde ik dan niet te betalen.

De monteur die kwam was een kletskous, echt over van alles en nog wat. Van de hak op de tak. En als ik iets vroeg gaf hij geen antwoord. En toen bleek inderdaad dat de apparatuur wel degelijk te oud was voor de aansluiting in dit complex. Uiteindelijk liet hij ons achter met een werkende aansluiting waarmee we TV zouden kijken zonder ontvanger, dus via de Wifi. Onze TV was nog jong en dus geschikt voor het gebruik van de KPN TV-app.

Ik had verder niets nodig, dus ik kon alle verouderde apparatuur terugsturen had hij gezegd. Dus zo gezegd, zo gedaan.

Helaas hadden we regelmatig last van stilstaand of haperend beeld, dus 2 x gebeld, met een tussenpoos van een paar maanden. Niets hielp. In mei ben ik op een forum gaan kijken en kreeg ik o.a. ook een antwoord van een KPN monteur, die blijken dus in hun vrije tijd ook af en toe wel op dat forum te lezen. Deze man bood me aan om een nieuwe ontvanger (gratis!) te sturen zodat we weer via het netwerk konden kijken en niet via internet. Wat een service!

Maar het zelf aansluiten leek me toch wel een bezoeking, ik had er eerlijk gezegd zelf geen zin in. Dus de doos in de kast gezet want wie weet…

En nu met al die wielerrondes etc. al weken dus, ging het ons steeds meer irriteren en heb ik weer KPN gebeld. Na het probleem te hebben uitgelegd konden we een afspraak maken om een monteur te laten komen om alsnog de ontvanger aan te sluiten. En weer gratis!

En… die kwam dus gisteren! Wat een aardige vrolijke jongeman. Hij hoorde het verhaal aan. Bekeek de aansluitingen. Het modem was neergezet naast mijn bureaustoel onder het printertafeltje. Als je weet hoe een hekel ik heb aan zichtbare kabels 😞 maar dat was toen niet anders.

Hij besloot na overleg met ons het modem te verplaatsen naar waar de KPN kabel het huis binnenkomt, nl in het washok/meterkast. Hoog opgehangen en niemand heeft er last van.

Voor de aansluiting met de TV moest er een kabel worden getrokken naar de woonkamer, dus buiten beeld. Een nette nieuwe witte kabel met witte aansluitpuntjes maakte hij even ter plekke, een witte stekkerdoos voor de diverse stekkers achter de kast en dus maar 2 witte kabeltjes weg te werken. We gaan er een spiraal voor kopen, als die tenminste in het wit bestaat, keurig op de witte muur en plint.

Zo fijn om die ontvanger weer te kunnen gebruiken. De gids, ondertiteling, teletekst, allemaal weer op te roepen. Dat kan dus allemaal niet met die app.

Alleen de apps Spotify en NLZiet kunnen we niet via KPN gebruiken dus daarvoor hebben we echt het internet nodig, maar alleen via de TV. Maar ook dat werkt!

Volgens deze monteur kunnen we hier jaren mee doen, want dit is de beste oplossing. Zelfs het beeld is nu veel mooier. Onze grote TV van 65″, gekocht in oktober 2020, is geweldig.

Dus al met JAN AL ben ik heel happy en hijzelf ook 🤭😊!

Verhuisschade…

Tijdens mijn grote pauze, die een beetje gelijk viel met onze verhuizing etc. heb ik heel wat logjes in concept gezet.

Soms alleen een titel, waar ik nu dus niet altijd meer van weet wat ik daarover wilde schrijven.

Maar sommigen zijn helemaal duidelijk en die plaats ik dus toch maar zo nu en dan.

Wat wonen we toch heerlijk hier in het mooie lichte appartement. Nog steeds niet alles aan de wanden wat we zouden willen, maar dat komt nog wel. Teveel overal ophangen zijn we allebei niet zo van, dus het is ook wel rustig.

Natuurlijk kun je niet verhuizen zonder dat er toch iets mis gaat.

Eerst molde een verhuizer in Zeist een hoge glazen vaas die hij van de vensterbank op de vloerbedekking had gezet… Niet handig, hij stootte hem om, was niet zo erg geweest als hij hem niet met een zwaar voorwerp eraf had gestoten. En nee, daar kon die vaas dus niet tegen.

Ik heb een heel oud hoekstoeltje dat van mijn oma van moederskant is geweest. Het stoeltje heb ik op een bepaald moment gekregen maar ik durf er niet echt op te gaan zitten. Toen ik even naar buiten stapte om de verhuizers iets te drinken te brengen zag ik een van hen, een flinke kerel, op dat stoeltje zitten. Heel vriendelijk heb ik hem gevraagd of hij dat alsjeblieft niet wilde doen, want dat was een aandenken dat ik nog heel graag wat langer zou willen houden… pfffttt.. was goed gegaan. Het heeft een mooi plekje gekregen!

We hadden afgesproken dat er een klusjesman mee zou gaan die o.a. 3 kasten en het bed uit elkaar zou halen en de TV, best wel groot, van de wand zou halen en later in Beverwijk weer andersom. Je zou denken dat het een echte vakman zou zijn, maar dat bleek niet helemaal te kloppen.

Wat de TV betrof besloten we eerder nog op de verhuisdag dat we die beter zelf zouden kunnen ophangen, dit met het oog op eventueel toch nog willen verschuiven van het TV meubel waar hij boven moest hangen. Maar uiteindelijk hadden we wel de goede plek en werd dat ook nog gedaan.

Maar… dat ging niet helemaal goed… Boren met een betonboor in een gipsenwand kun je natuurlijk beter niet doen… Hij kwam er aan de andere kant weer uit…

De verhuizer had dat ook kunnen weten natuurlijk. Maar goed, de TV hing uiteindelijk en daar ging het om. Jan heeft het gat in de muur zelf hersteld.

En zoals Jan zelf ook vaak zegt… een kleinigheidje blijf je houden.

DSB rente terugvorderen…

Voor het geval dat… want het is ook in het nieuws geweest.

Heb je voorheen geld gespaard of een betaalrekening gehad bij de DSB Bank?

De Bank is failliet verklaard op 19 oktober 2009. Iedereen met een saldo onder € 100.000 kreeg dat terug van het Depositogarantiestelsel (DGS).

Het duurde jaren maar op 31-12-2021 was het eindelijk helemaal rond.

Nu blijkt er geld over te zijn en men is nu bezig om de klanten die destijds de rente op hun geld misliepen, daar alsnog 90% van uit te betalen.

Ik hoorde dit van een zwager en schoonzus en ben natuurlijk meteen actie gaan ondernemen, want ook wij hadden destijds een aardig bedrag op die bank gezet.

Het is super makkelijk om je aan te melden en de hele procedure is zo ontzettend simpel, bijna niet te geloven.

Je weet direct om hoeveel geld het ging (was ik inmiddels al lang weer vergeten) en hoeveel rente op rente je terug kunt vorderen. En ik had het ook nog eens binnen een paar dagen op mijn rekening.

Als je een en/of rekening had gaat het om de helft van het saldo. Want de (ex)partner krijgt hetzelfde. Ook dat is inmiddels geregeld.

Misschien ten overvloede, maar ik heb er in het nieuws en ook in de reclames geen aandacht aan geschonken, dus ik was heel blij dat ik het hoorde. Wie weet geldt dat voor jou ook wel…

Kijk op https://rente.dsb.nl/, meld je aan en volg de procedure!

Digid fraude…

Al heel lang neem ik al geen telefoontjes aan met onbekende nummers of privénummers.

Het ging me steeds meer tegenstaan mensen te woord te staan waar ik niet op zat te wachten. Op het laatst zei ik meestal meteen als ik had gehoord waar het over ging: “Nee hoor, geen interesse, prettige dag” en dan hing ik meteen op.

Toen besloot ik mijn voice-mail bericht aan te passen en aan het eind van mijn boodschapje zeg ik dus: “Oh ja, ik beantwoord ook geen onbekende nummers of privénummers”. En dat doe ik dus ook bijna nooit, tenzij ik weet dat ik een telefoontje kan verwachten van een ziekenhuis of zo, die je ook informeren via 088 nummers.

Ik word, net als veel anderen regelmatig bestookt met fishingmails, smsjes etc. van diverse officiële instanties. Die herken ik gelukkig meteen, stuur de mails door naar het ‘valse email’ e-mailadres, krijg dan een keurige bevestiging en hoor er verder niets meer over. Ook ben ik zelf ooit benaderd via Whatsapp zogenaamd uit naam van mijn dochter.

Afgelopen donderdag ontving ik een e-mail van Digid. Er stonden 2 links in en dat is natuurlijk al verdacht, maar had geen tijd er goed naar te kijken en sloot de e-mail weer.
’s Avonds kreeg ik een telefoontje van Digid. Eerst nam ik natuurlijk niet op, want ik kende het nummer niet. Direct daarna werd weer gebeld en dacht ik… wat zou dat nou zijn…
En ja, toen nam ik toch maar op.
Ik vond het heel vreemd want waarom zou die instantie mij gaan bellen. De zgn medewerker noemde niet zijn naam, maar begon een heel verhaal, dat het nodig was mij te bellen en vroeg terloops of ik een mail had ontvangen van hen. Ik bevestigde dat, maar ook dat ik nergens op geklikt had.

De uitleg waarom hij belde ging als volgt:

Er bleek een poging te zijn gedaan om mijn profiel aan te passen, een ander bankrekeningnummer en een ander adres in te voeren. Beiden in Duitsland… Vreemd dacht ik…
Ik zei, ik vertrouw dit niet helemaal en vroeg naar zijn naam. Hij noemde zich “Thomas” en toen moest hij even nadenken en zei even later “Klaver”. Hij zei dat ik het op de website van Digid kon nakijken en dan zou zien dat het telefoonnummer klopte. Ik deed dat ondertussen en vertrouwde het nog steeds niet, want dat getwijfel om zijn naam te noemen was ook raar. Maar ik hing niet op, ik had niets doorgegeven, nergens op geklikt dus wat kon er gebeuren.

Hij vertelde ook dat er iets vreemds was gebeurd met mijn rekening bij de Rabobank, er was daarvoor een nieuwe betaalpas aangevraagd uit Duitsland. Dus ik werd op een zeker moment doorverbonden. Heel raar natuurlijk.
Geen beltoon of niets.

Ik hoorde een tijdje niets en toen kwam er een man aan de lijn die zijn naam noemde en vertelde van de Rabobank afd Veiligheid te zijn en of ik wilde vertellen wat er was gebeurd. Dus in het kort vertelde ik van mijn ervaring. Ook van hem kreeg ik weer een heel verhaal. Ik zou sowieso een nieuwe betaalpas krijgen en die moeten ophalen op een nader te bepalen bank locatie, want per post opsturen deden ze niet.

Hij vertelde dat ons netwerk nu zeker geïnfecteerd was omdat ik de mail wel had geopend. Ook al had ik niet op de links geklikt, was dit toch gevaarlijk. En op elk apparaat dat via dit netwerk op internet kwam zou er malware kunnen zijn geïnstalleerd en dat was gevaarlijk. Dus… het was nodig om het netwerk te inspecteren en dus zou hij mijn computer over moeten nemen.

Ik zei meteen: “Hoho, dat ga ik dus absoluut niet laten doen, ik kan die malware zelf wel opsporen en verwijderen”. Hij begon weer, maar ik was er echt klaar mee. “Ja, als u dat risico wilt lopen?”
Toch wilde ik weten waar ik dan wel die betaalpas, die ik dus zgn zou krijgen, moest ophalen. Hij zou dat even op gaan zoeken nav mijn postcode. Weer in de wacht… en na een paar minuten werd de verbinding ineens verbroken.

Helaas voor deze internetcriminelen, het beoogde slachtoffer trapte er niet in.

Maar eerlijk is eerlijk… toen hij begon over dat netwerk schrok ik toch wel. Had ik dat al niet eens ergens gelezen, dat dat echt mogelijk was, alleen al als je een mail geopend had? Blijkt dus niet zo te zijn.

Jan zat al steeds te schudden met zijn hoofd en wilde dat ik op zou hangen, maar omdat ik niets had prijsgegeven wilde ik gewoon weten wat er zou gebeuren.

Daarna toch naar Digid gebeld met hetzelfde nummer als waar ik mee gebeld werd. Dit nummer moet dus gehackt zijn door die criminelen.

  1. Digid heeft zelf geen bankrekeningnummers van mensen die Digid hebben;
  2. Digid stuurt uiteraard ook nooit e-mails. En dus zeker niet met links erin.

Ik had goed gehandeld werd mij verteld, inmiddels had ik deze valse mail ook al doorgestuurd naar Digid, zodat deze bekend zou zijn, voor het geval dat nog niet zo was.

Ik heb voor alle zekerheid mijn wachtwoord gewijzigd en mijn gebruiksgeschiedenis bekeken, maar vond niets vreemds. Ik kon het er verder bij laten…

Dus… een waarschuwing voor iedereen… Blijf alert en laat je niet inpakken! Internetcriminelen worden steeds gewiekster!

Avondje theater…

Een avondje naar het theater is echt uitgaan vind ik. Meestal ga ik met mijn dochter en die houdt er ook van en dan gaan we eerst lekker uit eten. Bij de Carpoolplaats in Amstelveen, waar zij al stond te wachten, mijn auto geparkeerd en bij haar ingestapt.

Ze had gereserveerd bij Bistro Baret, een leuk restaurantje om de hoek bij Carré. In de 1e shift die meestal wordt gebruikt door mensen die naar het theater gaan.

We parkeerden de auto op de Nieuwe Achtergracht, maar toen bleek dat we het kleine bruggetje niet over konden. De auto nog even verzet en de parkeerapp van de Rabobank ingesteld en aan gezet en via de andere kant naar het restaurantje gelopen.

We waren lekker op tijd en besloten nog even buiten te blijven zitten om een drankje te drinken. Helaas, geen Rivella, geen Bitter Lemon, geen zoete witte wijn (en naar later bleek bij het bestellen van het eten, ook geen gebakken aardappeltjes). Maar goed, natuurlijk was er iets dat ons aanstond en we zaten heerlijk in het zonnetje.

Toen het voorgerecht kwam zijn we naar binnen gegaan, het leek wel een kippenhok. Al die gasten waren langs ons heen gelopen en allemaal, de meesten waren vrouwen en rond de 50, fans van weleer in de tachtiger jaren! De Dolly Dots waren DE meidengroep van Nederland van 1978 t/m 1988.

Ik had als hoofdgerecht stokbrood met wat kruidenboter gekozen. De gerechten op het menu waren niet echt mijn ding. Mijn dochter bestelde ‘kokkeltjes’. Ze had ze nog nooit gegeten. Ik wist alleen dat het schelpen waren en hoewel ik af en toe wel iets van vis eet, eet ik nooit schelpdieren.
Het was een groot diep bord helemaal vol met van die kleine schelpjes in een soort dunne soep.

Ik vond het dapper dat ze eraan begon, maar echt lekker vond ze ze niet. Er zat zand in en de uitleg was dat die dieren met hun eten zand binnenkrijgen, dus ja, dat kan dan gebeuren. Ze wilde per se dat ik er één proefde… nou ja, ik vond het taai, de smaak niet lekker en heb dat beestje dus maar snel doorgeslikt.

Het hoofdgerecht was prima, ik had een Schotse biefstuk en die was heerlijk, zij had ‘heek’, de vis van de dag. Die ze helemaal op at, maar niet opnieuw ergens zou bestellen. Maar we hebben natuurlijk weer heerlijk kunnen kletsen samen.

Daarna liepen we de hoek om, nog niet naar Carré, maar de andere kant op. Ik heb vrienden aan de Amstel daar wonen en die belde ik op. Ben je thuis zei hij, dan bel ik zo terug, want we gaan eten. Nee… ik sta voor de deur. Hilarisch natuurlijk. Zij openden hun deuren bij hun Franse balkonnetje en we stonden aan de overkant en hebben even gepraat en gezwaaid.
Daarna naar Carré gelopen waar het al aardig druk werd.

Eenmaal binnen hadden we perfecte plek. Parterre op rij één. Voor ons liepen wel mensen naar hun plek en zo, maar een mooi uitzicht op het podium. Tot er mensen gingen staan en dansen… was logisch en te verwachten natuurlijk! Dus we gluurden er maar een beetje omheen. Het was een superleuke sfeer en daar ging het uiteindelijk om. Ook liepen ze nog een keer alle 5 het publiek in! Ze dansten en zongen uit volle borst alsof ze nog rond de 20 waren in plaats van rond de 60.

Het was een erg leuk concert, hartstikke leuke nummers en alle 5 de meiden vertelden iets over hun leven na hun periode als Dolly Dot. Er is ooit nog een reünie geweest met wat concerten in 2007 en 2008. Maar tot 2020 niet meer. Ik vond het geweldig dat we dit nog mee hebben kunnen maken want corona had er wel voor gezorgd dat de datum 3 x is verzet!

We kunnen er weer even tegen, op naar 10 september… dan hebben we weer iets leuks in het verschiet!

Oh ja, er was nog iets met de parkeerapp… maar dat komt een volgende keer!

Zwijmelen op Zaterdag… Dolly Dots (2)

Zwijmelen op Zaterdag, ik gooi er nog een keer de Dolly Dots in!

Er zijn geen gekke dingen gebeurd tot nu toe dus we gaan ervan uit dat we vanavond in het theater zitten…

Theater Carré in Amsterdam

Een Dolly Dots nummer lijkt me wel passend!

Het nummer “Don’t give up” is ook echt van toepassing op deze dames. Ze hebben hun concerten aardig moeten uitstellen door corona, maar uiteindelijk is het toch een groot succes geworden. Geen idee eigenlijk of dit concert in Amsterdam hun laatste show is van deze reeks…

Maar een vervolg komt er nu vast niet meer, de dames zijn inmiddels alle 5 rond de 60, al zien ze er niet zo uit! We hebben er zin in!!!

“Don’t give up”

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke

Staat vragen vrij?

Bij Thomas Pannenkoek vond ik alweer bijna een jaar geleden het stokje/vragenlijstje “Voor het laatst“, ook even bij Tiny Blogt gelezen naar wie hij verwees… En die ik bij Melody tegenkwam…

Gecombineerd met een soortgelijk stokje “Dingen die niemand je vraagt gelezen bij Minoesjka, die het weer bij Melody vond…

Stokjes zijn altijd wel leuk, al moeten veel bloggers er juist niks van hebben. In de bijna 18 jaar dat ik blog heb ik er toch wel een aantal geplaatst.


Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Dat was vorige week, toen ik weer een muzieknummer hoorde dat me aan mijn vader deed denken…

Wanneer heb je voor het laatst gevlogen?

In november 2021 toen ik voor de 20e verjaardag van mijn oudste kleindochter Maria van Gran Canaria weer terug naar huis ging. Dit keer met easyJet en dat was prima bevallen.

Wanneer heb je voor het laatst iemand geknuffeld (buiten je partner)?

Vorige week woensdag, toen we mijn neef en zijn vrouw opzochten die in Bergen wonen… wat een supergezellig bezoekje was dat!

Wanneer heb je voor het laatst een complimentje gekregen?

Geloof het nou maar, ik krijg elke dag wel complimentjes van mijn lief! Dus vandaag ja!

Wat is het laatste boek dat je hebt gelezen?

Nog niet uitgelezen, ben bezig aan het boek “Kind van Sneeuw” van  Eowyn Ivey. Nogal een bizar boek, nog 2/3 te gaan.

Wat is het laatste dat je hebt gegeten?

Een heerlijke bacon-ei-pizza, die Jan net heeft gehaald in de afhaal-Pizzeria van zijn zoon in Castricum. Met de lekkerste bodem en topping die ik ooit gegeten heb. Een kinderpizza dan, want aan 4 stukken heb ik meer dan genoeg…

Met wie heb je het laatste gepraat?

Met mijn lief tijdens het eten…

Wanneer ben je voor de laatste keer uitgevallen tegen iemand?

Dat kan ik me niet herinneren, ik ben niet zo snel boos. Het zal wel in de auto geweest zijn, omdat een medeweggebruiker een stomme of gevaarlijke manoeuvre maakte of zo. Maar gelukkig hoort niemand dat…

Van wie kreeg je het laatste WhatsAppje en wat stond er in?

Van een zwager die onze koffie-afspraak voor maandag bevestigde…

Welk liedje heb je het laatste (mee)gezongen?

Don’t think twice” in de uitvoering van Ricky Koole! Een heerlijk nummer!

Als je het leuk vindt neem dit stokje gerust over, of combineer het met vragen van jezelf of anderen!

Zwijmelen op Zaterdag… George Michael

Zwijmelen op Zaterdag, natuurlijk doe ik weer mee…

In 2015, het jaar dat ik alleen was en probeerde mijn leven weer op te pakken, heb ik heel veel steun gehad aan muziek. Ik heb in dat jaar ook helemaal geen TV gekeken, was alleen maar met muziek bezig.

Allerlei soorten muziek, vooral met teksten die op mijn situatie van toepassing waren, maar ook nummers die mij zo raakten en helemaal niets met mijn leven te maken hadden.

Een van die nummers was van “George Michael”:

“One more try”

Ik krijg nog steeds een brok in mijn keel als ik dit nummer hoor!

Een prettig weekend allemaal!

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen,
ga je naar Natasja van ’t Pumpke