Happy Hulk… hoera!

 

Sinds vanmiddag hebben we weer een nieuw blog in blogland! 

Klik HIER als je nieuwsgierig bent!!!

Het begon bij mijn liefje weer te kriebelen, letterlijk en figuurlijk…

 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag – 296

 

Zwijmelen op Zaterdag

 

Een geweldige zangeres, Janis Ian, die volgens mij alleen maar prachtige zwijmels heeft gezongen en ook echt een zwijmelstem heeft.

Van mijn leeftijd en bekend in de zeventiger jaren. De LP “Between the Lines” heb ik destijds grijs gedraaid, echt ik kreeg er geen genoeg van!

“Beyond the other side of the sun” 

van

Janis Ian

 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…


 

Zwijmelen op Zaterdag – 295

 

Zwijmelen op Zaterdag

Wat hebben we een heerlijk weer hè mensen! Barbequeweer zeggen ze dan… 

Heel veel mensen houden van barbeque in de zomer.. en dat wordt dan ook heel veel gedaan in ons landje.

Vroeger had ik buren die het echt iedere dag deden. Helaas was ik in die tijd een keer heel erg ziek geweest van niet gare kip op de BBQ bij mijn zus en zwager. Dat zal nu niet snel meer gebeuren, want iedereen kookt zijn pootjes tegenwoordig eerst voor alle zekerheid.

Maar de associatie ‘houtskoolvuurtje en schroeiend vlees’ zorgde er voor dat ik het jaren niet heb kunnen eten en ik dus ook al misselijk werd als de wind onze kant op stond en we noodgedwongen ‘moesten’ meegenieten als we nog buiten wilden blijven zitten. Heel langzaam en voorzichtig ben ik het zeker 20 jaar later weer gaan proberen. 

Zelf doen wij het dus absoluut niet… We houden er van maar niet om het zelf te doen. Wat een gelijkenis toch weer hè…

Maar als we ergens uitgenodigd worden is het dus wat anders en genieten we er lekker van. Vanmiddag hebben we een leuk feestje met een BBQ en dan doen we er echt wel mee hoor!

Ik hoorde van de week op Radio M Utrecht een toepasselijk nummer!

“Het Nieuwe Trio” met hun ‘Barbequelied’

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer…

Zwijmelen op Zaterdag – 294

 

Zwijmelen op Zaterdag

Na een heerlijke fietsweek is het alweer zaterdag.

En het is gewoon weer prachtig weer geweest! Daar hoort een lekker zomers nummer bij!

“Nitty Gritty Dirt Band” 

met 

“AMERICAIN DREAM”

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hier op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer…

 

Moedertje…

 

Vandaag is het 12 jaar geleden dat mijn moedertje overleed.

Ze zou 91 jaar zijn geworden op 23 mei.

In bepaalde situaties kan ik haar nog zo missen!

Even raad vragen, even troosten, even getroost worden, even iets vertellen over de kinderen of kleinkinderen, samen lachen, samen huilen, samen op stap of op vakantie. Er zijn zoveel herinneringen!

Ze zorgde alleen voor ons gezin vanaf haar 46e, nadat mijn vader plotseling was overleden. Ze heeft nooit omgekeken naar een ander. Ze was er altijd!

Natuurlijk klopt de tekst niet helemaal, maar in grote lijnen wel. Ik heb haar mijn hele leven bewonderd en dat doe ik nu nog!

Voor haar voor alle mooie momenten:

Dit nummer heb ik overgenomen van Joanne die het op Moederdag in de rubriek Zwijmelen op Zaterdag plaatste! Ik had het nog nooit gehoord en het is echt zo mooi en precies zoals ik me mijn moeder herinner en ik met haar omging!

 

Zwijmelen op Zaterdag – 293

 

Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op Zaterdag blijft leuk om te doen! Elke zaterdag weer een feestje!

Vandaag een nummer van mijn favo band de “3JS” van hun laatste album “NU”. Het heet “Mensen” en gaat over de multi-culturele samenleving waar wij tegenwoordig in leven. Het begint rustig en krijgt daarna een heerlijk ritme. 

De tekst vind je HIER...

Ik ga ook nog even flink meegalmen en nog een beetje oefenen voor vanavond want dan ga ik met mijn vriendinnetje “Rosalinde” naar de show in Caprera, het openluchttheater in Bloemendaal. Ongetwijfeld komt dit nummer langs!

Duimen jullie even voor mooi weer?
Of in ieder geval dat het droog blijft?
Ik neem sowieso mijn winterjas wel mee! 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hier op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer. 

 

De bonsaikastanje verplaatst…

 

De kastanjes die Maria in 2006 in Milheeze in de grond heeft gestopt waren uitgegroeid tot een echte boom. 

Maria poot een paar kastanjes (09-2006)

Het boompje is in 2013 meeverhuisd naar Zeist en op advies van mijn broer is er een soort bonsai-kastanje van gemaakt. Voor een echte grote kastanje is de tuin gewoon niet geschikt. Hij werd in een grote speciekuip gezet en kon dus niet wortelen en dus ook niet veel groter worden.

Ik snoei hem elk jaar ergens in de herfst en als hij weer uitloopt vroeg in het voorjaar, ben ik altijd weer blij.

Ik had in de voortuin een klein vijvertje, aangelegd in mei 2015, maar nadat de zoveelste goudvissen eruit waren gehengeld door de buurkat of een reiger heb ik het er maar bij laten zitten.

Jan had al eerder gezegd dat het een mooi plekje zou zijn voor de bonsai-kastanje.

Het vijvertje was toevallig ook een speciekuip, dus de vorm was er. Onderin de kuip van de kastanje waren wat gaten gesneden om het vocht door te laten, o.a. van de regen, dus die kon er eigenlijk zo in.

Van de week was in het nieuws dat er wel eens een muggenexplosie zou kunnen komen, vooral in de buurt van stilstaand water. Dus was dit het moment om meteen de boel aan te pakken.

Jan was niet te stuiten.. meteen aan de slag!

Het vijvertje werd leeg geschept en voorzichtig uit het gat getrokken. Dat was best even een klusje. Hij was, net als ik, een beetje benauwd dat de grond eromheen in zou storten en ja, dan past die andere kuip er natuurlijk niet meer in. Maar dat ging gelukkig goed.

De kuip waar de kastanje in zat op zijn kant gezet en naar de voortuin gerold. Hij had dringend water nodig maar dat was een voordeel want hij woog bijna niks.
Een klein stukje tillen en heel voorzichtig liet Jan de kuip in het gat zakken…

Hopelijk blijft hij het daar ook goed doen… zoveel leuker dan in die kuip in de tuin waar hij eigenlijk nooit echt een eigen plekje had.

En schattig dat het staat!

Daar staat ie!

 

Stuur en zadel…

 

Zoals ik al in een eerder logje schreef heb ik in december weer een nieuwe fiets gekocht. De oude Stella ingeruild… ja bij de Stella… 

Er kwam in november 2017 iemand voor de onderhoudsbeurt van mijn fiets en toen vertelde ik dat ik er niet echt tevreden over was en ze me een verkeerde maat fiets hebben verkocht. Jan heeft er verstand van en zei al steeds, die fiets past jou niet. Veel te hoog en te lang, dus te groot en ja.. hij had ook helemaal gelijk.

Het op- en afstappen was altijd nogal een dingetje. Helemaal toen ik hem net had en op die fiets een 9-daagse vakantie heb gedaan met bagage achterop. Ondanks dat heb ik het altijd zonder omvallen gered, maar echt prettig was het niet.

Goh… zei die monteur… heeft u er al eens aan gedacht om deze in te ruilen? Ik zei, ja maar dat gaat me weer een heleboel geld kosten.

Lang verhaal kort… Ik wilde weer een fiets met een lage instap, een ander type, deze is in totaal 11 centimeter korter en ook lager. Hij had er toevallig een in zijn bus die ik kon uitproberen. Het vastpakken van het stuur en het opstappen was wel degelijk een heel verschil. Het voelde allemaal wat gemakkelijker.

Hij pleegde een telefoontje en ik kon een prima deal maken en dat heb ik ook gedaan. Dus.. besteld. De fiets werd in december afgeleverd.

Nou ben ik eigenlijk alleen een mooi-weer-fietsster, maar we hebben in februari al een keer 30 km gefietst. Hier en daar moest Jan wel wat vastdraaien, het zadel veranderen en het stuur ook, maar dat is natuurlijk normaal.

Ik zag onderdelen scheef zitten, Jan stelde vast dat er gewoon ty-raps gebruikt waren om kabeltjes vast te zetten. Dat kan best een provisorische/tijdelijke oplossing zijn, maar zo lever je toch geen fiets af dachten wij…

De volgende keer dat we een ritje maakten was het weer hetzelfde. Er rammelde van alles en ik was blij dat ik zo’n handige Jan bij me had. En hij verstelde dingen en draaide schroefjes aan tot het weer acceptabel was..

De Stella??? Ja de Stella… Ze zijn de grootste e-bike leverancier, maar volgens Jan, en ook daar geef ik hem gelijk in, ze verkopen en verkopen maar, vergeten ze de klanten tevreden te houden.

Toen we die dag naar Renswoude reden waren we net een paar kilometer van huis toen Jan me maande te stoppen. Hij keek naar de bagagedrager.. die zat dus aan een kant los, omdat een stang was losgetrild. Hij heeft deze zo goed en zo kwaad als het ging vastgezet en we konden door.

De volgende dag heb ik de Stella gebeld. En mijn ongenoegen geuit.. dat ik niet blij ben, dat de fiets slecht is afgeleverd en dat hij aan alle kanten rammelde. Dat ik spijt had dat ik weer met Stella in zee was gegaan enz.. Maar natuurlijk wilden ze weer dat ik blij zou worden dus er werd een monteur gestuurd.

Vorige week werd de fiets nagelopen… De monteur was het met ons eens. De eind-controle was erg slecht geweest, want dit mag niet gebeuren. Maar goed, daar heb je als klant natuurlijk niks aan.

De bagagedrager, waar de accu dus in wordt geschoven wordt opnieuw besteld, waarschijnlijk is de fiets tijdens vervoer gevallen en is daardoor een van de buizen krom geslagen. Over 2 weken komen ze die monteren.

De fiets is al op diverse punten aangepast, een ander zadel en een ander stuur. Beiden via MP gekocht. En Jan heeft ze er allebei op gemonteerd.

Ik heb nu een vlinderstuur met leren handvatten. Hartstikke stoer vind ik het staan. Het is erg fijn om mijn handen te kunnen verplaatsen onderweg.
En het zadel is ook van leer en moet zich dus naar mijn contouren gaan vormen.

We gaan het zien.. hij is bijna ingereden. Volgende week doen we mee met de fietsvierdaagse van Steenwijk. Weer een mooie test want als het niet gaat zoals ik wil, is de Stella nog niet van mij af!

Dus.. wordt vervolgd!

 

Mallejan…

 

Op onze tochtjes door Nederland  komen we regelmatig interessante dingen tegen.

Gekkigheidjes of leuke bezienswaardigheden zijn er genoeg in ons landje dus het kan echt van alles zijn, zoals laatst tijdens onze fietstocht naar Renswoude.

Meestal blogde Jan over dit soort dingen, maar ik vind het zelf ook leuk hoor, als ik zin heb natuurlijk hè. Hij ging in ieder geval vast foto’s voor me maken.. leuk voor een logje zei hij..

(Het niet bloggen bevalt hem overigens erg goed. En hoewel ik het ook best jammer vind zou het zomaar kunnen dat hij er echt helemaal niet meer aan begint.) 

We kwamen in Scherpenzeel langs een nostalgisch plekje.. namelijk de plek waar vroeger – vanaf 1828 – een tolpoort stond. 

Heel leuk om te zien zijn de toltarieven die er werden gehanteerd…
De mallejan kostte bijvoorbeeld 1 stuiver… 

Weten jullie eigenlijk wat een mallejan is?
Want mijn Jan is het niet hoor, al kan hij wel eens mal doen…