Schuitje varen… Schrijfuitdaging #2

 

Schrijfuitdaging #2 bij Schaap Schrijft:
Maximaal 150 woorden (exclusief de titel) waarvan het woord niet perse in het verhaal of het gedicht hoeft voor te komen. Deze keer ‘bucketlist’.

Schuitje varen…

Wonen op een woonark was bijzonder. Een eldorado, met een prachtige tuin, geen buren, vrijheid, blijheid, fantastisch. Maar er lag geen klein bootje naast die ark. Varen leuk vinden hoeft dan toch niet perse? Maar zoonlief wilde dolgraag een klein motorbootje. Via, via werd een klein kajuitbootje op de kop getikt. Hij was toen al een alleskunner, hij speelde ermee. Zijn grootste wens was, met zijn allen eens een dagje varen op de Plassen.


Het kwam ervan. Alles was ingepakt, proviand, leeswerk, zwemspullen. De jonge schipper aan het roer. Hij genoot. Twee bochten verder kregen ze de schrik van hun leven. Vóór hen doemde een megajacht op. Bootje in zijn achteruit en ze waren gered. Maar moeder was vreselijk geschrokken en sommeerde hem diréct te draaien, terug naar huis! Nooit zou ze meer in dat bootje stappen. En toch stond op haar verlanglijstje minstens één ding.. ooit een zeecruise maken.

 

Advertenties

Zwijmelen op Zaterdag – 307

 

Zwijmelen op Zaterdag

Vandaag had ik mezelf ingeroosterd voor een middagje Kassahuis bij de Pyramide van Austerlitz.

Omdat ik het altijd heel leuk vond maar er op een bepaald moment een nieuwe roosteraar nodig was heb ik me 2 jaar geleden daarvoor aangemeld. Leuk werk, niet makkelijk, maar toch gaf het voldoening als het weer gelukt was.

Er is helaas nog steeds een tekort aan vrijwilligers en hoewel het roostergebeuren aardig onder controle is, blijven er vaak nog gaatjes over. Ik doe nu dus toch ook weer af en toe een dienst. Want ik vind het nog steeds leuk. Zo ook dus vandaag!

Ik moest om 14.00 uur beginnen en was ruim op tijd bij het park. Toen ik daar 4 jaar geleden begon had ik veel last van mijn knieën en kon dat stuk naar de Pyramide echt niet lopen. Dus ik kreeg een parkeerontheffing zodat ik met de auto kon. Eigenlijk gaat het lopen alweer een tijdje heel goed, regelmatig de trap op en af en beweeg sowieso meer dan in die tijd. Maar toch ging ik de laatste keren ook gewoon met de auto.

Vandaag stond er een grote touringcar, net van de parkeerplaats af, met 2 groepen kinderen die ernaast stonden te wachten, midden op de weg bij de ingang van het terrein. Zo ongelukkig dat ik er echt met mijn auto niet langs kon om naar boven te rijden. Dus besloot ik te gaan lopen. Het linkerpad ken ik goed, dat gebruik ik dan altijd. Het pad daarnaast loopt ook recht naar de Pyramide, die dan opeens opdoemt als je het bos uit bent. Het is smaller en beter begaanbaar. Ik dacht, ik neem dat pad.

Maar al wat er opdoemde geen Pyramide. Om 14.00 uur stuurde ik een berichtje naar mijn collega. Dat ik er bijna was. Maar helaas, na nog weer een minuut of 10 dacht ik.. dit is niet goed. Laat er nou nog een pad zijn aan de rechterkant, waar ik op terecht kwam, dat steeds verder naar rechts afboog. Hoe weet ik niet hoor. Maar ik zat goed fout. Ik meldde dat bij haar en zei dat ik dacht dat ik wel snel op de goede weg zou komen. Maar ik dwaalde juist steeds verder af.

Met Google Maps erbij, hulp van Jan, die helaas niet veel kon doen, besloot de man van mijn collega, die haar altijd komt halen, me te gaan zoeken. Ik deed maar wat. Ik ben slecht in kompas lezen, heb geen idee als men zegt dat ik naar het westen, zuiden of waarheen ook moeten lopen bijvoorbeeld. En dat zegt die mevrouw van Google Maps nou juist altijd. Dus ik was echt verdwaald.

Ik wist ook meteen weer waarom ik er niet van houd om in de bossen te lopen. Al die boomstronken- en wortels, kuilen, eikels, takken etc. op de grond. Ik ben dan echt niet in staat te genieten van de bomen omdat ik ze simpelweg niet zie want ik kijk alleen maar naar de grond, in de hoop dat ik niet ergens over of in val. Ik heb ook op een heel smal mountainbike-pad gelopen en op een ruiterpad terwijl ik geen paard bij me had, enzovoort.

LVK (dat betekent Lang Verhaal Kort voor wie het niet wist), opeens hoorde ik mijn redder in de nood mijn naam roepen en door locatie-uitwisseling via WhatsApp (en Google Maps) was ik snel gevonden. Wat denk je.. we moesten gewoon weer een heel eind terug op het pad dat ik al gelopen had. Uiteindelijk waren we om 15.15 uur bij het Kassahuis. Wat was ik blij dat ik mijn laarsjes aan had gedaan en niet mijn ballerina’s. Eind goed, AL goed!
Met dank aan Pim voor zijn zoektocht naar mij en Marianne voor haar geduld om langer te werken.

En hoe is het nu met mij? Nou, laten we zeggen dat ik goed voel dat ik weer eens heb gewandeld in een bos… 

Wel heerlijke geluiden in zo’n bos. Ik ben echt niemand tegengekomen. Dus ik heb iets toepasselijks gezocht als zwijmel voor vandaag! Hoop dat jullie het ook mooi vinden!

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

 

Zwijmelen op Zaterdag – 296

 

Zwijmelen op Zaterdag

 

Een geweldige zangeres, Janis Ian, die volgens mij alleen maar prachtige zwijmels heeft gezongen en ook echt een zwijmelstem heeft.

Van mijn leeftijd en bekend in de zeventiger jaren. De LP “Between the Lines” heb ik destijds grijs gedraaid, echt ik kreeg er geen genoeg van!

“Beyond the other side of the sun” 

van

Janis Ian

 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…


 

Zwijmelen op Zaterdag – 295

 

Zwijmelen op Zaterdag

Wat hebben we een heerlijk weer hè mensen! Barbequeweer zeggen ze dan… 

Heel veel mensen houden van barbeque in de zomer.. en dat wordt dan ook heel veel gedaan in ons landje.

Vroeger had ik buren die het echt iedere dag deden. Helaas was ik in die tijd een keer heel erg ziek geweest van niet gare kip op de BBQ bij mijn zus en zwager. Dat zal nu niet snel meer gebeuren, want iedereen kookt zijn pootjes tegenwoordig eerst voor alle zekerheid.

Maar de associatie ‘houtskoolvuurtje en schroeiend vlees’ zorgde er voor dat ik het jaren niet heb kunnen eten en ik dus ook al misselijk werd als de wind onze kant op stond en we noodgedwongen ‘moesten’ meegenieten als we nog buiten wilden blijven zitten. Heel langzaam en voorzichtig ben ik het zeker 20 jaar later weer gaan proberen. 

Zelf doen wij het dus absoluut niet… We houden er van maar niet om het zelf te doen. Wat een gelijkenis toch weer hè…

Maar als we ergens uitgenodigd worden is het dus wat anders en genieten we er lekker van. Vanmiddag hebben we een leuk feestje met een BBQ en dan doen we er echt wel mee hoor!

Ik hoorde van de week op Radio M Utrecht een toepasselijk nummer!

“Het Nieuwe Trio” met hun ‘Barbequelied’

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer…

Zwijmelen op Zaterdag – 294

 

Zwijmelen op Zaterdag

Na een heerlijke fietsweek is het alweer zaterdag.

En het is gewoon weer prachtig weer geweest! Daar hoort een lekker zomers nummer bij!

“Nitty Gritty Dirt Band” 

met 

“AMERICAIN DREAM”

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hier op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer…

 

Moedertje…

 

Vandaag is het 12 jaar geleden dat mijn moedertje overleed.

Ze zou 91 jaar zijn geworden op 23 mei.

In bepaalde situaties kan ik haar nog zo missen!

Even raad vragen, even troosten, even getroost worden, even iets vertellen over de kinderen of kleinkinderen, samen lachen, samen huilen, samen op stap of op vakantie. Er zijn zoveel herinneringen!

Ze zorgde alleen voor ons gezin vanaf haar 46e, nadat mijn vader plotseling was overleden. Ze heeft nooit omgekeken naar een ander. Ze was er altijd!

Natuurlijk klopt de tekst niet helemaal, maar in grote lijnen wel. Ik heb haar mijn hele leven bewonderd en dat doe ik nu nog!

Voor haar voor alle mooie momenten:

Dit nummer heb ik overgenomen van Joanne die het op Moederdag in de rubriek Zwijmelen op Zaterdag plaatste! Ik had het nog nooit gehoord en het is echt zo mooi en precies zoals ik me mijn moeder herinner en ik met haar omging!

 

Zwijmelen op Zaterdag – 293

 

Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op Zaterdag blijft leuk om te doen! Elke zaterdag weer een feestje!

Vandaag een nummer van mijn favo band de “3JS” van hun laatste album “NU”. Het heet “Mensen” en gaat over de multi-culturele samenleving waar wij tegenwoordig in leven. Het begint rustig en krijgt daarna een heerlijk ritme. 

De tekst vind je HIER...

Ik ga ook nog even flink meegalmen en nog een beetje oefenen voor vanavond want dan ga ik met mijn vriendinnetje “Rosalinde” naar de show in Caprera, het openluchttheater in Bloemendaal. Ongetwijfeld komt dit nummer langs!

Duimen jullie even voor mooi weer?
Of in ieder geval dat het droog blijft?
Ik neem sowieso mijn winterjas wel mee! 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hier op de kikkerknop, zet je linkje of ga naar de deelnemer.