Bolletjes…

 

Voor het eerst heb ik in een pot eind vorig jaar wat bloembolletjes geplant! Ik vond het eigenlijk altijd allemaal maar gedoe en gunde me er geen tijd voor. 

Maar heel vaak dacht ik, het lijkt me toch zo leuk. Dus ik heb wat bolletjes bewaard van die kleine narcisjes die ik dan in het voorjaar voor binnen kocht en heel erg van genoot.

Wat heb ik in die pot gedaan? Een mengsel van die kleine, overgehouden narcisbolletjes en de tulpenbollen die ik vorig jaar bij het afscheid van mijn kleindochter Natalia kreeg, na haar weekje vakantie!

Ik had een zakje echte bloembollen-potgrond gehaald en de boel erin gepoot, geplant, hoe noem je dat eigenlijk. Ik hoopte dat ze in fases op zouden komen.

En ja hoor… op een bepaald moment kwamen er allemaal puntjes naar boven. Tijdens de vorst hebben we de mand in de blokhut gezet om te voorkomen dat er iets mis mee zou gaan omdat het zo koud was.

En nu… nu komen de narcisjes al bijna uit en groeien ook de tulpen goed! Voordat daar bloemen aankomen… zal nog wel even duren! Goed geregeld zo en ik vind het nu zo leuk!

Wordt vervolgd als ze allemaal in bloei staan!

Vraagje aan de tuinmannen- en vrouwen: Moet ik ze nu weer binnen gaan zetten met de vorst die eraan komt in het weekend? 

 

Advertenties

HIEPERDEPIEP 15-jarige Natalia…

 

Op zaterdag 13 januari werd Natalia alweer 15 jaar. Ze was met vriendinnen naar de bioscoop in Las Palmas en Nick ging haar ophalen.

Nietsvermoedend kwam ze met haar vriendin Rebecca thuis. Want dat haar verjaardag die avond gevierd zou worden (en niet pas de volgende dag) wist ze niet, dus het was een hele verrassing toen ze binnen stapte. Een heerlijke geur in huis van een versgebakken cake die ze zo lekker vindt, oma op bezoek en andere vrienden die meteen voor haar gingen zingen. Ze stond er maar een beetje verlegen bij, maar dat mag ook wel.

Ik had voor haar verjaardag, net als in 2016 voor Maria, 15 kleine cadeautjes gekocht en een leuke kaart met inhoud. Ze wist nog wel dat haar zusje dat toen ook had gekregen, maar was toch blij verrast. Elk cadeautje werd op haar gemak uitgepakt en gelukkig was alles goed geslaagd.

We hebben eerst gezellig gekletst, hapjes gegeten en gedronken, speciaal voor mij was er een fles cava en die was echt heel erg lekker. Daarna gingen we eten.. op zijn Spaans.. de meisjes gewoon apart. En allebei wat anders. Ik kan er maar niet aan wennen, toen ze klein waren was dat wel gemakkelijk, maar nu ze groot zijn zou ik het wel leuk vinden om met zijn allen aan tafel te gaan. Maar ’s lands wijs, ’s lands eer zeggen we dan maar hè. Het zij zo…

Na het eten, wat weer heerlijk was, kwam de cake tevoorschijn. Er werd gezongen natuurlijk en toen mocht ze de kaarsjes uitblazen. De cake was heerlijk, ik houd er altijd rekening mee, eet gewoon niet echt tot ik genoeg heb, en dan lukt het prima er nog een stuk taart of cake of ander toetje in te krijgen. Want ja, dat is ook een Spaanse gewoonte!

Inmiddels was het natuurlijk al zeker 23.00 uur geweest en toen alles was opgeruimd en afgewassen, gingen de vrienden met zoon naar huis en wij zochten ons bedje op.

Alweer een jaar ouder.. goh, ik weet nog zo goed dat ze net geboren was en al een paar uur na de geboorte thuis kwam met mama!

Hieronder een slideshow van die 15 jaar! En dan op naar Sweet Sixteen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Weekje Canaria…

 

Mijn excuses bij voorbaat voor het beetje lang uitgevallen logje 😎

Hoewel ik alweer bijna 5 dagen terug ben van mijn weekje Gran Canaria laat ik toch even weten hoe leuk het was! 

  • Na een voorspoedige vlucht werd ik vrijdag rond 18.00 uur opgehaald door Ingrid. Zij had een heerlijke lasagne voorbereid, koolhydraatarm nog wel. We hadden heel wat af te kletsen en heerlijk gegeten. Het was lasagne waarvan de deegbladen vervangen waren door dunne plakken courgette! Echt heel lekker!
  • Zaterdag de 13e was Natalia jarig en heeft Ingrid me, na wat gewinkeld te hebben, naar Telde gebracht zodat ik het ’s avonds mee kon vieren.
    Daarover in een volgend logje...
  • Op zondag, ik was blijven slapen, heeft Nick als ontbijt churros gehaald. Natalia en haar vriendin waren een ingewikkeld spel aan het spelen met een supergrote telefoon.

    Het regende die dag behoorlijk, de parkeerplaats stond al snel voor een deel blank. Tegen het eind van de ochtend bracht Nick me weer terug naar Ingrid, waar we zowaar heerlijk in de zon konden zitten. Maar richting het zuiden wordt het meestal al snel beter.

  • Op maandag zijn we lekker thuis gebleven, ik heb het allemaal wel gezien op het eiland, hoewel Ingrid me met alle liefde gebracht zou hebben waar ik heen wilde. ’s Avonds zijn we samen uit eten gegaan op de boulevard in Playa del Ingles.

    Helaas was er bij mij iets niet goed gevallen, te scherp of wat, geen idee. Maar mijn slokdarm en maag vonden het niet leuk. Na een paar Rennies ’s nachts, was het leed weer geleden.

  • Op dinsdag heeft Ingrid me weer naar Nick gebracht. Hij had zijn vrije dag en we gingen samen appeltaart bakken. Dus eerst boodschappen gedaan, toen de appeltaart gebakken, tussendoor heerlijk gepraat over van alles en nog wat.
    Nick zorgde voor ons tweetjes voor de lunch. Toen de meiden uit school kwamen hadden ze ook meteen honger. Natalia dook meteen de koelkast in hoewel Nick haar eten aan het klaarmaken was.
    Toen Elsa van haar werk weer thuis was, heb ik ze weer allemaal geknuffels en heeft Nick me weer naar ‘huis’ gebracht.
  • Op woensdag zijn Ingrid en ik naar Puerto Rico gegaan, bij vriendin Wil op de koffie, heerlijk op het terras kunnen zitten. Daarna met zijn drietjes geluncht en een beetje gewinkeld. Al met al een heerlijk dagje.
  • En op donderdag weer de koffer gepakt. In de hoop dat ik echt wel weg zou kunnen komen vanwege die vreselijke storm in Nederland, maar gelukkig vertrok het vliegtuig waar ik mee terug moest redelijk op tijd. Ik was om 16.00 uur op het vliegveld en om middernacht weer op Nederlandse bodem. Wel bijna 1 uur op mijn koffer gewacht, maar toen kon ik dus eindelijk naar buiten waar mijn lief ook net aan kwam rijden.. Zo fijn om weer samen te zijn!

Een heerlijke week achter de rug waarvoor ik met name Ingrid nóg maar weer een keer heel erg bedank met een dikke smuffel!!!

 

HIEPERDEPIEP en Zwijmelen op Zaterdag – 270

 

HIEPERDEPIEP, ja weer een!

Natalia, mijn jongste kleindochter wordt vandaag alweer 15 jaar!

Ik ben lekker op het eiland dus kan het heerlijk meevieren! Lieve schat, van harte gefeliciteerd en een hele fijne dag gewenst! Je krijgt straks een extra dikke verjaardagskus!

Ook even stil staan bij mijn vader, hij zou op deze dag 92 jaar geworden zijn. Hij is er al bijna langer niet meer dan hij geleefd heeft want hij werd maar 48 jaar.

En dan meteen een felicitatie voor mijn lieve vriendin Adrie die ook jarig is. Helaas ben ik natuurlijk op haar verjaardag bijna nooit in Nederland. Vandaar dat we afgelopen dinsdag maar alvast een bloemetje zijn gaan brengen. Fijne dag lieverd!

En dan zwijmelen we vandaag lekker op de Spaanse versie van Happy Birthday 

“Cumpleaños Feliz”

 

Klik op de kikkerknop hieronder om je linkje
naar jouw zwijmelinzending te plaatsen!

 

Even bijpraten voor ik weg ben…

 

Ik heb niet heel veel geblogd de laatste tijd, hoewel deze week toevallig al wel 3 logjes…

Soms komt het er gewoon helemaal niet van, te druk met andere dingen, geen inspiratie en daar voel ik me ook echt niet meer schuldig over.

Oud/Nieuw was heel rustig, gewoon samen en op Nieuwjaarsdag kwamen mijn dochter en schoonzoon met hun lieve wensen en natuurlijk om oliebollen te eten.

Op woensdag de 3e had ik een Nieuwjaarsreceptie van de Woongroep waar ik lid van ben en waar ik de weblog voor bijhoudt.

Op vrijdag de 5e had ik een High Tea vanwege het 50-jarig huwelijk van schoonzus en zwager in Almere. Ik ben er samen met mijn dochter heen geweest en het was erg leuk iedereen weer eens te zien. Want de ex-schoonfamilie blijft voor mij familie, hoewel de bezoekjes niet meer zo frequent zijn.

Verder wat rustige dagen, samen met een heel erg blije Jan die zich herboren voelt nu hij toch aan de CBD olie is begonnen! Wat een wonder! Nog maar 4 weken geleden slikte hij de eerste druppel. Die rust in zijn hoofd en er niet meer mee bezig zijn hoe de dag zal verlopen. We moeten er allebei aan wennen dat het leven echt wel heel erg ten goede veranderd is nu.

Stella Nantes

Afgelopen zondag hebben we gefietst, 30 km. Het was prachtig weer, wel koud, maar we hadden allebei zin om te fietsen.
Ja, die fiets… De verkoper van Stella heeft mij 2,5 jaar geleden niet echt de allerbeste voorlichting gegeven en mij eigenlijk een verkeerde maat fiets verkocht. Ik ben 1.56 m lang, of kort zo je wilt, en ik had eigenlijk altijd wel moeite om de fiets in bedwang te houden. Ondanks de lage instap ging het op- en afstappen niet altijd even makkelijk.
Onlangs heb ik mijn 1e Stella dus ingeruild voor een kleiner model. Ook een Stella met een lage instap, de Nantes, alleen 11 cm korter en uiteraard een kleiner frame. Het voelt sowieso al veel fijner. Zadel en stuur zijn dichter bij elkaar. Geen zere armen. Ik kan zelfs bijna met mijn voeten bij de grond. Voelt een stuk veiliger. Dus hopelijk ga ik van deze fiets heel veel plezier hebben.

Afgelopen dinsdag samen met Jan naar de sportschool geweest, hij is ook lid geworden en wat is dat leuk. We willen op dinsdag en vrijdag gaan, tenzij het heel mooi weer is en Jan lekker buiten kan fietsen op de MTB of op de racefiets, dan ga ik alleen.

Verder heb ik het Zwijmel-logje en Aunty Acid klaar staan, maar zal ik een beetje buiten beeld zijn de komende week

Ik zal ook niet zoveel komen lezen, behalve de Zwijmelinzendingen, die wil ik niet missen. Want vandaag ga ik voor 7 dagen naar Gran Canaria, voor de verjaardag van mijn jongste kleindochter Natalia! Ze wordt alweer 15! Jaja, kleine meisjes worden groot! Ben heel blij dat ik dat nog steeds mogelijk is. Dus vanmiddag rond half 3 zit ik in het vliegtuig. Ik logeer weer bij dinnetje Ingrid, heerlijk en we hebben er allebei weer zin in!

Dus… tot laterrrrr…

 

De rust is weergekeerd…

 

De rust is weergekeerd ja, en dat bedoel ik niet in de zin van ‘dat Natalia druk was of zo” maar in de zin van, niet meer op stap hoeven zoals de laatste dagen, maar weer lekker thuis kunnen blijven en een beetje uitrusten. 

We hebben weer leuke dingen gedaan hoor, Natalia heeft genoten, maar ik ook!

Als meisje van 14,5 heeft ze thuis dus ook internet op haar telefoon, en natuurlijk is dat tegenwoordig ook in het buitenland te gebruiken. Maar om echt niet voor verrassingen te komen staan heb ik haar het internet van mijn telefoon, via een hotspot die ik ervan gemaakt had, laten gebruiken. Goh, wat handig. Het verbruik gaat gewoon uit mijn bundel, maar aangezien ik iedere maand een heleboel data overhoud was dat dus ook echt zonder kosten.

Zaterdag werd ze opgehaald door ‘tante’, waarna ze gingen winkelen in Woerden. Nog even langs haar huis gegaan en daarna naar de caravan. Spelletjes gedaan, bij een pannenkoekenrestaurant gegeten en heerlijk geslapen. ’s Morgens zelfs buiten kunnen ontbijten, hoewel er wel wat wind stond. Op zondagmiddag hebben we haar weer opgehaald. We maakten er nog een gezellige middag van en toen ging ze weer mee naar huis.

 

Op haar verzoek, ze kon uit 4 mogelijkheden kiezen, gingen we voor we naar huis gingen eerst nog een keer eten bij McDonalds. Dus weer aan de frietjes en de McKroketten.. maar lekker was het hoor!

’s Avonds de koffer gepakt en de cadeautjes ingepakt. De volgende ochtend ging ze nog even in haar eentje naar de A.ction en de L.idl. Die zitten allebei in de straat hierachter. Nog een paar kleine dingetjes gekocht voor haar zusje en een vriendinnetje. Verse witte bollen voor haar vader met filet americain. Dat is ook wat ik altijd voor hem meeneem. Keurig zoals afgesproken stapte ze om 10.00 uur weer binnen. De rest ingepakt, de koffer gewogen en rond half 11 vertrokken we naar Eindhoven, waar we ook mooi op tijd aankwamen.

Ze was in de dierentuin al wel verwend. Een hoesje voor haar telefoon met de panda’s erop en een knuffeltje, mocht natuurlijk niet ontbreken.
Maar ik kreeg ook nog een cadeautje… “Ik hoop maar dat je het leuk vindt Oma…” zei ze erbij.
Ze weet dat ik dol ben op bloemen maar die kon ze niet kopen, dus, hoe inventief kan zo’n meisje al zijn… ik kreeg een zakje bloembollen en wel gekleurde tulpen! Daar zal ik plezier van hebben in het voorjaar. Ik was er echt heel blij mee!

Souvenirtjes vindt ze erg leuk om te bekijken, ja Holland is nou eenmaal ook haar geboorteland, al is ze van binnen op en tot een Spaanse, dus nog even langs de winkeltjes gelopen. We konden ook nog even zitten.


Op tijd bracht ik haar naar de veiligheidscontrole maar verder mocht ik dus echt niet mee. Ik mocht haar wel blijven volgen en had een leuk gesprek met de grondstewardess daar. Natalia was super relaxed en heel volwassen, echt dat vond ik zo mooi om te zien. Toen ze eenmaal bij de band was deed ze heel rustig haar koffertje open, haalde eruit wat in een bak gelegd moest worden. Trok haar jack uit en schoof keurig de spullen door. Daarna was ze weg, waarna ik al snel een berichtje kreeg dat ze bij de gate zat. Ik heb toen nog ongeveer 45 minuten gewacht tot ze echt was vertrokken en reed toen weer terug naar huis.

Ze is weer goed aangekomen, was ook weer blij om thuis te zijn en zo hoort het ook natuurlijk… Haar weekje Holland was weer voorbij en nu… op naar de volgende keer, want die gaat er echt nog wel een keer komen!

 

Cultuur en afzien…

 

Natuurlijk heeft Natalia een leeftijd waarop ze zich zou kunnen interesseren voor wat Nederlandse cultuur. Maar als je dat niet aanbiedt komt je daar natuurlijk niet achter.

Dus.. besloot ik om online een rondleiding van 1 uur te bestellen om de Domtoren van Utrecht te gaan bezoeken. Met daar als bonus een winkelsessie bij B.ershka achteraan te doen, haar favoriete winkel. Ze vond het prima!

Onderweg naar Utrecht bedacht ik me dat we met de trap omhoog zouden moeten. En ja.. eenmaal aangekomen bij het ontmoetingspunt vroeg ik hoe dat zat. En ja hoor, we moesten dus 465 trap-treden op om tot 99 meter (het hoogste punt voor bezoekers) te komen.

Pffff… wat een vooruitzicht zeg, erg beste knietjes heb ik niet en ook mijn conditie is niet om over naar huis te schrijven. Maar goed, ik had het kunnen weten en liet me dus nergens door tegenhouden, zeker niet door die trap. Bovendien zei de dame achter het loket , “die 600 jaar moet je beleven”, dus gingen we het gewoon maar doen.

We vertrokken met een groep van 8 personen, dat was erg prettig. Onderweg vertelde de gids op verschillende niveaus meer over de geschiedenis en de bouw van de Domtoren die 112.32 m hoog is.  Dan konden we dus meteen even op adem komen.
Vooral de Klokkenzolder was erg indrukwekkend. De grootste klok genaamd Salvator weegt ruim 8000 kg.

Het laatste stuk beklommen we via een erg smalle wenteltrap die zich in een van de pilaren van de toren bevindt.

Al met al was het heel interessant en hadden we een prachtig uitzicht over de stad. Toen we foto’s hadden gemaakt en genoten hadden van het uitzicht daalden we weer af. Het was natuurlijk makkelijker dan de beklimming maar toch voelde het niet zo lekker. Eenmaal beneden had ik echt ‘knikkende knietjes’ en zijn we eerst even iets gaan eten zodat we konden zitten.

Daarna naar de favo modewinkel.. pfff dat was zoeken. Met Google Maps wordt het je als wandelaar echt niet makkelijk gemaakt. Natalia heeft een iPhone en die heeft daar een duidelijkere app voor.

Maar helaas… de winkel bleek weg te zijn.. Nou ja, dan maar een andere modewinkel in waar ze voor een leuk shirtje is geslaagd.

Het lopen na het eten viel echt niet mee.. ik was bekaf en zielsgelukkig toen ik weer in de auto zat. De rest van de dag hebben we niet veel meer gedaan, gehangen op de bank, lekker gedoucht en op tijd het bed in..

Echt hoor.. hoewel we alle dagen wel lekker hebben gelopen was het deze dag echt afzien.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Wie heeft er ook al eens de Domtoren, de hoogste kerktoren van het land en ook nog eens het hoogste gebouw van Utrecht, beklommen?

 

Zwijmelen op Zaterdag met “Abraham Mateo ft. Farruko, Christian Daniel”

 

Zwijmelen op Zaterdag… vandaag de keuze van Natalia!

Zoals ik al eerder schreef is ze dol op muziek en zingt ze wat af, met name in de auto. Het nummer dat ik vandaag plaats is heel wat keren voorbij gekomen en zingt ze uit volle borst mee, heerlijk om mee te maken!

“Loco Enamorado”

van  

Abraham Mateo ft. Farruko, Christian Daniel

 

Kijk even bij MARJA voor nog meer zwijmelnummers!

 

Samen op stap…

 

Om samen met Natalia leuke dingen te doen had ik natuurlijk plannetjes gemaakt.

Woensdagochtend vertrokken we naar Brabant om een bezoekje te brengen aan Landgoed Nederheide, het park waar ik 7 jaar heb gewoond.  Toen Natalia 10 jaar geleden voor het eerst op vakantie in Nederland kwam, was het park haar veilige haven waar het ‘huis’ van opa en oma stond.

Bijna niemand wist dat we zouden komen, sowieso had ik geen afspraken gemaakt, want uren kletsen zou voor Natalia natuurlijk echt niet leuk zijn. En sowieso wordt het dan stressen en daar had ik dus echt geen zin in. Maar toch bij 3 vroegere buren even langs geweest en een beetje bijgekletst. Een aantal mensen die ik graag had willen zien waren er helaas niet..
Frans? Marti en Femie? Jammer dat ik jullie gemist heb.
De meesten waren verrast te zien dat Natalia in de tussentijd groter is gegroeid dan ik…

Daarna reden we naar Deurne om wat rond te kijken en gingen we even naar de A.ction voor wat cadeautjes om weer mee terug te nemen. Een ijsje ging er ook wel in.

Bij de McDonald in Helmond gingen we eten.. Ik keek mijn ogen uit, je kunt nu bestellen dmv een order-touchscreen.. Super handig! En ach voor een keertje best wel te doen en Natalia vond het heerlijk.

Met ons buikje vol reden we naar Hotel Nederheide, een groot complex naast het park. Een van de zogenaamde ‘Natuurpoorten’ van Brabant. Ik heb dat destijds helemaal zien bouwen. Sinds kort hebben ze daar ook 7 hotelkamers en in een van die kamers bleven we slapen.
Hartstikke luxe, prachtig uitzicht op het strandbad en een binnenzwembad waar we nog lekker zijn gaan zwemmen. Na de douche (erg onpraktisch onder een schuine wand) nog wat TV gekeken, een paar Postcrossing-kaarten geschreven en heerlijk geslapen.
Die douche is alleen in deze kamer zo gesitueerd, wij hadden de enige economy-kamer. De andere kamers hebben een normale douche. Maar Natalia heeft heerlijk in bad gelegen, dus dat maakte het weer goed.

Op donderdag ontbeten we bij de Hema in Deurne.. precies genoeg, lekker en goedkoop.
€ 2,00 voor een ontbijtje is toch wat anders dan € 9,50 in het hotel, waar we waarschijnlijk alleen een eitje extra hadden gegeten, want meer dan een croissantje en een broodje is al snel te veel.

Toen nog naar mijn vroegere naaste buurvrouw geweest. In de tijd dat ik daar nog woonde overleed haar man, maar sinds een klein jaar heeft ze ook een nieuwe liefde en straalt van oor tot oor, zo mooi om te zien!

Rond het middaguur reden we naar Ouwehand’s Dierenpark in Rhenen.. De panda’s die daar sinds een tijdje verblijven wilde Natalia heel graag in het echt zien. Na de lunch (weer pizza) gingen we op stap. De panda’s hebben een prachtig Aziatisch onderkomen en waren lekker lui aan het doen. Ze zitten niet bij elkaar, dat vond ik eigenlijk wel zielig. Maar kennelijk zijn panda’s eenlingen.

Verder lekker rondgewandeld en toen het park dicht ging mochten wij er gelukkig ook uit… De flappenjassen hebben we niet nodig gehad, echt heerlijk weer gehad!

Thuisgekomen heb ik wentelteefjes gebakken en zijn we na de douche in bed gaan liggen, met de TV en de spelletjesmachines. Heerlijk!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En wat we vandaag deden? Dat komt zondag… ben nu te moe…
Waarom? Dat hoor je dan wel pfffffffffff

 

 

Vergeten…

 

Gisteravond was ik al bijtijds op Eindhoven Airport. 

Na een bezoekje aan mijn vriendin Ingrid reed ik rond 22.00 uur richting het vliegveld. Het vliegtuig waar Natalia in zat zou om 23.15 uur landen en dit schema veranderde niet.

Bij Eindhoven Airport is de gewone parkeerplaats vlakbij de aankomsthal niet meer in gebruik. Alleen nog Kiss & Ride… daar mag je dus echt niet staan, alleen in- en/of uitladen, en daar had ik dus niks aan. Want natuurlijk wilde ik de aankomsthal in, om haar daar op te wachten!

Gelukkig kun je daar ’s avonds langs de weg parkeren, dat wist ik niet, maar ik ben nogal van het vragen en ik ben dus gewoon gestopt toen ik iemand aan zag komen, draaide mijn raampje open, vroeg aan de aardige man in uniform, die naar binnen keek toen ik riep, waar ik parkeren kon.

Allervriendelijkst antwoordde hij:  “U kunt hier staan hoor, is gratis na 18.00 uur”. “Echt waar?” vroeg ik.. Hij opende demonstratief met zijn sleutel zijn eigen auto die precies naast de mijne stond. Ik parkeerde ervoor, er was echt plek genoeg en wandelde naar de aankomsthal.

Na ongeveer een half uurtje wachten kwam Natalia als eerste van de passagiers van deze vlucht door de deur stappen.. rondkijkend of ze mij zag staan! Met alleen handbagage en voorin in het vliegtuig zitten was dat natuurlijk makkelijk. Wat een verrassing al zo snel. Heerlijk om haar weer lekker te knuffelen, tjonge wat wordt ze groot! Ze is langer dan ik inmiddels grrrrr ;-).

We liepen naar de auto en terwijl ik de auto keerde, voelde ik een windvlaag. Het rechterraampje stond open. Ik vroeg “Heb jij dat open gedaan?” “Nee hoor Oma”, zei ze, “stond nog open”.
Pfffff….., dat was ik dus vergeten dicht te draaien…

En…  óók vergeten een foto te maken van de reizigster..

Nou ja, als dat het ergste is hè… een seniorenmomentje zeg maar…

Vrolijk kletsend en zingend, zoals ik al voorspelde zondag, reden we naar Zeist waar we rond half één aankwamen. Een half uur later lagen we in bed en Nati heeft een gat in de dag geslapen.

Later op de ochtend hielp ze me met mijn medicijnen sorteren en natuurlijk werden er weer gekke selfies gemaakt…

Rond lunchtijd bezoek van ‘tante’ gehad, dat was ook een verrassing voor haar, ze dacht dat ze haar pas in het weekend zou zien. En vanmiddag zijn we samen naar het centrum gewandeld (goed voor mij ook) en op de terugweg hebben we lekker pizza’s meegenomen (niet zo goed voor mij dus…).


Morgen weer een nieuwe dag! Nu alweer zin in!

Helaas niet veel tijd om blogs te lezen, maar dat is begrijpelijk hoop ik!