Een nieuwe TV…

Zoals zoveel mensen zijn wij dit jaar niet op vakantie geweest… en we weten allemaal waarom dat is en het is niet anders.

Dus daar ook geen geld aan uitgegeven. En dat krijgt nu een andere bestemming waar we elke dag plezier van gaan hebben.

Gelukkig hebben we het in ons huisje ook prima naar onze zin! Vervelen is er niet bij. ’s Avonds kijken we graag TV. Ook wel eens een avond helemaal niet, maar dat komt niet zo vaak meer voor.

Tegenwoordig meer Netflix en nlZIET dan de aangeboden programma’s. Naar sport wordt ook overdag gekeken, zoals pas nog de Tour de France. En heel soms, bijvoorbeeld als het slecht weer is kijk ik ook wel eens iets overdag en ik voel me daar ook echt niet meer schuldig over, zoals voorheen. Ik vond het altijd maar decadent eigenlijk. Maar normaal gesproken gaat de TV pas om 19.30 uur aan.

En gelukkig hebben we aardig dezelfde smaak en als dat niet zo is met een serie bijvoorbeeld, dan stoppen we ermee en zoeken we een andere. Er is zo ongelofelijk veel aanbod.

We hadden het af en toe al over een nieuwe. Ik wil graag een groter beeld dan we nu hebben. Kijk… ik word toch wat ouder 😁 en dat geeft niet, maar mijn oogjes dus ook.

Zelfs Jan zei laatst toen hij even voetbal zat te kijken, ik zie gewoon die mannetjes bijna niet rennen, terwijl hij juist erg goede ogen heeft en alleen een leesbril gebruikt. Misschien was dat wel een stille hint hoor… dat weet ik niet zeker 😅 dus begonnen we er toch weer over te babbelen.

De vrienden in Amsterdam, waar we een tijdje geleden op bezoek waren hebben echt een geweldige TV. In hun huis is voldoende ruimte, want dat moet wel. Een TV -van in de 80 inch- vernuftig weggewerkt in een soort meubel, je zag niet eens dat het een TV was. En natuurlijk kregen we een demonstratie. Echt zo prachtig! Jan zei meteen, oh dat wil ik ook…
Gelukkig zaten we op de bank want toen we naar de prijs vroegen en deze hoorden sloegen we stijl achterover. Dit is niet voor ons weggelegd en ook helemaal niet nodig.

Maar vorige week ben toch lekker aan het speuren gegaan voor een nieuwe. Ik wilde in ieder geval een 55″ en Jan een 65″. Hij had het voorbeeld in zijn hoofd en was niet bang dat dit te groot zou zijn voor onze kamer. Het moest dus een 65″ worden. En tenslotte zal het toch even wennen worden.

S.amsung had een leuke cashback actie dus daar ben ik verder naar gaan zoeken. Op een bepaald moment had ik voor ons de perfecte TV gevonden.

Een TV die zo strak aan de muur wordt bevestigd dat het een schilderij lijkt, genaamd The Frame. Er zit ook een mogelijkheid op om er ook echt een afbeelding op te tonen. De Art Mode heet dat, dus kunst aan de muur. Zelfs je eigen foto’s.

Ook kun je er bij S.amsung na aflevering een aparte lijst voor bestellen in een andere kleur. Zit gewoon in de prijs. Verder een heel mooi beeld en geluid, eventueel nog aan te vullen met een soundbar, mochten we dat nodig vinden.

Dus de knoop doorgehakt, over mijn speurtocht en uiteindelijke aankoop maak ik nog een apart logje.

Maar volgende week donderdag wordt hij gebracht! Ik kan best veel zelf, maar we besloten om de TV op te laten hangen én te laten installeren. Dus als de bezorger/monteur klaar is kunnen we meteen genieten van onze nieuwe aanwinst met prachtig beeld.

Dus… wordt vervolgd!

Vraagje: Wie kijkt er ook graag TV en heb je ook al een grootbeeld?

Coronatijd in huis… (1)

Deze tijd van crisis met dat gevaarlijke virus was in het begin raar, angstig en elke dag spannend als we het nieuws keken en lazen. Heel bizar ook dat de hele wereld met hetzelfde te maken had.

Maar ik heb zelf deze Corona-tijd eigenlijk als heel erg relaxed ervaren. Van een rustig leventje waarin we al deden waar we zin in hadden en waarin we genoten van alles wat er op ons pad kwam, werd het een nog rustiger leventje binnenshuis, om te zorgen dat we niet ziek zouden worden en we ook niemand zouden besmetten. Iedereen deed wat goed voelde.

Dus voor ons geen afspraken, geen moeten, geen bezoek, gewoon op onszelf aangewezen. En echt… dat was heerlijk! Hoewel we het contact met mijn dochter en schoonzoon en de familie van Jan best wel misten. Maar zwaaiende familie voor het raam zagen we niet zitten. Gelukkig staat de techniek tegenwoordig voor niks en kon Jan met name zijn kleinkinderen via de telefoon wel zien.

Jan was vóór de beginperiode trouwens echt al een tijdje niet fit en hoestte behoorlijk. Hij kwam destijds met zoveel mensen in aanraking vanwege de fietsen die hij ergens kocht, weer verkocht of weggaf. Geen idee wat hij onder de leden zou kunnen hebben dachten we. We zijn dan ook direct in quarantaine gegaan, lees: thuis gebleven, af en toe boodschappen thuis laten bezorgen en 1x per week met mondkapje en handschoenen aan naar de supermarkt.

Wat was het vreemd stil op straat. Maar ook in huis. Zelf heb ik veel gelezen en lekker gerommeld op de laptop. YouTube filmpjes gekeken, veel muziek, en zelfs een paar vloggers ontdekt. En ook Netflix en Videoland waren populair.

Het ging best zo, Jan knapte na een paar weken op, wilde nog niet gaan fietsen maar vermaakte zich prima. Heel af en toe had hij weer een fietsje aan de boom staan en handelde dat gebeuren dan op afstand af.

Niemand wist hoe lang het allemaal zou duren maar na een maand of 2 hebben we toch wel heel af en toe wat familie ontvangen, op afstand dan en buiten.

Ook hoorden we via familie van Jan dat er zieken waren IN zijn familie, 7 in totaal. Gelukkig zijn de meesten weer beter, maar bij een van hen, van onze leeftijd, duurt het herstel wel erg lang. Mijn jongste oom (85) overleed aan Corona en ik maakte daardoor een uitvaart mee, passend bij deze tijd, 30 mensen in totaal, de gasten op uitnodiging. Bizar en kil, je wilt mensen toch omhelzen of op zijn minst een hand geven, maar dat ging niet. Maar al met al was het toch een mooi afscheid. En… dan komt dat akelige virus toch wel heel dichtbij.

We hebben in de eerste 2 maanden wel 3 keer een heerlijke autorit gemaakt. Even een ander ‘uitzicht’. Heerlijk relaxed de routes gevolgd die Jan had gefietst. Prachtig langs de Lek etc. Dieren, bloesems, planten, bomen, dorpjes… je komt ogen tekort, tenminste wij… Dat was wel heerlijk en we prezen ons gelukkig dat de maatregelen lang niet zo streng waren als in andere landen in Europa.

Dochter ging thuis werken, zoon op Gran Canaria kon niet eens werken, werkt bij TUI op het vliegveld en dat ging dicht en moest dus ook thuis blijven. De kleindochters konden niet meer naar school en kregen uiteraard online lessen. Het ging eigenlijk best.

Wordt morgen vervolgd…

Netflix…

Netflix… ik heb het lang niet gewild maar op een bepaald moment was ik om. We hebben nu ongeveer 1,5 jaar het simpele abonnement.

Eigenlijk zijn we begonnen met een abonnement op Videoland ergens begin 2019. Maar daar had ik de laatste tijd zoveel storingen dat ik dat kortgeleden heb opgezegd. We hadden dus een tijdje beide abo’s.

In de zomer is er niet veel op de televisie dat wij leuk vinden. Soms nam ik iets op en keek het terug als ik daar zin in had. Maar met Netflix was er een grote keuze. Heel soms als het slecht weer was keken we ook wel overdag, voelt altijd nog een beetje decadent. En nu met die hitte eigenlijk ook wel.

We houden van Scandinavische en Spaans(talige) series. Goed voor mijn Spaans en meestal geweldige acteurs en verhalen. Nee vervelen was er niet bij ondanks dat we door Corona thuis waren.

Inmiddels hebben we de meeste Scandinavische en IJslandse series wel gezien. We wachten echt op weer eens een heel erge goede serie, zoals The Bridge en Johan Falk.

De Spaanstaligen zijn ook vaak Mexicaanse of Colombiaanse series. Een van de beste die we tot nu toe gezien hebben is ‘Vivir sin Permiso’. En ook ‘La Casa de Papel’ is een topper. En óok een aanrader is ‘La Reina del Sur’, echt de Spaanse serie dan hoor. Er bestaat ook een Engelstalige versie ‘The Queen of the South’, eigenlijk zo goed als hetzelfde verhaal.

Inmiddels heb ik dus geen Videoland meer maar deze is vervangen door NLZIET. Bijna alle programma’s op de Nederlandse zenders zijn daar te zien, terug te kijken, maar ook vooruit.

Wat wij vaak doen is een aflevering van ‘Droomhuis op het Platteland’ bekijken na een paar heftige afleveringen van een spannende serie. Daar kun je je heerlijk bij ontspannen.

Wie heeft er ook Netflix en/of NLZIET?
Waar houd je van en heb je nog tips?

Amsterdam…

Die mooie stad, is gebouwd op palen…

Officieel, al ben ik in een dorpje geboren, mijn geboortestad waar ik me toch heel graag zo af en toe als toerist tussen de toeristen meng… En oh, wat was het nog heerlijk rustig!

Eind juni zijn we namelijk een paar dagen naar Amsterdam geweest in een hotel aan de rand van de stad. Was allemaal keurig geregeld in het hotel, alles corona proof.

De eerste avond zijn we gaan eten bij “Loetje” in Ouderkerk a/d Amstel of eigenlijk is het Amstelveen. Al een paar dagen tevoren had ik gereserveerd want er gaan nou eenmaal minder mensen in zo’n restaurant tegenwoordig.

We zaten aan een ronde bartafel. Ik houd daar niet zo van, maar de rest was vol. Dus even klimmen, de kruk zo dichtbij mogelijk neerzetten, want je kunt niet, zoals met een stoel, even je kruk naar voren schuiven. Goed ik zat…

En het was weer geslaagd, de biefstukken waar deze keten om bekend staat, waren verrukkelijk! Heerlijk in de jus met wit brood en frietjes en wat je er ook bij wilt bestellen. We hebben gesmuld. Een simpel ijsje als toetje op de gezellige Amsteldijk maakte onze etentje helemaal af.

Helaas was het in de hotelkamer erg warm pfffff. Ik had de airco/thermostaat toen we de eerste keer op de kamer kwamen al teruggezet van 22 graden naar 18 gr, maar nog was het warm. Ik kreeg de temperatuur niet verder naar beneden.

Dus… met een donzen dekbed waar ik niet van houd en ook nog een die behoorlijk dik was, miste ik mijn gewone bovenlaken dat ik thuis in de zomermaanden onder het dekbed gebruik. De volgende keer gaat die gewoon mee in het koffertje. Ik had niet veel geslapen, maar na een lekkere douche en een ontbijtje aan tafel geserveerd, begonnen we met frisse moed aan ons dagje Amsterdam.

Met de Metro (met een zelf gefabriekt mondkapje op) reden we naar de stad, het was heel rustig. Eerst bezochten we vrienden (van mij) die aan de Amstel wonen. Het klikte goed met Jan die ze voor het eerst ontmoetten. Heerlijk bijgekletst en geluncht. Voor we vertrokken speelde A. het liedje “Auf Wiedersehen” voor ons op de piano. Terwijl hij bijna nooit speelt 😉 .
Toch de hoop op een tot ziens, dus dat was goed nieuws…
Lieve luitjes, nog bedankt voor de gastvrijheid en de gezelligheid!

Met de Metro naar het CS gereden. De veerpont naar de oude NDSM werf over het IJ en een rondvaartboot voor een tocht door de grachten gepakt. Uiteraard alles op afstand. We konden als klant zelfs kiezen waar we naartoe wilden varen, de route hoefde de kapitein niet aan te houden, zolang hij maar weer op tijd terug zou zijn. Het was prima weer en we hebben genoten.

Op de terugweg naar het hotel even uitgestapt bij het Waterlooplein voor een lichte snack. Er was nog markt maar daar hadden we geen zin in. Een hele maaltijd zagen we niet zitten om 16.00 uur dus reden we verder naar het hotel en hebben we daar lekkere bitterballen besteld met een drankje.

Het arrangement dat we geboekt hadden was inclusief een 3-gangenmenu. Helaas, het was niet echt smakelijk, en ook veel te weinig. Zelfs voor mij… Ik vind een kaasplankje altijd heerlijk als toetje, maar vaak is het teveel na een maaltijd, dus ik eet het niet vaak. Ik had nu echter best nog wel trek, dus koos daarvoor… spijt… het waren een paar hele dunne plakjes kaas en een stukje roggen-rozijnenbrood. Jan had een heerlijk toetje met verse aardbeien, dus die was blij.

Het lukte mij zelfs, eenmaal terug op onze kamer, om Netflix te activeren op de TV via mijn telefoon. De techniek staat toch voor niks hè… De avond was zo om!

De volgende ochtend hadden we naar Jan zijn zus willen gaan die maar 10 minuten lopen vanaf het hotel woont, maar die kon niet rond koffietijd en later wilden we het niet maken, ook al omdat Jan zich niet zo best voelde. We zijn dus lekker naar huis gegaan, en hebben nog lang nagenoten en gepraat over deze dagen die een verrassing waren voor Jan.

We hadden ook nog het plan een ander uitstapje te maken, maar dat stellen we voorlopig nog maar even uit. Thuis blijven is ook geen straf…

Bijna 4 maanden…

Bijna 4 maanden geleden heb ik een blogpauze ingelast! Ook op Facebook ben ik zelden te vinden…

En ik moet zeggen, het is wel even lekker!

Qua gezondheid heb ik niks te klagen en mijn lief gelukkig ook niet. We genieten van het leven zoals het gepensioneerden betaamt 😉 .
En we maken nu alweer vakantieplannen voor het nieuwe jaar.

De komende week, vanaf maandagavond komt Natalia een weekje vakantie vieren. Zij vindt het, hoewel ze bijna 17 is, nog steeds erg leuk om naar Holland te komen. Onze 1e kerstdag wordt een dagje Beekse Bergen en wie weet hebben we het hele park met alle dieren wel helemaal voor ons alleen. Verder wordt de week ook leuk ingevuld maar dat ga ik hier niet allemaal verklappen (wie weet leest ze mee) en zullen we vast heel erg gaan genieten van haar gezellige aanwezigheid. Maandag de 30e vertrekt ze weer vanaf Eindhoven Airport.
Op dinsdag 31 december neem ik dan een snipperdag en dan stappen we weer rustig het nieuwe jaar in!

Mijn vrijwilligerswerk bij de Pyramide van Austerlitz was ook meer dan ik wilde en het fysieke aanwezig zijn in het kassahuis is nu dan ook het laatste seizoen geweest. Voorlopig vind ik het rooster, de website en wat administratieve taken genoeg. Nu is het winterseizoen, dus rustig want we zijn alleen op zondag open.

Wel weer leuk is de aankomende Lichtjeswandeling op vrijdag 31 januari 2020. Elke laatste vrijdag van januari wordt deze gehouden. Bijna ons hele vrijwilligersteam werkt daaraan mee. Ikzelf sta met een gezellige collega-vrijwilligster op het Pyramide-terrein in het prieel met koffie, thee en warme chocolademelk. Als je in de buurt woont en in de gelegenheid bent is dat een aparte beleving. Mits het goed weer is natuurlijk.
Ik maak even reclame… klik HIER voor meer informatie!
Mijn tip: Kom niet meteen om half 6 want meestal is het dan nog iets te licht en ik vind dat dan toch jammer.

Intussen lekker druk met andere dingen gehad en veel tijd genomen om boeken te lezen, mijn favoriete spelletjes Gummy Drop en Wordfeud te spelen en wat meer TV te kijken, met name Netflix- en Videolandseries. We hebben in oktober de mooie Hanzesteden-riviercruise gemaakt. En in november ben ik een kleine week naar Gran Canaria geweest om de 18e verjaardag van Maria mee te vieren.

Gummy Drop heb ik zelf in de hand, speel ik dagelijks en eindelijk (na bijna 6 jaar) heb ik een goede structuur gevonden om wat gemakkelijker verder te komen in het spel. Er zit zoveel in en het is nog leerzaam ook op geografisch gebied.

Wordfeud vind ik ook nog steeds leuk, net als scrabbelen vroeger. Ik ben alleen wat ongeduldig, leg snel woorden die ik in één oogopslag zie om dan later te merken dat ik beter had moeten kijken. Ik verlies er dan ook zeker 7 van de 10. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik gebruik absoluut geen ‘hulp-apps’, dat vind ik dan weer te gemakkelijk. En soms leg ik maar een paar woordjes per dag. Wie met mij wil spelen op dezelfde manier mag zich melden hoor! Mijn WF naam is Teresa0805.

Legpuzzels maken vind ik ook heel leuk, maar daar heb ik geen goede plek voor. Ik kan een grote puzzel niet overzien als ik op een stoel zit bij de eettafel. Heb echt een lagere tafel daarvoor nodig. Dus al heel lang niet gedaan, maar wie weet komt dat ooit ook nog. Hoewel… ik kom nu al tijd tekort 😉

Een echt ‘bordspellenmens’ ben ik niet. Jan gelukkig ook niet. Net als kaarten, dat heb ik vroeger teveel gedaan en regelmatig terwijl ik er geen zin in had. Klaverjassen, jokeren, nee die tijd heb ik echt gehad.

Bij deze wens ik wil jullie allemaal mooie kerstdagen toe en een geweldig en voorspoedig nieuwjaar!
Ik gun iedereen een prachtig 2020 in alle opzichten met geluk, gezelligheid, een goede gezondheid en heel veel liefde!

Voorlopig is dit weer mijn laatste berichtje… ik duik nog even een paar maandjes onder. Dus tot later…

Ik heb wel een vraagje…
Wie speelt er ook spelletjes op telefoon of tablet en wat speel je dan?

Waterloo…

Afgelopen maandag hadden we een erg leuk uitje met bijna alle vrijwilligers van de Pyramide van Austerlitz, met ook een groot aantal partners. Uiteindelijk waren we met een groep van 40 personen!

Gerelateerd aan de Franse Tijd (van 1795 – 1813) waarin de Pyramide van Austerlitz is gebouwd, gingen we naar Waterloo in België, waar Napoleon Bonaparte op 18 juni 1815 zijn laatste veldslag verloor en daarmee ook zijn macht in Europa. Klik HIER voor een kort verslag.

Memorial, Panorama en Heuvel met de Leeuw

We vertrokken ’s morgens om 07.00 uur met een bus richting Waterloo, alsof we op schoolreisje gingen. We arriveerden om ongeveer 10.15 uur op de plaats van bestemming. De files rond Antwerpen en Brussel waren onvermijdelijk, maar vielen uiteindelijk toch wel mee.

We kregen de tickets die al besteld waren, met een groep is het ook goedkoper, en konden dus meteen naar binnen. Er was een leuk programma samengesteld, maar iedereen kon zijn eigen weg gaan.

Het hele bezoek bestond uit 5 onderdelen:

Het Memorial

Dit museum, gesitueerd onder de grond, bezochten we als eerste. Prachtig opgezet. Het bestaat in deze vorm nog maar 3,5 jaar. Geopend sinds 2015. Net voor het 200 jaar geleden was dat de slag werd geleverd.
Echt van alles te zien, compleet met een audiotoer. Heel veel prachtige schilderijen of platen. Natuurlijk met heel veel lugubere beeltenissen. De grote gang ‘de weg naar Waterloo’ was indrukwekkend. Sabels, pistolen, geweren en kanonnen. Er was zelfs een skelet dat is opgegraven, dat van een Duitse Hannoveraan zou moeten zijn.
Er speelde ook continue een 4D film over de slag bij Waterloo. Tjonge wat levensecht zeg. Verschrikkelijk hoe dat er aan toe ging. Die zijn we ’s middags pas gaan kijken. Oorlog is toch echt vreselijk!

Het Panorama

Het beroemde cilindervormige panorama, dat zich bevindt in een rond gebouw ziet er prachtig uit en doet me een beetje denken aan Panorama Mesdag in Den Haag. Het schilderij van 12 meter hoog en 110 meter lang werd in 1915 vervaardigd door Louis DuMoulin. Het toont allerlei taferelen van de slag, vanuit het perspectief van de kijker precies op de juiste plek. 

De Slag bij Waterloo

De Heuvel met de Leeuw

Oftewel “De Leeuwenheuvel”. Een zeer spectaculair monument. Aan deze heuvel is 3 jaar gewerkt en deze kwam in 1824 gereed. Hij is gebouwd op de plaats waar ‘onze’ prins van Oranje gewond is geraakt. Bovenop deze heuvel staat de Nederlandse Leeuw. België en Nederland waren in die tijd één rijk.

Natuurlijk konden we naar boven, via een hele lange trap. Jan zag het eerst niet zitten, want hij heeft nou eenmaal hoogtevrees. Maar hij wilde toch het uitzicht in zijn geheel overzien. En ik ook. Hij besloot terug achteruit naar beneden te gaan. Ik dacht ik stop gewoon af en toe en wat er gebeurt gebeurt er, maar ik kom boven. En dat lukte. Viel achteraf nog wel mee ook. Haha, is altijd zo hè, achteraf… Het waren totaal 226 treden, ruim 2x zo hoog als onze Pyramide. Wat een geweldig uitzicht. Eenmaal beneden hebben we eerst nog een poosje op een bankje gezeten want we hadden allebei bibberbenen. Dat was geen straf want het was prachtig weer!

In een restaurant in de buurt genoten we van een heerlijke Italiaanse lunch, spaghetti carbonara voor mij en een pizza voor Jan.

De Hoeve van Hougoumont

Rond deze hoeve vonden bloedige gevechten plaats. Daar zijn ook nog 4 expositieruimtes. Maar… wel ruim 1 kilometer heen lopen en ook weer terug. Ik had geen beste benen na dat traplopen. Een collega-vrijwilliger was er al geweest en die zei dat het niks bijzonders was. Dus we besloten dan maar niet te gaan.
Maar hij was dus achteraf niet naar binnen geweest. Helaas, want het schijnt heel mooi geweest te zijn en groep werd dus gewoon verwacht en welkom geheten. Nou ja, er zijn er meer niet geweest.
Jan zei later nog, ze moeten daar een treintje laten rijden (zoals ook in grote steden wel rijdt).

Wellington museum

Om half 4 zou de bus weer vertrekken richting het stadje Waterloo. We waren vroeg en hebben nog een heel gesprek gehad met de chauffeur. Toen druppelde iedereen weer binnen. In Waterloo bezochten we het Wellington museum, dat midden in het centrum staat. Dat zat bij het ticket in. Ook weer met een audiotoer. Was allemaal keurig georganiseerd. Ik had er niet zoveel geduld voor dus las gewoon de tekst naast de schilderijen en ander voorwerpen. Wellington voerde de geallieerden aan tijdens deze veldslag nl. Engeland, Pruisen en andere Duitse staten en Nederland.

Daarna naar een tentje gegaan waar we mensen met heerlijke wafels met slagroom zagen zitten. Het was prachtig weer maar buiten was alles vol. Dus naar binnen. Was heerlijk! Leuk gesprek gehad met een collega vrijwilligster en haar dochter.
Om half 6 moesten we weer bij de bus zijn en vertrokken we terug naar Nederland. We hadden nog broodjes dus na een uurtje zijn we daar lekker aan begonnen. Voor allebei een flesje jus d’orange. Dus goed geregeld. Eenmaal thuis waren we echt moe…

Al met AL een geslaagde dag met prachtig weer dat wij als drukke vrijwilligers van de Pyramide van Austerlitz blijkbaar gewoon verdiend hadden.

Zijn jullie wel eens bij de Pyramide van Austerlitz geweest? En in Waterloo?
m

Bron: http://www.waterloo1815.be – een klein beetje tekst
Foto’s: Zelf gemaakt en een paar van bovengenoemde website

HIEPERDEPIEP, Natalia 16 jaar!

Inderdaad, ze is weer een jaartje ouder, mijn jongste kleindochter, het zonnetje in huis!

Sweet Sixteen

En hoe leuk en speciaal, dit keer samen met Jan! Het is een bijzondere vakantie samen met hem op een plek waar ik al 27 jaar kom. Ook mijn allereerste vakantie was in dit complex.

En zo leuk om weer bij de verjaardag te zijn. Er komt vast wel eens een tijd dat ik eens oversla, heb het er toevallig ook al met haar over gehad. Maar zolang ik het leuk vind en zij ook blijf ik toch wel gaan!

Tot vanmiddag lieverdje! Dan vieren we je feestje!

Een bijzonder vakantietje…

En weer is mijn jongste kleindochter Natalia bijna jarig… ze wordt zondag 16 jaar! En ja… daar wil oma natuurlijk heel graag bij zijn.

Plaatje van internet

De accommodatie voor januari had ik vorig jaar oktober al gereserveerd via Booking.com, een studio in hetzelfde complex waar ik jaren heb overwinterd. De vluchten waren ook geboekt, alles was eigenlijk alweer geregeld voor een paar daagjes zon en familie- en vriendenbezoek.

En toen, in november toen ik daar alleen was, kwam dat telefoontje van mijn lief… Hij vond er niks aan alleen… Hij wilde bij me zijn en ja ik natuurlijk ook bij hem. Enne… of ik maar die vluchten in januari voor hem ook wilde boeken…

Je moet weten, Jan heeft nog nooit gevlogen, het kwam er vroeger niet van om vliegvakanties te houden vanwege zijn grote gezin en ach… echt nodig vond hij het niet. En tijdens de 18 jaar dat hij ziek was, was het helemaal nooit aan de orde. De angst had hem toen in zijn greep voor het vliegen.

Ik kon het niet geloven, hoewel hij wel al eerder had gezegd dat hij ook díe stap wilde zetten. Hij heeft die angst afgeschud en gaat nu, zoals een kind dat nergens bang voor is, blanco het vliegtuig in.

Het leukste is dat hij eindelijk mijn zoon en zijn vrouw in het echt gaat ontmoeten!

En morgen vertrekken we dus. We zijn aan het pakken en alles aan het doen wat aan zo’n vakantietje vooraf gaat… Huisoppas is weer geregeld!

Tickets voor de trein hebben we ook op zak… ook dat gaan we samen voor de eerste keer doen, in een trein stappen.. Voor mij ook de allereerste keer naar Schiphol…

Eenmaal op Gran Canaria stappen we in een bus naar het appartementencomplex…

AL met AL weer een nieuwe uitdaging, waar we allebei zin in hebben!

Kerstvakantie…


Kwam ik dus laatst een logje tegen over Kerstvakantie! 

Eigenlijk is dat iets dat ik ook al heel lang niet meer heb gehad, hoewel ik natuurlijk elke dag vrij heb, maar dat gaat dit jaar veranderen. 

We gaan een kerst-rivier-cruise maken! 

Lekker met zijn tweetjes 7 dagen (6 nachten dus) over de Rijn en de Moezel varen. We verblijven op de Royal MS Emerald in een luxe balkon-hut van 19 m2. Ik zie ons niet op het balkon gaan zitten hoor, we roken niet en uiteraard veel te koud in december, maar wel met een leuk uitzicht en dat is ook wat waard! 

Royal MS Emerald

We worden elke dag verwend met een heerlijk ontbijt, lunch, diner, drankjes, koffie en thee en zo. Op 1e kerstdag zelfs een 7-gangen diner. Leuke extra’s omdat ik een Platina ANW.B kaart heb. We laten ons verrassen! 

We doen de steden Düsseldorf, Bonn, Rüdesheim, Koblenz en Keulen aan. Kerstmarkten bekijken, stadsrondwandelingen met gids maken en nog veel meer. Het gaat vast heel leuk worden. En hopelijk kunnen we ook ergens naar de Nachtmis. In een ander land is dat ook wel eens mooi om mee te maken. 

Hopelijk werkt het weer een beetje mee… Sneeuw gaat er niet vallen maar dat vind ik dus geen enkel probleem. Heb er een leuke zwijmel voor gevonden voor zaterdag! 

Op ons huisje wordt gepast, dus ook daar hoef ik me geen zorgen om te maken! En helaas denk ik dat ik niet zoveel tijd zal hebben om bij jullie langs te komen. Dus tot laterrrr… 

Verslag volgt uiteraard…

Uitje met dochter…


Afgelopen zondag had ik een gezellig en waardevol uitje met mijn dochter! 

We genoten van een Acoustic Christmas concert van de 3JS in de Speeldoos in Baarn, een middagvoorstelling. 
Het was de 5e keer dat ze deze concertreeks deden in december en ik heb zeker wel eens een show gezien die mooier was, maar deze was erg speels en de interactie tussen de muzikanten was erg leuk. En de muziek was prachtig! 

Tenslotte stonden ze gewoon maar met zijn 5jes op het podium:

De 3JS natuurlijk (Jaap, Jan en Jan, in gezelschap van Wilbrand (bas en basgitaar) en Nick (piano en accordion).

Er was ook een gastoptreden van Julia van Helvoirt die in het House of Talents woonde om zich te ontplooien en ook daar een nummer van de 3JS heeft gedaan. 

We zaten boven op het balkon en hadden heerlijke plaatsen. Zoals ze in het theater zeiden: de muppetstoelen… 

Weet je nog dat er 2 Muppets altijd op 2 apart staande stoelen zaten in het theater? Die hadden wij dus. Een beetje links van de eerste rij op het balkon. We hadden een prachtig zicht op het podium, niemand voor ons, niemand achter ons en niemand naast ons. Kon niet beter! 

Alleen ‘staan’ was er niet bij, want dochter was bang dat ik in mijn enthousiasme tijdens het meezingen en -dansen over de railing zou kukelen. 

Het was een geslaagde middag, nog even met wat medefans gesproken die ik lang niet had gezien. Altijd leuk! 

Daarna gingen we uit eten bij Restaurant Dorsthuys Demmers op de Brink in Baarn. Heerlijk gegeten, echt een aanrader. En weer heel wat afgekletst samen! Om kwart voor 9 was ik weer thuis.

Met een goed gevoel en weer een mooie herinnering…