Kleindochters…


Mijn kleindochters, wat een rijkdom en wat een heerlijke meiden! 

Allebei met hun eigen karakter, interesses, hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Ze zijn nu 17 en 16 jaar dus de puberteit heeft al even geleden zijn intrede gedaan.

Volgens zoonlief zijn ze niet heel moeilijk, maar kuren hebben ze af en toe wel en allebei op een heel ander vlak.

Maria is introvert, ze trekt zich graag terug en zit dan lekker alleen op haar kamer, bezig met van alles en nog wat. Hoewel ze tegenwoordig weer meer en meer de gezelligheid van de huiselijke kring opzoekt. Gamen vindt ze heerlijk, soms alleen, soms met haar maatje Aaron, die ze al vanaf haar 3e jaar kent. Die twee zijn als ze bij elkaar zijn onafscheidelijk en in november hoorde ik dat ze zelfs een beetje verkering hebben… Dezelfde interesses en ze zitten nu ook op dezelfde school en doen dezelfde opleiding.

Ze heeft de 4-jarige middelbare school afgerond in 2017 en zit al voor het 2e jaar op een vervolgopleiding in Las Palmas, ter voorbereiding op haar toelatingsexamen en studie aan de Universiteit. We zullen zien wat de toekomst brengt. Het is een grafische opleiding met animatie, waar ze diverse kanten mee op kan.

Natalia is juist erg extravert, als klein meisje kon ze al verhalen vertellen over wat ze mee had gemaakt op school en op een bepaald moment was dat niet allemaal meer waarheid, maar maakte ze haar eigen toneelstukje dat soms zomaar op een optreden leek. Als ze de lachers op haar hand had stopte ze gewoon niet meer. Het vertellen na school is nog steeds vaste prik. De oren van haar ouders tuteren regelmatig. Ze weet nog niet wat ze wil worden maar ze zou denk ik geen slechte actrice zijn 😉

Zij is het afgelopen schooljaar blijven zitten. Jammer maar waarschijnlijk ook beter. Ze doet nu nog een keer klas 3 middelbaar. Maar het gaat nu goed, soms moet ze wel even extra haar best doen om weer bij te spijkeren, maar dat komt meer omdat ze dan gewoon, op haar manier, te druk is met andere dingen. O.a. is ze graag bezig met mode en muziek, heeft ze vast van haar oma ;-).

Het onderwijssysteem in Spanje is heel anders dan in Nederland. Hieronder een schema voor de gehele schooltijd van de kinderen:

  • Guarderia – de crèche – (0-3 jaar) – niet verplicht
  • Escula Infantil – de kleuterschool – (3-6 jaar) – niet verplicht
  • Primaria – basisonderwijs – klas 1 t/m 6 (6 -12 jaar)
  • Secundaria – ESO – middelbare school – 4 jaar – HAVO niveau (12-16 jaar)
  • Bachillerato – 2 jaar – VWO niveau (17-18 jaar)
  • Universidad – 4 jaar – hoger onderwijs en universiteiten (18+)

Bron: bondiatarragona.nl 

Laten ze nog maar lekker naar school gaan, de volwassen leeftijd komt al snel dichterbij! Een gek idee, dat Maria nu eigenlijk al autorijles mag nemen. In mijn ogen zijn ze nog zo klein…

Maar dat is niet zo, want kleine meisjes worden echt groot..

HIEPERDEPIEP, Natalia 16 jaar!

Inderdaad, ze is weer een jaartje ouder, mijn jongste kleindochter, het zonnetje in huis!

Sweet Sixteen

En hoe leuk en speciaal, dit keer samen met Jan! Het is een bijzondere vakantie samen met hem op een plek waar ik al 27 jaar kom. Ook mijn allereerste vakantie was in dit complex.

En zo leuk om weer bij de verjaardag te zijn. Er komt vast wel eens een tijd dat ik eens oversla, heb het er toevallig ook al met haar over gehad. Maar zolang ik het leuk vind en zij ook blijf ik toch wel gaan!

Tot vanmiddag lieverdje! Dan vieren we je feestje!

Een bijzonder vakantietje…

En weer is mijn jongste kleindochter Natalia bijna jarig… ze wordt zondag 16 jaar! En ja… daar wil oma natuurlijk heel graag bij zijn.

Plaatje van internet

De accommodatie voor januari had ik vorig jaar oktober al gereserveerd via Booking.com, een studio in hetzelfde complex waar ik jaren heb overwinterd. De vluchten waren ook geboekt, alles was eigenlijk alweer geregeld voor een paar daagjes zon en familie- en vriendenbezoek.

En toen, in november toen ik daar alleen was, kwam dat telefoontje van mijn lief… Hij vond er niks aan alleen… Hij wilde bij me zijn en ja ik natuurlijk ook bij hem. Enne… of ik maar die vluchten in januari voor hem ook wilde boeken…

Je moet weten, Jan heeft nog nooit gevlogen, het kwam er vroeger niet van om vliegvakanties te houden vanwege zijn grote gezin en ach… echt nodig vond hij het niet. En tijdens de 18 jaar dat hij ziek was, was het helemaal nooit aan de orde. De angst had hem toen in zijn greep voor het vliegen.

Ik kon het niet geloven, hoewel hij wel al eerder had gezegd dat hij ook díe stap wilde zetten. Hij heeft die angst afgeschud en gaat nu, zoals een kind dat nergens bang voor is, blanco het vliegtuig in.

Het leukste is dat hij eindelijk mijn zoon en zijn vrouw in het echt gaat ontmoeten!

En morgen vertrekken we dus. We zijn aan het pakken en alles aan het doen wat aan zo’n vakantietje vooraf gaat… Huisoppas is weer geregeld!

Tickets voor de trein hebben we ook op zak… ook dat gaan we samen voor de eerste keer doen, in een trein stappen.. Voor mij ook de allereerste keer naar Schiphol…

Eenmaal op Gran Canaria stappen we in een bus naar het appartementencomplex…

AL met AL weer een nieuwe uitdaging, waar we allebei zin in hebben!

Oud, maar niet versleten… (9)

Lieve kleinkinderen

De driejarige zoon van een jonge moeder opent een verjaarsdagscadeau van zijn oma en is heel blij als hij ziet dat het een waterpistool ik. Hij loopt meteen naar de dichtsbijzijnde kraan om het te vullen.

Zijn moeder, die er ontevreden uitziet, draait zich om naar haar moeder en zegt: “Ik ben erg verbaasd dat je hem zoiets geeft. Weet je niet meer hoe wij je gek maakten met onze waterpistolen?”

Waarop de oude dame glimlacht en zegt: “Oh ja, dat weet ik nog heel goed!”

HIEPERDEPIEP…


Vandaag wordt Maria, mijn oudste kleindochter, 17 jaar! 

Ze is een zondagskind, geboren op zondag 25 november 2001 en nu is het weer een zondag. 

Ze was 12 uur oud toen ik haar in mijn armen kreeg! Wat een beauty en dat is ze nog steeds. 

Het is een introvert meisje, erg met haar eigen dingen bezig, ze spaart edelstenen en mineralen, is graag thuis op haar kamer, houdt van gamen en alles wat daarbij hoort. Maar ook van mandala’s inkleuren. Geeft niks om make-up of echte meisjes-meisjes-kleding. Heeft haar eigen stijl waar ze zich lekker bij voelt. Doet het geweldig goed op school. Ze doet de opleiding Grafische Vormgeving en Animatie en zit in Las Palmas op school waar ze elke dag met de bus naartoe gaat. 

Ze zwemt als een waterrat, heeft nooit zwemles gehad, alles zelf aangeleerd met vast wel wat hulp van haar papa. Ze ligt tenslotte al vanaf dat ze een paar maanden oud was in het water.  

We gaan het vieren met taart en gezelligheid en ik ben er dankbaar voor dat ik in de gelukkige omstandigheid ben dat ik erbij kan zijn! 

Lieve schat, van harte gefeliciteerd en tot vanmiddag! 

Voor wie het wil weten…

 

Een kort logje, voor wie het wil weten dus 😉

  • De dokter die me aan mijn tong geopereerd heeft belde maandagmiddag. De uitslag was al bekend natuurlijk, maar hij wilde toch even weten hoe het ermee ging. Nou ja, op zich wel goed, er zit nog één hechting in, het groeit best mooi dicht nu, maar het doet nog steeds pijn. De pijn is vergelijkbaar met je tong verbranden aan heel heet drinken en dat niet op één plekje maar gewoon de halve tong. Op mijn vraag hoe lang dat nog zou kunnen duren zei hij, als het over 4 weken nog niet over is moet je maar bellen… pfff…
  • Maandagmiddag het intake-gesprek gehad in de Mohs-kliniek in Amsterdam voor mijn neus. Ik weet natuurlijk al hoe de procedure werkt vanwege het feit dat mijn dochter daar 5 jaar geleden ook is geopereerd. Dus niet echt nieuws, maar wel een afspraak en wel voor woensdag 23 januari. Ik zit er dus met kerst nog prima bij, met een ingepakte neus op stap is ook niet leuk, dus dat is wel zo gezellig. Na mijn vakantietje voor de 16e verjaardag van Natalia gaat het gebeuren.
  • Donderdag vertrek ik voor 7 dagen naar Gran Canaria. Maria wordt 17 jaar en het is fijn dat ik daar weer bij kan zijn. Ik heb een appartementje via Sunweb gehuurd, een pakketreisje dus, inclusief vluchten en transfer. Vervelen zal ik me niet, want bezoekjes genoeg af te leggen bij zoon en vriendinnen. In januari nog niet maar daarna ga ik hoogstwaarschijnlijk niet alleen, vééééél leuker!
  • Ik zal niet veel kunnen lezen bij mijn favo bloggers, maar ik zet wel een paar logjes klaar. O.a. zwijmelen, alleen moet het overzicht dan ook even wachten tot ik terug ben om het weer bij te werken, want ik neem geen laptop mee.

Niet leuk dat ik mijn lief in Nederland achter moet laten.

Maar zo lief dat hij me dit uitje weer gunt. Maar die dagen zijn, hopelijk ook voor hem, zo om! En ja, we hebben telefoon, whatsapp etc… dus contact houden is geen probleem. Met de tegenwoordige communicatiemiddelen lijk ik vast niet zo heel ver weg!

Tot later…

 

De bonsaikastanje verplaatst…

 

De kastanjes die Maria in 2006 in Milheeze in de grond heeft gestopt waren uitgegroeid tot een echte boom. 

Maria poot een paar kastanjes (09-2006)

Het boompje is in 2013 meeverhuisd naar Zeist en op advies van mijn broer is er een soort bonsai-kastanje van gemaakt. Voor een echte grote kastanje is de tuin gewoon niet geschikt. Hij werd in een grote speciekuip gezet en kon dus niet wortelen en dus ook niet veel groter worden.

Ik snoei hem elk jaar ergens in de herfst en als hij weer uitloopt vroeg in het voorjaar, ben ik altijd weer blij.

Ik had in de voortuin een klein vijvertje, aangelegd in mei 2015, maar nadat de zoveelste goudvissen eruit waren gehengeld door de buurkat of een reiger heb ik het er maar bij laten zitten.

Jan had al eerder gezegd dat het een mooi plekje zou zijn voor de bonsai-kastanje.

Het vijvertje was toevallig ook een speciekuip, dus de vorm was er. Onderin de kuip van de kastanje waren wat gaten gesneden om het vocht door te laten, o.a. van de regen, dus die kon er eigenlijk zo in.

Van de week was in het nieuws dat er wel eens een muggenexplosie zou kunnen komen, vooral in de buurt van stilstaand water. Dus was dit het moment om meteen de boel aan te pakken.

Jan was niet te stuiten.. meteen aan de slag!

Het vijvertje werd leeg geschept en voorzichtig uit het gat getrokken. Dat was best even een klusje. Hij was, net als ik, een beetje benauwd dat de grond eromheen in zou storten en ja, dan past die andere kuip er natuurlijk niet meer in. Maar dat ging gelukkig goed.

De kuip waar de kastanje in zat op zijn kant gezet en naar de voortuin gerold. Hij had dringend water nodig maar dat was een voordeel want hij woog bijna niks.
Een klein stukje tillen en heel voorzichtig liet Jan de kuip in het gat zakken…

Hopelijk blijft hij het daar ook goed doen… zoveel leuker dan in die kuip in de tuin waar hij eigenlijk nooit echt een eigen plekje had.

En schattig dat het staat!

Daar staat ie!

 

Vakantie, fietsen en een vakantietje…

 

Het wordt weer eens tijd voor een update… voor ik me echt een beetje terugtrek.

Onze vakantie naar Noorwegen was geweldig! Wat een prachtig land! 

Een van de mooiste foto’s die ik gemaakt heb!

We hebben het er nog elke dag over. Veel van jullie hebben de verslagen van Jan gevolgd. Klik HIER als je ze gemist hebt en nieuwsgierig geworden bent…
We zijn 13 dagen weg geweest en hebben van elke minuut genoten. Ik ga een slideshow van de mooiste foto’s maken, die komt binnenkort eerst op mijn blog en daarna in de zijbalk! Met heel veel lof aan de ANWB die deze reis tot in de puntjes verzorgd heeft. Een echte aanrader hoor, die Ledenreizen.

Fietstochtje

De dag voor ik vertrok naar Gran Canaria hebben we een fietstocht gemaakt met als doel vrienden op te zoeken die in Renswoude een weekje op een vakantiepark verbleven  Over deze vrienden heb ik al eerder geschreven. Het ‘liefde op leeftijd’ stel zeg maar… Klik HIER en daarna HIER als je wilt weten wat zij hebben meegemaakt. Nog steeds heel erg gelukkig samen en ze ondernemen, ondanks wat lichamelijke ongemakken en gezondheidsprobleempjes nog van alles ook al zijn ze intussen allebei boven de 80.

Na 25 km kwamen we, na een mooie route gefietst te hebben, bij ze aan. Na de koffie met taart bakte Corry een eitje voor ons viertjes en hebben we lekker geluncht. Na de foto, Corry wilde echt met ons gekiekt worden stapten we weer op de fiets en via een andere weg reden we naar huis. Het werd in totaal 62 km en ik had er niks van.

Corry, de deugd in het midden…

Met weinig ondersteuning gefietst, want mijn nieuwe Stella (ik heb de andere fiets ingeruild en deze heb ik vanaf december) was nog niet helemaal ingereden en hoger dan 6 mocht ik de ondersteuning niet gebruiken. Maar het ging dus goed, we hebben genoten en het was een goede training voor de fiets-vierdaagses die er aankomen.
Inmiddels is de accu bijna 3x leeggereden en heb ik 200 km op de teller staan, dus als ik wil, kan ik helemaal los!

Toen ging in mijn eentje voor 7 dagen naar Gran Canaria.

Dit vakantietje was ook weer super, vluchten waren prima en snel, verwend tot en met door Ingrid. Gezellig uit eten geweest en weer heel veel gepraat. Dat is tussen haar en mij geen probleem.

Slechte selfie, ik ben er niet goed in…

Nick die ontzettend verguld was met zijn 45 cadeautjes voor zijn 45e verjaardag. Ik krijg ze terug zei hij, als ik 70 word… pfffff 😉

’s Avonds met zijn vijfjes wat gaan eten.. was gezellig en lekker!

Mijn kleindochters weer geknuffeld. Ik kan er wel weer even tegen! Maria heeft alweer vakantie, Natalia eind van de week, de tijd gaat zo verschrikkelijk snel.
Dan gaan ze weer lekker een week of 10 naar het zuiden (Puerto Rico) waar ze lekker gebruik mogen maken van het appartementje, dat nu van mijn ex is.

Beetje bij nu?

 

Bolletjes…

 

Voor het eerst heb ik in een pot eind vorig jaar wat bloembolletjes geplant! Ik vond het eigenlijk altijd allemaal maar gedoe en gunde me er geen tijd voor. 

Maar heel vaak dacht ik, het lijkt me toch zo leuk. Dus ik heb wat bolletjes bewaard van die kleine narcisjes die ik dan in het voorjaar voor binnen kocht en heel erg van genoot.

Wat heb ik in die pot gedaan? Een mengsel van die kleine, overgehouden narcisbolletjes en de tulpenbollen die ik vorig jaar bij het afscheid van mijn kleindochter Natalia kreeg, na haar weekje vakantie!

Ik had een zakje echte bloembollen-potgrond gehaald en de boel erin gepoot, geplant, hoe noem je dat eigenlijk. Ik hoopte dat ze in fases op zouden komen.

En ja hoor… op een bepaald moment kwamen er allemaal puntjes naar boven. Tijdens de vorst hebben we de mand in de blokhut gezet om te voorkomen dat er iets mis mee zou gaan omdat het zo koud was.

En nu… nu komen de narcisjes al bijna uit en groeien ook de tulpen goed! Voordat daar bloemen aankomen… zal nog wel even duren! Goed geregeld zo en ik vind het nu zo leuk!

Wordt vervolgd als ze allemaal in bloei staan!

Vraagje aan de tuinmannen- en vrouwen: Moet ik ze nu weer binnen gaan zetten met de vorst die eraan komt in het weekend? 

 

HIEPERDEPIEP 15-jarige Natalia…

 

Op zaterdag 13 januari werd Natalia alweer 15 jaar. Ze was met vriendinnen naar de bioscoop in Las Palmas en Nick ging haar ophalen.

Nietsvermoedend kwam ze met haar vriendin Rebecca thuis. Want dat haar verjaardag die avond gevierd zou worden (en niet pas de volgende dag) wist ze niet, dus het was een hele verrassing toen ze binnen stapte. Een heerlijke geur in huis van een versgebakken cake die ze zo lekker vindt, oma op bezoek en andere vrienden die meteen voor haar gingen zingen. Ze stond er maar een beetje verlegen bij, maar dat mag ook wel.

Ik had voor haar verjaardag, net als in 2016 voor Maria, 15 kleine cadeautjes gekocht en een leuke kaart met inhoud. Ze wist nog wel dat haar zusje dat toen ook had gekregen, maar was toch blij verrast. Elk cadeautje werd op haar gemak uitgepakt en gelukkig was alles goed geslaagd.

We hebben eerst gezellig gekletst, hapjes gegeten en gedronken, speciaal voor mij was er een fles cava en die was echt heel erg lekker. Daarna gingen we eten.. op zijn Spaans.. de meisjes gewoon apart. En allebei wat anders. Ik kan er maar niet aan wennen, toen ze klein waren was dat wel gemakkelijk, maar nu ze groot zijn zou ik het wel leuk vinden om met zijn allen aan tafel te gaan. Maar ’s lands wijs, ’s lands eer zeggen we dan maar hè. Het zij zo…

Na het eten, wat weer heerlijk was, kwam de cake tevoorschijn. Er werd gezongen natuurlijk en toen mocht ze de kaarsjes uitblazen. De cake was heerlijk, ik houd er altijd rekening mee, eet gewoon niet echt tot ik genoeg heb, en dan lukt het prima er nog een stuk taart of cake of ander toetje in te krijgen. Want ja, dat is ook een Spaanse gewoonte!

Inmiddels was het natuurlijk al zeker 23.00 uur geweest en toen alles was opgeruimd en afgewassen, gingen de vrienden met zoon naar huis en wij zochten ons bedje op.

Alweer een jaar ouder.. goh, ik weet nog zo goed dat ze net geboren was en al een paar uur na de geboorte thuis kwam met mama!

Hieronder een slideshow van die 15 jaar! En dan op naar Sweet Sixteen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.