Welkom op
“Iris Papilio”

Advertenties

De bonsaikastanje verplaatst…

 

De kastanjes die Maria in 2006 in Milheeze in de grond heeft gestopt waren uitgegroeid tot een echte boom. 

Maria poot een paar kastanjes (09-2006)

Het boompje is in 2013 meeverhuisd naar Zeist en op advies van mijn broer is er een soort bonsai-kastanje van gemaakt. Voor een echte grote kastanje is de tuin gewoon niet geschikt. Hij werd in een grote speciekuip gezet en kon dus niet wortelen en dus ook niet veel groter worden.

Ik snoei hem elk jaar ergens in de herfst en als hij weer uitloopt vroeg in het voorjaar, ben ik altijd weer blij.

Ik had in de voortuin een klein vijvertje, aangelegd in mei 2015, maar nadat de zoveelste goudvissen eruit waren gehengeld door de buurkat of een reiger heb ik het er maar bij laten zitten.

Jan had al eerder gezegd dat het een mooi plekje zou zijn voor de bonsai-kastanje.

Het vijvertje was toevallig ook een speciekuip, dus de vorm was er. Onderin de kuip van de kastanje waren wat gaten gesneden om het vocht door te laten, o.a. van de regen, dus die kon er eigenlijk zo in.

Van de week was in het nieuws dat er wel eens een muggenexplosie zou kunnen komen, vooral in de buurt van stilstaand water. Dus was dit het moment om meteen de boel aan te pakken.

Jan was niet te stuiten.. meteen aan de slag!

Het vijvertje werd leeg geschept en voorzichtig uit het gat getrokken. Dat was best even een klusje. Hij was, net als ik, een beetje benauwd dat de grond eromheen in zou storten en ja, dan past die andere kuip er natuurlijk niet meer in. Maar dat ging gelukkig goed.

De kuip waar de kastanje in zat op zijn kant gezet en naar de voortuin gerold. Hij had dringend water nodig maar dat was een voordeel want hij woog bijna niks.
Een klein stukje tillen en heel voorzichtig liet Jan de kuip in het gat zakken…

Hopelijk blijft hij het daar ook goed doen… zoveel leuker dan in die kuip in de tuin waar hij eigenlijk nooit echt een eigen plekje had.

En schattig dat het staat!

Daar staat ie!

 

Stuur en zadel…

 

Zoals ik al in een eerder logje schreef heb ik in december weer een nieuwe fiets gekocht. De oude Stella ingeruild… ja bij de Stella… 

Er kwam in november 2017 iemand voor de onderhoudsbeurt van mijn fiets en toen vertelde ik dat ik er niet echt tevreden over was en ze me een verkeerde maat fiets hebben verkocht. Jan heeft er verstand van en zei al steeds, die fiets past jou niet. Veel te hoog en te lang, dus te groot en ja.. hij had ook helemaal gelijk.

Het op- en afstappen was altijd nogal een dingetje. Helemaal toen ik hem net had en op die fiets een 9-daagse vakantie heb gedaan met bagage achterop. Ondanks dat heb ik het altijd zonder omvallen gered, maar echt prettig was het niet.

Goh… zei die monteur… heeft u er al eens aan gedacht om deze in te ruilen? Ik zei, ja maar dat gaat me weer een heleboel geld kosten.

Lang verhaal kort… Ik wilde weer een fiets met een lage instap, een ander type, deze is in totaal 11 centimeter korter en ook lager. Hij had er toevallig een in zijn bus die ik kon uitproberen. Het vastpakken van het stuur en het opstappen was wel degelijk een heel verschil. Het voelde allemaal wat gemakkelijker.

Hij pleegde een telefoontje en ik kon een prima deal maken en dat heb ik ook gedaan. Dus.. besteld. De fiets werd in december afgeleverd.

Nou ben ik eigenlijk alleen een mooi-weer-fietsster, maar we hebben in februari al een keer 30 km gefietst. Hier en daar moest Jan wel wat vastdraaien, het zadel veranderen en het stuur ook, maar dat is natuurlijk normaal.

Ik zag onderdelen scheef zitten, Jan stelde vast dat er gewoon ty-raps gebruikt waren om kabeltjes vast te zetten. Dat kan best een provisorische/tijdelijke oplossing zijn, maar zo lever je toch geen fiets af dachten wij…

De volgende keer dat we een ritje maakten was het weer hetzelfde. Er rammelde van alles en ik was blij dat ik zo’n handige Jan bij me had. En hij verstelde dingen en draaide schroefjes aan tot het weer acceptabel was..

De Stella??? Ja de Stella… Ze zijn de grootste e-bike leverancier, maar volgens Jan, en ook daar geef ik hem gelijk in, ze verkopen en verkopen maar, vergeten ze de klanten tevreden te houden.

Toen we die dag naar Renswoude reden waren we net een paar kilometer van huis toen Jan me maande te stoppen. Hij keek naar de bagagedrager.. die zat dus aan een kant los, omdat een stang was losgetrild. Hij heeft deze zo goed en zo kwaad als het ging vastgezet en we konden door.

De volgende dag heb ik de Stella gebeld. En mijn ongenoegen geuit.. dat ik niet blij ben, dat de fiets slecht is afgeleverd en dat hij aan alle kanten rammelde. Dat ik spijt had dat ik weer met Stella in zee was gegaan enz.. Maar natuurlijk wilden ze weer dat ik blij zou worden dus er werd een monteur gestuurd.

Vorige week werd de fiets nagelopen… De monteur was het met ons eens. De eind-controle was erg slecht geweest, want dit mag niet gebeuren. Maar goed, daar heb je als klant natuurlijk niks aan.

De bagagedrager, waar de accu dus in wordt geschoven wordt opnieuw besteld, waarschijnlijk is de fiets tijdens vervoer gevallen en is daardoor een van de buizen krom geslagen. Over 2 weken komen ze die monteren.

De fiets is al op diverse punten aangepast, een ander zadel en een ander stuur. Beiden via MP gekocht. En Jan heeft ze er allebei op gemonteerd.

Ik heb nu een vlinderstuur met leren handvatten. Hartstikke stoer vind ik het staan. Het is erg fijn om mijn handen te kunnen verplaatsen onderweg.
En het zadel is ook van leer en moet zich dus naar mijn contouren gaan vormen.

We gaan het zien.. hij is bijna ingereden. Volgende week doen we mee met de fietsvierdaagse van Steenwijk. Weer een mooie test want als het niet gaat zoals ik wil, is de Stella nog niet van mij af!

Dus.. wordt vervolgd!

 

Mallejan…

 

Op onze tochtjes door Nederland  komen we regelmatig interessante dingen tegen.

Gekkigheidjes of leuke bezienswaardigheden zijn er genoeg in ons landje dus het kan echt van alles zijn, zoals laatst tijdens onze fietstocht naar Renswoude.

Meestal blogde Jan over dit soort dingen, maar ik vind het zelf ook leuk hoor, als ik zin heb natuurlijk hè. Hij ging in ieder geval vast foto’s voor me maken.. leuk voor een logje zei hij..

(Het niet bloggen bevalt hem overigens erg goed. En hoewel ik het ook best jammer vind zou het zomaar kunnen dat hij er echt helemaal niet meer aan begint.) 

We kwamen in Scherpenzeel langs een nostalgisch plekje.. namelijk de plek waar vroeger – vanaf 1828 – een tolpoort stond. 

Heel leuk om te zien zijn de toltarieven die er werden gehanteerd…
De mallejan kostte bijvoorbeeld 1 stuiver… 

Weten jullie eigenlijk wat een mallejan is?
Want mijn Jan is het niet hoor, al kan hij wel eens mal doen… 

Vakantie, fietsen en een vakantietje…

 

Het wordt weer eens tijd voor een update… voor ik me echt een beetje terugtrek.

Onze vakantie naar Noorwegen was geweldig! Wat een prachtig land! 

Een van de mooiste foto’s die ik gemaakt heb!

We hebben het er nog elke dag over. Veel van jullie hebben de verslagen van Jan gevolgd. Klik HIER als je ze gemist hebt en nieuwsgierig geworden bent…
We zijn 13 dagen weg geweest en hebben van elke minuut genoten. Ik ga een slideshow van de mooiste foto’s maken, die komt binnenkort eerst op mijn blog en daarna in de zijbalk! Met heel veel lof aan de ANWB die deze reis tot in de puntjes verzorgd heeft. Een echte aanrader hoor, die Ledenreizen.

Fietstochtje

De dag voor ik vertrok naar Gran Canaria hebben we een fietstocht gemaakt met als doel vrienden op te zoeken die in Renswoude een weekje op een vakantiepark verbleven  Over deze vrienden heb ik al eerder geschreven. Het ‘liefde op leeftijd’ stel zeg maar… Klik HIER en daarna HIER als je wilt weten wat zij hebben meegemaakt. Nog steeds heel erg gelukkig samen en ze ondernemen, ondanks wat lichamelijke ongemakken en gezondheidsprobleempjes nog van alles ook al zijn ze intussen allebei boven de 80.

Na 25 km kwamen we, na een mooie route gefietst te hebben, bij ze aan. Na de koffie met taart bakte Corry een eitje voor ons viertjes en hebben we lekker geluncht. Na de foto, Corry wilde echt met ons gekiekt worden stapten we weer op de fiets en via een andere weg reden we naar huis. Het werd in totaal 62 km en ik had er niks van.

Corry, de deugd in het midden…

Met weinig ondersteuning gefietst, want mijn nieuwe Stella (ik heb de andere fiets ingeruild en deze heb ik vanaf december) was nog niet helemaal ingereden en hoger dan 6 mocht ik de ondersteuning niet gebruiken. Maar het ging dus goed, we hebben genoten en het was een goede training voor de fiets-vierdaagses die er aankomen.
Inmiddels is de accu bijna 3x leeggereden en heb ik 200 km op de teller staan, dus als ik wil, kan ik helemaal los!

Toen ging in mijn eentje voor 7 dagen naar Gran Canaria.

Dit vakantietje was ook weer super, vluchten waren prima en snel, verwend tot en met door Ingrid. Gezellig uit eten geweest en weer heel veel gepraat. Dat is tussen haar en mij geen probleem.

Slechte selfie, ik ben er niet goed in…

Nick die ontzettend verguld was met zijn 45 cadeautjes voor zijn 45e verjaardag. Ik krijg ze terug zei hij, als ik 70 word… pfffff 😉

’s Avonds met zijn vijfjes wat gaan eten.. was gezellig en lekker!

Mijn kleindochters weer geknuffeld. Ik kan er wel weer even tegen! Maria heeft alweer vakantie, Natalia eind van de week, de tijd gaat zo verschrikkelijk snel.
Dan gaan ze weer lekker een week of 10 naar het zuiden (Puerto Rico) waar ze lekker gebruik mogen maken van het appartementje, dat nu van mijn ex is.

Beetje bij nu?

 

Aunty Acid – “Hoe win je in het leven?” – Week 25-2018

 

Hoe win je in het leven?

Stap 1: Laat mensen doen wat ze nodig hebben om gelukkig te zijn. Bemoei je met je eigen zaken en doe wat jij nodig hebt om je gelukkig te maken!

Einde…

En dat is precies wat ik ga doen!
Dit is voorlopig het laatste Aunty plaatje/logje.

Misschien graaf ik Aunty wel weer eens op hoor, kan zo maar! Maar voorlopig wil ik van die druk af om iedere maandag een plaatje te publiceren.

Zwijmelen op Zaterdag gaat gewoon door! En ik hoop dat we met zijn allen ook de komende zomer heerlijke muziek zullen plaatsen!

Maar… ook mij bevalt het minder bloggen prima. Ik heb nog het een en ander in het toetsenbord zitten, want stoppen doe ik absoluut niet. Maar het zal waarschijnlijk regelmatig periodes heel minimaal zijn.

In die periodes zal ik ook minder langskomen bij jullie, mijn trouwe lezers. De blogs die ik volg vind ik allemaal interessant of leuk of gezellig, maar het kost gewoon veel tijd en die ga ik nu weer even gebruiken voor andere dingen.

Jullie zijn dus echt niet van mij af!

Ik wens iedereen een mooie zomer toe!

 

Zwijmelen op Zaterdag – 292

 

Zwijmelen op Zaterdag 

 

Vandaag een echte zwijmelaar, vind ik dan!

Een heerlijk muziekje van de voormalige Koningin Fabiola van België, dat hoort bij de Efteling attractie “De Indische Waterlelie’s”.
Wie kent het niet? 

 

 
9.00 uur: Aanvulling of eigenlijk verbetering. Het sprookje is geschreven door Fabiola.. de muziek niet.

 

Klik op de kikker hieronder om je linkje te plaatsen als je meedoet of om te kijken wie er deze week mee hebben gedaan!

 

 

Groetjes…

 

Gisteren het vliegtuig gepakt voor 7 dagen Gran Canaria!

Mijn zoon wordt zaterdag 45 jaar en daar wil ik dus graag bij zijn, wat een luxe toch dat ik dat kan doen.

Ik logeer weer bij Ingrid, die me weer gastvrij heeft ontvangen. Met gezelligheid, mijn gespreide bedje en heerlijk eten. Een prima temperatuurtje van 22 graden met een lekker windje hier is het zelfs aangenamer (voor mij dan) dan in Nederland.

Mis wel mijn lieverd natuurlijk, maar dat is niet anders en het is nog niet eens een week.

Dus wederom ben ik een poosje uit beeld en zal ik niet veel tijd hebben om bij jullie langs te komen..

Dus… Tot later!

 

Zwijmelen op Zaterdag – 290

Zwijmelen op Zaterdag

Een van mijn favoriete zangers is toch wel Michael Bublé.

Zijn muziek heb ik zoveel geluisterd en ik ben er gewoon weg van! Hij heeft heel veel nummers gecovered en soms vond ik zijn versie ook nog mooier dan het origineel…

Michael Bublé 

met 

“Close Your Eyes”

Als je mee wilt doen of gewoon wilt kijken wie er meegedaan hebben vandaag klik dan op de kikkerknop hieronder!