De bonsaikastanje verplaatst…

 

De kastanjes die Maria in 2006 in Milheeze in de grond heeft gestopt waren uitgegroeid tot een echte boom. 

Maria poot een paar kastanjes (09-2006)

Het boompje is in 2013 meeverhuisd naar Zeist en op advies van mijn broer is er een soort bonsai-kastanje van gemaakt. Voor een echte grote kastanje is de tuin gewoon niet geschikt. Hij werd in een grote speciekuip gezet en kon dus niet wortelen en dus ook niet veel groter worden.

Ik snoei hem elk jaar ergens in de herfst en als hij weer uitloopt vroeg in het voorjaar, ben ik altijd weer blij.

Ik had in de voortuin een klein vijvertje, aangelegd in mei 2015, maar nadat de zoveelste goudvissen eruit waren gehengeld door de buurkat of een reiger heb ik het er maar bij laten zitten.

Jan had al eerder gezegd dat het een mooi plekje zou zijn voor de bonsai-kastanje.

Het vijvertje was toevallig ook een speciekuip, dus de vorm was er. Onderin de kuip van de kastanje waren wat gaten gesneden om het vocht door te laten, o.a. van de regen, dus die kon er eigenlijk zo in.

Van de week was in het nieuws dat er wel eens een muggenexplosie zou kunnen komen, vooral in de buurt van stilstaand water. Dus was dit het moment om meteen de boel aan te pakken.

Jan was niet te stuiten.. meteen aan de slag!

Het vijvertje werd leeg geschept en voorzichtig uit het gat getrokken. Dat was best even een klusje. Hij was, net als ik, een beetje benauwd dat de grond eromheen in zou storten en ja, dan past die andere kuip er natuurlijk niet meer in. Maar dat ging gelukkig goed.

De kuip waar de kastanje in zat op zijn kant gezet en naar de voortuin gerold. Hij had dringend water nodig maar dat was een voordeel want hij woog bijna niks.
Een klein stukje tillen en heel voorzichtig liet Jan de kuip in het gat zakken…

Hopelijk blijft hij het daar ook goed doen… zoveel leuker dan in die kuip in de tuin waar hij eigenlijk nooit echt een eigen plekje had.

En schattig dat het staat!

Daar staat ie!

 

Advertenties

Altijd blijven opletten…

 

Afgelopen zondagmiddag liep ik rondlummelend door de woonkamer. Steeds naar buiten kijkend of mijn lief er al aankwam… 

Rond half 6 kwam hij terug van zijn weekendje IJmond. Wat was ik blij dat hij er weer was. De auto stond nog niet stil of ik was al buiten.. Hij sprong de auto uit… Allebei blij, gelukkig wel, zoals het hoort. 

Er hingen donkere wolken boven Zeist en de regen begon al te vallen. Snel de fietsen van de drager, ik reed ze naar de schuur. De drager daarna en de bagage eruit. Ik was de laatste die de achterklep dichtgooide en rende naar binnen met kussen en sporttas. Een sleutel had ik niet in de buurt dus ik kon de auto niet op slot zetten, dacht meteen, dat doe ik zo wel. Maar we hadden al lang uitgevonden dat deze vanzelf op slot gaat na een minuut of wat als er geen sleutel in ligt. Dus geen zorgen.

Op maandag gingen we boodschappen doen, toch maar even met de auto… Lekker makkelijk!

Jan wilde de deur opendoen en merkte meteen dat deze niet dicht was.. dus op een kiertje stond. Hoe kon dat nou? Ik wilde instappen en zag dat het hele handschoenenkastje was leeggegooid. Spullen lagen op de grond en op de voorstoel. Er lag gelukkig niets in waar een ander iets aan heeft. Want er was echt niks weg.

Ook in de achterbak was het een ravage. De inhoud van mijn keurige kratje met allerlei spulletjes lag door de hele ruimte.

Er was dus iemand in die auto geweest. Normaal gesproken kan dat natuurlijk niet zonder schade. Er was nergens iets te zien.

Zou de deur niet goed dicht hebben gezeten? Even uitproberen of het zichtbaar is vanaf de weg, zoals de auto op de oprit stond. Ja… het was duidelijk te zien dat de autodeur niet dicht was.

Bijna, nou eigenlijk wel helemaal, met zekerheid weten we dat de deur niet echt dicht is gegooid/gevallen na het uitstappen. En door de regen had ik er dus ook niet meer aan gedacht om dát nou net nog even te controleren.

Al met Al viel het dus allemaal nogal mee, we zijn wel even geschrokken, met daarna meteen de ontspanning, ach… er is gelukkig niks aan de hand…

Altijd blijven opletten dus, want dat overkomt ons natuurlijk geen tweede keer meer…

Heeft iemand van jullie wel eens zoiets meegemaakt? 

 

De conifeer…

 

Het uitzicht vanuit mijn woonkamer is heel leuk en levendig. Ik woon op de hoek van de straat en kijk op een ruim opgezette T-splitsing.

Er gebeurt altijd wel wat.. auto’s, fietsers, voetgangers dus alle soorten weggebruikers komen voorbij.

Vanuit onze straat heb je uiteraard voorrang, zolang er geen verkeer van rechts komt uiteraard, maar lang niet iedereen geeft die voorrang ook. Linksaf slaan is dus niet altijd veilig. Soms moet je het gewoon afdwingen en dat zorgt regelmatig voor gevaarlijke situaties. We zien hier echt wel eens bijna-ongelukken gebeuren.

Daarbij stond er op de andere hoek in het gemeente-groen een gigantische conifeer die het zicht vanaf beide kanten belemmerde.

 

Vorig jaar augustus heb ik een mail daarover aan de gemeente gestuurd. Foto erbij gedaan en een paar dagen later kreeg ik antwoord. De betrokken ambtenaar was de situatie ter plekke gaan bekijken (was vast technisch weer zoals ze dat zeggen) en zou nagaan of deze boom wel in het gemeente-groen-plan thuishoorde. Zoniet, dan zou hij adviseren deze te verplaatsen en anders te kappen. De gevaarlijke situatie zag hij niet, dat kan ook niet natuurlijk als je 5 minuten staat te kijken naar het verkeer.

Een half jaar later stond de boom er nog steeds en nog steeds rijden de auto’s te hard (het is een 30 km weg) en nog steeds zien we dagelijks gevaarlijke situaties.

Dus nogmaals in de mail geklommen… Ik kreeg geen antwoord, maar een paar dagen later zei Jan: “Hé, moet je kijken, ze halen de conifeer weg”. En inderdaad, de hele boom werd gekapt en wat is dat een verschil.

 

De particulier die deze boom ooit geplant heeft zal het wel kaal vinden, maar mogelijk woont die persoon wel helemaal niet meer in die straat. Erg aardig was dat ik nog even werd ingelicht over dit gebeuren door een van de mannen van de gemeente.

Wij zijn blij! Heb meteen een bedankbriefje gestuurd aan de gemeente.. er wordt toch wel gehoor gegeven aan bepaalde situaties.

Wat een e-mailtje al kan doen hè…

 

Bolletjes…

 

Voor het eerst heb ik in een pot eind vorig jaar wat bloembolletjes geplant! Ik vond het eigenlijk altijd allemaal maar gedoe en gunde me er geen tijd voor. 

Maar heel vaak dacht ik, het lijkt me toch zo leuk. Dus ik heb wat bolletjes bewaard van die kleine narcisjes die ik dan in het voorjaar voor binnen kocht en heel erg van genoot.

Wat heb ik in die pot gedaan? Een mengsel van die kleine, overgehouden narcisbolletjes en de tulpenbollen die ik vorig jaar bij het afscheid van mijn kleindochter Natalia kreeg, na haar weekje vakantie!

Ik had een zakje echte bloembollen-potgrond gehaald en de boel erin gepoot, geplant, hoe noem je dat eigenlijk. Ik hoopte dat ze in fases op zouden komen.

En ja hoor… op een bepaald moment kwamen er allemaal puntjes naar boven. Tijdens de vorst hebben we de mand in de blokhut gezet om te voorkomen dat er iets mis mee zou gaan omdat het zo koud was.

En nu… nu komen de narcisjes al bijna uit en groeien ook de tulpen goed! Voordat daar bloemen aankomen… zal nog wel even duren! Goed geregeld zo en ik vind het nu zo leuk!

Wordt vervolgd als ze allemaal in bloei staan!

Vraagje aan de tuinmannen- en vrouwen: Moet ik ze nu weer binnen gaan zetten met de vorst die eraan komt in het weekend? 

 

Liever niet in de kou zitten…

 

Al een paar dagen moest ik de CV resetten omdat hij niet aan wilde slaan… Ook daarna kreeg ik rare storingen, maar als hij het dan deed, verwarming werkte en warm water ook, was het weer in orde. 

Op de derde dag op rij heb ik toch maar de CV monteur gebeld, dat kan gewoon rechtstreeks, zonder tussenkomst van de Woningbouwvereniging.
Gewoon uit voorzorg. Want… in de kou zitten willen we natuurlijk niet.

Tussen half 1 en 5 uur zou hij komen… Om half 3 stond hij voor de deur…

Ik heb een ommanteling om de CV-ketel. Dus ik vroeg.. moet die eraf?
Niet heel vriendelijk antwoordde hij, ja als dat ding achter een schot hangt kan ik er niks mee…

Grrr… was gewoon een vraag, maar geen aardig antwoord. Ik zei meteen, is geen probleem hoor, we halen de trap en de schroefboormachine, dan zijn die schotten er zo af. Eigenlijk was hij al meteen met een schroevedraaier begonnen dus de schroefmachine had hij niet nodig.

Ik wist natuurlijk niet zeker of hij genoeg had aan het display, dat wel zichtbaar was, of niet, dus om nou voor niks die platen weg te halen…

Binnen een kwartier was het gepiept, hij heeft een onderdeel vervangen dat deze storing wel vaker geeft. Maar meer kon hij niet, omdat de CV gewoon werkte. Het moet even in de gaten gehouden worden, mocht het weer gebeuren kan ik weer bellen.

En de schotten, die heeft Jan er weer opgeschroefd, dat hoort uiteindelijk niet bij het werk van een monteur. Nou ja, hij had nog meer te doen, dus dat snapte ik ook wel. Ze moeten er gewoon zonder extra werk bij kunnen en hij had ze er ook al afgehaald.

Gelukkig was mijn KLUSVRIENDIN INGRID er de laatste keer toevallig, toen er een monteur zou komen voor het onderhoud… In mijn eentje had ik dat toen ook echt niet gered! 

 

Wat een timing…

 

En wat een bladeren… 

Van de week heeft het wel lekker gewaaid dus verloren de bomen nog meer blad. Hoewel nog lang niet alles eraf is, waren de tuin en de straat bezaaid met een prachtig oranje dek.

Mijn lief liet zich weer van zijn goeie kant zien en speelde bladerenjan!

Vegen, bij elkaar harken en verplaatsen naar de stoep op de hoek. Er lag me toch een berg. In de hoop dat de bladblazers van de gemeente niet te lang op zich zouden laten wachten.

Woensdag kwamen ze door de straat met daarachter de bladerenstofzuiger. Maar die nam niet alles mee want het was eind van de middag, 16.00 uur, dus einde werktijd. We hoopten maar dat het niet te hard zou gaan waaien want dan zou alles weer verspreid liggen.

Jan heeft donderdag nog even de laatste hopen naar de hoek geveegd. En even daarna hoorden we de bladblazers, die in de andere straat bezig waren. En ja hoor, gelukkig kwam ook de trekker met bladerenstofzuiger nog even langs.

Wat een timing, dat heeft zo moeten zijn zeiden we tegen elkaar.

Alles is weer keurig en het beetje blad dat nog volgt zal vanzelf wel wegwaaien. De herfst heeft zijn best gedaan!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zijn ze bij jullie al bezig geweest?  

 

Uit eten…

 

We nodigen de vogeltjes die hier rondvliegen in de tuin regelmatig uit om te komen eten.

Eens een keer uit eten vindt iedereen leuk toch? Ook de vogeltjes…

Maar de uitnodiging is eigenlijk bedoeld voor de kleine vogeltjes, roodborstjes, pimpelmeesjes, koolmeesjes, musjes, die vind ik echt zo schattig in de tuin… Ik heb in de voortuin al een roodborstje gespot en in het vogelhuisje achter was een pimpel- of koolmeesje op verkenning uit.

Maar wie komen erop af… de duiven en de eksters in ons geval…

Dus… ik heb er nu maar een bordje bij gezet, nou maar hopen dat ze kunnen lezen hè…

Hebben jullie ook wel eens ongewenste gasten in de tuin? 

 

Winterklaar…

 

De blokhut… die moest nodig eens worden uitgeruimd, gestofzuigd en schoongemaakt…

Ik had het al een tijdje in mijn hoofd… vóór de winter wilde ik het gedaan hebben. De kussens van de loungeset en de andere stoelen laten luchten (veel te weinig gebruikt bedenk ik me nu). De kast uitruimen en opnieuw indelen. Bezems, harken etc uitzoeken.
Wat gebruik ik straks in de winter en wat niet?

En opeens… op vrijdagmiddag, prachtig weer, kreeg ik de geest. Binnen 3 kwartier was hij leeg en was het buiten een puinhoop. Mijn lief nam het stofzuigen voor zijn rekening. En ik heb me prima vermaakt met de kast schoonmaken en opnieuw inruimen. De kussens afstofferen en alles weer netjes indelen.

Heerlijk.. die klus is klaar… nu de tuin nog, daar hoeft niet veel aan gedaan te worden, maar de bolletjes moeten wel ergens geplant.

Donderdag komt de glazenwasser die een lekkere klus zal hebben. Door de regen stelde ik het bellen, met de vraag of hij wilde komen, steeds maar uit. De binnenboel heb ik vorige week gedaan, ook dat was nodig. Ach, ik heb graag eer van mijn werk en zal nooit een slaaf van mijn huis worden.

Oh… bedenk opeens dat ik de sneeuwschuiver en het strooizout er ook meteen maar in ga zetten, je weet maar nooit…

Zijn jullie al bezig met de buitenboel winterklaar te maken? 

 

De boeven…

De boeven… in ieder geval één heeft tijdens mijn afwezigheid geprobeerd om in mijn huis in te breken… en wel op de laatste vrijdagochtend voor ik terugkwam.

Mijn dochter en schoonzoon hebben een weekje vakantie gevierd in mijn huisje en zijn ook nog een weekend geweest, dus helemaal leeg stond het huis niet die hele periode.

Maar tegen slinkse foefjes van het inbrekersgilde kun je gewoon niet op. Er blijkt een paar dagen een krant naast het huis te hebben gestaan. En ja, als je dat zelf constateert, dan haal je hem weg. Maar dat is door omwonenden niet gebeurd. Dus op die manier is het huis waarschijnlijk in de gaten gehouden. De Politie zei dat het een oude truc is, ook gooien ze wel eens een bloempot om of zetten een tak bij de voordeur. Blijft dat een paar dagen zo liggen of staan dan gaan ze ervan uit dat er echt niemand thuis is en proberen ze hun slag te slaan.

Een goede les als je op een huis van je buren past, houd het gewoon dagelijks in de gaten en let goed op vreemde dingen.

Maar… een voordeel is de super goede sloten. Een 3 punts slot op de deur krijg je niet zomaar open. Ook de ramen hebben allemaal sloten, dus het was onbegonnen werk. Maar ja, de troep die je ervan hebt. De nasleep met Politie en Woningbouwvereniging zijn niet zo leuk natuurlijk, maar al met al is hij niet binnen geweest.

Hij is door een gat in de coniferenhaag (was niet eens zo heel zichtbaar) aan de zijkant van de tuin over het hekje naar binnen geklommen. De buurvrouw die ernaast woont kon niet slapen en ging rond 5.00 uur even buiten zitten. Ze hoorde vreemde geluiden maar was bang zich te laten zien. Uiteindelijk is ze haar huis weer in gegaan en heeft expres de achterdeur nogal hard achter zich dichtgeslagen. Dat is waarschijnlijk een flinke storing geweest in het werk van de boef en toen is hij gestopt en verdwenen. Ze had beter meteen 112 kunnen bellen dan had de politie hem op heterdaad kunnen betrappen. Maar ja, daar moet je ook maar meteen aan denken. Later is ze door het verwijdde gat in de heg gestapt en heeft de schade geconstateerd, waarna ze de politie heeft gebeld.

Die schade is toch behoorlijk, het lijkt mij dat er een nieuwe houten deur in moet en een nieuw kozijn. Maar misschien kan het ook wel gewoon hersteld worden. Hoewel de deur op diverse punten is beschadigd. Ook het kozijn bij het raampje van de keuken is aangepakt. Bij het wc-raam aan de zijkant van het huis hebben ze een tafel gezet. En daar is schade aan de aluminium strip en aan het kunststof.

Maar nogmaals, het is hem niet gelukt binnen te komen. En… gelukkig ben ik ook echt nog steeds niet bang.

Mijn schoonzoon heeft zaterdag direct het gat in de haag gedicht door er een paal in te slaan en een ijzeren frame erin aan te brengen. Dus.. daar kunnen ze niet zomaar meer in.

Hij was zo lekker op dreef dat hij meteen de tuin heeft aangepakt, bladgeblazen, achter én voor, alles aangeveegd. De hortensia’s heeft gesnoeid en toen ik thuis kwam was alles dus ook hartstikke netjes. Dochter heeft het schoonmaakwerk en het gezellig maken voor haar rekening genomen.

Ook had hij al eerder het vogelvoederhuisje gerepareerd. Nee… daar heeft niemand ingebroken, maar het was aan een opknapbeurtje toe ;-).

Echt TOP hoor! Heel blij mee en ik heb ze dus ook uitgebreid bedankt! We gaan nog lekker een keertje uit eten met zijn viertjes!

En ik? Ik ben nog steeds aan het uitrusten. Genoeg uren geslapen maar de moeheid zit gewoon in mijn lijf. Elke dag de wekker om half 7, meestal al eerder wakker en dat 6 weken lang (op 2 dagen na).

Gisteravond lag ik alweer om 21.15 uur in bed. Maar ook dat komt weer goed en dan gaan we weer over tot de orde van de dag en verder met ‘lekker leven’!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Macht…

 

Een tijdje geleden heeft Jan de hedera-heg weer gesnoeid. Een paar uurtjes hard gewerkt en het was weer klaar. Zo blij mee! 

Ook aan buitenkant van mijn tuin waar het looppad naar de achterburen langs loopt, dat is ook mijn verantwoording.

20161025_144638

Er komt nogal wat af… dus Jan had weer 1 volle kleine groencontainer en ook een grote grijze gevuld, want het paste echt niet in die ene. Op de grijze had ik een briefje gehangen toen ik deze aan de straat zette, met het verzoek deze ook te legen want dat het teveel was voor die kleine eenpersoons-groencontainer. Dat het echt alleen groenafval was. Het was de 3e keer dat ik dat zo deed.

containers-inzamelen

De eerste keer had ik zelfs 3 containers neergezet met groen. Die eerste 2 keren waren ze geleegd. Ik ging er dus vanuit… moet je dus nooit doen hè, ergens vanuit gaan… dat het nu wel weer zou lukken.

Maar helaas… de grijze container was niet geleegd, dus ik moest alles overhevelen naar de groene waar het in hoort. Daar zat ik dus nog 2 weken mee in mijn maag.

Waarom de ene keer wel en de andere keer niet? Is dat met macht strooien? Ik vond het wel een beetje kinderachtig, maar ja.. het zijn de regels natuurlijk…

Wat voor regels zijn er in jullie gemeente?