Moei…

 

Ja dat ben ik, nog steeds een beetje ‘moei’

Ik vind dit woordje, waar wij altijd om moeten lachen, minder erg klinken als het woord moe.. Misschien omdat ik er normaal gesproken niet aan toe wil geven dat ik af en toe wel moe ben…

Maar nu wel.. genoeg uren geslapen de laatste nachten, maar toch nog steeds moe. Komt vast van alle indrukken, de emoties, de reis, het heerlijke gevoel weer thuis te zijn, mijn lief dichtbij..

Zeg het maar..

Voorlopig neem ik even een pauze.. Ga alleen de komende tijd meedoen met “Zwijmelen op Zaterdag’. Dat kan ik gewoon niet overslaan.

Ook Facebook gaat weer op zwart… lekker rustig! Ik heb wel het een en ander bekeken maar heb echt heel weinig interesse… Dus dag lieve Facebookvrienden.. ik deactiveer mijn account weer. Een voordeeltje… Messenger blijft gewoon werken en kan blijkbaar ook gebruikt worden zonder Facebook.

Ik kom wel lezen bij mijn favo bloggers hoor en ik ga een tijdje boeken lezen, daar heb ik een beginnetje mee gemaakt en daar ga ik lekker mee door…

Tot later!!!

 

 

Bedankt…

 

Mijn tijd in Zuid-Afrika was geweldig!

En er zijn een paar mensen de ik graag wil bedanken! 

Allereerst mijn lief…

Het is toch niet niks zo lang alleen te zijn, na ruim een jaar heel veel samen te zijn geweest.

Lieve schat, heel erg bedankt! Voor het heerlijke gevoel dat je me steeds gaf, dat je op me wachtte en de warme thuiskomst die ik kreeg. En natuurlijk dat je me deze periode zo hard gunde!

Mijn dochter en schoonzoon…

Ze hebben mij en mijn blog gevolgd, gebeld, mijn verhalen aangehoord en een heerlijke thuiskomst voorbereid! Met bloemen, planten, koffie en wat lekkers! En nog meer, maar dat komt later!

Lieverds hartstikke bedankt!

Dan mijn buufdinnetje Nicole.. met wie mijn band anders en sterker is geworden!

Want we hebben iets heel bijzonders gedeeld. Als buren mochten we elkaar graag, ons contact was prima. Maar je moet toch maar afwachten hoe het 6 weken dagelijks met elkaar omgaan zal uitpakken.
Eigenlijk was ik er voor ons vertrek niet zo mee bezig. En de vele uren per dag die we met elkaar optrokken zijn dan ook wonderbaarlijk goed gegaan.

We hebben zoveel gedeeld… We werkten samen, aten samen, relaxten samen, lachten samen, huilden samen, Wordfeuden samen, mopperden samen maar vooral genoten we samen! Nicole heeft me veilig rondgereden in onze vrije tijd en ik was haar navigator. Dankzij Google Maps kwamen we op al onze uitgezochte bestemmingen terecht en dat was geweldig.

Dankje Nicole, dat je er was!

Joop

Bedankt voor het mogelijk maken van deze ervaring en altijd gezellige gezelschap.

Schalk en Elize,

Bedankt voor de mooie eerste avond bij jullie thuis, voor het weekend dat we samen doorbrachten en de laatste vrijdag waarin jullie ons beiden een bijzonder project hebben laten zien.

En als laatst wil ik graag al mijn lezers bedanken (hier op mijn blog en op Facebook) voor hun trouwe bezoekjes aan mijn logjes en hun reacties tijdens dit grote avontuur! Het was mooi zoveel contact te hebben en het was geweldig dat er zoveel mensen met ons meeleefden! 

Dus BEDANKT allemaal! ❤️❤️❤️

 

Blog & Bloggertag…

 

Deze leuke TAG kwam ik o.a. tegen bij Rietepietz en Marije… 
Ik had hem bewaard en ingevuld en vandaag mag hij online!

blog

  1. Hoe ben jij bevangen door het blogvirus?
    In augustus 2004, net een maand nadat mijn zoon en schoondochter met de kinderen terug verhuisden naar Gran Canaria, kwam mijn dochter met een tip eens te kijken op de weblog van haar vriendin. Ik had er nog nooit van gehoord en computerverslaafd / verliefd als ik toen al was dacht ik.. dat is iets voor mij. Leuk om familie en vrienden op de hoogte te houden van het wel en wee van mijn leventje en van dat van mijn lievelingen.
    Dus in 2004 begon ik mijn eerste blog. Na een aantal jaren van Weblog door de mislukte migratie overgegaan naar WordPress. Na mijn scheiding in oktober 2014 heb ik een poosje niet geblogd, maar in januari 2015, op aandringen van een lieve blogvriendin ben ik, na een gastlogje bij haar, met Iris Papilio begonnen.
  2. Wat is je favoriete blogplek?
    In de woonkamer aan mijn bureau en achter mijn laptop.. Daar kan ik alles mee wat ik wil.
  3. Heb je een vaste blogroutine?
    Ruim 20 maanden heb ik bijna elke dag geblogd. Maar op een bepaald moment had ik meer tijd nodig voor andere dingen dus werd het een tijdje iets minder. Ik heb nu niet meer de druk om elke dag iets te posten. Mijn vaste rubrieken doe ik wel en verder komt het zoals het komt en dat voelt heerlijk!
  4. Spiegelreflex-camera of telefoon als camera gebruiken?
    Tegenwoordig mijn telefoon. Er zit een goede camera op en die heb ik sowieso altijd bij me.
  5. Social media- fanaat of liever offline?
    Offline…
    Sinds kort heb ik geen Facebook meer actief. Mijn account is gedeactiveerd. Ik kan het zo weer activeren en dat zal ergens in januari worden.. Dan wordt mijn blog ook weer op FB gepost. Hoe lang ik daar dan nog zal blijven weet ik niet. Het voelt bevrijd en wie weet stop ik er wel helemaal mee.
    De andere kanalen, Snapchat, Twitter en Instagram heb ik allemaal geprobeerd, maar nooit iets mee gedaan. Heb al die accounts opgezegd. Ik houd het bij mijn blog.
  6. Van welk artikel heb je spijt dat je het geschreven en geplaatst hebt?
    Van geen enkel artikel!
  7. Op welk artikel ben je juist heel erg trots?
    Ik zou het niet weten, ik sta uiteraard achter mijn publicaties en dat is het gewoon.
  8. Een kijkje in de cijfers. Wat was het hoogste aantal bezoekers op je blog op 1 dag?
    615 weergaven op 5 oktober 2015, hoeveel bezoekers er toen waren weet ik niet.
  9. Wat is jouw slechtste eigenschap als blogger?
    Dat ik af en toe wel eens iets te lange logjes maak, kan soms niet anders omdat ik dan gewoon een verhaal af wil maken. Maar ik haak zelf steeds regelmatiger af als logjes te lang zijn, dus ik wil zorgen dat ik mijn logjes leesbaar houd.
    Hmmm deze is ook wel een beetje aan de lange kant aan het worden…
  10. Wat is jouw beste eigenschap als blogger?
    Moeilijk te zeggen, misschien de variatie!
  11. Alle artikelen zelf schrijven of gastbloggers inschakelen?
    Alle artikelen zelf schrijven.
  12. Heb jij typische blogger-kenmerken?
    Denk niet dat het een typisch blogger-kenmerk is, maar de interactie met de lezers, dus terug reageren en soms vaker dan één keer vind ik heel erg leuk.
  13. Hoeveel foto’s moet jij maken voordat je de perfecte selfie hebt?
    Ik maak zelden selfies en die gaan sowieso niet op mijn blog.
  14. Wat is jouw ultieme wens voor de blog?
    Dat ik mijn lezers kan blijven boeien en dat ik er zelf plezier aan blijf beleven.
    En ik hoop dat we nooit meer zo’n debacle meemaken als de laatste migratie bij Weblog. Dat WordPress blijft bestaan en werken zoals het hoort.
    Er gebeuren helaas tegenwoordig soms ook vervelende dingen en ergens maakt het me een beetje bang. Wil niet weer van alles kwijtraken of dingen op andere plekken waar ze niet horen terugvinden.

Deze TAG waart al even rond in blogland.

Bij deze bedank ik de bedenkster Romy van dochterlief.nl. Erg leuk gedaan! 

Wie zich geroepen voelt om deze TAG ook te gaan doen, ga gerust je gang!

Plaatje van internet

 

Tot later Facebook…

 

Vandaag heb ik een berichtje op Facebook geplaatst… ik trek me eventjes terug! 

facebook-vaarwel

Nee, niet helemaal hoor. Tenminste dat denk ik niet.

Gewoon mijn account de-activeren voor een tijdje. Ik kan het zo weer terugdraaien als ik dat wil, maar voorlopig tot na Nieuwjaar blijf ik lekker uit de buurt, tijd voor andere dingen.

Maar… ik hoop wel dat er toch veel lieve Facebookvrienden en -vriendinnen richting Iris Papilio komen, mochten zij me een beetje willen blijven volgen.

Ik weet heel goed wat ik ga doen, vervelen is er echt niet bij!

  • Allereerst lekker veel tijd besteden aan mijn liefste!
  • Nog een bezoekje brengen aan mijn dochter en schoonzoon..
  • Volgende week donderdag een weekje naar Gran Canaria voor de verjaardag van Maria, die wordt de 25e alweer 15 jaar.
  • Als ik terug ben heb ik een etentje met 3JS vriendinnen en een concert van de 3JS in het Fletcherhotel in Nieuwegein.
  • Dan de dag erna een etentje in het vooruitzicht met dochter en schoon, heel veel zin in ook!
  • Misschien krijgen we nog wel leuk bezoek… ???
  • Dan duurt het ook nog maar een paar weken voor mijn kleindochters op vakantie komen, vandaag nog precies 34 dagen.
  • En ja… dan is het alweer bijna 2017!

Dus voorlopig ‘tot later Facebook’, ik heb even wat anders te doen en aan mijn hoofd..

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je denkt, het wordt allemaal een beetje teveel van het goede? 

Plaatje van internet

Antwerpen… 2 bezoekjes…

 

Jaaaaa, ik ga nog maar even verder met updaten!

Vorige week maandag ben ik naar Antwerpen geweest waar ik 2 bezoekjes heb afgelegd.

Als eerste ging ik naar de 80e Boekenbeurs gehouden in het Crowne Plaza gebouw. En wel met een erg leuke reden natuurlijk…

ik-frederic-brandnetel-mark-doornaert-en-rolf-van-der-leestZoals op mijn blog als aanrader staat aangekondigd in de zijbalk is er weer een boek verschenen, genaamd “Ik Frederic Brandnetel” van de hand van mijn vriend en auteur Rolf van der Leest, dit keer in de vorm van een duoschrift samen met de Vlaamse schrijver Mark Doornaert.

Via hun blogs kwamen zij vorig jaar met elkaar in contact en zijn ze een unieke uitdaging aangegaan. Samen schrijven in Google Docs. Zij kunnen elkaar daarin overschrijven en aanvullen. Uit deze samenwerking ontstond een erotisch verhaal over Frederic Brandnetel genaamd “Meatlove” waarmee ze de 2e prijs wonnen in de erotische schrijfwedstrijd (71 inzendingen) van Eroscripta (2015), mede mogelijk gemaakt door EWA Nederland.

Het verhaal is destijds verschenen in de bundel die hieruit voortvloeide en waarin de 10 beste verhalen, na ook de stemmogelijkheid van het publiek te hebben meegenomen, werden gepubliceerd. De jury van toen was erg onder de indruk van de fictieve persoon Frederic. Als een ode aan deze jury gingen de twee door met schrijven en het boek dat daaruit voortvloeide, Ik Frederic Brandnetel, met als eerste hoofdstuk het enigszins herschreven verhaal “Meatlove”, is dus onlangs uitgekomen.

boekenbeurs-2016-antwerpen-3-customEr was een plekje voor een signeersessie ingeruimd voor de mannen in de stand op de boekenbeurs, waar ook hun uitgever “Aspekt” stond. Hoe geweldig is dat?

Ik vond het zeker de moeite waard om mijn neus te laten zien want ik kon namelijk een, door 3 personen, gesigneerd exemplaar ophalen, is wel heel apart hè. Ondertekend door de schrijvers Rolf en Mark en als 3e de kunstenares Catharina Bettens, de verloofde van Rolf, waarvan een foto van een schilderij, dat zo op de verwarde hoofdpersoon van het boek leek, is gebruikt voor de cover van het boek. Ik ben trots dat ik heb mogen meewerken aan de totstandkoming van dit boek door middel van het mede corrigeren van de tekst, dat ook een erg leuke hobby is geworden.

Mijn 2e bezoekje bracht ik aan Mr en Mrs Brubeck!

Onderweg van Antwerpen kwam ik bijna langs hun woonstee, dus ik had mezelf uitgenodigd voor een kopje koffie of thee..

Haha.. ik durf dat. Maar eigenlijk ook omdat ik bang was dat ze erg boos op me zouden worden als ze later zouden horen dat ik zo dichtbij was geweest ;-). Ik kreeg meteen een berichtje terug dat ze erop stonden dat ik mee zou eten en dat vond ik toch lief, dus zo gezegd, zo gedaan.
Helaas stond ik in de file, maar de 2 thuiswonende zonen ook, dus het was niet zo erg. We hebben heerlijk gegeten, een verrukkelijke pastaschotel die ik ook een keer ga maken, en lekker bijgekletst. Wat een ontzettend lieve en gastvrije mensen. Onder het kletsen dacht ik echt, hoe is het mogelijk dat je je zo relaxed kunt voelen bij mensen die je nog maar één keer hebt ontmoet. Want in mei waren Jan en ik allebei te gast. Heel jammer dat hij er dit keer niet bij was.

Lieverds, hartstikke bedankt, ik heb weer genoten. En… binnenkort komen jullie dus echt een keer naar Holland, dan doen we het hier nog eens dunnetjes over!

 

Wat gebeurt er toch veel… (1)

 

Het is echt ongekend wat er allemaal in korte tijd in je leven gebeurt… 

Verslag daarvan doen is altijd leuk! Ik maak het maar niet al te lang. Zonodig, als ik bezig ben gaat het soms ongemerkt heel hard en wordt het weer veel, maak ik een deel 2.

  • Op donderdag 20 oktober, alweer bijna 2 weken geleden had ik afgesproken met blogvriendin Hanneke, blogster van het eerste uur en de eerste die ooit, buiten mijn familie en vriendenkring om, op mijn oude blog op een berichtje reageerde, ergens in 2008. Ik weet nog dat ik er toen versteld van stond dat er zomaar een ‘vreemde’ bij mij langs was geweest. Ze heeft te weinig tijd om nog regelmatig te bloggen, maar als ze weer terugkomt is zij een regelrechte aanrader om te volgen. Ze kan fantastisch schrijven.hanneke
    Wil ik toch maar eventjes gezegd hebben!
    We hadden een heerlijke ochtend en middag, lekker geluncht samen (nogmaals dank lieverd) en oneindig veel te bepraten gehad. Was superleuk, alweer 3 jaar geleden dat we elkaar gezien hadden en in die tijd kreeg Hanneke gewoon 6 kleinkinderen. Ja, dat bedoel ik ook met mijn titel.. je draait je even om en er is opeens van alles veranderd…
  • Op zaterdag bedacht Jan dus, eigenlijk een beetje als grapje, dat we ons vrijdag verloofd hadden.. We ontkwamen er allebei niet aan om dat bekend te maken op onze blogs, veel te leuk om te delen, kijk maar HIER bij Jan en HIER bij mij voor het geval je dit gemist hebt. Dat bracht dus het een en ander in gang, als extraatjes… een kaartje met de post van Dieneke en een prachtig boeket van blogvriendin Melody, nogmaals dank allebei en daarbij heel veel lieve felicitaties op onze blogs en op mijn Facebook, zo leuk en lief!
  • Op zondag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt, gestart bij de Pyramide van Austerlitz, prachtig weer. We waren allebei wat verkouden maar dat hield ons niet tegen. Het was prachtig, alleen wandel ik toch liever met een kaart zodat ik weet waar ik ben en uitkom. Die uitgezette paaltjeswandelingen zijn prachtig maar het blijft vaag hoe lang je nog moet.. pffff. Maar de natuur is zo mooi dat we heel blij waren dat we het gedaan hadden.
  • hoestenEn toen werd ik beroerd, dus een paar dagen rustig aan gedaan, was ook goed voor Jan, die had hetzelfde. Er werd dus volop gesnotterd en gehoest in Zeist en de bacillen vlogen vast in het rond, al zagen we ze niet.
  • Op woensdag moest ik eigenlijk naar de KNO poli in het ziekenhuis, de uitslag van de laatste slaapregistratie-test aanhoren. Maar ik heb lekker geregeld dat de KNO arts mij belde, dus hoefde ik de deur niet uit. Ik heb géén apneu’s, maar wel ongeveer 25 bijna-apneu’s per uur. Dus ik draag elke nacht mijn MRA beugel… snurk dus veel minder hoorbaar en het is ook nog veiliger.

Morgen deel 2, dus wordt vervolgd…