Binky…


.

Binky, onze chihuahua, die echt niet weet dat hij maar heel klein is. Maar met zijn 2 kilo toch best een heel stoer kereltje is…

Volgende week wordt hij 9 jaar!

 

Mijn ex en ik hebben veel honden gehad, ook meerdere tegelijk. Maar toen wij de laatste in 2002 in moesten laten slapen, besloten we geen hond meer te nemen zolang we allebei nog werkten.

Eind mei 2006 was de laatste werkdag voor ons allebei, ex ging met vroegpensioen en ik had mijn baan opgezegd. We verhuisden naar Brabant, waar we in een zelf ontworpen chalet gingen wonen en vertrokken in de winter naar Gran Canaria om te overwinteren. Aan weer een hondje dachten we nog niet. Maar een klein jaar later ging het toch wel weer kriebelen. Wij zonder hond? Dat kon eigenlijk niet. Na goed overleg hebben we besloten een chihuahua te kopen. Een makkelijk handzaam hondje, dat natuurlijk ook mee zou moeten op reis in het vliegtuig.

Binky kwam in oktober 2007, zag en overwon…

Ik heb hem streng maar rechtvaardig opgevoed. Dingen die ik niet wilde, heb ik goed de kop ingedrukt en hij leerde snel. Het zijn heel erg slimme hondjes. Hij blafte bijna niet. Als hij los liep en iets te ver weg ging hoefde ik maar één keer met mijn vinger en duim te knippen of hij stond stil en draaide zich meteen om. Hij ging mee in de mand op de fiets. Alleen grote pleinen vond hij een beetje eng. Dus ex had vaak de neiging om hem op te tillen. Zoals hij hem met veel meer dingen verwende. Ik was het niet met alles eens, maar ja…
Hij vond honden, katten en kinderen geweldig. Kon makkelijk een paar uurtjes alleen zijn. Toen hij 4 maanden was maakte hij zijn eerste vliegreis, zonder problemen. Echt een superhondje!

Maar veel meer het hondje van mijn ex dan van mij, want hij deed alles met hem. Liet hem uit, zorgde voor zijn eten, waar hij was, was Binky, een soort van ‘hij en zijn schaduw”.

Alleen als ik alleen was in Nederland zorgde ik voor hem. En toen was plotsklaps mijn huwelijk voorbij en bleef Binky bij mij achter. In het begin was het goed, ik moest mijn bed uit, moest de deur uit. Had iets om voor te zorgen. Maar hij belemmerde mij ook in mijn vrijheid. Een middagje ergens thee drinken was leuk. Hij kon dan thuis blijven. Maar de uitnodiging om bijvoorbeeld te blijven eten moest ik afslaan. Ik had geen hond om hem de hele dag alleen te laten en een middag was dus lang genoeg. Dan ging ik naar huis. Zo kwam ik meer en meer met mezelf in de knel. Afspraken maken was leuk, maar altijd moest ik bedenken of Binky mee kon, zoniet hoelang was hij dan alleen. Ik voelde ik me steeds vaker vast zitten.

En toen kreeg ik de kans hem af en toe te laten logeren bij goede kennissen die dol op hem waren. Een lang verhaal kort, anders wordt dit logje veel te lang. Binky is vanaf september 2015 voorgoed verhuisd. Een perfecte oplossing en ik voelde me bevrijd van een verantwoording die ik nooit op me had genomen als ik alleen was geweest.

Helaas liep dat niet goed af door ziekte van het nieuwe baasje. Dus hij kwam in december weer terug. Meteen kreeg ik weer dat benauwde gevoel. Hij was hartstikke lief, voelde zich meteen weer thuis, maar voor mij was het niet goed. Voor hem ook niet want hij kreeg echt de aandacht niet die hij verdiende.

Gelukkig had ik 3 dagen later een kennisje op bezoek die helemaal weg van hem was. Zij opperde om hem mee te nemen, maar trok meteen weer terug, omdat ze eventuele extra kosten voor het hondje niet zou kunnen betalen.
Ik heb aangeboden, mochten ze voor hem willen gaan zorgen, dat ik alles voor ze betaal. En toen haar vriend kwam met haar zoontje was de deal gauw rond. Een eldorado voor Binky, 2 kinderen, 3 katten en 1 grotere hond. Hoe mooi kon dat voor hem zijn. En… dat is het ook. De volgende dag heb ik hem zelf weggebracht. Zoveel beter voor hem én voor mij. Ik word verwend met foto’s via de app en ik zie dat het prima gaat. Hij is er inmiddels bijna een half jaar en ik heb hem één keer teruggezien. Het gaat geweldig en ze zijn allemaal gek op hem. Hij is daar helemaal thuis, heeft altijd gezelschap en ze wonen vlakbij het bos.

En zoals beloofd en afgesproken breng ik van tijd tot tijd een grote zak voer, snoepjes, kipsnacks en pipetjes tegen ongedierte en betaal de dierenartskosten als het nodig is. Er staat weer een grote tas klaar voor hem..

Tas voer etc voor Binky

Mijn leven zonder Binky? Vrij! Het is goed zo!

Excuses… toch een lang logje geworden, maar dit verhaal wilde ik graag een keer vertellen…  

 

Advertenties

47 thoughts on “Binky…

  1. imerks56 12 juli 2016 / 21:42

    Weet je…. Ik zat er deze week net over te denken om weer een klein hondje aan te schaffen. Een klein beestje om voor te zorgen. Maar nu ik jouw verhaal heb gelezen, sta ik weer met beide benen op de grond! Inderdaad Trees…… Als je een dag weg wilt, moet je je bedenken of zo’n beestje wel de hele dag alleen kan blijven. En dan dat op en neer reizen. Hier is het natuurlijk heerlijk om hem uit te laten, maar in NL ….. Om de haverklap die regen, en dan moet hij er toch uit. Nee, ik ben blij dat je jouw verhaal hebt gedeeld. Beter dat ik het niet doe!

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 12 juli 2016 / 23:47

      Nou dat is dan ook toevallig.. Hoewel ik niet zo in toeval geloof. Het is ook leuk, je hebt gezelschap als je thuis komt, maar bedenkt inderdaad, zoals jij nu je leventje leeft, zal het diertje vaak alleen zijn. Ik vond 4 uur al lang en dan zeker niet elke dag.. Op tijd je ogen geopend Ingetje.. Gelukkig maar… Je kunt altijd nog naar het dierenasiel gaan om met een hond te gaan wandelen. Dat deed Kevin ook.. Hoewel hij met dat hondje ook wel een band kreeg en hem uiteindelijk heeft geadopteerd en meegenomen, maar hem toch weer ergens heeft geplaatst omdat hij toch wel erg beperkt was in zijn vrijheid. Geniet jij ook maar lekker van je vrijheid. 🐻💋🐻💋🐻

      Liked by 1 persoon

  2. gewoonanneke 11 juli 2016 / 20:52

    Ja is snap het helemaal hoor al is het moeilijk als je hem al zo lang hebt natuurlijk. Zou in mijn hart ook best een hondje willen maar heb hetzelfde als jij. Teveel weg van huis en dan gaat het niet. Fijn dat hij het zo naar zijn zin heeft.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 11 juli 2016 / 21:44

      Ja makkelijk was de uiteindelijke beslissing niet, maar het kwam op mijn pad. Heb ook altijd gezegd dat ik hem nooit via een advertentie ergens zou willen plaatsen. Hij heeft het goed en naar zijn zin. Dus een win-win situatie tot en met! 🙂

      Like

  3. Morgaine 8 juli 2016 / 12:59

    Dat is exact de reden dat ik vroeger nooit een hond mocht, naast dat ik hem 3 tot 4x per dag uit zou moeten laten, regen, wind, sneeuw, zon, hitte, hagel, storm, onweer…. kortom mijn moeder heeft mij al heel joong wijs gemaakt, vandaar de katten, whahaha

    Maar heel erg fijn dat je zo’n goede plek hebt gevonden en dat je op jouw manier alsnog voor binky zorgt, ooit hadden wij ook een Binkie, maar dat was een Garfield kater, ja echt, knalrood, groot, en net zo erg als Garfield, met humeur, lol…

    X

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 10 juli 2016 / 19:20

      Het is ook een verbond, maar het was een keuze van ons beiden en we hadden al vaker honden gehad. Als ik alleen was geweest had ik het nooit gedaan. En hij kon hem zelf niet hebben.. Zijn vriendin is bang voor dieren en ze wilden natuurlijk ook niet gebonden zijn.
      Maar hij heeft het supergoed getroffen dus ik ben hartstikke blij met deze oplossing.
      XXX

      Liked by 1 persoon

  4. ria 7 juli 2016 / 21:31

    Nu ik er met 2 hondjes alleen voor sta, ben ik wel erg beperkt om ergens naar toe te kunnen gaan. Voor jou hondje is dit een goede beslissing. Het was nooit echt jou hondje.
    Ik zou het niet kunnen, zou er helemaal aan onderdoor gaan. Jou kan ik wel begrijpen.

    Liefs, Ria

    Liked by 1 persoon

  5. minoesjka2 7 juli 2016 / 19:37

    Ik denk dat jij in Bincky’s belang de juiste keuze gemaakt heb. Als ik het zo lees is het ook eigenlijk nooit echt “jou” hond geweest.
    Ik heb respect voor je dat je het zo opgelost heb, en wat zal Bincky en zijn nieuwe baasjes blij zijn met die volle tas 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 23:50

      Zo voelt het ook hoor. En nee, mijn hondje was het niet echt. Ben blij dat ik op deze manier toch nog wat kan doen voor hem.. Dat voelt goed.

      Liked by 1 persoon

  6. marjolijn1 7 juli 2016 / 17:48

    Ik denk niet dat het egoïstisch is, deze oplossing is gewoon ook goed voor jezelf zorgen, en voor het hondje.

    Liked by 1 persoon

  7. Elisabeth 7 juli 2016 / 17:39

    Ik lees de reactie van John en ik denk hetzelfde ook ik zou het niet kunnen .Maar zou je uit schuld gevoel je hondje gehouden hebben waren jullie geen van beiden gelukkig geweest dus het is goed als hij nu gelukkig is en is jouw keuze goed geweest .Ik heb zolang mijn twijfels gehad bij onze poes Mikki en zelfs gedacht haar terug te brengen naar het asiel omdat ik geen band met haar krijg wat ik ook deed.doe en nog steeds niet echt .Als ik naar de foto’s keek hoe een triest hoopje kat op dat plankje lag tja dan wist ik dat het goed was .Een zwaar beschadigt beestje .Ook nu heb ik niet de band die ik zo ontzettend graag zou willen met haar maar het is goed ,het is ons meisje zoals ze nu eenmaal is en daar genieten we zoveel mogelijk van.Pff lang verhaal weer .
    Liefs Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 23:48

      Ik had ook niet verwacht dat ik het zou kunnen, maar inderdaad, het zou een last zijn geworden. En daar heb je geen hondje of kat voor.
      Dat is wel apart, zo’n asielkat. Mijn neef heeft ook al een paar keer een asielkat gehad. Bangig, niet aanhankelijk, deze laatste komt nog steeds moet op schoot en hij heeft hem al een jaar of 5. Maar je gaat er toch van houden hè, dat kan niet anders..
      Geeft niks lang verhaal, je mag alles kwijt wat je wilt! XXX

      Like

  8. Rietepietz 7 juli 2016 / 17:01

    Honden zijn geweldig, maar bepalen wél je dagindeling. Zeker als je alleen bent is een hond hebben een flinke verplichting als je het goed wilt doen.
    Wij waren 16 jaar jaar lang het vaste oppasadres van Eyra, de Cairn terriër van onze dochter en het was réuze leuk om het beestje zo af en toe in huis te hebben, maar het was ook weer heel fijn als Eyra weer naar huis ging. Het liefst hebben wij geen huisdieren maar met een poes is dan toch nog makkelijker regelen dan voor een hond.
    Fijn dat het beestje zo goed terecht gekomen is.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 23:46

      Het voelde ook zo, als een verplichting. Temeer omdat ik niet wilde dat hij langer als 4 hooguit 5 uur alleen was. Ja dan is het hebben van een hond leuk, voor een poosje voor hem zorgen, dan stel je je er ook op in.
      Ben ik ook blij om! Gaat echt goed!

      Like

  9. depetvantruus 7 juli 2016 / 12:47

    Soms moet je moeilijke beslissingen nemen in je leven. En je hebt dit uitstekend opgelost. Jij blij maar vooral, Binky blij. 🙂
    Zooplus is zeker een aanrader. Prima service en stukken goedkoper.

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 13:11

      Bedankt Truus..
      Heb inmiddels gezien dat het een dierenbenodigdheden-webshop is. Ik ga eens kijken!

      Like

  10. Villasappho 7 juli 2016 / 12:04

    Ik herken het gevoel. Ik ga niet graag lang weg van mn kat. Heb je wel eens van zooplus.nl gehoord?

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 12:07

      Ik sta er gelukkig niet alleen in, hij heeft nu altijd gezelschap, als is het van de dieren die er ook zijn. Nee.. Zooplus.nl ken ik niet.. Zal eens kijken!

      Like

  11. Zij 7 juli 2016 / 11:58

    Het is inderdaad een hele grote verantwoordelijkheid. Maar je hebt dat heel goed opgelost 🙂
    Wij hadden vroeger ook een hondje, maar ik heb ook een andere gezinnetje voor hem moeten zoeken, want na de geboorte bleek mijn tweede zoon allergisch :-/

    Liked by 1 persoon

  12. Sammie 7 juli 2016 / 11:14

    Oh ik zou dat absoluut niet kunnen maar ik heb dan ook gekozen voor Bink en alles wat daar bij komt kijken, ook het inleveren van vrijheid. Goed dat je zo je best hebt gedaan om een goed thuis te vinden voor Binky, dat verdiend een hond altijd. Fijn dat hij het goed naar zijn zin heeft 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 12:00

      Dat was ook bij ‘ons’ zo, een beslissing van ons samen. Als ik alleen was geweest had ik geen hond meer genomen. En echt mijn best heb ik er niet voor gedaan hoor. Vaak genoeg gedacht, mens zeur niet, hij hoort nou eenmaal bij je leven. Dit kwam op mijn pad en ik heb er ja tegen gezegd. Hij heeft het idd heel goed en dat is het belangrijkste..

      Like

  13. Lenjef 7 juli 2016 / 10:08

    Kwispelen in de schaduw

    een hondje kan enorm veel vriendschap geven
    het is snel
    een trouwe gezel
    soms een beperking die aan je vel blijft kleven

    Je hebt een goede beslissing genomen voor jou en de hond, Vlindertje! 🙂
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 12:03

      Het voelt ook heel goed! Dank voor deze opsteker, er zullen ook mensen zijn die het niet begrijpen, maar dat mag. Voor mij en Binky was dit een perfecte oplossing..

      Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 12:05

      Dankjewel, ja dat weet ik wel zeker! En hij is niet helemaal uit mijn oog.. Dus zeker niet uit mijn hart.. Denk vaak aan hem hoor en ik heb een mooie canvas hangen met zijn foto, zie hem elke dag 👍🏼

      Like

  14. Hartelijke Hot Hulk 7 juli 2016 / 09:09

    Ja, en nu heeft ze een nieuw soort sjiwawa.
    Alleen wat groter, wordt goed verzorgt en blaft ook niet veel.
    Ze hoeft maar met haar vingers te knippen en…………….😅😅😅😉😉😉😜😜😜😊😊😊💘

    Liked by 1 persoon

  15. @matroosbeek 7 juli 2016 / 08:32

    Dat is mooi geregeld. Ik zit met een omgekeerd probleem. Binnenkort gaan we vijf dagen weg en ik kan geen afstand nemen van mijn Kat Storm… Zal wel moeten natuurlijk…

    Liked by 1 persoon

  16. John 7 juli 2016 / 08:13

    Ja, als je het aan kunt is het een probleem waar je een oplossing voor moet zoeken. Ik zou het zelf niet kunnen.
    Maar we zijn allemaal anders, en je bezoekt hem dus nog regelmatig 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Regenboogvlinder 7 juli 2016 / 09:32

      Ik had het nooit van mezelf gedacht, dat ik dit kon, misschien egoïstisch, maar aan de andere kant ook in het belang van hem. Hij krijgt nu de aandacht die hij verdient. In die logeerperiodes en die mensen zeiden dat ze hem wel voor altijd wilden hebben heb ik wel getwijfeld, voelde me schuldig, maar het was ook een soort last die van me af viel. Toen zag ik hem elke 2 weken en ik zag dat hij het goed had. Maar nu, de zorg niet meer hebben en op deze manier voor hem zorgen voelt goed hoor.

      Liked by 2 people

Reacties... ja graag, ik ben er dol op!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s